Gênesis 45
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Joosef din ki fit soor u mɔŋ, u toontunna tɔɔnni. Ki u din ber bi kur, ki bi nyii nanyer. Toontunna na sɔɔ ji din ki biar diiuk na ni, ki Joosef bet u ninjamm waa tee wunba.
1 Então, José, não se podendo conter diante de todos os que estavam com ele, bradou: Fazei sair a todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 U din bui nan paŋewa, ki li te Ijipt teeb na gbat. Ki li mɔmaan mɔɔnt ki baar kpanbar ŋaak.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Joosef din yet u ninjamm a, “Mine tee Joosef. N baa daa bee u manfoor ni-i?” Ŋaan u ninjamm na nba gbat nna maŋ, ki jaŋmaanii soorib, ki bi ki fit jiin gatu.
3 E disse a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque ficaram atemorizados perante ele.
4 Ki Joosef bia betib a, “N ninjamm, nakintin.” Ki bi nakin. Ki u yet a, “Mine tee i ninja Joosef, wunba ki i din kɔi ki tur Ijipt teeb na.
4 Disse José a seus irmãos: Agora, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Mɔtana, i daa biir i para, koo ki nyiir i mɔŋ nan i din kɔin ki tur tiŋ na ni niibi. Yennu-e din tumin, a min gar i tɔɔnn ki tinn niib manfoa.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos irriteis contra vós mesmos por me haverdes vendido para aqui; porque, para conservação da vida, Deus me enviou adiante de vós.
6 Bina ŋanlee kɔɔe na daann, ki ti be kon ni. Ŋaan li tenn bina ŋanŋmu ki sɔɔ kan ko kpaab, koo ki jaami.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Yennu-e tumin i tɔɔnn po a wun turi bakitnauŋ sommir na, ki yimm nan i yaaboona-ii be manfoa ni.
7 Deus me enviou adiante de vós, para conservar vossa sucessão na terra e para vos preservar a vida por um grande livramento.
8 Li paak, li din ki tee yimm kaa tumin nna, ŋaan Yennu-e tumin. U te ki n teen kpanbar na saakab yudaanɔ, ki gorii u tiŋ na kur. Mine dia Ijipt tingbouŋ.
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, e sim Deus, que me pôs por pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 “Mɔtana, ŋmatir man yian n baa boor, ki saa betɔ a linba nae ki u bik Joosef yaa: ‘Yennu teenin Ijipt tiŋ kur diatɔɔe. Baat yian, ki daa taantir.
9 Apressai-vos, subi a meu pai e dizei-lhe: Assim manda dizer teu filho José: Deus me pôs por senhor em toda terra do Egito; desce a mim, não te demores.
10 Yimm, nan i waas, nan i yaaboona, nan i pei, nan i buunii, nan i nei, nan linba kur ki i mɔk saa fit kɔɔ kar Gosenn yiar ni, siaminba ki i sii kpian.
10 Habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu, teus filhos, os filhos de teus filhos, os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens.
11 Li-i tee ki i be Gosenn, n saa fit ki gotiwa. Li tenn bina ŋanŋmu ki kon sii be; ki n ki loon yimm nan i ŋei nan i bonkobit n kpo komi.’ ”
11 Aí te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome; para que não te empobreças, tu e tua casa e tudo o que tens.
12 Ki Joosef bia pak pukin a, “Mɔtana, i kura, nan fin Benjaminn, i saa fit ki la nan n tee Joosef nan mɔnii.
12 Eis que vedes por vós mesmos, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem vos fala.
13 Betir n baa nan n mɔk paŋ bonchiann Ijipt tiŋ na ni, ki bia betɔ linba kur ki i la, ŋaan kakit ki baar nanɔ nna.”
13 Anunciai a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; apressai-vos e fazei descer meu pai para aqui.
14 Ki Joosef jii u nii ki lor u waarɔ Benjaminn, ŋaan piin mɔ. Ki Benjaminn mun mɔ ŋaan lorɔ.
14 E, lançando-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, chorou; e, abraçado com ele, chorou também Benjamim.
15 U kpan mɔ nnae, ŋaan tuu saan ki lor u ninjamm na, yenɔ yenɔ, ki bia mɔɔtir bi tankpina. Ki li poorpo ki u ninjamm na ji piin ki piak nanɔ.
15 José beijou a todos os seus irmãos e chorou sobre eles; depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Labaar nba mɔɔnt ki baar kpanbar ŋaak nan Joosef ninjamm baar yoo nba, ki li maŋ kpanbar nan u saakab na.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: São vindos os irmãos de José; e isto foi agradável a Faraó e a seus oficiais.
17 Ki u bet Joosef a, “Yetir a ninjamm ki bin jii bi jika ki paan bi bonii paak, ki ŋmat Keenann tiŋ ni.
17 Disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti; tornai à terra de Canaã,
18 Ŋaant ki bin jii bi baa nan bi ŋaateeb ki jen nna. N saa turib tiŋ nba kpai, Ijipt na ni, ki bi sii laat linba jaŋitib.
18 tomai a vosso pai e a vossas famílias e vinde para mim; dar-vos-ei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 Yetirib ki bin jii torit Ijipt tiŋ na ni, ki saa kɔɔn bi poob nan bi waas nan bi baa, ki baar namm.
19 Ordena-lhes também: Fazei isto: levai da terra do Egito carros para vossos filhinhos e para vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde.
20 Bi daa biir bi para nan baa saa nyik bi mɔkint na. Bonŋana nba be Ijipt tiŋ na ni sii tee bi yare.”
20 Não vos preocupeis com coisa alguma dos vossos haveres, porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Ki Jakɔb ŋaajab tun nan baa wannib na. Ki Joosef turib torit nan kpanbar na nba yet na, nan jeet nba ki bi sii di sɔnu ni,
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu provisão para o caminho.
22 ki tur sɔɔ kur liant, ŋaan tur Benjaminn salinkuna kobii ŋantaa, nan liant fuunu munŋmu,
22 A cada um de todos eles deu vestes festivais, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco vestes festivais.
23 ki turib bonii piik, ki bi jii bonŋana nba be Ijipt tiŋ ni, a bin saa tur u baa, ki bia jii bonii piik, ki bi jii jebooru booru nan boroboro, a u baa-ii di sɔnu ni,
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de cereais e pão, e provisão para o seu pai, para o caminho.
24 ki chian u ninjamm maŋ, ki saa nyikib sɔnu ni, ŋaan betib a, “I daa kɔn man sɔnu ni.”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Ki bi nyii Ijipt ki ŋmat kun bi baa Jakɔb boor, Keenann tiŋ ni,
25 Então, subiram do Egito, e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 ki betɔ a, “Joosef be u manfoor ni. Ŋɔɔe tee Ijipt tiŋ kur diatɔɔ.” Ki Jakɔb yan put ki ŋmat, ki u daa ki teemm yada.
26 e lhe disseram: José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem palpitar, porque não lhes deu crédito.
27 Ŋaan baa wannɔ linba kur ki Joosef yet, ki u bia la torit nba ki Joosef tur a bin jiiu ki baar nanɔ Ijipt na, ki u yan jen li bannu ni,
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reviveu-se-lhe o espírito.
28 ki u yet a, “Joosef be u manfoor ni. Li jaŋa. See ki n saan ki saa lauwa, ki fit lian kpo.”
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.