Gênesis 44
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Ki Joosef tur daabir nba be u ŋaak ni na mɔb a, “Gbeent jab na bɔtoot nan jeet biaŋinba ki bi saa fit jii, ki bia jiin wuun sɔɔ kur nan u likirii bɔtoot na ni.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Wuunt n salimpeena nyubitik, bijoontik na bɔtoouk yur paak, ki bia pukin likirii nba ki u pa jeet paak na.” Ki daabir na tun nan Joosef nba wannɔ biaŋinba na.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Sanyapob ni ki bi nyinn u ninjamm na nan bi bonii, ki bi gaar sɔnu.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Baa nyii doo na ni ki somm waan, ki Joosef bet daabir nba be u ŋaak ni na a, “Wein ki baar jab na yian. Li-i tee ki a baarib, fan boib a, ‘Bee ki i jii biit ki pa ŋamm paaki?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Bee ki i jan n chanbaa salimpeena nyubitiki? Li tee linba ki u dia nyue, ki bia tee linba ki u dia ki buntir. I tun ki biir bonchiann.’ ”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Daabir na nba wei ki baarib yoo nba, ki u sɔkin mɔbona na.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Ki bi jiinɔ a, “Chanbaa, barboorbee ki a piak nna na? Ti por nan ti ki tun li bonbooru.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 A mi nan ti jen nan likirii nba ki ti daan la ti bɔtoot ni Keenann nawa. Bee ki ti ji saa jan salimpeena koo salimmɔna a chanbaa ŋaaki?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Chanbaa, li-i tee ki a la wunba boor, yin kpiu, ŋaan timm nba biar, tin teen i daaba.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Ki u yet a, “N saka, ŋaan see wunba jii nyubitik nae saa teen n daabir, ŋaan yimm nba biar man ŋaai.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Ki bi sikin bi bɔtoot yiama tiŋ ni, ki sɔɔ kur loot u bɔtoouk.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Ki Joosef daabir na fiitir fanu, ki piin bikperik, ki saa joont sanbian, ki ji saa la Benjaminn bɔtoouk ni.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Ki u ninjamm na kur pat bi tiat nan yanputuk, ki jiin paan bi jika bonii paak, ki ŋmat doo ni.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Juda nan u ninjamm nba baar Joosef ŋaak, ki sɔɔ ki u daa be, ki bi gbaan u tɔɔnn, ki tibin bi yura tiŋ ni.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Ki Joosef boib a, “I tun bee na? I ki mi nan nijaann nan min nna saa fit ki bunt buntiri-i?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Ki Juda jiin a, “Chanbaa, ti ji saa yet a bee? Ti saa teen nlee ki nɔi? Ti saa teen nlee ki pak nyinn ti mɔŋ-i? Yennu bakit ti feiwa. Ti kura ji tee a daabae. Ŋaan li ki tee wunba ki a la nyubitik u boor na kɔɔ kaa.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Ki Joosef yet a, “Aaii. N kan ban teen nna. See wunba boor ki n la nyubitik na, ŋɔɔe saa teen n daabir. Yimm nba biar na saa ŋmat kun nan laafia, ki saa tuu i baa.”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Ki Juda fiir ki doo Joosef boor ki betɔ a, “Chanbaa, turimin yaak ki min pak nana soon nna. A daa dont wutoor nanin. A tee nan kpanbar tiɔŋ nae.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Chanbaa, a daan boit a, ‘I ki mɔk baa koo ninja sɔɔ ki u biari-i?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Ki ti jiin a, ‘Ti baa be, ŋaan u tee jakpere, ki ti baa sanbian mun bia be, wunba ki u kpeta ki marɔ. Ki sanbian maŋ yɔɔrɔ kpowa, ŋaan tenn u kuukɔɔe u naa nɔɔk ni. Ki u baa loonɔ hei.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Chanbaa, ki a betit a ti baar nanɔ nna, ki a tan lau.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 — ausente —
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 — ausente —
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 “Taa ŋmat ki kun ti baa boor, ki ti wannɔ linba kur ki a betit,
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 ki u jiin betit a tii ŋmat ki daa jeet waan.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Ki ti yet a, ‘Ti kan fit ŋmati, jɔɔ na kan sak ki gaariti, see ki sanbian na wei ki pukin. Li-i tee ki sanbian na saa saan nant, ti saa ŋmata.’
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 — ausente —
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 — ausente —
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Li-i tee ki i jii wunba na n boor, ki siar teenɔ, ninbaauk nba ki i saa te ki lin baarin tan saa kpima, kimaan maa kpet biaŋinba na.’
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Linba pukin tee nnae: N pet n manfoore ki tur n baa, bik na paak. N betɔ nan li-i tee ki n ki jen nan bik na ki turɔ, min la nyiiruk nan n manfoor gbennu.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Ki mɔtana, chanbaa, mine saa biar nna na kii tee a daabir, bik na paak, ŋaan ki a te ki wun ŋmat ki kun nan n ninjamm.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Li-i tee ki bik na ki weimi, n saa teen nlee ki ŋmat kun n baa boori? N kan fit kii gorii daŋ na booru ki lii baat n baa.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.