Gênesis 43
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI
1 Kon din pukiie Keenann tiŋ ni.
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 Baa din dii jeet nba ki bi nyii nann Ijipt ki gbenn na, ki bi baa yetib a, “Ŋmatir man ki daa jeet waan, ki jen nann.”
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 Ki Juda yetɔ a, “Jɔɔ na kpaant a ti kan la u numpo see ki ti waarɔ pukin ti po.
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 Fi-i saa sak ki ti waarɔ n wei, ti saa saan ki saa daa jeet ki tan tura.
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 Fi-i kan sak ki ti waarɔ n wei, ti mun kan saani, kimaan jɔɔ na yet nan ti kan la u numpo, see ki ti waarɔ pukin ti po.”
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 Ki Jakɔb yet a, “Bee teen ki i baar nan daamii ki turimi, ki pak jɔɔ na nan i mɔk waarɔ ki u biari?”
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Ki bi jiin a, “Jɔɔ nae boi ki fiitit ti mɔŋ po nan ti niib po, ki yaa ti baa be u manfoor ni-i? a ti mɔk waarlɔɔ ki u be-e? Ki ti jiin u buboit maŋ soon nna. Ŋaan ti saa teen nlee ki bann nan u saa yet a ti baar nan ti waarɔ u boor ni?”
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 Ki Juda yet u baa a, “Ŋaant ki a bik na n wein ki tin saan yomm. Ŋanne saa te ki timm nan fin nan ti waas n la manfoor ki kon kan kpiti.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 N mɔŋ sii gorii u laafia ni. Ki li-i tee ki n ki jen nanɔ, fan soor n turu ni, ki n saa gaar nyiiruk kur nan n manfoor terik.
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 Laa ji tee nna na, ti-i bonni kii biir yoo nna man ti bo saan ki bia jen taar munleewa.”
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Ki bi baa yetib a, “Li-i saa tumi, teent nna man. Jiin tiŋ na ni bonŋana ki wuun bɔtoot ni, kii dia ki saa tur jɔɔ maŋ, ki lii tee piinii. Jiin kpanunubit waan, nan siat waan, nan baarii, nan sinbooru booru.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Pukint man likirii yabint taar munlee, kimaan ii saa ŋmat nan likirii nba ki bi daan jiin ki wuun i bɔtoot ni nae. Li pasiar bi daan kpete teen.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Jiin i waarɔ kii saa man yian.
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Yabint Yennu n te ki jɔɔ na-ii mɔk ninbatinu nani, ki jiin i ninja lɔɔ na nan Benjaminn. Min ŋarin, mi-i saa kɔŋ n waas, n saa kɔŋibe.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 Ki bi jii piinii nan likirii yabint taar munlee, ki soor sɔnu ki saan Ijipt, ŋamm nan Benjaminn, ki saa jii bi mɔŋ ki wann Joosef.
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 Yoo nba ki Joosef la Benjaminn ki u be namm na, ki u bet u ŋaadaaba na yenɔ a, “Jiin niib na kii saa namm n ŋaak ni. Min nan ŋamme saa di yonsuukin na. A kpi bonkobuk ki teen jeet.”
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Ki daabir na tun nan waa betɔ na, ki jii jab na, ki saan namm Joosef ŋaak ni.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Ki jab na mɔk jaŋmaanii, kimaan baa kɔɔ namm Joosef ŋaak ni na, ki bi dukin a, “Bi kɔɔ nant ŋaak na niŋ, kimaan likirii nba daan jiin ki wuun ti bɔtoot ni sinsinn na paak amii. Bi saa jii naŋe ki lekit, ki teent daaba, ki bia fat ti bonii.”
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 Ki bi chat nakin Joosef daabir na tammɔkpianu, ki betɔ a,
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 “Chanbaa, ti ban baar nna yomm ki daa jeet.
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 Ŋaan taa soor sɔnu ki kun yoo nba, ti saa kar siar boor ki loot ti bɔtoot, ki sɔɔ kur la likirii nba ki u pa jeet paak na, ki li wuu u bɔtoouk ni. Ŋanne ki ti jen nann a tin jiin.
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 Ki ti bia dia likganii, a ti daa jeet. Ti ki mi wunba daan jiin ti likirii ti bɔtoot ni.”
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 Ki daabir na yet a, “I daa te ki li daamiini. I daa tiin jaŋmaanii. Li pasiar i Yennu nba tee i baa Yennu nae sii wuun likirii na i bɔtoot ni. Min ŋarin daan gaar i likiriiwa.” Li poorpo ki u ŋmat jii Simeonn ki tan turib.
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 Ŋanne ki daabir na jii jab na, ki kɔɔ namm Joosef ŋaak ni, ki turib nyun ki bi wur, ki bia dinn bi bonkobit.
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Ki bi gbat nan bi saa di jeet nan Joosef, yonsuuk ni. Li paak, ki bi tee siir nan piinii nba ki bi yaa bin turɔ na.
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Joosef nba tan kɔɔ ŋaak na ni, ki bi baar nan piinii na, ki gbaan u tɔɔnn ki tibin bi yura tiŋ ni.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Ki u boib bi laafia po, ki yet a, “Li man i baa, jakper nba ki i daan betin u po na-a? U bia daa be u manfoor ni-i?”
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Ki bi jiin a, “A daabir, wunba tee ti baa, bia daa be u manfoor ni, ki li manɔ.” Ki bi gbaan u tɔɔnn, ki turɔ baakir.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Waa gokit u yur ki la u naa bik Benjaminn, ki u yet a, “I baa bijoontik nba ki i betin u po nae na-a? N bik, Yennu n teen piisin a paak,”
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 ŋaan fiir yiama, ki kɔɔ u diiuk ni ki saa bui. Waa loon u waarɔ bonchiann na paak, ki u bo yaa wun kpir bui bi tɔɔnn.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Ki li poorpo ki u maan u par, ki yibir u numpo, ki nyii kar, ŋaan te ki bi biit jeet.
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Ki bi biit jeet na ki senn Joosef yar li kɔɔ, nan u ninjamm yara mun li kɔɔ, ki Ijipt teeb nba be na, bi yara mun li kɔɔ. Li din tee kɔɔre ki tur Ijipt teeb nan bin taan di nan Hiibru nirɔ.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Ki Joosef ninjamm na kar ki tookɔ, ki kar saakatuk, laa nyii bikperik ki saa tuu sanbian. Ki li yaar litib nan waa kaanib biaŋinba na.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Bi din biitir jeet na, ki nyi nann Joosef boore ki teemm, ŋaan Benjaminn ŋarin din gaar tor taar munŋmu ki gar leeb nba be na. Ki bi dii ki bia nyuu nan Joosef tee-e nan baa tan gboo.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.