Gênesis 43
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Kon din pukiie Keenann tiŋ ni.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Baa din dii jeet nba ki bi nyii nann Ijipt ki gbenn na, ki bi baa yetib a, “Ŋmatir man ki daa jeet waan, ki jen nann.”
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Tornai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Ki Juda yetɔ a, “Jɔɔ na kpaant a ti kan la u numpo see ki ti waarɔ pukin ti po.
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele varão, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Fi-i saa sak ki ti waarɔ n wei, ti saa saan ki saa daa jeet ki tan tura.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Fi-i kan sak ki ti waarɔ n wei, ti mun kan saani, kimaan jɔɔ na yet nan ti kan la u numpo, see ki ti waarɔ pukin ti po.”
5 mas, se não o enviares, não desceremos, porquanto aquele varão nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Ki Jakɔb yet a, “Bee teen ki i baar nan daamii ki turimi, ki pak jɔɔ na nan i mɔk waarɔ ki u biari?”
6 E disse Israel: Por que me fizestes tal mal, fazendo saber àquele varão que tínheis ainda outro irmão?
7 Ki bi jiin a, “Jɔɔ nae boi ki fiitit ti mɔŋ po nan ti niib po, ki yaa ti baa be u manfoor ni-i? a ti mɔk waarlɔɔ ki u be-e? Ki ti jiin u buboit maŋ soon nna. Ŋaan ti saa teen nlee ki bann nan u saa yet a ti baar nan ti waarɔ u boor ni?”
7 E eles disseram: Aquele varão particularmente nos perguntou por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Ki Juda yet u baa a, “Ŋaant ki a bik na n wein ki tin saan yomm. Ŋanne saa te ki timm nan fin nan ti waas n la manfoor ki kon kan kpiti.
8 Então, disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 N mɔŋ sii gorii u laafia ni. Ki li-i tee ki n ki jen nanɔ, fan soor n turu ni, ki n saa gaar nyiiruk kur nan n manfoor terik.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não to trouxer e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Laa ji tee nna na, ti-i bonni kii biir yoo nna man ti bo saan ki bia jen taar munleewa.”
10 E, se nós não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Ki bi baa yetib a, “Li-i saa tumi, teent nna man. Jiin tiŋ na ni bonŋana ki wuun bɔtoot ni, kii dia ki saa tur jɔɔ maŋ, ki lii tee piinii. Jiin kpanunubit waan, nan siat waan, nan baarii, nan sinbooru booru.
11 Então, disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos sacos e levai ao varão um presente: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias, mirra, terebinto e amêndoas.
12 Pukint man likirii yabint taar munlee, kimaan ii saa ŋmat nan likirii nba ki bi daan jiin ki wuun i bɔtoot ni nae. Li pasiar bi daan kpete teen.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro dobrado; e o dinheiro que tornou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Jiin i waarɔ kii saa man yian.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos, e voltai àquele varão.
14 Yabint Yennu n te ki jɔɔ na-ii mɔk ninbatinu nani, ki jiin i ninja lɔɔ na nan Benjaminn. Min ŋarin, mi-i saa kɔŋ n waas, n saa kɔŋibe.”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do varão, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Ki bi jii piinii nan likirii yabint taar munlee, ki soor sɔnu ki saan Ijipt, ŋamm nan Benjaminn, ki saa jii bi mɔŋ ki wann Joosef.
15 E os varões tomaram aquele presente e tomaram dinheiro dobrado em suas mãos e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante da face de José.
16 Yoo nba ki Joosef la Benjaminn ki u be namm na, ki u bet u ŋaadaaba na yenɔ a, “Jiin niib na kii saa namm n ŋaak ni. Min nan ŋamme saa di yonsuukin na. A kpi bonkobuk ki teen jeet.”
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes varões à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes varões comerão comigo ao meio-dia.
17 Ki daabir na tun nan waa betɔ na, ki jii jab na, ki saan namm Joosef ŋaak ni.
17 E o varão fez como José dissera e o varão levou aqueles varões à casa de José.
18 Ki jab na mɔk jaŋmaanii, kimaan baa kɔɔ namm Joosef ŋaak ni na, ki bi dukin a, “Bi kɔɔ nant ŋaak na niŋ, kimaan likirii nba daan jiin ki wuun ti bɔtoot ni sinsinn na paak amii. Bi saa jii naŋe ki lekit, ki teent daaba, ki bia fat ti bonii.”
18 Então, temeram aqueles varões, porquanto foram levados à casa de José e diziam: Por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos e a nossos jumentos.
19 Ki bi chat nakin Joosef daabir na tammɔkpianu, ki betɔ a,
19 Por isso, chegaram-se ao varão que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa.
20 “Chanbaa, ti ban baar nna yomm ki daa jeet.
20 E disseram: Ai! Senhor meu, certamente descemos, dantes, a comprar mantimento;
21 Ŋaan taa soor sɔnu ki kun yoo nba, ti saa kar siar boor ki loot ti bɔtoot, ki sɔɔ kur la likirii nba ki u pa jeet paak na, ki li wuu u bɔtoouk ni. Ŋanne ki ti jen nann a tin jiin.
21 e aconteceu que, chegando nós à venda e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada varão estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos.
22 Ki ti bia dia likganii, a ti daa jeet. Ti ki mi wunba daan jiin ti likirii ti bɔtoot ni.”
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Ki daabir na yet a, “I daa te ki li daamiini. I daa tiin jaŋmaanii. Li pasiar i Yennu nba tee i baa Yennu nae sii wuun likirii na i bɔtoot ni. Min ŋarin daan gaar i likiriiwa.” Li poorpo ki u ŋmat jii Simeonn ki tan turib.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Ŋanne ki daabir na jii jab na, ki kɔɔ namm Joosef ŋaak ni, ki turib nyun ki bi wur, ki bia dinn bi bonkobit.
24 Depois, levou o varão aqueles varões à casa de José e deu- lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Ki bi gbat nan bi saa di jeet nan Joosef, yonsuuk ni. Li paak, ki bi tee siir nan piinii nba ki bi yaa bin turɔ na.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Joosef nba tan kɔɔ ŋaak na ni, ki bi baar nan piinii na, ki gbaan u tɔɔnn ki tibin bi yura tiŋ ni.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que estava na sua mão; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Ki u boib bi laafia po, ki yet a, “Li man i baa, jakper nba ki i daan betin u po na-a? U bia daa be u manfoor ni-i?”
27 E ele lhes perguntou como estavam e disse: Vosso pai, o velho de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Ki bi jiin a, “A daabir, wunba tee ti baa, bia daa be u manfoor ni, ki li manɔ.” Ki bi gbaan u tɔɔnn, ki turɔ baakir.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça e inclinaram-se.
29 Waa gokit u yur ki la u naa bik Benjaminn, ki u yet a, “I baa bijoontik nba ki i betin u po nae na-a? N bik, Yennu n teen piisin a paak,”
29 E ele levantou os olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? Depois, ele disse: Deus te abençoe, meu filho.
30 ŋaan fiir yiama, ki kɔɔ u diiuk ni ki saa bui. Waa loon u waarɔ bonchiann na paak, ki u bo yaa wun kpir bui bi tɔɔnn.
30 E José apressou-se, porque o seu íntimo moveu-se para o seu irmão; e procurou onde chorar, e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Ki li poorpo ki u maan u par, ki yibir u numpo, ki nyii kar, ŋaan te ki bi biit jeet.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; e conteve-se e disse: Ponde pão.
32 Ki bi biit jeet na ki senn Joosef yar li kɔɔ, nan u ninjamm yara mun li kɔɔ, ki Ijipt teeb nba be na, bi yara mun li kɔɔ. Li din tee kɔɔre ki tur Ijipt teeb nan bin taan di nan Hiibru nirɔ.
32 E puseram-lhe a ele à parte, e a eles à parte, e aos egípcios que comiam com ele à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Ki Joosef ninjamm na kar ki tookɔ, ki kar saakatuk, laa nyii bikperik ki saa tuu sanbian. Ki li yaar litib nan waa kaanib biaŋinba na.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o menor segundo a sua menoridade; do que os varões se maravilhavam entre si.
34 Bi din biitir jeet na, ki nyi nann Joosef boore ki teemm, ŋaan Benjaminn ŋarin din gaar tor taar munŋmu ki gar leeb nba be na. Ki bi dii ki bia nyuu nan Joosef tee-e nan baa tan gboo.
34 E apresentou-lhe as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.