Gênesis 42

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yoo nba ki Jakɔb gbat nan jeet be Ijipt na, ki u boi u bonjai a, “Bee ki i kar ki gorii leebi?
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 N gbat nan jeet be Ijipt. Ii saa man leŋ, ki saa daa, ki ti daa kpenn kon.”
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Ki Joosef ninjamm piik fiir ki saan Ijipt a bin saa daa jeet.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Ŋaan Benjaminn, wunba tee Joosef naa bik na, Jakɔb ki too ki u wei saani, kimaan u mɔk jijeet nan ninbɔŋ saa mann baarɔ.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Ki Jakɔb bonjai nan leeb baar Ijipt a bin daa jeet, kimaan kon din be Keenann tiŋ ni.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Ki Joosef tee Ijipt tingbouŋ yudaanɔ, ŋɔɔ maŋe bia din kɔi jeet ki teen tiŋ maŋ ni niib, nan binba nyi banfɔka. Ki Joosef ninjamm na baar ki tan gbaan u tɔɔnn, ki tibin bi yura tiŋ ni.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Joosef nba la u ninjamm na, ki u bannib, ŋaan teen nan u ki bannib na, ki tian bi paak a, “I nyii lee?”
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Joosef ŋarin din bann u ninjamm maŋa, ŋaan ŋamm din ki bannɔ.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ki Joosef tiar damiit nba ki u poŋ din damii ki jiin bi po na, ki yetib a, “I tee dobii teebe, ki baar a yin la ti doo na fei boor.”
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Ki bi jiin a, “Aaii, chanbaa, a daaba baar a bin daa jeete.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Ti kura tee jayenɔkɔɔ waase. Ti tee niburchimme, ti ki tee dobii teeb kaa.”
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Ki u bia betib a, “Barmɔniie, i baar a yin tan la ti doo na fei boore.”
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Ki bi jiin a, “A daaba tee ninjamm piik nan banlee-e, ki tee jayenɔkɔɔ waas, Keenann tiŋ ni. Yenɔkɔɔ kpowa, ŋaan ki sanbian biar nan ti baa.”
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Ki Joosef betib a, “Li paak ki n beeri maa i tee dobii teeb na.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Maa saa bikini biaŋinbae na: n por tiŋ na kpanbar sann ni, nan i kan nyi ki kuni, see ki i waarɔ na tan baar.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 I yenɔe saa ŋmat kun ki saa jii i waarɔ na ki baar nanɔ. Ŋaan binba saa biar na sii be diloore nan barmɔnii nba tan saa nyi. Nna-i kaa, n por kpanbar nba fo na sann ni, i tee dobii teebe,”
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 ŋaan loomm diloor, daa ŋantaa.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Ki Joosef tan yetib daa ŋantaa daar a, “N tee Yentinnɔe, li paak, tumin nna man, ki la laafia.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Yi-i tee burchimm nan mɔnii, ŋaant ki i yenɔ n biar dansarik diiuk ni, ŋaan ki yimm nba biar na n kun nan jeet ki saa dinn i niib.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Ii jen nan i waarɔ na ki tan turin. Ŋanne saa wann nan i piak barmɔnii, ki i ji kan kpo.”
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Li yoo na ki bi piin nyiir leeb a, “Mɔtana ti di wahala ti biit paake, linba ki ti din tun ki tur ti ninja na. Ti din la fabinii nba ki u din fabin a ti nyikɔ, ŋaan ki ti din ki gbiint ki turɔ, ŋanne teen ki ti ji be daamii na niŋ mɔtana na.”
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Ki Rubenn yet a, “N din beti maa i daa tee bik na daŋi, ŋaan i din ki gbiint ki turimi. Mɔtana, Yennu jiint ki pat u kuun paake na.”
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Ki Joosef gbiin bi pinpakit na, ŋaan ki bi ki mi a u gbia bi maami, kimaan u din tuu piak Ijipt teeb maame, ki bi kpintir.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Ki Joosef nyikib ŋaan bakin ki bui. Waa bui ki jaŋ u mɔŋ yoo nba, ki u jen bi boor, ki nyinn Simeonn, ki te ki bi lor u nii, bi kura numm ni.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Joosef din tur u toontunna mɔb, a bin gbeen u ninjamm bɔtoot jeet, ki bia jiin sɔɔ kur likirii ki wuun jeet na ni, ŋaan nyar li paak, ki bia turib jeet nba ki bi sii di sɔnu ni. Ki bi tun linba na kur.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Ki u ninjamm na din lor bi jeet nba ki bi daa na bi bonii paak, ki soor sɔnu ki kun.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Baa saa baar siaminba ki bi saa dɔɔr, ki bi yenɔ lot u bɔtoouk a wun jii jeet ki dinn u boŋ, ki la likirii nba ki u bo pa jeet paak na, ki li wuu u bɔtoouk ni.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Ki u yet u ninjamm a, “Bi jiin n likiriiwa, ŋanne be n bɔtoouk niŋ na.” Ki bi yan put, ki jaŋmaanii soorib. Ki bi jiant leeb paak, ŋaan yet a, “Bee bonte na ki Yennu tun ki turiti?”
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Baa din kun ki baar bi baa Jakɔb boor, Keenann tiŋ ni na, ki bi wannɔ linba kur teenib. Bi din yet a,
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 “Jɔɔ nba tee tiŋ na yudaanɔ na pak nant nan wutoore, ki yaa ti tee dobii teebe,
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 ŋaan ki ti betɔ nan ti tee niburchimme, ti ki tee dobii teeb kaa,
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 ti tee ninjamm piik nan banlee-e, jayenɔkɔɔ waas, yenɔ ki be nant, ki sanbian na biar nan ti baa, Keenann tiŋ ni.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Ki jɔɔ maŋ betit a waa saa teen biaŋinba ki bann nan ti tee niburchimme na, a ‘Ii saa nyik i ninja yenɔe, ki wun biar nanin, ŋaan ki yin kun nan jeet ki saa tur i niib nba be kon na.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Ki yi-i kun, yin saa jii i baa sanbian na ki jen nanɔ n boor, ki n ji bann nan i ki tee dobii teeb kaa, ŋaan i tee niburchimme, ki n saa jiin i ninja ki turi, ki i ji saa fit kii kpentir tiŋ na ni.’ ”
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Baa sut bi jeet yoo nba, ki sɔɔ kur la likirii nba ki u bo pa jeet paak na, ki li be u bɔtoouk ni. Ŋamm nan bi baa nba la likirii na yoo nba, ki jaŋmaanii soorib.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Bi baa Jakɔb din yetib a, “I boont n waasa. Joosef ji ki be, Simeonn mun bia kaa, ki mɔtana i loon ki yin yaat nan Benjaminn, ki n ji biar kii di fara.”
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Ki Rubenn bet u baa a, “Li-i tee ki n ki jen nanɔ, fan kpi n waas banlee. Jiimɔ ki kubin n nuu ni, ki n saa jen nanɔ ki tura.”
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Ki u yet a, “N bik kan saan nanani, kimaan u yɔɔrɔ kpowa, ki u biar u kɔɔe. Li-i tee ki ninbɔŋ baarɔ sɔnu nba ki i somm na ni, maa tee jakper na, i saa te ki ninbaatir n kpime yiama.”
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.