Gênesis 42
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Yoo nba ki Jakɔb gbat nan jeet be Ijipt na, ki u boi u bonjai a, “Bee ki i kar ki gorii leebi?
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 N gbat nan jeet be Ijipt. Ii saa man leŋ, ki saa daa, ki ti daa kpenn kon.”
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Ki Joosef ninjamm piik fiir ki saan Ijipt a bin saa daa jeet.
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Ŋaan Benjaminn, wunba tee Joosef naa bik na, Jakɔb ki too ki u wei saani, kimaan u mɔk jijeet nan ninbɔŋ saa mann baarɔ.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Ki Jakɔb bonjai nan leeb baar Ijipt a bin daa jeet, kimaan kon din be Keenann tiŋ ni.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Ki Joosef tee Ijipt tingbouŋ yudaanɔ, ŋɔɔ maŋe bia din kɔi jeet ki teen tiŋ maŋ ni niib, nan binba nyi banfɔka. Ki Joosef ninjamm na baar ki tan gbaan u tɔɔnn, ki tibin bi yura tiŋ ni.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 Joosef nba la u ninjamm na, ki u bannib, ŋaan teen nan u ki bannib na, ki tian bi paak a, “I nyii lee?”
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Joosef ŋarin din bann u ninjamm maŋa, ŋaan ŋamm din ki bannɔ.
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 Ki Joosef tiar damiit nba ki u poŋ din damii ki jiin bi po na, ki yetib a, “I tee dobii teebe, ki baar a yin la ti doo na fei boor.”
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Ki bi jiin a, “Aaii, chanbaa, a daaba baar a bin daa jeete.
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Ti kura tee jayenɔkɔɔ waase. Ti tee niburchimme, ti ki tee dobii teeb kaa.”
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Ki u bia betib a, “Barmɔniie, i baar a yin tan la ti doo na fei boore.”
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 Ki bi jiin a, “A daaba tee ninjamm piik nan banlee-e, ki tee jayenɔkɔɔ waas, Keenann tiŋ ni. Yenɔkɔɔ kpowa, ŋaan ki sanbian biar nan ti baa.”
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Ki Joosef betib a, “Li paak ki n beeri maa i tee dobii teeb na.
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Maa saa bikini biaŋinbae na: n por tiŋ na kpanbar sann ni, nan i kan nyi ki kuni, see ki i waarɔ na tan baar.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 I yenɔe saa ŋmat kun ki saa jii i waarɔ na ki baar nanɔ. Ŋaan binba saa biar na sii be diloore nan barmɔnii nba tan saa nyi. Nna-i kaa, n por kpanbar nba fo na sann ni, i tee dobii teebe,”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 ŋaan loomm diloor, daa ŋantaa.
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Ki Joosef tan yetib daa ŋantaa daar a, “N tee Yentinnɔe, li paak, tumin nna man, ki la laafia.
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Yi-i tee burchimm nan mɔnii, ŋaant ki i yenɔ n biar dansarik diiuk ni, ŋaan ki yimm nba biar na n kun nan jeet ki saa dinn i niib.
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 Ii jen nan i waarɔ na ki tan turin. Ŋanne saa wann nan i piak barmɔnii, ki i ji kan kpo.”
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Li yoo na ki bi piin nyiir leeb a, “Mɔtana ti di wahala ti biit paake, linba ki ti din tun ki tur ti ninja na. Ti din la fabinii nba ki u din fabin a ti nyikɔ, ŋaan ki ti din ki gbiint ki turɔ, ŋanne teen ki ti ji be daamii na niŋ mɔtana na.”
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Ki Rubenn yet a, “N din beti maa i daa tee bik na daŋi, ŋaan i din ki gbiint ki turimi. Mɔtana, Yennu jiint ki pat u kuun paake na.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Ki Joosef gbiin bi pinpakit na, ŋaan ki bi ki mi a u gbia bi maami, kimaan u din tuu piak Ijipt teeb maame, ki bi kpintir.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Ki Joosef nyikib ŋaan bakin ki bui. Waa bui ki jaŋ u mɔŋ yoo nba, ki u jen bi boor, ki nyinn Simeonn, ki te ki bi lor u nii, bi kura numm ni.
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 Joosef din tur u toontunna mɔb, a bin gbeen u ninjamm bɔtoot jeet, ki bia jiin sɔɔ kur likirii ki wuun jeet na ni, ŋaan nyar li paak, ki bia turib jeet nba ki bi sii di sɔnu ni. Ki bi tun linba na kur.
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Ki u ninjamm na din lor bi jeet nba ki bi daa na bi bonii paak, ki soor sɔnu ki kun.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Baa saa baar siaminba ki bi saa dɔɔr, ki bi yenɔ lot u bɔtoouk a wun jii jeet ki dinn u boŋ, ki la likirii nba ki u bo pa jeet paak na, ki li wuu u bɔtoouk ni.
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Ki u yet u ninjamm a, “Bi jiin n likiriiwa, ŋanne be n bɔtoouk niŋ na.” Ki bi yan put, ki jaŋmaanii soorib. Ki bi jiant leeb paak, ŋaan yet a, “Bee bonte na ki Yennu tun ki turiti?”
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 Baa din kun ki baar bi baa Jakɔb boor, Keenann tiŋ ni na, ki bi wannɔ linba kur teenib. Bi din yet a,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Jɔɔ nba tee tiŋ na yudaanɔ na pak nant nan wutoore, ki yaa ti tee dobii teebe,
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 ŋaan ki ti betɔ nan ti tee niburchimme, ti ki tee dobii teeb kaa,
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 ti tee ninjamm piik nan banlee-e, jayenɔkɔɔ waas, yenɔ ki be nant, ki sanbian na biar nan ti baa, Keenann tiŋ ni.
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Ki jɔɔ maŋ betit a waa saa teen biaŋinba ki bann nan ti tee niburchimme na, a ‘Ii saa nyik i ninja yenɔe, ki wun biar nanin, ŋaan ki yin kun nan jeet ki saa tur i niib nba be kon na.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Ki yi-i kun, yin saa jii i baa sanbian na ki jen nanɔ n boor, ki n ji bann nan i ki tee dobii teeb kaa, ŋaan i tee niburchimme, ki n saa jiin i ninja ki turi, ki i ji saa fit kii kpentir tiŋ na ni.’ ”
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Baa sut bi jeet yoo nba, ki sɔɔ kur la likirii nba ki u bo pa jeet paak na, ki li be u bɔtoouk ni. Ŋamm nan bi baa nba la likirii na yoo nba, ki jaŋmaanii soorib.
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Bi baa Jakɔb din yetib a, “I boont n waasa. Joosef ji ki be, Simeonn mun bia kaa, ki mɔtana i loon ki yin yaat nan Benjaminn, ki n ji biar kii di fara.”
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 Ki Rubenn bet u baa a, “Li-i tee ki n ki jen nanɔ, fan kpi n waas banlee. Jiimɔ ki kubin n nuu ni, ki n saa jen nanɔ ki tura.”
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Ki u yet a, “N bik kan saan nanani, kimaan u yɔɔrɔ kpowa, ki u biar u kɔɔe. Li-i tee ki ninbɔŋ baarɔ sɔnu nba ki i somm na ni, maa tee jakper na, i saa te ki ninbaatir n kpime yiama.”
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.