Gênesis 41

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ki bina ŋanlee nba gar, ki Ijipt kpanbar damii ki u see Nail mɔkir paak,
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 ki la naagbeŋa banlore, ki bi nyirii pir pir, ki nyii nyun na ni, ki piin ŋman mɔɔt.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Ki naalei banlore mun bia nyii nyun na ni, ki koon bak-baka, ki set nakin naalei na kpengbiɔŋ.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Ki naakoonii na nak naagbeŋa na. Ki kpanbar na ji yerik gɔɔn ni,
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 ki ŋamm dɔɔr ki bia damii taar munlee ni, ki karwantdaauk see ki taab karwanta ŋanlore, ki mɔk bin ki bia chee fanu.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Ki karwanta ŋanlore tuk, bonmirimii mirimii nba ki wɔruk koorira.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Ki karwant-mirimii na nak karwant-gbeŋa na. Ki kpanbar na fiir gɔɔn ni, ki ji bann nan u bo damiie.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Ki sanyiɔk fant, ki li daamiiɔ, ki u tun ki bi yiin nyɔkdamm nan yan damm nba kur be Ijipt, ki betib u damiit na, ŋaan ki sɔɔ din kaa ki fit wann damiit na paaki.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Ŋanne ki daŋaara saakɔɔ na yet kpanbar na a, “See ki n kat n mɔŋ sariya nan n tun biira.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 A din donn wutoor min nan boroboro teera saakɔɔ paak, ki din kɔɔnt dansarik, a ŋaaguura saakɔɔ ŋaak ni.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Ki dasiar nyiɔk ki ti kura damii damiit, ki damiit maŋ paak be jiak jiak.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Ki Hiibru naasimɔ din be nant, ki tee a ŋaaguura saakɔɔ na ŋaadaabir. Ki ti betɔ ti damiit maŋ, ki u kpintir turit.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Ki bona kur tun nan waa betit na: ki a jiinin n toonn ni, ŋaan kpii boroboro teera saakɔɔ na.”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Ki kpanbar na tun yiin Joosef, ki bi nyinnɔ dansarik ni, ki baar nanɔ yian. Ki u koor u yut, ki bia lebit u liant, ki ji baar kpanbar peŋ.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Ki kpanbar na yetɔ a, “N damii damiite, ki sɔɔ ki fit kpint ki turimi. Ki bi betin nan fine fit kpintir damiit.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Ki Joosef jiin a, “Chanbaa, n kan fiti, ŋaan Yennu-e saa tur parmaasir kpintu.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Ki Faaro yet a, “N damii ki n see Nail kpengbiɔŋ,
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 ki la naagbeŋa banlore, ki bi nyirii pir pir, ki nyii nyun na ni, ki piin ŋman mɔɔt.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Ki naalei banlore mun bia nyii nyun na ni, ki koon bak-baka, ki tee naabutimii nba ki n ki ban la bi booru siar boor Ijipt tiŋ ni na.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Ki naakoonii na nak naagbeŋa na,
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 ŋaan sɔɔ kan bannib nan bi dii siari, kimaan bi bia tee nan sinsinn baa bo tee biaŋinba nae. Ki n yerik,
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 ki bia ŋamm damii, ki la karwanta ŋanlore ki li taab karwantdaauk paak, ki mɔk bin, ki bia chee fanu.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Ki karwanta ŋanlore tuk bonmirimii mirimii nna, ki wɔruk koorira.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Ki karwant-mirimii na nak karwant-gbeŋa na. Ki n wann nyɔkdamm damiit maŋ, ŋaan ki sɔɔ ki fit wannin li paaki.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Ki Joosef yet Faaro a, “Damiit ŋanlee na paak tee yomme. Yennu beta waa loon ki wun tun biaŋinbawa.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Naagbeŋa banlore na tee bina ŋanlore-e, ki karwant-gbeŋa ŋanlore na tee bina ŋanlore, li kura paak tee yomme.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Naakoonii banlore nba baar poorpo na, nan karwanta ŋanlore nba tuk bonmirimii ki wɔruk koorira na, want nan kon saa baa bina ŋanlore.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Li kpan tee nan maa beera nae. Yennu wanna waa loon wun tun biaŋinbawa.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Jeet saa nan bonchiann bina ŋanlore na ni, Ijipt tiŋ kur po.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 Ki li poorpo, kon saa baa bina ŋanlore, ki i saa tamm bina nba ki i tuu laat na po, kimaan kon saa yokit tingbouŋ nawa.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 I saa tamm yoo nba ki i tuu laat jeet na poe fas fas, kimaan kon nba baat na sii paar bonchiann.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Ki a damiit maŋ nba tee taar munlee na want nan Yennu-e senn, ki u saa te ki lin tun nna ki li kan wei.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 “Tɔn, li ŋan ki a nyinn jasɔɔ, wunba mɔk yanfoon nan bannu, ki te ki wuu gorii tiŋ na.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Ki a bia saa gann saakasiab, ki wannib ki bi sii gaan jeet bɔkitu munŋmu ni yenn kɔɔ, bina ŋanlore nba sii tee gboor bina na ni.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Turimm yiikoo ki bi sii gaan jeet kur binŋana nba baat na ni, ki bia turib paŋ ki bii bekii jeet digbana ni kii guu.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Ki jeet na-i tee bonbekirkaa kii guu tiŋ na, bina ŋanlore nba ki kon saa baar Ijipt tingbouŋ na paak na. Nnae saa te ki niib na kan kpo komi.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Ki Faaro nan u saakab kur sak lor na.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Ki u yetib a, “Ti kan ban la sɔɔ ki wun gar Joosef-i, jɔɔ nba ki Yennu Seek be u ni na.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Ki kpanbar na yet Joosef a, “Yennu-e wanna linba na kura, ki li want nan fine mɔk yanfoon nan bannu nba yab ki gar sɔɔ kur nba be.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 N saa jiia ki guuna n doo, ki n niib kura sii saak a sennu, see min kɔɔe sii mɔk yiikoo ki gara.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Mɔtana, n kaanta, ki a sii tee yudaanɔ Ijipt kur po.”
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Ki kpanbar pit baŋ nba pir u niibir ni ki mɔk yiikoo dɔk na, ki pirin Joosef niibir, ŋaan lannɔ liatŋann, ki bia lannɔ salima laamm,
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 ki turɔ burchintaamm nan toruk nba waa u yar paak, ki Joosef kar toruk na ni, ki lanjimanba liit u tɔɔnn, ŋaan tantir kunkɔpaara a, “Turimɔ sɔnu, turimɔ sɔnu.” Nnae ki bi din teen Joosef yudaanɔ, Ijipt tiŋ kur po.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Ki kpanbar na yetɔ a, “Mine tee kpanbar, ki li-i kii tee fini kaa tur yiikoo, sɔɔ kaa ki saa donn u nuu koo ki lakit u taar, Ijipt tiŋ na ni.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Bina ŋanlore niŋ nba din tee gboor na, ki tiŋ na nan jeet bonchiann,
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 ki Joosef taan li kur ki bekir digbana ni. Joosef din tuu taant digbana kur jeet, ki bekii li digbana yent niŋe.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Jeet din be bonchiann, ki Joosef ji nyik ki ki bikii, li din tee nan mɔktant nae.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Kon na nba din tan baat yoo nba, ki sɔɔ Joosef nan Asenaf mar bonjai banleewa.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Ki u yet a, “Yennu te ki n tamm n wahala kur, nan n baa ŋaateeb kura powa,” ki ji pur u bisinsinn Manase.
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Ki u bia yet a, “Yennu turin waas, tiŋ nba ki n la wahala na niwa,” ki bia pur u bik nba pukin banlee na Efraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Bina ŋanlore nba tee gboor yoo ki Ijipt teeb be bi yamani na din gar,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 ki bina ŋanlore nba sii tee kon na piin, nan biaŋinba ki Joosef din yet na. Kon din be tinlia kur ni, ŋaan jeet ŋarin din be Ijipt tiŋ kur po.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Kom-i soor Ijipt teeb na, bi tuu mɔ nan kpanbar nae, jeet po. U din tuu ŋmakitibe a bin saan Joosef boor, ki saa tun Joosef nba saa wannib biaŋinba.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Kon na din paakit ki pukii, ki saa gbenn Ijipt kur po. Ki Joosef loot jeet diit kur, ki kɔi jeet ki teen Ijipt teeb.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Ki niib nyi durinya na kur po ki baat Ijipt a bin daa jeet Joosef boor, kimaan kon na din paar bonchiann lokir kur po.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.