Gênesis 41

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ki bina ŋanlee nba gar, ki Ijipt kpanbar damii ki u see Nail mɔkir paak,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 ki la naagbeŋa banlore, ki bi nyirii pir pir, ki nyii nyun na ni, ki piin ŋman mɔɔt.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Ki naalei banlore mun bia nyii nyun na ni, ki koon bak-baka, ki set nakin naalei na kpengbiɔŋ.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Ki naakoonii na nak naagbeŋa na. Ki kpanbar na ji yerik gɔɔn ni,
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 ki ŋamm dɔɔr ki bia damii taar munlee ni, ki karwantdaauk see ki taab karwanta ŋanlore, ki mɔk bin ki bia chee fanu.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Ki karwanta ŋanlore tuk, bonmirimii mirimii nba ki wɔruk koorira.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Ki karwant-mirimii na nak karwant-gbeŋa na. Ki kpanbar na fiir gɔɔn ni, ki ji bann nan u bo damiie.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Ki sanyiɔk fant, ki li daamiiɔ, ki u tun ki bi yiin nyɔkdamm nan yan damm nba kur be Ijipt, ki betib u damiit na, ŋaan ki sɔɔ din kaa ki fit wann damiit na paaki.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Ŋanne ki daŋaara saakɔɔ na yet kpanbar na a, “See ki n kat n mɔŋ sariya nan n tun biira.
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 A din donn wutoor min nan boroboro teera saakɔɔ paak, ki din kɔɔnt dansarik, a ŋaaguura saakɔɔ ŋaak ni.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Ki dasiar nyiɔk ki ti kura damii damiit, ki damiit maŋ paak be jiak jiak.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Ki Hiibru naasimɔ din be nant, ki tee a ŋaaguura saakɔɔ na ŋaadaabir. Ki ti betɔ ti damiit maŋ, ki u kpintir turit.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Ki bona kur tun nan waa betit na: ki a jiinin n toonn ni, ŋaan kpii boroboro teera saakɔɔ na.”
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Ki kpanbar na tun yiin Joosef, ki bi nyinnɔ dansarik ni, ki baar nanɔ yian. Ki u koor u yut, ki bia lebit u liant, ki ji baar kpanbar peŋ.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Ki kpanbar na yetɔ a, “N damii damiite, ki sɔɔ ki fit kpint ki turimi. Ki bi betin nan fine fit kpintir damiit.”
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Ki Joosef jiin a, “Chanbaa, n kan fiti, ŋaan Yennu-e saa tur parmaasir kpintu.”
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Ki Faaro yet a, “N damii ki n see Nail kpengbiɔŋ,
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 ki la naagbeŋa banlore, ki bi nyirii pir pir, ki nyii nyun na ni, ki piin ŋman mɔɔt.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Ki naalei banlore mun bia nyii nyun na ni, ki koon bak-baka, ki tee naabutimii nba ki n ki ban la bi booru siar boor Ijipt tiŋ ni na.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Ki naakoonii na nak naagbeŋa na,
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 ŋaan sɔɔ kan bannib nan bi dii siari, kimaan bi bia tee nan sinsinn baa bo tee biaŋinba nae. Ki n yerik,
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 ki bia ŋamm damii, ki la karwanta ŋanlore ki li taab karwantdaauk paak, ki mɔk bin, ki bia chee fanu.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Ki karwanta ŋanlore tuk bonmirimii mirimii nna, ki wɔruk koorira.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Ki karwant-mirimii na nak karwant-gbeŋa na. Ki n wann nyɔkdamm damiit maŋ, ŋaan ki sɔɔ ki fit wannin li paaki.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Ki Joosef yet Faaro a, “Damiit ŋanlee na paak tee yomme. Yennu beta waa loon ki wun tun biaŋinbawa.
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Naagbeŋa banlore na tee bina ŋanlore-e, ki karwant-gbeŋa ŋanlore na tee bina ŋanlore, li kura paak tee yomme.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Naakoonii banlore nba baar poorpo na, nan karwanta ŋanlore nba tuk bonmirimii ki wɔruk koorira na, want nan kon saa baa bina ŋanlore.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Li kpan tee nan maa beera nae. Yennu wanna waa loon wun tun biaŋinbawa.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Jeet saa nan bonchiann bina ŋanlore na ni, Ijipt tiŋ kur po.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Ki li poorpo, kon saa baa bina ŋanlore, ki i saa tamm bina nba ki i tuu laat na po, kimaan kon saa yokit tingbouŋ nawa.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 I saa tamm yoo nba ki i tuu laat jeet na poe fas fas, kimaan kon nba baat na sii paar bonchiann.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Ki a damiit maŋ nba tee taar munlee na want nan Yennu-e senn, ki u saa te ki lin tun nna ki li kan wei.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Tɔn, li ŋan ki a nyinn jasɔɔ, wunba mɔk yanfoon nan bannu, ki te ki wuu gorii tiŋ na.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Ki a bia saa gann saakasiab, ki wannib ki bi sii gaan jeet bɔkitu munŋmu ni yenn kɔɔ, bina ŋanlore nba sii tee gboor bina na ni.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Turimm yiikoo ki bi sii gaan jeet kur binŋana nba baat na ni, ki bia turib paŋ ki bii bekii jeet digbana ni kii guu.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Ki jeet na-i tee bonbekirkaa kii guu tiŋ na, bina ŋanlore nba ki kon saa baar Ijipt tingbouŋ na paak na. Nnae saa te ki niib na kan kpo komi.”
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ki Faaro nan u saakab kur sak lor na.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Ki u yetib a, “Ti kan ban la sɔɔ ki wun gar Joosef-i, jɔɔ nba ki Yennu Seek be u ni na.”
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Ki kpanbar na yet Joosef a, “Yennu-e wanna linba na kura, ki li want nan fine mɔk yanfoon nan bannu nba yab ki gar sɔɔ kur nba be.
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 N saa jiia ki guuna n doo, ki n niib kura sii saak a sennu, see min kɔɔe sii mɔk yiikoo ki gara.
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Mɔtana, n kaanta, ki a sii tee yudaanɔ Ijipt kur po.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Ki kpanbar pit baŋ nba pir u niibir ni ki mɔk yiikoo dɔk na, ki pirin Joosef niibir, ŋaan lannɔ liatŋann, ki bia lannɔ salima laamm,
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 ki turɔ burchintaamm nan toruk nba waa u yar paak, ki Joosef kar toruk na ni, ki lanjimanba liit u tɔɔnn, ŋaan tantir kunkɔpaara a, “Turimɔ sɔnu, turimɔ sɔnu.” Nnae ki bi din teen Joosef yudaanɔ, Ijipt tiŋ kur po.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Ki kpanbar na yetɔ a, “Mine tee kpanbar, ki li-i kii tee fini kaa tur yiikoo, sɔɔ kaa ki saa donn u nuu koo ki lakit u taar, Ijipt tiŋ na ni.”
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Bina ŋanlore niŋ nba din tee gboor na, ki tiŋ na nan jeet bonchiann,
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 ki Joosef taan li kur ki bekir digbana ni. Joosef din tuu taant digbana kur jeet, ki bekii li digbana yent niŋe.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Jeet din be bonchiann, ki Joosef ji nyik ki ki bikii, li din tee nan mɔktant nae.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Kon na nba din tan baat yoo nba, ki sɔɔ Joosef nan Asenaf mar bonjai banleewa.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ki u yet a, “Yennu te ki n tamm n wahala kur, nan n baa ŋaateeb kura powa,” ki ji pur u bisinsinn Manase.
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Ki u bia yet a, “Yennu turin waas, tiŋ nba ki n la wahala na niwa,” ki bia pur u bik nba pukin banlee na Efraim.
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Bina ŋanlore nba tee gboor yoo ki Ijipt teeb be bi yamani na din gar,
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 ki bina ŋanlore nba sii tee kon na piin, nan biaŋinba ki Joosef din yet na. Kon din be tinlia kur ni, ŋaan jeet ŋarin din be Ijipt tiŋ kur po.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Kom-i soor Ijipt teeb na, bi tuu mɔ nan kpanbar nae, jeet po. U din tuu ŋmakitibe a bin saan Joosef boor, ki saa tun Joosef nba saa wannib biaŋinba.
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Kon na din paakit ki pukii, ki saa gbenn Ijipt kur po. Ki Joosef loot jeet diit kur, ki kɔi jeet ki teen Ijipt teeb.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Ki niib nyi durinya na kur po ki baat Ijipt a bin daa jeet Joosef boor, kimaan kon na din paar bonchiann lokir kur po.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.