Gênesis 31

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ki Jakɔb gbat nan Labann bonjai yeen a, “Jakɔb jii linba tee ti baa bont kura. U faar kur nyii ti baa mɔkint nie.”
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 U bia din la nan Labann ji ki man nanɔ nan waa tuu man nanɔ na.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Ki Yennu yetɔ a, “Ŋmatir kun a baanba doo ni, nan a nikpiimm boor. N sii be nana.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Ki Jakɔb tur mɔb a Rachel nan Lea n chetɔ, u bonkobit nba be sian na.
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 U din yetib a, “N la nan i baa ji ki loon n maan nan waa tuu loon n maan na; ŋaan n baanba Yennu be nanin.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Bant nan n jii n paŋ kure ki tun ki tur i baa.
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 Ŋaan u bia ŋmabime, ki lebit n paauk taar piik, ŋaan Yennu ki te ki u turin daŋi.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Yoo kur nba ki Labann yet a, ‘Bupupɔrii na sii tee a yabe,’ buunii na kur tuu mar bupupɔriie. Wuu yet a, ‘Bulakii na kur sii tee a yabe,’ buunii na kur tuu mar bubilakiie.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 Yennu-e jii i baa bonkobit ki turin.
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 “Bonkobit mimmar yoo, n damii, ki damiit na ni ki n la ki bujai nba do bunaanii na kur tee bonlakii, nan bonpupɔrii, nan bontommii.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Yennu malaka pak nanin damiit ni ki yetin a, ‘Jakɔb,’ ki n jiin a, ‘Mine na.’
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Ki u ŋamm yet a, ‘Bujai nba do bunaanii na tee bonlakii, nan bonpupɔrii, nan bontommiie; n te ki linba na tuun, kimaan n la linba kur ki Labann tuun ki teenawa.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Mine tee Yennu nba din dɔkit a paak Betel na, siaminba ki a din chaan tann, ki mɔɔn kpan li paak, ki teenir tiaru tann, ki bia por mɔb ki turin na. Mɔtana, teent siir ki ŋmat kun tiŋ nba ni ki bi din mara na.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Ki Rachel nan Lea yet Jakɔb a, “Siara faar kaa ki ti saa di ti baa boori.
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 U diat nan ti tee saamm nae. U kɔɔtite, ki mɔtana u bia dii likirii nba kur ki u daan kɔɔtit ki gaar nawa.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Mɔkint nba kur ki Yennu jii ti baa boor ki tura na tee timm nan ti waas yare. Tumin linba kur ki Yennu wanna.”
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Ki Labann saan a wun koor u pei. Ki waa kaa na, ki Rachel kɔɔ jan u baa maŋ ŋaak pata.
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Jakɔb din kpar Labann, ki u ki bann nan u saa yaati.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Ki Jakɔb jii waa mɔk linba kur ki yaat yiama. U din poot Yufrates mɔkir, ki saa tiŋ nba mɔk kunkona, ki bi yir Gilead na.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Daa ŋantaa daare ki Labann gbat nan Jakɔb chiara.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Ki u jii u jab, ki wei dinn Jakɔb paak daa ŋanlore, nan waa saa baarɔ tiŋ nba mɔk kunkona ki bi yir Gilead na ni.
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Li daar nyiɔk ki Yennu baar Labann boor damiit niŋ ki yetɔ a, “Ii mi ki a teen siar ki jeen Jakɔb.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 Jakɔb din teen u kaaŋ Gilead tiŋ nba mɔk kunkona na ni, ki Labann mun teen u kaaŋ leŋ, ŋɔɔ nan u jab.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Ki Labann boi Jakɔb a, “Bee ki a kpannin ki jii n bonpoi ki yaat namm, nan baa tuu soor niib nba tɔb ni na?
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Bee ki a kpannin ki mir bot, ŋaan ki ki chabimi? Fi-i bonni chabin, n bo saa chaba nan kpinkpammuko nan bonmumɔɔt.
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 A poŋ ki te ki n chab n yaaboona ki mɔɔt bi tankpina, a daan tun jat-toonna.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 N bo mɔk yaak ki saa teena daŋ, ŋaan wonn nyiɔk, a baa Yennu won yakii nanin, a mii mi ki man teen siar ki jeena.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 N mi nan a daan yaat, kimaan a yan tunn a ŋaak niwa, ŋaan bee ki a jan n pata?”
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Ki Jakɔb jiin a, “N daan dukin nan mi-i chaba, a saa fat a waase.
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Li-i tee ki a la sɔɔ nna ki u dia a pata maŋ, bin kpi li daanɔ. Ti jab na sii tee siara damm ki fan got nna ki laan a bonlannpoe be-e, ki fan jii.” Jakɔb din ki mi nan Rachel jan Labann pata na.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Ki Labann saan ki saa fiitir Jakɔb lanbouŋ, ki li poorpo ki u kɔɔ Lea lanbouŋ ni ki fiitir, ki bia kɔɔ poobis banlee na lanbont ni ki fiitir, ŋaan ki ki la u pata maŋi. Li poorpo ki u kɔɔ Rachel lanbouŋ ni.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rachel din jii pata nae ki wuun laagumii kaanu tiŋ po, ŋaan kar li paak. Labann din fiitir lanbouŋ na kur po, ŋaan din ki la pata na.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Ŋanne ki Rachel yet u baa a, “N baa, daa dont wutoor nanin, kimaan n kan fit fiir set a numm ni na, n be nan poote.” Ki Labann lon u pata na halii, ŋaan ki ki la.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Ki Jakɔb wutoor ji doo, ki u boi nan wutoor a, “N tun toonbilanne? N biir sennlanupoe ki li tura yaak ki a waan na?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Faa fiitir n ŋaak na ki saa gbenn na, a ŋaak ni bonlannpoe ki a la? Jiin li bont ki bir paanu ni, ki a jab nan n jab na kura n la ki wann min nan fin wunba mɔk mɔnii.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 N kar a boor bina piinlee-e na, ki a pei nan a buunii maar ki pɔt. Ŋaan n ki ban ŋman a pejaki.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Bonkob-susoouk nba din tuu soor a bonkobuk, li pann din tuu jii n yur paake. N din ki jikit li nanchiat ki baat nann a boor ki lin wann nan li ki tee n biiti. Linba kur ki bi jan yonnu ni, koo nyiɔk, a din tuu te ki man pa li paake ki tura.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Yoo bonchiann ki n dii fara nan wɔruk yonnu ni, ki bia dii fara nan waat nyiɔk; n din ki fit gɔɔnti.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Li din tee nnae bina piinlee nba ki n din be a ŋaak ni na kur. N din jii bina piik nan ŋannae ki tun, a bonpoi banlee na paak, ki bia tun bina ŋanloob, a bonkobit paak. Li kura na ŋaan a bia tan lebit n paauko taar piik.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Li-i bonni tee ki n baanba Yennu, wunba tee Abraham nan Aisak Yennu na bo ki be nanin, a din bo nyinnin nan niikooniiwa man. Ŋaan Yennu la n fara nan toonn nba ki n tun nawa, ki gɔɔr ki a ki tun nna.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Ki Labann jiin Jakɔb a, “Poob na tee n waase, bi waas tee n yabe, ki bonkobit na bia tee n yabe. Barmɔnii, linba kur ki a la na tee n yare. Ŋaan maa kan fit teen siar ki yent n waas nan bi waas na,
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 n teen siir nan man lor mɔlor nana. Ŋaant ki tin tikir tana ki poon, ki lii tee tiarin ki jiin ti mɔlor maŋ po.”
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Ki Jakɔb jii tann ki chaan, ki li tee tiarin,
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 ŋaan yet u jab na a bin tikir tana ki poon. Li poorpo ki bi dii jeet, tankɔruk nba ki bi poon na boor.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Ki Labann pur leŋ Jegar Sahaduta, ki Jakɔb mun purir Galeed.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Ki Labann yet Jakɔb a, “Tankɔruk na sii tee tiarime ki tur ti banlee na.” Ŋanne ki bi pur leŋ Galeed.
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Labann bia din yet a, “Yennu numm sii paa ti paak, yoo nba ki ti yat leeb.” Li paak ki bi bia pur leŋ Mispa.
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Ki Labann bia ŋamm yet a, “Li-i tee ki a dia n bonpoi na diabiik, koo ki a kɔɔn poob ki pukin, maa lek ki mi li po na, ŋaan tiat nan Yennu goriit.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Tanae ki n poon ti sinsuuk ni na, ki tiaru tanne na biak.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 Tankɔruk na nan tiaru tann na kura tee linba sii tianite. N kan ban yakir tankɔruk na paak ki worani, ki a mun kan ban yakir tankɔruk nan tiaru tann na paak ki worimi.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Abraham nan Nahor Yennu-e saa bu ti buut.” Ki Jakɔb por u baa Aisak Yennu sann ni nan u kan ban biir mɔlor maŋi.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Ŋanne ki u kɔt bonkobuk ki mann maruŋ ki tur Yennu, kunkonn na paak, ki yiin u jab na, a bin di jeet na. Baa dii ki gbenn, ki bi dɔɔr kunkonn na paak nyiɔk maŋ.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Laa yent sanyapob ni, ki Labann mɔɔt u yaaboona nan u waas tankpina ki chabib, ŋaan ŋmat kun.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.