Gênesis 21
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Li poorpo Yennu din teen piisin Sara paak, nan waa senn mɔsonn biaŋinba na.
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 Ki u soor poor ki mar bonjak, yoo nba ki Abraham poŋ kpeta na. Bi din mar bik maŋ sakir nba ki Yennu senn mɔsonn nan bi tan saa marɔ nae.
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Ki Abraham pur bik na sann Aisak.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Waa din dii daa ŋanniin na, ki Abraham pot u punn, nan Yennu nba wann biaŋinba na.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Baa din mar Aisak yoo nba na, ki sɔɔ Abraham mɔk bina kobik. Ŋanne ki Sara yet a,
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 “Yennu turin parpeenn nan laata. Wunba kur gbat li po saa taanin tin lawa,”
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 ki bia ŋamm yet a, “Ŋmee bo saa mi ki yet Abraham nan Sara tan saa mar biki? Ŋaan n mar bonjak ki tur ŋɔɔ jakper nae na.”
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 Aisak nba tan tukit biir daar nba, ki Abraham teen jaangbeŋir.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 Daasiar ki Ismael, wunba ki Ijipt bik Hagar din mar tur Abraham na tan jerin nan Sara bija Aisak.
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 Sara nba lab na ki u pak Abraham a, “Nyint daabpook nan u bija na ŋaak na ni. Poo na bik kan di a faar nba tee n bija Aisak yar na nan waama.”
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Li din biir Abraham par bonchiann, kimaan Ismael mun bia tee ŋɔɔ Abraham bijae.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 Ŋaan ki Yennu pak Abraham nan u daa biir u par ki jiin u daabpook Hagar nan u bija na po, a, “Tumin linba kur ki Sara wanna, kimaan Aisak nie ki n yaa n tura yaaboona bonchiann nba ki n senn mɔsonn nan n saa tura na.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 N bia saa tur daabpook bija na waas bonchiann, ki bi mun tan sii tee boorgbeŋir, kimaan u mun bia tee a bijae.”
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 Laa yent sanyapob ni ki Abraham jii jeet ki tur Hagar, ki bia liak nyun wajakɔruk ni ki barimɔ, ki bia jii bik na ki pukinɔ, ki nyinnib u ŋaak ni. Hagar din yaat kɔɔ muuko, ki saa lin Beerseba fɔɔr ni.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Nyun na nba tan gbenn yoo nba, ki u jii bik na ki kaanɔ tituuk nyakir,
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 ŋaan nyat saan waama ki saa kar. U din pak tur u mɔŋ a, “N kan fit kii gorii n bik na nan waa tan saa kpo-o.” U ji din jak mɔniie ki mɔ, waa kar siaminba maŋ.
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 Yennu din gbat bik na mɔnii, ki u malaka pak Yendɔuŋ niwa ki tur Hagar a, “Hagar, bee paake te ki a biir a pari? Daa tiin jaŋmaanii. Yennu gbat bik na mɔniiwa.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Fiit, saan jii bik maŋ ki korimɔ. N saa te ki u yaaboona-ii tee digbanjaanne.”
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Li yoo na ki Yennu te ki Hagar numpo yent, ki u la bunbunn, ki jii kɔruk na saan luun nyun ki tan wat tur bik na.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 Yennu din be nan bik na u kpaatu ni. Ki bik na be Parann fɔɔr ni ki tan subir, ki tee wunba mi waaruk bonchiann.
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 Li yoo na, ki u naa kpaan Ijipt bik ki turɔ ki u kɔɔn.
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 Li yoo na ki bat Abimelek jii u lanjimanba yudaanɔ, ki bi yiu Fikol, ki bi saan Abraham boor, ki saa pakɔ a, “Yennu be nanae linba kur ki a tuun ni.
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Li paak, porin nan a kan mi kpann min nan n waas nan n yaaboona kura. Sent mɔsonn nan a binbeŋ sii ŋan ki tur min nan n tiŋ nba ki a be leŋ na, nan n binbeŋ nba ŋan ki tura biaŋinba na.”
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Ki Abraham jiin a, “N senn mɔsonna.”
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 Abraham din wann Abimelek bunbunn nba ki ŋɔɔ Abimelek toontunna fat na po.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Ki Abimelek jiin a, “N ki mi wunbae tun nna. A ki pakin li po kaawa. Mɔtanae ki a kpan daa piakin na.”
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Ki Abraham paat pei nan nei ki tur Abimelek, ki bi banlee lakin taan ki lor mɔlor nan bi sii man nan leeb.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 Ŋanne ki Abraham gann pei banlore u pei ni.
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 Ki Abimelek boiɔ a, “Bee ki a tee nna?”
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Abraham fan jiin a, “Gaat pei banlore na ki lin wann nan mine gbiir bunbunn maŋ.”
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Ki bi din pur leŋ Beerseba, kimaan leŋe ki bi banlee lor mɔlor.
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Baa senn mɔsonn maŋ ki gbenn na, ki Abimelek nan Fikol ji ŋmat kun Filistia doo ni.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Li poorpo ki Abraham bur tisiak nna leŋ, ki jiant Yennu, wunba tee yaayoo nan yaayoo Yennu na.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Abraham din kar Filistia tiŋ ni ki yukir bonchiann.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.