Gênesis 21
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI
1 Li poorpo Yennu din teen piisin Sara paak, nan waa senn mɔsonn biaŋinba na.
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 Ki u soor poor ki mar bonjak, yoo nba ki Abraham poŋ kpeta na. Bi din mar bik maŋ sakir nba ki Yennu senn mɔsonn nan bi tan saa marɔ nae.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Ki Abraham pur bik na sann Aisak.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Waa din dii daa ŋanniin na, ki Abraham pot u punn, nan Yennu nba wann biaŋinba na.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Baa din mar Aisak yoo nba na, ki sɔɔ Abraham mɔk bina kobik. Ŋanne ki Sara yet a,
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 “Yennu turin parpeenn nan laata. Wunba kur gbat li po saa taanin tin lawa,”
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 ki bia ŋamm yet a, “Ŋmee bo saa mi ki yet Abraham nan Sara tan saa mar biki? Ŋaan n mar bonjak ki tur ŋɔɔ jakper nae na.”
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Aisak nba tan tukit biir daar nba, ki Abraham teen jaangbeŋir.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Daasiar ki Ismael, wunba ki Ijipt bik Hagar din mar tur Abraham na tan jerin nan Sara bija Aisak.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Sara nba lab na ki u pak Abraham a, “Nyint daabpook nan u bija na ŋaak na ni. Poo na bik kan di a faar nba tee n bija Aisak yar na nan waama.”
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Li din biir Abraham par bonchiann, kimaan Ismael mun bia tee ŋɔɔ Abraham bijae.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Ŋaan ki Yennu pak Abraham nan u daa biir u par ki jiin u daabpook Hagar nan u bija na po, a, “Tumin linba kur ki Sara wanna, kimaan Aisak nie ki n yaa n tura yaaboona bonchiann nba ki n senn mɔsonn nan n saa tura na.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 N bia saa tur daabpook bija na waas bonchiann, ki bi mun tan sii tee boorgbeŋir, kimaan u mun bia tee a bijae.”
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Laa yent sanyapob ni ki Abraham jii jeet ki tur Hagar, ki bia liak nyun wajakɔruk ni ki barimɔ, ki bia jii bik na ki pukinɔ, ki nyinnib u ŋaak ni. Hagar din yaat kɔɔ muuko, ki saa lin Beerseba fɔɔr ni.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Nyun na nba tan gbenn yoo nba, ki u jii bik na ki kaanɔ tituuk nyakir,
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 ŋaan nyat saan waama ki saa kar. U din pak tur u mɔŋ a, “N kan fit kii gorii n bik na nan waa tan saa kpo-o.” U ji din jak mɔniie ki mɔ, waa kar siaminba maŋ.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Yennu din gbat bik na mɔnii, ki u malaka pak Yendɔuŋ niwa ki tur Hagar a, “Hagar, bee paake te ki a biir a pari? Daa tiin jaŋmaanii. Yennu gbat bik na mɔniiwa.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Fiit, saan jii bik maŋ ki korimɔ. N saa te ki u yaaboona-ii tee digbanjaanne.”
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Li yoo na ki Yennu te ki Hagar numpo yent, ki u la bunbunn, ki jii kɔruk na saan luun nyun ki tan wat tur bik na.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Yennu din be nan bik na u kpaatu ni. Ki bik na be Parann fɔɔr ni ki tan subir, ki tee wunba mi waaruk bonchiann.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 Li yoo na, ki u naa kpaan Ijipt bik ki turɔ ki u kɔɔn.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Li yoo na ki bat Abimelek jii u lanjimanba yudaanɔ, ki bi yiu Fikol, ki bi saan Abraham boor, ki saa pakɔ a, “Yennu be nanae linba kur ki a tuun ni.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Li paak, porin nan a kan mi kpann min nan n waas nan n yaaboona kura. Sent mɔsonn nan a binbeŋ sii ŋan ki tur min nan n tiŋ nba ki a be leŋ na, nan n binbeŋ nba ŋan ki tura biaŋinba na.”
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Ki Abraham jiin a, “N senn mɔsonna.”
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Abraham din wann Abimelek bunbunn nba ki ŋɔɔ Abimelek toontunna fat na po.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Ki Abimelek jiin a, “N ki mi wunbae tun nna. A ki pakin li po kaawa. Mɔtanae ki a kpan daa piakin na.”
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Ki Abraham paat pei nan nei ki tur Abimelek, ki bi banlee lakin taan ki lor mɔlor nan bi sii man nan leeb.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Ŋanne ki Abraham gann pei banlore u pei ni.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Ki Abimelek boiɔ a, “Bee ki a tee nna?”
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Abraham fan jiin a, “Gaat pei banlore na ki lin wann nan mine gbiir bunbunn maŋ.”
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Ki bi din pur leŋ Beerseba, kimaan leŋe ki bi banlee lor mɔlor.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Baa senn mɔsonn maŋ ki gbenn na, ki Abimelek nan Fikol ji ŋmat kun Filistia doo ni.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Li poorpo ki Abraham bur tisiak nna leŋ, ki jiant Yennu, wunba tee yaayoo nan yaayoo Yennu na.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Abraham din kar Filistia tiŋ ni ki yukir bonchiann.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.