Gênesis 19
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI
1 Malakanba banlee na nba baar Sodom yoo nba, ki sɔɔ Lot kar doo maŋ tammɔb ni. Waa lab na ki u fiir chetib sɔnu paak. U din baa fabin tiŋ nie, ŋaan yet a,
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 “N be nna ki saa sommi. Ŋaant tin saan n ŋaak ni, yin la nyun wuur i taapant, ki dɔɔr lin fann. Li-i yent sanyiɔk, yin ji fiir gar.”
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Lot din ŋamm pak namm halii nan baa tan too ki wei saan u ŋaak ni. U din pak u ŋaatoontunna ki bi teen boroboro nba ki datiŋ kaa leŋ, ki teen jaamm ki turib. Ki saamm maŋ dii jeet na.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Saamm na nba ŋmantir saa dɔɔr yoo nba, ki Sodom doo maŋ ni jab tikir ki tan loon ŋaak na. Doo na ni jab kurewa din tikir, jakpera nan naasimm kur.
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 Jab na din yiin Lot ki boiɔ a, “Saamm nba baar a ŋaak nna a bin dɔɔr na be lia? Nyin namm.” Sodom jab na din loon bin dɔɔ nan saamm nae.
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 Lot din nyii ŋaan loon gann saamm maŋ paak,
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 ki yet doo maŋ ni jab na a, “N yɔɔsnba, n barimie, daa tuun nɔɔntont toonn na booru.
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Gotirii, n mɔk sapaanmuna banlee, bi daa ki mi dɔɔr nan jɔɔ kaawa. Ŋaant man nyinnib turi ki yin tumm yaa loon biaŋinba. Ŋaan i daa tee jab na siari. Bi tee n ŋaasaamme, ki li kpaa talas man nyinnib biak ni.”
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Ŋanne doo maŋ ni jab na jiin a, “Seetir nna, fin digbangann nirɔ na. A mun tee ŋmee ki saa wannit taa sii tuun biaŋinba? Botir nna na, nna-i kaa, ti saa tuma bonbiir nba gar taa bo saa tun saamm na linba.” Li yoo na ki bi tut Lot ki bakinɔ, ŋaan ji yaa bin biir gann na.
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Saamm banlee na din dɔɔnte ki soor Lot ki dat kɔɔnɔ ŋaak na ni, ŋaan loon gann.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Li yoo na ki bi te ki jɔɔnsin baa jab nba see nanyer na kur paak, ki bi jɔɔn, ki ji ki fit la gann nba be sian.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 Jab banlee na din pak Lot a li-i tee ki u mɔk u diamm, koo u ŋaajab, koo u bonpoi, koo u nikpiimm, wun te bin nyi doo na ni,
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 kimaan bi yaa bin biir doo maŋe, a Yennu gbat doo na biit nba jan biaŋinbawa, ki tumm a bin baar biir doo maŋ.
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 Ŋanne ki Lot saan jab nba ki u waas yaa bin kumm na boor, ki saa pakib a bin teen yian ki nyi doo na ni, kimaan Yennu yaa wun biir doo maŋe. Ŋaan bi din dukii nan Lot kpanne.
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 Ki laa tan yentir na, malakanba na din loon bin somm Lot ki wun nyi doo na ni yian. Bi din yetɔ a, “Kakitir. Jiin a ŋaapoo nan a bonpoi banlee na ki chiar. Chiat man, ki doo na biiru tan saa mann kpabi ki yin kpo.”
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Lot din taantire. Yennu din mɔk ninbatinu Lot paak, ki malakanba na soor Lot nan u ŋaapoo nan u bonpoi banlee na nii, ki dat nyinnib doo na ni.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 Ki malaka yenɔ betib a, “Ii tiin man ki fat i manfoor. I daa jiantir, i bia daa see sɔnjot ni. Chiat saan kunkona na boor man, ki la manfoor.”
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 Lot din jiin a, “Aaii. Chanbaa, n barimae, daa te ki ti tuun nna.
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 A sommin bonchiann ki nyinnin kuun niwa. Ŋaan kunkona na fɔkita. Wahala na saa baarit ki ti daa ki baar kunkonn maŋ boori.
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 A la digbanbik nba nawa-a? Ŋanne kpiat. Ŋaant man saan leŋ. A la nan li tee digbanmintik nnae. N saa saan leŋe ki fat n manfoor.”
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Malaka na din jiin a, “N saka, n kan biir digbanbik maŋi.
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 Saant leŋ yian, kimaan n kan teen siar see ki a saa baar digbanbik maŋ niwa.”
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 Yonnu din doe miia nna ki Lot baar Soar.
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 Li yoo na ki Yennu te ki sarwuuta nan muu baar baa Sodom nan Gomora doi ni.
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ki doi na kur dii muu: Niib, nan linba be leŋ kur, nan li bonpipiat kur din dii muue.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Tɔn, ki Lot ŋaapoo din jiant got doo na, ki kpant yaatann ki see.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 Laa fant sanyiɔk, ki Abraham fiir ki saan siaminba ki ŋɔɔ nan Yennu won see na.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 Waa got Sodom nan Gomora nan baauk na kur, ki u la ki munyuuk do jukjuk, ki naan nan baa tuu joo datuna ki li di biaŋinba na.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Yennu nba din biir Sodom nan Gomora, ŋaan u din tian Abraham po, ki nyinn Lot.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 Lot din tiin jaŋmaanii nan Soar benue, li paak ki ŋɔɔ nan u bonpoi banlee na yaat doo kunkonn paak, ki saa kɔɔ wontu ni.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Dasiar ki bonposaakak na tan yet u waarɔ a, “Ti baa kpet gbenna, ti mun bia kan la jab nba saa kɔɔnti.
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Li paak, ŋaant tin tur ti baa daan wun nyu yib, ki tin dɔɔ nanɔ, ki mar waas.”
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 Li daar nyiɔk ki bi yibinɔ, ki bonposaakak na dɔɔ nanɔ. Waa yib ki li saa gar na, u din ki banni.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Laa yent sanyiɔk, ki saakɔɔ na yet u waarɔ a, “N won dɔɔ nanɔ wonna. Ŋaant ti yaan yibinɔ ki fan mun dɔɔ nanɔ, ki ti kura n mar ti baa waas.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 Li daar nyiɔk ki bi ŋamm yibin bi baa, ki waarɔ po na mun dɔɔ nanɔ. Waa bia mantik yib na, u yaan din ki banni.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Li din teen nnae ki Lot tur u waas na kur poa.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Bonposaakak na din mar bonjak ki pur u sann Moab. Ŋɔɔe din tee booru nba ki bi yi Moab na yeeja.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Bonbik po na mun din mar bonjak ki pur u sann Benami. Ŋɔɔe mun din tee booru nba ki bi yi Amonn na yeeja.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.