Gênesis 19

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Malakanba banlee na nba baar Sodom yoo nba, ki sɔɔ Lot kar doo maŋ tammɔb ni. Waa lab na ki u fiir chetib sɔnu paak. U din baa fabin tiŋ nie, ŋaan yet a,
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 “N be nna ki saa sommi. Ŋaant tin saan n ŋaak ni, yin la nyun wuur i taapant, ki dɔɔr lin fann. Li-i yent sanyiɔk, yin ji fiir gar.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Lot din ŋamm pak namm halii nan baa tan too ki wei saan u ŋaak ni. U din pak u ŋaatoontunna ki bi teen boroboro nba ki datiŋ kaa leŋ, ki teen jaamm ki turib. Ki saamm maŋ dii jeet na.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Saamm na nba ŋmantir saa dɔɔr yoo nba, ki Sodom doo maŋ ni jab tikir ki tan loon ŋaak na. Doo na ni jab kurewa din tikir, jakpera nan naasimm kur.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Jab na din yiin Lot ki boiɔ a, “Saamm nba baar a ŋaak nna a bin dɔɔr na be lia? Nyin namm.” Sodom jab na din loon bin dɔɔ nan saamm nae.
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lot din nyii ŋaan loon gann saamm maŋ paak,
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 ki yet doo maŋ ni jab na a, “N yɔɔsnba, n barimie, daa tuun nɔɔntont toonn na booru.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Gotirii, n mɔk sapaanmuna banlee, bi daa ki mi dɔɔr nan jɔɔ kaawa. Ŋaant man nyinnib turi ki yin tumm yaa loon biaŋinba. Ŋaan i daa tee jab na siari. Bi tee n ŋaasaamme, ki li kpaa talas man nyinnib biak ni.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Ŋanne doo maŋ ni jab na jiin a, “Seetir nna, fin digbangann nirɔ na. A mun tee ŋmee ki saa wannit taa sii tuun biaŋinba? Botir nna na, nna-i kaa, ti saa tuma bonbiir nba gar taa bo saa tun saamm na linba.” Li yoo na ki bi tut Lot ki bakinɔ, ŋaan ji yaa bin biir gann na.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Saamm banlee na din dɔɔnte ki soor Lot ki dat kɔɔnɔ ŋaak na ni, ŋaan loon gann.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Li yoo na ki bi te ki jɔɔnsin baa jab nba see nanyer na kur paak, ki bi jɔɔn, ki ji ki fit la gann nba be sian.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Jab banlee na din pak Lot a li-i tee ki u mɔk u diamm, koo u ŋaajab, koo u bonpoi, koo u nikpiimm, wun te bin nyi doo na ni,
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 kimaan bi yaa bin biir doo maŋe, a Yennu gbat doo na biit nba jan biaŋinbawa, ki tumm a bin baar biir doo maŋ.
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ŋanne ki Lot saan jab nba ki u waas yaa bin kumm na boor, ki saa pakib a bin teen yian ki nyi doo na ni, kimaan Yennu yaa wun biir doo maŋe. Ŋaan bi din dukii nan Lot kpanne.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Ki laa tan yentir na, malakanba na din loon bin somm Lot ki wun nyi doo na ni yian. Bi din yetɔ a, “Kakitir. Jiin a ŋaapoo nan a bonpoi banlee na ki chiar. Chiat man, ki doo na biiru tan saa mann kpabi ki yin kpo.”
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Lot din taantire. Yennu din mɔk ninbatinu Lot paak, ki malakanba na soor Lot nan u ŋaapoo nan u bonpoi banlee na nii, ki dat nyinnib doo na ni.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ki malaka yenɔ betib a, “Ii tiin man ki fat i manfoor. I daa jiantir, i bia daa see sɔnjot ni. Chiat saan kunkona na boor man, ki la manfoor.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Lot din jiin a, “Aaii. Chanbaa, n barimae, daa te ki ti tuun nna.
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 A sommin bonchiann ki nyinnin kuun niwa. Ŋaan kunkona na fɔkita. Wahala na saa baarit ki ti daa ki baar kunkonn maŋ boori.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 A la digbanbik nba nawa-a? Ŋanne kpiat. Ŋaant man saan leŋ. A la nan li tee digbanmintik nnae. N saa saan leŋe ki fat n manfoor.”
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 Malaka na din jiin a, “N saka, n kan biir digbanbik maŋi.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 Saant leŋ yian, kimaan n kan teen siar see ki a saa baar digbanbik maŋ niwa.”
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Yonnu din doe miia nna ki Lot baar Soar.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Li yoo na ki Yennu te ki sarwuuta nan muu baar baa Sodom nan Gomora doi ni.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ki doi na kur dii muu: Niib, nan linba be leŋ kur, nan li bonpipiat kur din dii muue.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Tɔn, ki Lot ŋaapoo din jiant got doo na, ki kpant yaatann ki see.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Laa fant sanyiɔk, ki Abraham fiir ki saan siaminba ki ŋɔɔ nan Yennu won see na.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 Waa got Sodom nan Gomora nan baauk na kur, ki u la ki munyuuk do jukjuk, ki naan nan baa tuu joo datuna ki li di biaŋinba na.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Yennu nba din biir Sodom nan Gomora, ŋaan u din tian Abraham po, ki nyinn Lot.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot din tiin jaŋmaanii nan Soar benue, li paak ki ŋɔɔ nan u bonpoi banlee na yaat doo kunkonn paak, ki saa kɔɔ wontu ni.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Dasiar ki bonposaakak na tan yet u waarɔ a, “Ti baa kpet gbenna, ti mun bia kan la jab nba saa kɔɔnti.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 Li paak, ŋaant tin tur ti baa daan wun nyu yib, ki tin dɔɔ nanɔ, ki mar waas.”
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 Li daar nyiɔk ki bi yibinɔ, ki bonposaakak na dɔɔ nanɔ. Waa yib ki li saa gar na, u din ki banni.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Laa yent sanyiɔk, ki saakɔɔ na yet u waarɔ a, “N won dɔɔ nanɔ wonna. Ŋaant ti yaan yibinɔ ki fan mun dɔɔ nanɔ, ki ti kura n mar ti baa waas.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 Li daar nyiɔk ki bi ŋamm yibin bi baa, ki waarɔ po na mun dɔɔ nanɔ. Waa bia mantik yib na, u yaan din ki banni.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Li din teen nnae ki Lot tur u waas na kur poa.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Bonposaakak na din mar bonjak ki pur u sann Moab. Ŋɔɔe din tee booru nba ki bi yi Moab na yeeja.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Bonbik po na mun din mar bonjak ki pur u sann Benami. Ŋɔɔe mun din tee booru nba ki bi yi Amonn na yeeja.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.