Esdras 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Linba na kur nba din tun ki gbenn yoo nba, ki Israel tɔɔndamm na siab baar ki betin a niib na nan mannteeb nan Liifai teeb na ki bɔkit bi mɔŋ nan boorganu nba kɔɔ ki kpiat, ki tee Amonn teeb nan Moab teeb nan Ijipt teeb nan Keenann teeb nan Hef teeb nan Peris teeb nan Jebus teeb, nan Amor teeb na. Bi tuun fei toona nba ki niib na tuun nae.
1 Ora, logo que essas coisas foram terminadas, vieram ter comigo os príncipes, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se têm separado dos povos destas terras, das abominações dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus;
2 Juu jab na kɔɔnt boorganu waase, ŋamm Yennu kasii niib na tuun nnae ki ŋmat bi mɔŋ. Bi tɔɔndamm nan toona saakab nae mantik tun biir.
2 pois tomaram das suas filhas para si e para seus filhos; de maneira que a raça santa se tem misturado com os povos de outras terras; e até os oficiais e magistrados foram os primeiros nesta transgressão.
3 Maa din gbat linba na yoo nba ki n par biir, ki n pat pat n liant, ki bia ŋabir n yut nan n tiaŋ, ŋaan ji kar tiŋ ni, ki yaa n kpo nan parbiir,
3 Ouvindo eu isto, rasguei a minha túnica e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e me sentei atônito.
4 ki biar kar leŋ nan parbiir nan yoo nba tan jaŋ nan bin mann daajoouk maruŋ, ki niib piin ki tikii lintirin, ŋamme tee binba ki jaŋmaanii soorib, kimaan baa gbat linba ki ŋamm Israel teeb Yennu yet ki jiin binba nyii Babilonn ki jen na yanbɔmm po na.
4 Então se ajuntaram a mim todos os que tremiam das palavras do Deus de Israel por causa da transgressão dos do cativeiro; porém eu permaneci sentado atônito até a oblação da tarde.
5 Yoo nba din tan jaŋ nan bin mann daajoouk maruŋ na, ki n fiir maa bo kar siaminba nan parbiir na, ki bia daa lia n liatchiat na, ki gbaan ki tant n nii, ki miar n Yomdaanɔ Yennu,
5 A hora da oblação da tarde levantei-me da minha humilhação, e com a túnica e o manto rasgados, pus-me de joelhos, estendi as mãos ao Senhor meu Deus,
6 ki yet a, “Yennu, fei mɔkin bonchiann nan man donn n yur a tɔɔnn po. Ti yanbɔmm na kpek ki yab ki fɔk gar ti yurawa, li fɔk ki baar sanpagbanta.
6 e disse: Ó meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniqüidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa tem crescido até o céu.
7 Laa nyii ti yeejamm yoo ki tan tuu mɔtana, timm nba tee a niib na tun yanbɔmm bonchiann. Ti yanbɔmm na paak, ki timm nan ti kpanbara nan mannteeb na kɔɔ boorganu batnba nuu ni, ki bi kpiit, ki fatit ki soorit ki teent yommii. Ti mantik dii fei halii nan dinna.
7 Desde os dias de nossos pais até o dia de hoje temos estado em grande culpa, e por causa das nossas iniqüidades fomos entregues, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes, na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, à rapina e à confusão do rosto, como hoje se vê.
8 Ti Yomdaanɔ Yennu, a tuu mɔk ninbatinu nant yoo waan, ki te ti siab nyii yommisin ni ki ji be ti yamani, kasii boor na. A te ki ti nyii yommisin ni, ki turit manfopaann.
8 Agora, por um pequeno momento se manifestou a graça da parte do Senhor, nosso Deus, para nos deixar um restante que escape, e para nos dar estabilidade no seu santo lugar, a fim de que o nosso Deus nos alumie os olhos, e nos dê um pouco de refrigério em nossa escravidão;
9 Ti tuu tee yommiie, ŋaan fine nyinnit yommisin ni. Fine te ki Peesia kpanbara tinit ninbaauk ki sak ki ti be ti manfoor ni, ki ŋamm maa a jiantu ŋasaakak nba tuu biar ki tee langbenn na, ki bia yaa tii be ti yamani, Juda nan Jerusalem na.
9 pois somos escravos; contudo o nosso Deus não nos abandonou em nossa escravidão, mas estendeu sobre nós a sua benevolência perante os reis da Pérsia, para nos dar a vida, a fim de levantarmos a casa do nosso Deus e repararmos as suas assolações, e para nos dar um abrigo em Judá e em Jerusalém.
10 “Yennu, ti saa yet a bee nan linba kur tun ki gar na po? Ti bia ŋamm yêt a sennii
10 Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois temos deixado os teus mandamentos,
11 nba ki a te ki a sɔkiniinba nba tee a toontunna turit nawa. Bi din betit nan tiŋ nba ki ti saa a tin kar li ni na tee jakint tiŋe, kimaan niib nba kɔɔ leŋ na gbee nan binben-yanae, laa nyii kpin yeŋ ki saan tuu kpin leer po.
11 os quais ordenaste por intermédio de teus servos, os profetas, dizendo: A terra em que estais entrando para a possuir, é uma terra imunda pelas imundícias dos povos das terras, pelas abominações com que, na sua corrupção, a encheram duma extremidade à outra.
12 Bi din betit nan ti daa kɔɔnt leeb waasi, a tii biaki mi ki ti somm niib maŋ ki bin mɔkit koo ki doo nyɔɔt, li-i tee ki ti loon tin la tiŋ na manu, ki bia gaan tur ti yaaboona yaayoo siiyoo.
12 Por isso não deis vossas filhas a seus filhos, e não tomeis suas filhas para vossos filhos, nem procureis jamais a sua paz ou a sua prosperidade; para que sejais fortes e comais o bem da terra, e a deixeis por herança a vossos filhos para sempre.
13 Linba kur lek teenit ki tee tubdatu, ti yanbɔmm nan bonkpeta na paak, ti mi nan fin nba tee ti Yennu nae dat ti tuba, ki li ki jaŋ faa bo saa dat ti tuba biaŋinba, ŋaan te ki ti mɔk manfoor.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e da nossa grande culpa, ainda assim tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniqüidades, e ainda nos deixaste este remanescente;
14 Tɔn, nlee ki ti bia saa yêt a sennii na ŋaan kii biaki kɔɔnt niyoona na? Li-i tee ki ti tuun nna, a saa mantik donn wutoor ki lin biirite fas fas, ki kan te nan yenɔkɔɔwa n tenni.
14 tornaremos, pois, agora a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos que cometem estas abominações? Não estarias tu indignado contra nós até de todo nos consumires, de modo que não ficasse restante, nem quem escapasse?
15 Timm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu, a mɔk mɔnii ŋaan bia te ki ti mɔk manfoor. Ti fiitir ti biit ki teena, ti ki ŋan nan tin baar a tɔɔnni.”
15 Ó Senhor Deus de Israel, justo és, pois ficamos qual um restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti em nossa culpa; e, por causa disto, ninguém há que possa subsistir na tua presença.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.