Eclesiastes 2
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 N lor nan n saa bikin ki di manue ki tan la parpeenn nba tee linba, ŋaan n tan la nan li mun bia ki mɔk nyɔɔti.
1 Então resolvi me divertir e gozar os prazeres da vida. Mas descobri que isso também é ilusão.
2 N tan la nan laat tee jatiie, ki bia la nan manu dinu ki sommita siari.
2 Cheguei à conclusão de que o riso é tolice e de que o prazer não serve para nada.
3 Maa mantik kpaan yanfoon na, ki n lor nan n sii maant n mɔŋ par nan daame, ki di manu, ki dukin nan ŋanne ŋan nan niib-ii maant bi para bi binbeŋ nba waan ki bi daa be tingbouŋ na paak na.
3 Procurei ainda descobrir qual a melhor maneira de viver e então resolvi me alegrar com vinho e me divertir. Pensei que talvez fosse essa a melhor coisa que uma pessoa pode fazer durante a sua curta vida aqui na terra.
4 Ki n tun toonjaana ki maa n mɔŋ ŋei, ki bia bur daan tilontii,
4 Realizei grandes coisas. Construí casas para mim e fiz plantações de uvas.
5 ki koo kpinfaat kpabit ki bia bur tilontbooru kur,
5 Plantei jardins e pomares, com todos os tipos de árvores frutíferas.
6 ki gbiir mɔka maa mii maantib.
6 Também construí açudes para regar as plantações.
7 Ki n daa daaba bonchiann, ki bi bia mar daaba n ŋaak ni. Ki n mɔk bonkobit bonchiann ki li gar nirɔ nba kur ban kɔɔ Jerusalem ki mɔka,
7 Comprei muitos escravos e além desses tive outros, nascidos na minha casa. Tive mais gado e mais ovelhas do que todas as pessoas que moraram em Jerusalém antes de mim.
8 ki bia gaar salimpeena nan salimmɔna, kpanbara nba be tinii nba ki n dia na boor. Ki jab nan poob yiin yanii, a lin maan n par. Ki n mɔk poofanii nba kur ki n loon.
8 Também ajuntei para mim prata e ouro dos tesouros dos reis e das terras que governei. Homens e mulheres cantaram para me divertir, e tive todas as mulheres que um homem pode desejar.
9 Barmɔnii, ki n tee nijaann, ki gar wunba kur ban kɔɔ Jerusalem, ki n yanfoon ki gbent.
9 Sim! Fui grande. Fui mais rico do que todos os que viveram em Jerusalém antes de mim, e nunca me faltou sabedoria.
10 Ki n laat linba kur ki n loon, ki ki ban kɔŋ mansau n benu ni. Ki n mɔk karinbaanii nan maa tun linba, ki linba na kur tee n paatii.
10 Consegui tudo o que desejei. Não neguei a mim mesmo nenhum tipo de prazer. Eu me sentia feliz com o meu trabalho, e essa era a minha recompensa.
11 Ki n ji dukin linba kur ki n tun, nan maa yabir biaŋinba ki tan tumir, ki n ji bann nan li ki mɔk paaki, ki tee nan faa sii waa beer wouŋ biaŋinba, ki li ki mɔk nyɔɔt nan waama nae.
11 Mas, quando pensei em todas as coisas que havia feito e no trabalho que tinha tido para conseguir fazê-las, compreendi que tudo aquilo era ilusão, não tinha nenhum proveito. Era como se eu estivesse correndo atrás do vento.
12 Li kur na lek, ŋaan kpanbar fit tuun toonn nba ki kpanbar kpera ban tume.
12 Então comecei a pensar no que é ser sábio e no que é ser tolo ou sem juízo. Por exemplo: será que um rei pode fazer alguma coisa que seja nova? Não! Só pode fazer o que fizeram os reis que reinaram antes dele.
13 N banna, “Yanfoon chee jatii, ki li tee nan yentu nba chee bunbɔnn biaŋinba na.
13 E cheguei à conclusão de que a sabedoria é melhor do que a tolice, assim como a luz é melhor do que a escuridão.
14 Yandamm fit laat baa saa siaminba po, jatit ŋarin ki laat.” Ŋaan n mi nan ti joontu tan sii tee yomme.
14 Os sábios podem ver para onde estão indo, mas os tolos andam na escuridão. Porém eu sei que o mesmo que acontece com os sábios acontece também com os tolos.
15 Ki n dukin ki tur n mɔŋ a, “Linba saa teen jatit, li mun bia saa teenima. Ki n ji la nyɔlante n subinii ni?” Ki n jiin ki tur n mɔŋ a, “N kan la siar nan bonmintika.”
15 Aí eu pensei assim: “O que acontece com os tolos vai acontecer comigo também. Então, o que é que eu ganhei sendo tão sábio?” E respondi: “Não ganhei nada!”
16 Sɔɔ ki tian yandamm po, ki sɔɔ mun bia ki tian jatit po. Daar baate ki bi tan saa tamm ti kura po. Ti kura saa kpo nnae, li yandamm nan jatit kurawa.
16 Ninguém lembra para sempre dos sábios, como ninguém lembra dos tolos. No futuro todos nós seremos esquecidos. Todos morreremos, tanto os sábios como os tolos.
17 Manfoor ki tee siar min yaa boor jikii, kimaan linba kur be li ni na ki turin siari, see daamii. Li kura ki mɔk nyɔsiati. N tuu waa beer wouŋo.
17 Por isso, a vida começou a não valer nada para mim; ela só me havia trazido aborrecimentos. Tudo havia sido ilusão; eu apenas havia corrido atrás do vento.
18 Siar ki nyii maa tun linba kur ni ki mɔk paak ki turin, kimaan n mi nan n tan saa nyike, ki n fadiirɔ n jii.
18 Tudo o que eu tinha e que havia conseguido com o meu trabalho não valia nada para mim. Sabia que teria de deixar tudo para o rei que ficasse no meu lugar.
19 Li pasiar u tan sii tee yandaanɔe, koo u sii tee jatuko, ŋmee mi? Ŋɔɔe lek tan sii yen linba kur ki n tun ki la na, linba kur ki n tun nan yan ki la durinya na ni. Li kur ki mɔk nyɔɔti.
19 E ele poderia ser um sábio ou um tolo — quem é que sabe? No entanto, ele seria o dono de todas as coisas que eu consegui com o meu trabalho e ficaria com tudo o que a minha sabedoria me deu neste mundo. Tudo é ilusão.
20 Ki n ji tan mɔ kɔɔ nan maa yabir ki tun toona nba na.
20 Então eu me arrependi de ter trabalhado tanto e fiquei desesperado por causa disso.
21 A jii yan nan bannu nan a mir kure ki tun la linba be na, ŋaan a tan saa nyik li kure, ki guun wunba ki tun siar li paaki. Li ki mɔk nyɔɔti; li bia ki tooki.
21 A gente trabalha com toda a sabedoria, conhecimento e inteligência para conseguir alguma coisa e depois tem de deixar tudo para alguém que não fez nada para merecer aquilo. Isso também é ilusão e não está certo!
22 Fi-i tuun, ki daamii a mɔŋ manfoor na ni, nyɔlante ki a tan saa la?
22 Nós trabalhamos e nos preocupamos a vida toda e o que é que ganhamos com isso?
23 Faa daa be a manfoor ni, ki tuun linba kur, li ki teena siar, see parbiir nan yuyeeuk. Ki nyiɔk gbaa, a dudukit ki foi. Li ki mɔk nyɔɔti.
23 Tudo o que fazemos na vida não nos traz nada, a não ser preocupações e desgostos. Não podemos descansar, nem de noite. É tudo ilusão.
24 Nisaarik nba saa mantik tun linba tee wun tuu die, ki nyu, ki maan u par nan linba ki u tun la na. Ŋaan n lek la nan linba na kur nyi Yennu boore.
24 A melhor coisa que alguém pode fazer é comer e beber e se divertir com o dinheiro que ganhou. No entanto, compreendi que mesmo essas coisas vêm de Deus.
25 Nna-i kaa, a saa la lee ki di ki maan a mɔŋ pari?
25 Sem Deus, como teríamos o que comer ou com que nos divertir?
26 Damm nba tuun ki li gboot Yennu numm na, ŋamme ki u teemm yanfoon nan bannu nan parpeenn, ŋaan te yanbɔndamm tuun toona ki laat, ki bia bekii, a baa kpaan laat linba na, bin tuu jii ki tur damm nba tuun ki li gboot Yennu numm na. Li ki mɔk nyɔsiati. Li tee nan faa sii waa beer wouŋ biaŋinba nae.
26 Ele dá sabedoria, conhecimento e felicidade às pessoas de quem ele gosta. Mas Deus faz com que os maus trabalhem, economizem e ajuntem a fim de que a riqueza deles seja dada às pessoas de quem ele gosta mais. Tudo é ilusão. É tudo como correr atrás do vento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.