Eclesiastes 2
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 N lor nan n saa bikin ki di manue ki tan la parpeenn nba tee linba, ŋaan n tan la nan li mun bia ki mɔk nyɔɔti.
1 Disse comigo: vamos! Eu te provarei com a alegria; goza, pois, a felicidade; mas também isso era vaidade.
2 N tan la nan laat tee jatiie, ki bia la nan manu dinu ki sommita siari.
2 Do riso disse: é loucura; e da alegria: de que serve?
3 Maa mantik kpaan yanfoon na, ki n lor nan n sii maant n mɔŋ par nan daame, ki di manu, ki dukin nan ŋanne ŋan nan niib-ii maant bi para bi binbeŋ nba waan ki bi daa be tingbouŋ na paak na.
3 Resolvi no meu coração dar-me ao vinho, regendo-me, contudo, pela sabedoria, e entregar-me à loucura, até ver o que melhor seria que fizessem os filhos dos homens debaixo do céu, durante os poucos dias da sua vida.
4 Ki n tun toonjaana ki maa n mɔŋ ŋei, ki bia bur daan tilontii,
4 Empreendi grandes obras; edifiquei para mim casas; plantei para mim vinhas.
5 ki koo kpinfaat kpabit ki bia bur tilontbooru kur,
5 Fiz jardins e pomares para mim e nestes plantei árvores frutíferas de toda espécie.
6 ki gbiir mɔka maa mii maantib.
6 Fiz para mim açudes, para regar com eles o bosque em que reverdeciam as árvores.
7 Ki n daa daaba bonchiann, ki bi bia mar daaba n ŋaak ni. Ki n mɔk bonkobit bonchiann ki li gar nirɔ nba kur ban kɔɔ Jerusalem ki mɔka,
7 Comprei servos e servas e tive servos nascidos em casa; também possuí bois e ovelhas, mais do que possuíram todos os que antes de mim viveram em Jerusalém.
8 ki bia gaar salimpeena nan salimmɔna, kpanbara nba be tinii nba ki n dia na boor. Ki jab nan poob yiin yanii, a lin maan n par. Ki n mɔk poofanii nba kur ki n loon.
8 Amontoei também para mim prata e ouro e tesouros de reis e de províncias; provi-me de cantores e cantoras e das delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Barmɔnii, ki n tee nijaann, ki gar wunba kur ban kɔɔ Jerusalem, ki n yanfoon ki gbent.
9 Engrandeci-me e sobrepujei a todos os que viveram antes de mim em Jerusalém; perseverou também comigo a minha sabedoria.
10 Ki n laat linba kur ki n loon, ki ki ban kɔŋ mansau n benu ni. Ki n mɔk karinbaanii nan maa tun linba, ki linba na kur tee n paatii.
10 Tudo quanto desejaram os meus olhos não lhes neguei, nem privei o coração de alegria alguma, pois eu me alegrava com todas as minhas fadigas, e isso era a recompensa de todas elas.
11 Ki n ji dukin linba kur ki n tun, nan maa yabir biaŋinba ki tan tumir, ki n ji bann nan li ki mɔk paaki, ki tee nan faa sii waa beer wouŋ biaŋinba, ki li ki mɔk nyɔɔt nan waama nae.
11 Considerei todas as obras que fizeram as minhas mãos, como também o trabalho que eu, com fadigas, havia feito; e eis que tudo era vaidade e correr atrás do vento, e nenhum proveito havia debaixo do sol.
12 Li kur na lek, ŋaan kpanbar fit tuun toonn nba ki kpanbar kpera ban tume.
12 Então, passei a considerar a sabedoria, e a loucura, e a estultícia. Que fará o homem que seguir ao rei? O mesmo que outros já fizeram.
13 N banna, “Yanfoon chee jatii, ki li tee nan yentu nba chee bunbɔnn biaŋinba na.
13 Então, vi que a sabedoria é mais proveitosa do que a estultícia, quanto a luz traz mais proveito do que as trevas.
14 Yandamm fit laat baa saa siaminba po, jatit ŋarin ki laat.” Ŋaan n mi nan ti joontu tan sii tee yomme.
14 Os olhos do sábio estão na sua cabeça, mas o estulto anda em trevas; contudo, entendi que o mesmo lhes sucede a ambos.
15 Ki n dukin ki tur n mɔŋ a, “Linba saa teen jatit, li mun bia saa teenima. Ki n ji la nyɔlante n subinii ni?” Ki n jiin ki tur n mɔŋ a, “N kan la siar nan bonmintika.”
15 Pelo que disse eu comigo: como acontece ao estulto, assim me sucede a mim; por que, pois, busquei eu mais a sabedoria? Então, disse a mim mesmo que também isso era vaidade.
16 Sɔɔ ki tian yandamm po, ki sɔɔ mun bia ki tian jatit po. Daar baate ki bi tan saa tamm ti kura po. Ti kura saa kpo nnae, li yandamm nan jatit kurawa.
16 Pois, tanto do sábio como do estulto, a memória não durará para sempre; pois, passados alguns dias, tudo cai no esquecimento. Ah! Morre o sábio, e da mesma sorte, o estulto!
17 Manfoor ki tee siar min yaa boor jikii, kimaan linba kur be li ni na ki turin siari, see daamii. Li kura ki mɔk nyɔsiati. N tuu waa beer wouŋo.
17 Pelo que aborreci a vida, pois me foi penosa a obra que se faz debaixo do sol; sim, tudo é vaidade e correr atrás do vento.
18 Siar ki nyii maa tun linba kur ni ki mɔk paak ki turin, kimaan n mi nan n tan saa nyike, ki n fadiirɔ n jii.
18 Também aborreci todo o meu trabalho, com que me afadiguei debaixo do sol, visto que o seu ganho eu havia de deixar a quem viesse depois de mim.
19 Li pasiar u tan sii tee yandaanɔe, koo u sii tee jatuko, ŋmee mi? Ŋɔɔe lek tan sii yen linba kur ki n tun ki la na, linba kur ki n tun nan yan ki la durinya na ni. Li kur ki mɔk nyɔɔti.
19 E quem pode dizer se será sábio ou estulto? Contudo, ele terá domínio sobre todo o ganho das minhas fadigas e sabedoria debaixo do sol; também isto é vaidade.
20 Ki n ji tan mɔ kɔɔ nan maa yabir ki tun toona nba na.
20 Então, me empenhei por que o coração se desesperasse de todo trabalho com que me afadigara debaixo do sol.
21 A jii yan nan bannu nan a mir kure ki tun la linba be na, ŋaan a tan saa nyik li kure, ki guun wunba ki tun siar li paaki. Li ki mɔk nyɔɔti; li bia ki tooki.
21 Porque há homem cujo trabalho é feito com sabedoria, ciência e destreza; contudo, deixará o seu ganho como porção a quem por ele não se esforçou; também isto é vaidade e grande mal.
22 Fi-i tuun, ki daamii a mɔŋ manfoor na ni, nyɔlante ki a tan saa la?
22 Pois que tem o homem de todo o seu trabalho e da fadiga do seu coração, em que ele anda trabalhando debaixo do sol?
23 Faa daa be a manfoor ni, ki tuun linba kur, li ki teena siar, see parbiir nan yuyeeuk. Ki nyiɔk gbaa, a dudukit ki foi. Li ki mɔk nyɔɔti.
23 Porque todos os seus dias são dores, e o seu trabalho, desgosto; até de noite não descansa o seu coração; também isto é vaidade.
24 Nisaarik nba saa mantik tun linba tee wun tuu die, ki nyu, ki maan u par nan linba ki u tun la na. Ŋaan n lek la nan linba na kur nyi Yennu boore.
24 Nada há melhor para o homem do que comer, beber e fazer que a sua alma goze o bem do seu trabalho. No entanto, vi também que isto vem da mão de Deus,
25 Nna-i kaa, a saa la lee ki di ki maan a mɔŋ pari?
25 pois, separado deste, quem pode comer ou quem pode alegrar-se?
26 Damm nba tuun ki li gboot Yennu numm na, ŋamme ki u teemm yanfoon nan bannu nan parpeenn, ŋaan te yanbɔndamm tuun toona ki laat, ki bia bekii, a baa kpaan laat linba na, bin tuu jii ki tur damm nba tuun ki li gboot Yennu numm na. Li ki mɔk nyɔsiati. Li tee nan faa sii waa beer wouŋ biaŋinba nae.
26 Porque Deus dá sabedoria, conhecimento e prazer ao homem que lhe agrada; mas ao pecador dá trabalho, para que ele ajunte e amontoe, a fim de dar àquele que agrada a Deus. Também isto é vaidade e correr atrás do vento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.