Atos 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Tɔn, Sɔɔl lek bia din fɔɔ kɔnfɔɔt, ki yeen a u sii dint ti Yomdaanɔ Yiisa poorpoweiteeb biake, ki kpib; ki tan saan mannteeb yudaanɔ boor ni,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 a wun gaar kadaat, ki saan Damaskus ki saa wann Yenjiantu diit yudamm, a wuu la wunba waa Yiisa sɔnu maŋ, li jab koo poob, wun soorib ki lorib ki jen namm Jerusalem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Tɔn, waa ji din saa yoo nba ki saa per Damaskus, ki yentu nyii sanpaapo, ki sik yent lintɔ.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ki u baa tiŋ ni, ki gbat ki kunkɔr yiu a, “Sɔɔl, Sɔɔl, bee ki a mukisirimi?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Ki u boi a, “Yomdaanɔ, fin ŋmee?” Ki kunkɔr na jiin a, “Min Yiisa-e ki a mukis.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Ŋaan fiit ki saan doo na ni, ki bi saa beta faa saa teen biaŋinba.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Li yoo na, ki jab nba chiant Sɔɔl na ji biar see surimm. Bi din gbia kunkɔr na ŋarin, ŋaan ki ki laat sɔɔ.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Ki Sɔɔl tan fiir tiŋ ni, ki munt u nunii, ŋaan ki laati. Ŋanne ki bi dat u nuu ki saan nanɔ Damaskus.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 U din ki fit laat ki saa tuu damunjaa ŋantaa. Li daa maŋ ni, u din ki dii koo ki nyuu siari.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Ki Yiisaweisɔɔ din be Damaskus maŋ, ki u sann tee Ananias, ki ti Yomdaanɔ yiinɔ yirintu ni a, “Ananias!” Ki u jiin a, “Mine na, n Yomdaanɔ.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ki ti Yomdaanɔ yetɔ a, “Fiit ki saan tɔkin sɔnu nba yi Sɔnsunsonn na, ki saa kɔɔ Judas ŋaak ki boi jɔɔ nba nyii Tarsus, ki u sann tee Sɔɔl na po. U mei Yennu-e mɔtana,
11 E o Senhor lhe disse:
12 ki la jasɔɔ yirintu ni, ki u sann tee Ananias, ki u kɔɔ ki jii u nii ki yii u paak, a wuu jikii laat.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ki Ananias jiin a, “N Yomdaanɔ, niib bonchianne piak jɔɔ na po, ki jiin linba kur ki u tuun a mɔŋ niib Jerusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 U daan gaar yiikoo mannteeb yudamm boor ki baar nna, a wun soor wunba kur yi a sann.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ki ti Yomdaanɔ betɔ a, “Fini saawa, ŋɔɔe tee wunba ki n gannɔ a wuu tuun n toonn, ki te boorganu nan bi kpanbara nan Israel teeb n bann n sann,
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 ki n mɔŋ saa wannɔ biak nba kur ki u saa di n paak.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ŋanne ki Ananias saan kɔɔ ŋaak na ni, ki yii u nii Sɔɔl paak, ŋaan yetɔ a, “N naa bik Sɔɔl, n Yomdaanɔ Yiisa-e tumin. Ŋɔɔe tee daanɔ nba ki a daan baat nna ki tan lau sɔnu paak na, ki u tumin a n tan te ki fii jikii laat, ki bia gbee nan Yennu Seyeeŋ.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Li taakpaak ni ki siar nyii u ninbina ni ki baa, ki naan wakii, ki u ji laat ki fiir set; ki bi wurɔ Yennu nyunwuru,
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 ki u dii jeet ki paŋ jen.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 ki tan saan yiama Yenjiantu diit ni, ki mɔɔntir Yiisa po, a Yiisa kpan set tee Yennu Bijae.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Binba kur din gbat u mɔɔntii maŋ, li din teemm yaarlituko, ki bi boi a, “Jɔɔ na kaa daan kpi binba yi Yiisa sann Jerusalem na-a? U yaan ki baar a wun soor ki lor Yiisaweira, ki ŋmat namm ki saa turib mannteeb yudamm kaa na-a?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Ŋaan ki Sɔɔl mɔɔntii maŋ bia lek ŋammit pukii nan Yennu paŋ, ki u maan maŋ want nan Yiisa-e set tee Yennu Niganntɔɔ Masia ki birsuk kaa; ki Juu teeb nba be Damaskus na ki fit jiinɔ siari.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Ki daa bonchiann tan gar, ki Juu teeb na lakin leeb ki lor a bin kpi Sɔɔl,
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 ki yonnu nan nyiɔk ki bi guu doo maŋ tammɔi bonŋann a bin kpiu. Ki sɔɔ tan kumiiɔ baa lorin u paak biaŋinba;
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 ŋaan nyayouŋ ki u weinanleeb tan jiiu ki teenɔ chibuk ni, ki nyinnɔ doo maŋ joonfɔnn ni, ki sikinɔ tiŋ ni.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Ŋanne ki Sɔɔl saan Jerusalem ki saa yabir u mɔŋ paak a wun lakin nan Yiisaweira na, ŋaan ki bi ki teenɔ yada nan u ji tee Yiisaweirɔ, ki tiinɔ jaŋmaanii.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ki Banabas tan jiiu ki baar nanɔ toomiinba na boor, ki kat wannib biaŋinba ki Sɔɔl daan la ti Yomdaanɔ Yiisa sɔnu ni, nan waa pak nanɔ biaŋinba, ki bia ŋamm wannib Sɔɔl nba daan mɔɔntir Yiisa po nan parcheenn Damaskus biaŋinba.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Banabas nba wannib linba na, ki Sɔɔl lakin be namm, ki bi kak lin Jerusalem kur po, ki mɔɔntir ti Yomdaanɔ sann nan parcheenn.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 U bia din pak nan Juu teeb nba piak Griik maan na ki jiin Yiisa po, ŋaan ki bi nɔi nanɔ, ki koor a bin kpiu.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Ŋaan yoo nba ki Yiisaweira bann nna maŋ, ki bi jii Sɔɔl ki sik nanɔ Siisarea, ki te ki u kun Tarsus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Ŋanne ki Yiisaweira nba be Judea nan Galilii nan Samaria na ji ki laat mukisuk, ki ŋammit tumii ti Yomdaanɔ barii, ki tee yentinna, ki Yennu Seyeeŋ be namm ki kɔɔntib para, ki bi pukii.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Li poorpoe ki Piita lin lokir kur po, ki tan sik a wun gɔn Yennu niib nba be Lida na.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Leŋe ki u din saa la jasɔɔ, ki u sann tee Eneas, ki u tee gbanankpeenn daanɔ, ki din ki fit fi u dɔɔnu ni tee-e ki tan tuu bina ŋanniin.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Ki Piita tan yetɔ a, “Eneas, Yiisa Masia te ki a la laafiawa. Fiit ki ŋamm a dɔɔnu.” Li taakpaak ni ki u fiir.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ki Lida nan Saronn doi niib kur lau, ki lebit bi binbeŋ, ki waa ti Yomdaanɔ.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Poosɔɔ mun din be Jɔpa, ki u sann tee Tabiita, ŋaan Griik maan ni, ki bi yiu Dɔkas, ki li paak tee piarɔ. U din tee Yiisaweirɔe, ki tuun toonŋana bonchiann ki teen niib, ki bia sommit talasdamm.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Ki u din tan yiar ki kpo, ki bi wurɔ, ki doo nanɔ ditɔɔtuk ni ki saa birɔ.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Jɔpa mun din ki fɔk nan Lida saami, ki Yiisaweira nba be Jɔpa na gbat nan Piita be Lida, ki bi tun jab banlee u boor a wun kakit ki baar na. Ki jab banlee maŋ saan ki barin Piita.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Ki u fiir, ki bi jen nanɔ. Waa baar yoo nba, ki bi jiiu ki doo nanɔ ditɔɔtuk maŋ ni. Ki pakɔi be diiuk na ni, ki bi kur ŋaa lint Piita, ŋaan mɔ, ki jikit bi sootnba nan liata ki wantɔ, ki yeen a, “Dɔkas nba tuu be u manfoor ni ki nyar linba ki teente na.”
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Ŋanne ki Piita nyinn bi kur diiuk na ni, ŋaan gbaan ki miar Yennu, ki tan ŋmant kpeemmɔ na paak, ki yiin a, “Tabiita, fiit.” Ki u munt ki la Piita, ki ji fiir kar.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Ki Piita dɔnn soor u nuu ki fiin sennɔ, ŋaan yiin pakɔi na nan Yennu nileeb, ki tan jiiu ki wannib nan u jen u manfoor niwa.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Ki li labaar yat saan Jɔpa kur po; ki niib bonchiann teen ti Yomdaanɔ Yiisa yada.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ki Piita ji biar be Jɔpa daa bonchiann; u din be jasɔɔ nba tee gbanfabirtɔɔ ki bi yiu Simonn na ŋaak nie.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.