Atos 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF
1 Tɔn, Sɔɔl lek bia din fɔɔ kɔnfɔɔt, ki yeen a u sii dint ti Yomdaanɔ Yiisa poorpoweiteeb biake, ki kpib; ki tan saan mannteeb yudaanɔ boor ni,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 a wun gaar kadaat, ki saan Damaskus ki saa wann Yenjiantu diit yudamm, a wuu la wunba waa Yiisa sɔnu maŋ, li jab koo poob, wun soorib ki lorib ki jen namm Jerusalem.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Tɔn, waa ji din saa yoo nba ki saa per Damaskus, ki yentu nyii sanpaapo, ki sik yent lintɔ.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ki u baa tiŋ ni, ki gbat ki kunkɔr yiu a, “Sɔɔl, Sɔɔl, bee ki a mukisirimi?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ki u boi a, “Yomdaanɔ, fin ŋmee?” Ki kunkɔr na jiin a, “Min Yiisa-e ki a mukis.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Ŋaan fiit ki saan doo na ni, ki bi saa beta faa saa teen biaŋinba.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Li yoo na, ki jab nba chiant Sɔɔl na ji biar see surimm. Bi din gbia kunkɔr na ŋarin, ŋaan ki ki laat sɔɔ.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ki Sɔɔl tan fiir tiŋ ni, ki munt u nunii, ŋaan ki laati. Ŋanne ki bi dat u nuu ki saan nanɔ Damaskus.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 U din ki fit laat ki saa tuu damunjaa ŋantaa. Li daa maŋ ni, u din ki dii koo ki nyuu siari.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ki Yiisaweisɔɔ din be Damaskus maŋ, ki u sann tee Ananias, ki ti Yomdaanɔ yiinɔ yirintu ni a, “Ananias!” Ki u jiin a, “Mine na, n Yomdaanɔ.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ki ti Yomdaanɔ yetɔ a, “Fiit ki saan tɔkin sɔnu nba yi Sɔnsunsonn na, ki saa kɔɔ Judas ŋaak ki boi jɔɔ nba nyii Tarsus, ki u sann tee Sɔɔl na po. U mei Yennu-e mɔtana,
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 ki la jasɔɔ yirintu ni, ki u sann tee Ananias, ki u kɔɔ ki jii u nii ki yii u paak, a wuu jikii laat.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ki Ananias jiin a, “N Yomdaanɔ, niib bonchianne piak jɔɔ na po, ki jiin linba kur ki u tuun a mɔŋ niib Jerusalem.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 U daan gaar yiikoo mannteeb yudamm boor ki baar nna, a wun soor wunba kur yi a sann.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ki ti Yomdaanɔ betɔ a, “Fini saawa, ŋɔɔe tee wunba ki n gannɔ a wuu tuun n toonn, ki te boorganu nan bi kpanbara nan Israel teeb n bann n sann,
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 ki n mɔŋ saa wannɔ biak nba kur ki u saa di n paak.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ŋanne ki Ananias saan kɔɔ ŋaak na ni, ki yii u nii Sɔɔl paak, ŋaan yetɔ a, “N naa bik Sɔɔl, n Yomdaanɔ Yiisa-e tumin. Ŋɔɔe tee daanɔ nba ki a daan baat nna ki tan lau sɔnu paak na, ki u tumin a n tan te ki fii jikii laat, ki bia gbee nan Yennu Seyeeŋ.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Li taakpaak ni ki siar nyii u ninbina ni ki baa, ki naan wakii, ki u ji laat ki fiir set; ki bi wurɔ Yennu nyunwuru,
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 ki u dii jeet ki paŋ jen.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 ki tan saan yiama Yenjiantu diit ni, ki mɔɔntir Yiisa po, a Yiisa kpan set tee Yennu Bijae.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Binba kur din gbat u mɔɔntii maŋ, li din teemm yaarlituko, ki bi boi a, “Jɔɔ na kaa daan kpi binba yi Yiisa sann Jerusalem na-a? U yaan ki baar a wun soor ki lor Yiisaweira, ki ŋmat namm ki saa turib mannteeb yudamm kaa na-a?”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ŋaan ki Sɔɔl mɔɔntii maŋ bia lek ŋammit pukii nan Yennu paŋ, ki u maan maŋ want nan Yiisa-e set tee Yennu Niganntɔɔ Masia ki birsuk kaa; ki Juu teeb nba be Damaskus na ki fit jiinɔ siari.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Ki daa bonchiann tan gar, ki Juu teeb na lakin leeb ki lor a bin kpi Sɔɔl,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 ki yonnu nan nyiɔk ki bi guu doo maŋ tammɔi bonŋann a bin kpiu. Ki sɔɔ tan kumiiɔ baa lorin u paak biaŋinba;
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 ŋaan nyayouŋ ki u weinanleeb tan jiiu ki teenɔ chibuk ni, ki nyinnɔ doo maŋ joonfɔnn ni, ki sikinɔ tiŋ ni.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Ŋanne ki Sɔɔl saan Jerusalem ki saa yabir u mɔŋ paak a wun lakin nan Yiisaweira na, ŋaan ki bi ki teenɔ yada nan u ji tee Yiisaweirɔ, ki tiinɔ jaŋmaanii.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ki Banabas tan jiiu ki baar nanɔ toomiinba na boor, ki kat wannib biaŋinba ki Sɔɔl daan la ti Yomdaanɔ Yiisa sɔnu ni, nan waa pak nanɔ biaŋinba, ki bia ŋamm wannib Sɔɔl nba daan mɔɔntir Yiisa po nan parcheenn Damaskus biaŋinba.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Banabas nba wannib linba na, ki Sɔɔl lakin be namm, ki bi kak lin Jerusalem kur po, ki mɔɔntir ti Yomdaanɔ sann nan parcheenn.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 U bia din pak nan Juu teeb nba piak Griik maan na ki jiin Yiisa po, ŋaan ki bi nɔi nanɔ, ki koor a bin kpiu.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ŋaan yoo nba ki Yiisaweira bann nna maŋ, ki bi jii Sɔɔl ki sik nanɔ Siisarea, ki te ki u kun Tarsus.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Ŋanne ki Yiisaweira nba be Judea nan Galilii nan Samaria na ji ki laat mukisuk, ki ŋammit tumii ti Yomdaanɔ barii, ki tee yentinna, ki Yennu Seyeeŋ be namm ki kɔɔntib para, ki bi pukii.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Li poorpoe ki Piita lin lokir kur po, ki tan sik a wun gɔn Yennu niib nba be Lida na.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Leŋe ki u din saa la jasɔɔ, ki u sann tee Eneas, ki u tee gbanankpeenn daanɔ, ki din ki fit fi u dɔɔnu ni tee-e ki tan tuu bina ŋanniin.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ki Piita tan yetɔ a, “Eneas, Yiisa Masia te ki a la laafiawa. Fiit ki ŋamm a dɔɔnu.” Li taakpaak ni ki u fiir.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ki Lida nan Saronn doi niib kur lau, ki lebit bi binbeŋ, ki waa ti Yomdaanɔ.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Poosɔɔ mun din be Jɔpa, ki u sann tee Tabiita, ŋaan Griik maan ni, ki bi yiu Dɔkas, ki li paak tee piarɔ. U din tee Yiisaweirɔe, ki tuun toonŋana bonchiann ki teen niib, ki bia sommit talasdamm.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ki u din tan yiar ki kpo, ki bi wurɔ, ki doo nanɔ ditɔɔtuk ni ki saa birɔ.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Jɔpa mun din ki fɔk nan Lida saami, ki Yiisaweira nba be Jɔpa na gbat nan Piita be Lida, ki bi tun jab banlee u boor a wun kakit ki baar na. Ki jab banlee maŋ saan ki barin Piita.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ki u fiir, ki bi jen nanɔ. Waa baar yoo nba, ki bi jiiu ki doo nanɔ ditɔɔtuk maŋ ni. Ki pakɔi be diiuk na ni, ki bi kur ŋaa lint Piita, ŋaan mɔ, ki jikit bi sootnba nan liata ki wantɔ, ki yeen a, “Dɔkas nba tuu be u manfoor ni ki nyar linba ki teente na.”
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Ŋanne ki Piita nyinn bi kur diiuk na ni, ŋaan gbaan ki miar Yennu, ki tan ŋmant kpeemmɔ na paak, ki yiin a, “Tabiita, fiit.” Ki u munt ki la Piita, ki ji fiir kar.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Ki Piita dɔnn soor u nuu ki fiin sennɔ, ŋaan yiin pakɔi na nan Yennu nileeb, ki tan jiiu ki wannib nan u jen u manfoor niwa.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ki li labaar yat saan Jɔpa kur po; ki niib bonchiann teen ti Yomdaanɔ Yiisa yada.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ki Piita ji biar be Jɔpa daa bonchiann; u din be jasɔɔ nba tee gbanfabirtɔɔ ki bi yiu Simonn na ŋaak nie.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.