Atos 21
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Ŋanne ki ti tat nyik Yiisaweira saakab maŋ, ŋaan tɔkin baar Kos, ki li yent ki ti baar Rodes, ki bia nyii leŋ ki saan Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Leŋe ki ti la ŋaruŋ nba saa Fonisia yent ni, ki kɔɔ ŋaruŋ maŋ ki saa.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Taa tan laat Saiprus yoo nba na, ki ti gaar gaŋ po, ki tan baar Siria yent ni, ki nyii ŋaruŋ na ni, doo nba ki bi yi Taya na ni, ki ŋaruŋ maŋ damm yaa bin nyinn tiat leŋ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Leŋe ki ti la Yiisaweira, ki ji biar be bi boor ki saa jaŋ daa ŋanlore, ki Yennu Seyeeŋ te ki bi bet Pɔɔl a u ji daa saa Jerusalem-i.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ki ti saanu yoo tan baar ki ŋamm nan bi poob nan bi waas chianit, ki saa nyinnit doo na. Ki ti kur gbaan mɔk-kpiŋ ki miar Yennu.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Li poorpo ki ti chab leeb, ŋaan yaan kɔɔ ŋaruŋ na ki saa, ki bi mun ŋmat kun.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ŋanne ki ti nyii Taya ki baar Tolemais, ki saan foont Yiisaweira, ŋaan biar bi boor dayennkɔɔ.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ki li yent sanyiɔk ki ti nyii Tolemais, ki baar Siisarea, ki saan Filip, wunba mɔɔntir Yiisa barŋanii na ŋaak ki be. U din tee jab banlore nba ki bi gannib Jerusalem a bii tee jetorteeb yudamm na yenɔe.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 U din mɔk bonpoi banna nba ki kun jabi, ki bi mun tee binba sɔkint Yennu maan.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ti din be leŋ ki teen nan daaŋanŋa nawa; ki Yennu sɔkinii nba ki bi yiu Agabus na tan nyii Judea ki sik,
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 ki baar ti boor, ki jii Pɔɔl gbann, ki lor u mɔŋ taa nan u nii, ŋaan yet a, “Yennu Seyeeŋ nba yaa biaŋinbae na: Juu teeb nba be Jerusalem na tan saa lor gbann na daanɔ nnae, ŋaan jiiu kubinɔ binba ki tee Juu teeb na nuu ni.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Taa ji din gbat nna maŋ, ki ti kura barin Pɔɔl a u ji daa saa Jerusalem-i.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ŋaan ki u jiin a, “Bee teen ki i mɔ ki saa kɔnn n kpinkpanti? Min poŋ teen siir nan ki n kpo ti Yomdaanɔ Yiisa paaka, li ki tee baa tan saa lorin Jerusalem na kuukɔɔ paak kaa.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Waa yet nna, ki ti ji bann nan ti gbarɔe na, ki ti nyikɔ, ki ji biar ŋmin, ŋaan yet a, “Ŋaant ki ti Yomdaanɔ loomm n tun.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ti yukiru maŋ poorpoe ki ti ji teen siir ki saa Jerusalem.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ki Yiisaweira nba be Siisarea na siab mun weit ki saan, ki jiit, ki saan nant Minasonn ŋaak. Minasonn maŋ poŋ din tee Yiisaweikpere, ki tee Saiprus nirɔ.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Taa baar Jerusalem yoo nba, ki leŋ Yiisaweira gaarit nan parpeenn bonchiann.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ki li yent sanyiɔk, ki timm nan Pɔɔl saan a ti saa foont Jeems. Yiisaweira saakab kura mun din be leŋ li yoo.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Ŋanne ki Pɔɔl foontib, ŋaan kat wannib linba kur ki Yennu tun ki tur binba ki tee Juu teeb na, ki li nyii ŋɔɔ Pɔɔl mɔɔntii na ni.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Baa ji gbat u maan maŋ na, ki bi kura pak Yennu, ŋaan bet Pɔɔl a, “Ti naa bik, a mi Juu teeb nba tee tusaa biaŋinba ki teen Yiisa yada, ki bi kura bia dia Moses sennu kenken ken,
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 ki bia gbat a po, a a tuu want Juu teeb kura nba be boorganu tinii ni a bin yêt Moses sennu, ki bia beerib a bi daa porii bi waas puna, ki bia daa waa Juu teeb sennii na.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ki ti saa teen nlee? kimaan Juu teeb nba tee Yiisaweira na lek saa gbat nan a baara.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Li paak, ti-i beta biaŋinba, fan tun li biaŋ. Jab bannae be nna ki por nan Yennu.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Tɔn, fin nan ŋamm-ii saa ki saa ŋamm i mɔŋ, ŋaan ki a pa likirii bi paak, ki bin koor bi yura, ki sɔɔ kur n fit bann nan maan nba ki bi tuu piak a po na ki tee mɔnii kaa, ŋaan a mɔŋ poŋ waa Moses sennu maŋ nan li sɔnu.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Binba ki tee Juu teeb ŋaan teen Yiisa yada ki waau na ŋarin, ti poŋ sɔb gbouŋ ki turib, ki betib a bi ji daa mi di jeet nba ki bi mann patiri, koo ki ŋman sɔmi, koo bonkobuk nba ki bi ŋmakir kpii, ki bia soor bi mɔŋ nan bonchonchontoona.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Ŋanne ki Pɔɔl jii jab maŋ, ki li tan yent sanyiɔk, ki ŋɔɔ nan ŋamm ji ŋamm bi mɔŋ, ki kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, a bin wann daa nba ki bi sii be nan baa tan saa baar nan piinii ki tur Yennu, ki gbeen bi mɔpora maŋ.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Daa ŋanlore maŋ nba tan per gbennu yoo nba, ki Juu teeb nba nyii Asia ki baar Jerusalem ki be Yenjiantu ŋasaakak ni na, tan la Pɔɔl, ki soorɔ, ki te ki niib na kur fiir jir jir,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 ŋaan bia tian a, “Juu teeb, sommit man. Jɔɔ nae lin lokir kur po, ki want niib ki biirib ki jiin Juu teeb, nan Moses sennu, nan Yenjiantu ŋasaakak na po, ki bia baat nan binba ki tee Juu teeb gbaa ti jiantu ŋasaakak na ni, ki biir ti ŋaak nba yeen maŋ.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Baa dɔŋ la Pɔɔl nan Trofimus nba din tee Efesus nirɔ, ki bi be doo na ni na, ki bi mi a Pɔɔl kɔɔ nanɔ Yenjiantu ŋasaakak na nie.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Ŋanne ki ŋmatir baar doo na kur po, ki niib na kura chiar, ki baar lek Pɔɔl, ki soorɔ ki pii nyinnɔ Yenjiantu ŋasaakak na ni. Li taakpaak ni, ki siab loon ŋaak na tammɔi.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ki niib na ji loon bin kpi Pɔɔl. Li yoo na ki Rom teeb lanjimanba yudaanɔ ji gbat a Jerusalem teeb kur fiir nan kpikpiruka.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Ki u kakit jii lanjimanba nan bi saakab, ki bi wuur saan nibur na boor. Niib na nba lau nan lanjimanba na yoo nba, ki bi ji nyik Pɔɔl boot.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ki lanjimanba yudaanɔ na saan soor Pɔɔl, ŋaan tur mɔb a bin baanɔ jarit ŋanlee, ki boib a, “Nirɔ na tee ŋmee? U biir bia?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ki nibur na ni, siab tian Pɔɔl paak jiak jiak. Bi barŋmatuk maŋ paak ki lanjimanba yudaanɔ na ki fit bann li paak bonŋanni. Li paak, ki u tur mɔb a bin jiiu ki saan nanɔ lanjimanba diiuk ni.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Baa baar li tammɔb taaŋmaata paak, ki lanjimanba na jiiu sanpaapo, kimaan nibur nba loon bin kpiu na paak.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Ki bi ji waa bi poor ki tian a, “Kpimɔ man! Kpimɔ man!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Lanjimanba maŋ nba ji yaa bin kɔɔ nanɔ na, ki u boi lanjimanba maŋ yudaanɔ na a, “Yiar sii be ki n pak siar ki turani-i?” Ki u jiin boiɔ a, “A gbia Griik maami-i?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 N mi a tee Ijipt nirɔ nba te ki niib baar nan kunkɔnn doo na paak, ki jii nikpiirit tusaa ŋanna, ki saan namm ki be muuk ni yoo nba gar nae.”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ki Pɔɔl jiin a, “N tee Juu nirɔe, ki bi marin Tarsus ki li be Silisia yent ni. N tee digbangbeŋir ni nirɔe. N barimae, ŋaant ki n pak tur niib na.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ki lanjimanba yudaanɔ na chabɔ mɔb. Ki Pɔɔl ŋmant set lanjimanba diiuk tammɔb taaŋmaata na paak, ŋaan ŋak u nuu ki tur niib na, a bin ŋmin. Baa ŋmin yoo nba, ki u pak namm Juu maan ni, ki yet a:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.