Atos 21
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Ŋanne ki ti tat nyik Yiisaweira saakab maŋ, ŋaan tɔkin baar Kos, ki li yent ki ti baar Rodes, ki bia nyii leŋ ki saan Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Leŋe ki ti la ŋaruŋ nba saa Fonisia yent ni, ki kɔɔ ŋaruŋ maŋ ki saa.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Taa tan laat Saiprus yoo nba na, ki ti gaar gaŋ po, ki tan baar Siria yent ni, ki nyii ŋaruŋ na ni, doo nba ki bi yi Taya na ni, ki ŋaruŋ maŋ damm yaa bin nyinn tiat leŋ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Leŋe ki ti la Yiisaweira, ki ji biar be bi boor ki saa jaŋ daa ŋanlore, ki Yennu Seyeeŋ te ki bi bet Pɔɔl a u ji daa saa Jerusalem-i.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Ki ti saanu yoo tan baar ki ŋamm nan bi poob nan bi waas chianit, ki saa nyinnit doo na. Ki ti kur gbaan mɔk-kpiŋ ki miar Yennu.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Li poorpo ki ti chab leeb, ŋaan yaan kɔɔ ŋaruŋ na ki saa, ki bi mun ŋmat kun.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ŋanne ki ti nyii Taya ki baar Tolemais, ki saan foont Yiisaweira, ŋaan biar bi boor dayennkɔɔ.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ki li yent sanyiɔk ki ti nyii Tolemais, ki baar Siisarea, ki saan Filip, wunba mɔɔntir Yiisa barŋanii na ŋaak ki be. U din tee jab banlore nba ki bi gannib Jerusalem a bii tee jetorteeb yudamm na yenɔe.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 U din mɔk bonpoi banna nba ki kun jabi, ki bi mun tee binba sɔkint Yennu maan.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ti din be leŋ ki teen nan daaŋanŋa nawa; ki Yennu sɔkinii nba ki bi yiu Agabus na tan nyii Judea ki sik,
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 ki baar ti boor, ki jii Pɔɔl gbann, ki lor u mɔŋ taa nan u nii, ŋaan yet a, “Yennu Seyeeŋ nba yaa biaŋinbae na: Juu teeb nba be Jerusalem na tan saa lor gbann na daanɔ nnae, ŋaan jiiu kubinɔ binba ki tee Juu teeb na nuu ni.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Taa ji din gbat nna maŋ, ki ti kura barin Pɔɔl a u ji daa saa Jerusalem-i.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ŋaan ki u jiin a, “Bee teen ki i mɔ ki saa kɔnn n kpinkpanti? Min poŋ teen siir nan ki n kpo ti Yomdaanɔ Yiisa paaka, li ki tee baa tan saa lorin Jerusalem na kuukɔɔ paak kaa.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Waa yet nna, ki ti ji bann nan ti gbarɔe na, ki ti nyikɔ, ki ji biar ŋmin, ŋaan yet a, “Ŋaant ki ti Yomdaanɔ loomm n tun.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ti yukiru maŋ poorpoe ki ti ji teen siir ki saa Jerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ki Yiisaweira nba be Siisarea na siab mun weit ki saan, ki jiit, ki saan nant Minasonn ŋaak. Minasonn maŋ poŋ din tee Yiisaweikpere, ki tee Saiprus nirɔ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Taa baar Jerusalem yoo nba, ki leŋ Yiisaweira gaarit nan parpeenn bonchiann.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ki li yent sanyiɔk, ki timm nan Pɔɔl saan a ti saa foont Jeems. Yiisaweira saakab kura mun din be leŋ li yoo.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ŋanne ki Pɔɔl foontib, ŋaan kat wannib linba kur ki Yennu tun ki tur binba ki tee Juu teeb na, ki li nyii ŋɔɔ Pɔɔl mɔɔntii na ni.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Baa ji gbat u maan maŋ na, ki bi kura pak Yennu, ŋaan bet Pɔɔl a, “Ti naa bik, a mi Juu teeb nba tee tusaa biaŋinba ki teen Yiisa yada, ki bi kura bia dia Moses sennu kenken ken,
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 ki bia gbat a po, a a tuu want Juu teeb kura nba be boorganu tinii ni a bin yêt Moses sennu, ki bia beerib a bi daa porii bi waas puna, ki bia daa waa Juu teeb sennii na.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ki ti saa teen nlee? kimaan Juu teeb nba tee Yiisaweira na lek saa gbat nan a baara.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Li paak, ti-i beta biaŋinba, fan tun li biaŋ. Jab bannae be nna ki por nan Yennu.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Tɔn, fin nan ŋamm-ii saa ki saa ŋamm i mɔŋ, ŋaan ki a pa likirii bi paak, ki bin koor bi yura, ki sɔɔ kur n fit bann nan maan nba ki bi tuu piak a po na ki tee mɔnii kaa, ŋaan a mɔŋ poŋ waa Moses sennu maŋ nan li sɔnu.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Binba ki tee Juu teeb ŋaan teen Yiisa yada ki waau na ŋarin, ti poŋ sɔb gbouŋ ki turib, ki betib a bi ji daa mi di jeet nba ki bi mann patiri, koo ki ŋman sɔmi, koo bonkobuk nba ki bi ŋmakir kpii, ki bia soor bi mɔŋ nan bonchonchontoona.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ŋanne ki Pɔɔl jii jab maŋ, ki li tan yent sanyiɔk, ki ŋɔɔ nan ŋamm ji ŋamm bi mɔŋ, ki kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, a bin wann daa nba ki bi sii be nan baa tan saa baar nan piinii ki tur Yennu, ki gbeen bi mɔpora maŋ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Daa ŋanlore maŋ nba tan per gbennu yoo nba, ki Juu teeb nba nyii Asia ki baar Jerusalem ki be Yenjiantu ŋasaakak ni na, tan la Pɔɔl, ki soorɔ, ki te ki niib na kur fiir jir jir,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 ŋaan bia tian a, “Juu teeb, sommit man. Jɔɔ nae lin lokir kur po, ki want niib ki biirib ki jiin Juu teeb, nan Moses sennu, nan Yenjiantu ŋasaakak na po, ki bia baat nan binba ki tee Juu teeb gbaa ti jiantu ŋasaakak na ni, ki biir ti ŋaak nba yeen maŋ.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Baa dɔŋ la Pɔɔl nan Trofimus nba din tee Efesus nirɔ, ki bi be doo na ni na, ki bi mi a Pɔɔl kɔɔ nanɔ Yenjiantu ŋasaakak na nie.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ŋanne ki ŋmatir baar doo na kur po, ki niib na kura chiar, ki baar lek Pɔɔl, ki soorɔ ki pii nyinnɔ Yenjiantu ŋasaakak na ni. Li taakpaak ni, ki siab loon ŋaak na tammɔi.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ki niib na ji loon bin kpi Pɔɔl. Li yoo na ki Rom teeb lanjimanba yudaanɔ ji gbat a Jerusalem teeb kur fiir nan kpikpiruka.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ki u kakit jii lanjimanba nan bi saakab, ki bi wuur saan nibur na boor. Niib na nba lau nan lanjimanba na yoo nba, ki bi ji nyik Pɔɔl boot.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ki lanjimanba yudaanɔ na saan soor Pɔɔl, ŋaan tur mɔb a bin baanɔ jarit ŋanlee, ki boib a, “Nirɔ na tee ŋmee? U biir bia?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ki nibur na ni, siab tian Pɔɔl paak jiak jiak. Bi barŋmatuk maŋ paak ki lanjimanba yudaanɔ na ki fit bann li paak bonŋanni. Li paak, ki u tur mɔb a bin jiiu ki saan nanɔ lanjimanba diiuk ni.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Baa baar li tammɔb taaŋmaata paak, ki lanjimanba na jiiu sanpaapo, kimaan nibur nba loon bin kpiu na paak.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ki bi ji waa bi poor ki tian a, “Kpimɔ man! Kpimɔ man!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Lanjimanba maŋ nba ji yaa bin kɔɔ nanɔ na, ki u boi lanjimanba maŋ yudaanɔ na a, “Yiar sii be ki n pak siar ki turani-i?” Ki u jiin boiɔ a, “A gbia Griik maami-i?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 N mi a tee Ijipt nirɔ nba te ki niib baar nan kunkɔnn doo na paak, ki jii nikpiirit tusaa ŋanna, ki saan namm ki be muuk ni yoo nba gar nae.”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ki Pɔɔl jiin a, “N tee Juu nirɔe, ki bi marin Tarsus ki li be Silisia yent ni. N tee digbangbeŋir ni nirɔe. N barimae, ŋaant ki n pak tur niib na.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ki lanjimanba yudaanɔ na chabɔ mɔb. Ki Pɔɔl ŋmant set lanjimanba diiuk tammɔb taaŋmaata na paak, ŋaan ŋak u nuu ki tur niib na, a bin ŋmin. Baa ŋmin yoo nba, ki u pak namm Juu maan ni, ki yet a:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.