Atos 12

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Li yoo na ki kpanbar Herod din jak Yiisaweira na siab nan mukisuk,
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 ki te ki bi kpii Jɔɔnn yɔɔrɔ Jeems nan jukbanjiak.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kpanbar Herod nba bann nan waa tun biaŋinba na penn Juu teeb para na, ki u ŋammit tee nna, ki tan soor Piita, yosau nba ki bi mɔk jaamm ki di boroboro nba kaa datiŋ na.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Waa soor Piita yoo nba, ki u kɔɔnɔ dansarik, ki turɔ dansarguura. Bi din tee paabu munnae ki guu-u, ki paabu kur mɔk guura banna; ki Herod lor a jaamm maŋ poorpoewa ki u saa nyinn Piita, ki Juu teeb n bu u buut ki kpiu.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Ki Piita daa be dansarik ni, ŋaan ki Yiisaweira paa Yenmiaru paak ki jiin u po nan ninmɔnn.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Tɔn, Herod din lor nan li-i yent sanyiɔk u saa nyinn Piita ki bu u buut, li daar nyiɔk maŋ ki Piita daa lor nan jarit ŋanlee, ki gɔɔnt guura banlee na sinsuuk ni, ki guura maŋ siab mun guu dansarik diiuk na tammɔi.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Li taakpaak ni ki ti Yomdaanɔ malaka dɔkit, ki yentu yent dansarik diiuk na ni, ki u nik nik Piita bɔpiɔk ki muntɔ, ki yetɔ a, “Fiit yian yian.” Ki u fiir. Waa fiir yoo nba, ki jarit na pit u nii ni ki baa.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ki malaka na yetɔ a, “Lian a tiat, ki pir a taasaat.” Ki Piita teen nna. Ki u bia betɔ a, “Gbabin a chinchenn kii waa-n.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ki u gbab ki waau; ki bi nyii dansarik diiuk na ni, ŋaan Piita din ki bann nan malaka nba tuun linba na tee mɔniie. U din mi a u laat yirintue.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ki bi din baar gar sinsinn guurɔ na boor, ki bia tan baar gar lɔɔ na boor, ki ji saa baar kutganjoontik na boor. Ki gann maŋ loot li tiɔŋ ki turib. Ki bi nyii nanyer, ki tɔkin sɔnu ki saa, ki malaka na lir bot ŋaan nyikɔ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ŋanne ki Piita ji yerik, ki yet a, “Mɔtanae ki n ji daa bann nan li set tee mɔniie nan Yennu-e tun u malaka ki u baar nyinnin kpanbar Herod nuu ni, ki bia nyinnin Juu teeb nba lor a bin tumin biaŋinba na ni.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Waa bann u mɔŋ po na, ki u saan Jɔɔnn Mak naa Meeri ŋaak; ki sɔɔ niib bonchiann poŋ tikir leŋ ki mei Yennu.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ki u kpaa kpaa nanyer po gann, ki sapaantoontunnɔ, wunba sann tee Roda na, baar gann maŋ peŋ a wun laan ŋmee,
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 ki ji bann Piita kunkɔr, ki chiar ŋmat nan parpeenn niib na ni, ŋaan ji ki loot gann na, ki yetib a, “Piita be nanyer po.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ki bi betɔ a, “Waatuko mɔka.” Ŋaan ki u bia ŋammit lek yeen a u be; ki bi yaa, “Li tee u malakae.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ki Piita bia lek see ki kpaan gann na; ki bi tan loot gann maŋ ki lau, ki li ji yaar litib.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ki u donn nuu a bin ŋmin, ŋaan wannib biaŋinba ki ti Yomdaanɔ nyinnɔ dansarik ni. Ki u betib a, “Ii saa man, ki saa bet Jeems nan Yiisaweira leeb linba na po.” Li poorpo ki u nyikib ŋaan yaat saan siar po.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Ŋanne ki li yent sanyiɔk, ki mukir muk dansarguura na, ki li ki tee jeruku, kimaan bi ki mi Piita nba ji be siami.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Ki kpanbar Herod tur mɔb a bin lon u boor. Ki bi lomɔ ki ki lau. Ki u boi guura maŋ buboit, ŋaan tur mɔb a bin kpib.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Kpanbar Herod par din biir bonchiann Taya nan Sidonn teeb paak. Bi din tuu laat jeet kpanbar Herod yent nie; li paak, ki bi lakin leeb a bin saan lau. Sinsinn baa baar ki la Blastus, wunba tee kpanbar Herod saakayenɔ na, ki bi marik mɔi ki maŋ nanɔ, ki tan saan kpanbar Herod boor ki saa diiu sindant.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ŋanne ki kpanbar Herod senn daar, ki tan lia u kpanbar liatgbeŋa, ki nyii kar u naangbouŋ paak, ŋaan pak tur niib na, ki bi wuus a
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 “Nisaarik kunkɔr kaa na. U tee yensaue.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Li taakpaak ni ki ti Yomdaanɔ Yennu malaka te ki yiarbiiuk baa u paak, ki tee gungobii ki mɔɔu ki u kpo, kimaan u din ki tur Yennu dontir maŋi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Li yoo maŋe ki Yennu maan ŋammit yat kɔɔ niib ni.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Yoo nba ki Banabas nan Sɔɔl gbenn bi toona nba ki bi saan a bin tun na, ki bi ji jii Jɔɔnn Mak ki nyii Jerusalem ki ŋmat kun Antiok.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.