Atos 12

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Li yoo na ki kpanbar Herod din jak Yiisaweira na siab nan mukisuk,
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 ki te ki bi kpii Jɔɔnn yɔɔrɔ Jeems nan jukbanjiak.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kpanbar Herod nba bann nan waa tun biaŋinba na penn Juu teeb para na, ki u ŋammit tee nna, ki tan soor Piita, yosau nba ki bi mɔk jaamm ki di boroboro nba kaa datiŋ na.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Waa soor Piita yoo nba, ki u kɔɔnɔ dansarik, ki turɔ dansarguura. Bi din tee paabu munnae ki guu-u, ki paabu kur mɔk guura banna; ki Herod lor a jaamm maŋ poorpoewa ki u saa nyinn Piita, ki Juu teeb n bu u buut ki kpiu.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ki Piita daa be dansarik ni, ŋaan ki Yiisaweira paa Yenmiaru paak ki jiin u po nan ninmɔnn.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Tɔn, Herod din lor nan li-i yent sanyiɔk u saa nyinn Piita ki bu u buut, li daar nyiɔk maŋ ki Piita daa lor nan jarit ŋanlee, ki gɔɔnt guura banlee na sinsuuk ni, ki guura maŋ siab mun guu dansarik diiuk na tammɔi.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Li taakpaak ni ki ti Yomdaanɔ malaka dɔkit, ki yentu yent dansarik diiuk na ni, ki u nik nik Piita bɔpiɔk ki muntɔ, ki yetɔ a, “Fiit yian yian.” Ki u fiir. Waa fiir yoo nba, ki jarit na pit u nii ni ki baa.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ki malaka na yetɔ a, “Lian a tiat, ki pir a taasaat.” Ki Piita teen nna. Ki u bia betɔ a, “Gbabin a chinchenn kii waa-n.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ki u gbab ki waau; ki bi nyii dansarik diiuk na ni, ŋaan Piita din ki bann nan malaka nba tuun linba na tee mɔniie. U din mi a u laat yirintue.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Ki bi din baar gar sinsinn guurɔ na boor, ki bia tan baar gar lɔɔ na boor, ki ji saa baar kutganjoontik na boor. Ki gann maŋ loot li tiɔŋ ki turib. Ki bi nyii nanyer, ki tɔkin sɔnu ki saa, ki malaka na lir bot ŋaan nyikɔ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Ŋanne ki Piita ji yerik, ki yet a, “Mɔtanae ki n ji daa bann nan li set tee mɔniie nan Yennu-e tun u malaka ki u baar nyinnin kpanbar Herod nuu ni, ki bia nyinnin Juu teeb nba lor a bin tumin biaŋinba na ni.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Waa bann u mɔŋ po na, ki u saan Jɔɔnn Mak naa Meeri ŋaak; ki sɔɔ niib bonchiann poŋ tikir leŋ ki mei Yennu.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ki u kpaa kpaa nanyer po gann, ki sapaantoontunnɔ, wunba sann tee Roda na, baar gann maŋ peŋ a wun laan ŋmee,
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 ki ji bann Piita kunkɔr, ki chiar ŋmat nan parpeenn niib na ni, ŋaan ji ki loot gann na, ki yetib a, “Piita be nanyer po.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ki bi betɔ a, “Waatuko mɔka.” Ŋaan ki u bia ŋammit lek yeen a u be; ki bi yaa, “Li tee u malakae.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ki Piita bia lek see ki kpaan gann na; ki bi tan loot gann maŋ ki lau, ki li ji yaar litib.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ki u donn nuu a bin ŋmin, ŋaan wannib biaŋinba ki ti Yomdaanɔ nyinnɔ dansarik ni. Ki u betib a, “Ii saa man, ki saa bet Jeems nan Yiisaweira leeb linba na po.” Li poorpo ki u nyikib ŋaan yaat saan siar po.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Ŋanne ki li yent sanyiɔk, ki mukir muk dansarguura na, ki li ki tee jeruku, kimaan bi ki mi Piita nba ji be siami.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ki kpanbar Herod tur mɔb a bin lon u boor. Ki bi lomɔ ki ki lau. Ki u boi guura maŋ buboit, ŋaan tur mɔb a bin kpib.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Kpanbar Herod par din biir bonchiann Taya nan Sidonn teeb paak. Bi din tuu laat jeet kpanbar Herod yent nie; li paak, ki bi lakin leeb a bin saan lau. Sinsinn baa baar ki la Blastus, wunba tee kpanbar Herod saakayenɔ na, ki bi marik mɔi ki maŋ nanɔ, ki tan saan kpanbar Herod boor ki saa diiu sindant.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Ŋanne ki kpanbar Herod senn daar, ki tan lia u kpanbar liatgbeŋa, ki nyii kar u naangbouŋ paak, ŋaan pak tur niib na, ki bi wuus a
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 “Nisaarik kunkɔr kaa na. U tee yensaue.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Li taakpaak ni ki ti Yomdaanɔ Yennu malaka te ki yiarbiiuk baa u paak, ki tee gungobii ki mɔɔu ki u kpo, kimaan u din ki tur Yennu dontir maŋi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Li yoo maŋe ki Yennu maan ŋammit yat kɔɔ niib ni.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Yoo nba ki Banabas nan Sɔɔl gbenn bi toona nba ki bi saan a bin tun na, ki bi ji jii Jɔɔnn Mak ki nyii Jerusalem ki ŋmat kun Antiok.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.