Atos 11
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Li yoo na ki Yiisa toomiinba nan Yiisaweira nba be Judea lokir kur po na gbat a binba ki tee Juu teeb na mun gaar Yennu maama.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Li paak, Piita nba din tan doo Jerusalem, ki bisiab nba dukii nan punpotu kpaa talas ki tur Yiisaweira kur na yakii nanɔ, ki betɔ a
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “A saan ki saa be binba ki pot ŋaak ni, ki bia di namm gbaa.”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ŋanne ki Piita piin li pinpiik, ki kat wannib linba kur tun a,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “N daan be Jɔpa ki mei Yennu-e ki tan la yirintu, ki bonsiar nna naan chinchengbeŋir ki nyii sanpaapo, ki bi dia li mɔgbana ŋanna ki sikint n boor.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ki n dɔɔnt li nɔɔk ni, ki la ti kɔɔt booru booru kur, bonkobit nan bonsusoot nan bonfurinkaa nan bon-yuyukit kura.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ŋanne ki n gbat ki kunkɔr yet a ‘Piita, fiit, ki kpi ŋman.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Maa, ‘O! O! O! N Yomdaanɔ, nna kaa. N poŋ ki mi dii ti kɔɔti.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Ki kunkɔr na bia ŋamm yet Yendɔuŋ ni a ‘Linba ki Yennu ŋamm ki li yeen, a daa yaa li kɔɔ.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Li daan teen nna ki jaŋ taar muntaae, ki bi jiin donn sanpaapo.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Li tonton na ki Siisarea jab bantaa nba ki bi daan tumm n peŋ na baar ŋaak nba ki n be na ni.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ŋanne ki Yennu Seyeeŋ betin a n tɔk namm ki daa yêeni. Ki Yiisaweira nba be Jɔpa na, bi ni banloob nba be nna na mun chianin ki ti saan Siisarea, ki ti kura baar kɔɔ Kɔnelius ŋaak.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ki u betit biaŋinba ki u la malaka baar set u ŋaak ni ki betɔ a ‘Tumin sɔɔ Jɔpa, ki wun saa yiin jɔɔ nba ki bi yiu Simonn, ki u sanleer tee Piita na,
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 ki u saa pak maan ki tura ki fin nan a ŋaateeb kura n la tinnu.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Tɔn, maa piin maan paku yoo nba, ki Yennu Seyeeŋ sik bi paak, nan waa din sik ti paak li pinpiik biaŋinba na.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ŋanne ki n tiar ti Yomdaanɔ Yiisa nba din yet a ‘Jɔɔnn ŋarin din wuur niib nan nyume, ŋaan yimm ŋarin, Yennu Seyeeŋe saa wuur i para.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Tɔn, li-i tee ki Yennu set pib u Seyeeŋ maŋ nan waa din pit biaŋinba, yoo nba ki ti din teen ti Yomdaanɔ Yiisa Masia yada naie, n tee ŋmee ki mun sii yaa n tia Yennu ki u daa te boorganu tee u niibi?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Baa din gbat nna maŋ yoo nba, ki bi ji nyik kpayakit na, ŋaan dont Yennu sann, ki yeen a, “Yennu chab binba ki tee Juu teeb mun a bin nyik biit tumu ki teen Yiisaweira ki la manfoor nba kaa gbennu na.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Tɔn, Stiifenn kpinu poorpoe ki mukisuk baar Yiisaweira paak, ki bi yat; ki bi siab yaat saan Fonisia, nan Saiprus, nan Antiok, ki mɔɔntir Yiisa maan ki teen Juu teeb kuukɔɔ.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Ŋaan ki Yiisaweira siab nba tee Saiprus teeb, nan Sairene teeb na, saan Antiok, ki saa mɔɔntir ti Yomdaanɔ Yiisa barŋanii ki teen binba ki tee Juu teeb na;
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 ki Yennu paŋ be namm, ki niib bonchiann teen Yiisa yada ki lebit bi binbeŋ ki teen u weira.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Ki Yiisaweira nba be Jerusalem na gbat labaar maŋ, ki tun Banabas a wun saan Antiok.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Waa din saa baar leŋ ki la Yennu nba turib sommir biaŋinba, ki li turɔ parpeenn bonchiann, ki u chee bi para, ki kpaan bi kur a bi daa nyikit Yiisa weiu.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Banabas din tee niŋanɔe, ki mantik gbee nan Yennu Seyeeŋ nan yada, ki niib bonchiann din teen ti Yomdaanɔ Yiisa yada ki waau.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ŋanne ki Banabas tan saan Tarsus, a wun saa lon Sɔɔl.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Waa saa lau yoo nba ki u jen nanɔ Antiok, ki bi jii binmunn ki taant leŋ Yiisaweira nba yab bonchiann, ki wantib Yennu maan. Li din tee Antiok-o ki bi din sint pur Yiisaweira, “Kristo yab.”
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Li yoo maŋe ki Yennu sɔkiniinba siab nyii Jerusalem ki sik Antiok.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Bi yenɔ sann din tee Agabus, ki Yennu Seyeeŋ paŋ ni ki u fiir set ki bunt buntir, ki yet a kon bonchiann tan saa baa tingbouŋ na kur po; ki kon maŋ din set tan baa yoo nba ki Klɔdius din tee kpanbara yudaanɔ na.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Yoo nba ki Yiisaweira gbat a kon yaa lin baa na, ki bi lor a bi saa tur sommir; a wunba fit nyann biaŋinba, wun tur Yiisaweira nba be Judea na.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ki bi teen nna, ki tun Banabas nan Sɔɔl nan likirii na, a bin saan tur Yiisaweira saakab, Judea yent ni.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.