Atos 11
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA
1 Li yoo na ki Yiisa toomiinba nan Yiisaweira nba be Judea lokir kur po na gbat a binba ki tee Juu teeb na mun gaar Yennu maama.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Li paak, Piita nba din tan doo Jerusalem, ki bisiab nba dukii nan punpotu kpaa talas ki tur Yiisaweira kur na yakii nanɔ, ki betɔ a
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 “A saan ki saa be binba ki pot ŋaak ni, ki bia di namm gbaa.”
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Ŋanne ki Piita piin li pinpiik, ki kat wannib linba kur tun a,
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “N daan be Jɔpa ki mei Yennu-e ki tan la yirintu, ki bonsiar nna naan chinchengbeŋir ki nyii sanpaapo, ki bi dia li mɔgbana ŋanna ki sikint n boor.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Ki n dɔɔnt li nɔɔk ni, ki la ti kɔɔt booru booru kur, bonkobit nan bonsusoot nan bonfurinkaa nan bon-yuyukit kura.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ŋanne ki n gbat ki kunkɔr yet a ‘Piita, fiit, ki kpi ŋman.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Maa, ‘O! O! O! N Yomdaanɔ, nna kaa. N poŋ ki mi dii ti kɔɔti.’
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 Ki kunkɔr na bia ŋamm yet Yendɔuŋ ni a ‘Linba ki Yennu ŋamm ki li yeen, a daa yaa li kɔɔ.’
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Li daan teen nna ki jaŋ taar muntaae, ki bi jiin donn sanpaapo.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 “Li tonton na ki Siisarea jab bantaa nba ki bi daan tumm n peŋ na baar ŋaak nba ki n be na ni.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Ŋanne ki Yennu Seyeeŋ betin a n tɔk namm ki daa yêeni. Ki Yiisaweira nba be Jɔpa na, bi ni banloob nba be nna na mun chianin ki ti saan Siisarea, ki ti kura baar kɔɔ Kɔnelius ŋaak.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Ki u betit biaŋinba ki u la malaka baar set u ŋaak ni ki betɔ a ‘Tumin sɔɔ Jɔpa, ki wun saa yiin jɔɔ nba ki bi yiu Simonn, ki u sanleer tee Piita na,
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 ki u saa pak maan ki tura ki fin nan a ŋaateeb kura n la tinnu.’
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 “Tɔn, maa piin maan paku yoo nba, ki Yennu Seyeeŋ sik bi paak, nan waa din sik ti paak li pinpiik biaŋinba na.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Ŋanne ki n tiar ti Yomdaanɔ Yiisa nba din yet a ‘Jɔɔnn ŋarin din wuur niib nan nyume, ŋaan yimm ŋarin, Yennu Seyeeŋe saa wuur i para.’
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Tɔn, li-i tee ki Yennu set pib u Seyeeŋ maŋ nan waa din pit biaŋinba, yoo nba ki ti din teen ti Yomdaanɔ Yiisa Masia yada naie, n tee ŋmee ki mun sii yaa n tia Yennu ki u daa te boorganu tee u niibi?”
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Baa din gbat nna maŋ yoo nba, ki bi ji nyik kpayakit na, ŋaan dont Yennu sann, ki yeen a, “Yennu chab binba ki tee Juu teeb mun a bin nyik biit tumu ki teen Yiisaweira ki la manfoor nba kaa gbennu na.”
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Tɔn, Stiifenn kpinu poorpoe ki mukisuk baar Yiisaweira paak, ki bi yat; ki bi siab yaat saan Fonisia, nan Saiprus, nan Antiok, ki mɔɔntir Yiisa maan ki teen Juu teeb kuukɔɔ.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Ŋaan ki Yiisaweira siab nba tee Saiprus teeb, nan Sairene teeb na, saan Antiok, ki saa mɔɔntir ti Yomdaanɔ Yiisa barŋanii ki teen binba ki tee Juu teeb na;
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 ki Yennu paŋ be namm, ki niib bonchiann teen Yiisa yada ki lebit bi binbeŋ ki teen u weira.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Ki Yiisaweira nba be Jerusalem na gbat labaar maŋ, ki tun Banabas a wun saan Antiok.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Waa din saa baar leŋ ki la Yennu nba turib sommir biaŋinba, ki li turɔ parpeenn bonchiann, ki u chee bi para, ki kpaan bi kur a bi daa nyikit Yiisa weiu.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banabas din tee niŋanɔe, ki mantik gbee nan Yennu Seyeeŋ nan yada, ki niib bonchiann din teen ti Yomdaanɔ Yiisa yada ki waau.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ŋanne ki Banabas tan saan Tarsus, a wun saa lon Sɔɔl.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Waa saa lau yoo nba ki u jen nanɔ Antiok, ki bi jii binmunn ki taant leŋ Yiisaweira nba yab bonchiann, ki wantib Yennu maan. Li din tee Antiok-o ki bi din sint pur Yiisaweira, “Kristo yab.”
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Li yoo maŋe ki Yennu sɔkiniinba siab nyii Jerusalem ki sik Antiok.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Bi yenɔ sann din tee Agabus, ki Yennu Seyeeŋ paŋ ni ki u fiir set ki bunt buntir, ki yet a kon bonchiann tan saa baa tingbouŋ na kur po; ki kon maŋ din set tan baa yoo nba ki Klɔdius din tee kpanbara yudaanɔ na.
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Yoo nba ki Yiisaweira gbat a kon yaa lin baa na, ki bi lor a bi saa tur sommir; a wunba fit nyann biaŋinba, wun tur Yiisaweira nba be Judea na.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Ki bi teen nna, ki tun Banabas nan Sɔɔl nan likirii na, a bin saan tur Yiisaweira saakab, Judea yent ni.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.