Atos 10
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Tɔn, jasɔɔ din be Siisarea, ki u sann tee Kɔnelius. U din tee Rom teeb lanjimanba yudaanɔe, ki dia lanjimanba kobik, u paabu ni. Ki paabu maŋ yi Itali tiŋ paabu.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 U din tee Yenjiant-tɔɔe; ki ŋɔɔ nan u ŋaateeb kura jiantir Yennu. U din sommit Juu teeb talasdamm bonchiann, ki bia mei Yennu yoo kur.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Li din tan tee yenlekire, ki u la Yennu malaka nan u ninbinn, yirintu ni, ki u kɔɔ ŋɔɔ Kɔnelius diiuk ni ki tan yiin a, “Kɔnelius.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Kɔnelius nba la malaka maŋ na, ki jaŋmaanii soorɔ, ki u yet a, “N yomdaanɔ, bee?” Ki malaka maŋ jiin a, “Yennu gaar a miaru, ki bia sak a ninkpabauŋ toona nba ki a tuun ki teen niib nawa, ki tian a po.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Mɔtana, tumin siab Jɔpa, ki bin saa yiin jɔɔ nba ki bi yiu Simonn, ki u sanleer tee Piita na.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 U tee saamɔe ki be gbanfabirtɔɔ nba ki bi yiu Simonn na ŋaak, ki u ŋaak maŋ kpia nan mɔkgbeŋir na.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Malaka nba pak nanɔ maŋ ji din yaate, ki Kɔnelius yiin u ŋaatoontunna banlee nan lanjima nna, wunba din tee Yenjiant-tɔɔ, ki tee u kpaakyenɔ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Waa betib linba kur teen na poorpoe ki u tumm Jɔpa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Laa yent sanyiɔk, ki bi saa, ki saa per Jɔpa; li yoo na ki Piita mun doo ditɔɔtuk paak yonsuuk ni, a wun miar Yennu.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ki kon tan gbatɔ, ki u ji loon jeet wun di. Baa tee jeet maŋ na, ki u la yirintu,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 ki sanpaapo loot ki bonsiar nna naan chinchenn ki nyii sanpaapo, ki bi dia li mɔgbana ŋanna ki sikint tiŋ ni,
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 ki u la ŋamm Juu teeb kɔɔt booru kur ki li be chinchenn maŋ ni, bonkobit nan bonfurinkaa nan bon-yuyukit linba kur kɔɔ;
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 ki u gbat kunkɔr yiin a, “Piita, fiit ki kpi ŋman.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ŋaan ki Piita jiin a, “O! O! O! N Yomdaanɔ, nna kaa. N ki mi dii ti kɔɔti.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ki kunkɔr na bia ŋamm yetɔ a, “Linba ki Yennu ŋammir ki li yeen, daa yaa li kɔɔ.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Li din teen nna ki jaŋ taar muntaa, ki bi jiin bont maŋ sanpaapo.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Piita din daa biris waa la yirintu nba na paake. Li yoo na ki Kɔnelius toomii na boi, ki bi wannib Simonn ŋaak, ki bi baar ŋaak maŋ tammɔb ni ki set,
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 ŋaan yiin ki boi a, “Sɔɔ be nna ki u sann tee Simonn Piita-a?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ki Piita daa koor a wun bann yirintu maŋ paak, ki Yennu Seyeeŋ yetɔ a, “Gotir, jab bantaa be nanyer ki loona.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Li paak, fiit ki sik, ki daa biris nan a tɔk nammi, kimaan mine tumm.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ŋanne ki Piita sik, ki bet jab na a, “Mine ki i loon na. Bee teen ki i baari?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ki bi jiin a, “Chanbaa Kɔnelius-e tunt. U tee Rom teeb lanjimanba yudaanɔe, ki bia tee niburchimɔ, ki jiantir Yennu, ki Juu teeb kur teenɔ baakir. Tɔn, Yennu malaka won baar betɔ a wun yiina ki a baar u ŋaak ni, ki wun tan gbat linba ki a saa pakɔ.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ki Piita yiin jab na a bin kɔɔ kii be ki sanyiɔk n yenta. Laa tan yent, ki u teen siir, ki bi saa; ki Yiisaweira nba be Jɔpa na siab chianɔ.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Li din tan bɔnn ki yentewa ki bi baar Siisarea, ki sɔɔ Kɔnelius poŋ yiin u ninjamm nan u yɔɔsnba, ki bi kur ji kar guu Piita baarue.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piita nba tan baar ki yaa wun kɔɔ, ki Kɔnelius chetɔ tammɔb ni, ki gbaan pukiiɔ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ki Piita yetɔ a, “Fiit, n mɔŋ tee nirɔe,” ŋaan fiinɔ.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Waa din piak nan Kɔnelius ŋaan kɔɔ ŋaak maŋ ni na, ki u la niib bonchiann tikir ki guu-u.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ki u betib a, “I mɔŋ mun mi nan timm Juu teeb sennu ki chabit nan tin saan binba ki tee Juu teeb boori, koo ki taan nammi; ŋaan Yennu wannin a n daa yêen sɔɔ, waa ki tee Juu nirɔ na paaki.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Li paak, yaa yiinin na, n baar, ki ki yêti. Ŋanne ki n boi-i maa n laan bee teen ki i tun yiinimi.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ki Kɔnelius yetɔ a, “Li daan tee nna yooe dinna daar kut muntaa yenlekir, ki n mei Yennu n ŋaak ni. Li yoo na ki n la ki sɔɔ nna see ki lia tannyinyira n tɔɔnn,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ki yet a ‘Kɔnelius, Yennu gbat a miaruwa, ki bia tian a ninkpabauŋ toona po.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Li paak, tumin sɔɔ Jɔpa, ki wun saan yiin wunba ki bi yiu Simonn, ki u sanleer tee Piita na. U tee saamɔe, ki be gbanfabirtɔɔ Simonn ŋaak nba kpia nan mɔkgbeŋir na.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Li paake ki n daan tun a po yiama, ki a mun tun bonŋann ki baar na. Tɔn, ti kura be Yennu tɔɔnn, ki ji guu a tin gbat linba ki ti Yomdaanɔ Yennu tura mɔb a fan pak turit.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ŋanne ki Piita piin paku ki yaa, “N ji bann nan li tee mɔniie nan Yennu set ki lukitir sɔɔ,
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 ŋaan nibooru kur ni, daansɔɔ nba jiantirɔ ki bia teenɔ baakir, ki bia tee popeendaanɔ, ŋɔɔe ŋan nan Yennu.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 I mi nan Yennu din tur Israel teeb u maan nba want barŋanii na po, a Yiisa Masia nie ki timm nan Yennu maŋ nan leeb; ŋɔɔ Yiisa Masia-e tee ti kur Yomdaanɔ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 I poŋ mi nan Jɔɔnn nba din mɔɔnt u nyunwuru po ki gbenn na, li poorpoe ki Nasaref nirɔ Yiisa din piin ki tuun u toonn Galilii yent ni, ki tan saan tuun Judea yent kur po.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 I bia poŋ mi biaŋinba ki Yennu nyinn Yiisa maŋ, ki turɔ u Seyeeŋ nan u paŋ, ki u lin tuun toonŋana, ki bia te binba kur ki Sintaanii teemm baatib na la laafia, kimaan Yennu be nanɔ.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ki ti la toona kur nba ki u tun Juu teeb tingbouŋ ni nan Jerusalem doo ni, ki ti tee u siara damm. Ki bi kpaau dapunpunn paak ki u kpo.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ki daa ŋantaa daar, Yennu fiinɔ kuun ni, ki ti din laatɔ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ŋaan niib kur kaawa din lau. Timm nba ki Yennu gannit a tii tee u siara damm nae din lau, ki bia dii ki nyuu nanɔ, u kuunfiiru maŋ poorpo.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ki u chabit mɔb a tii mɔɔntir Yennu barŋanii kii teen niib, kii beerib nan ninmɔnn a Yiisa-e tee daanɔ nba ki Yennu nyinn a wuu tee footib nan kpeemm barbuurɔ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yiisa nba nae ki Yennu sɔkiniinba kur din piak u po, ki yeen a sɔɔ kur nba teenɔ yada, Yennu saa nyik chab u toonbiit, Yiisa maŋ sann ni na.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Piita nba din daa piak na, ki Yennu Seyeeŋ sik kɔɔ binba kur gbiin maan maŋ ni.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ki Yiisaweira nba tee Juu teeb ki nyii Jɔpa ki chian Piita na, ki li teemm bakitnauŋ nan Yennu nba jii u piinii nba tee u Seyeeŋ, ki tur binba ki tee Juu teeb na mun,
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 kimaan bi gbia ki bi piak maboorganii ki dont Yennu sann. Ŋanne ki Piita yet a
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Niib na gaar Yennu Seyeeŋ nan taa mun din gaar nae, ki sɔɔ be nna ki saa tiat a ti daa wuurib Yennu nyunwuru-u?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 ŋaan chab a bin wurib; ki bi wurib Yennu nyunwuru Yiisa Masia sann ni. Ŋanne ki bi gɔɔr Piita a wun biar namm nan daa ŋanlee na.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.