Atos 10
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Tɔn, jasɔɔ din be Siisarea, ki u sann tee Kɔnelius. U din tee Rom teeb lanjimanba yudaanɔe, ki dia lanjimanba kobik, u paabu ni. Ki paabu maŋ yi Itali tiŋ paabu.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 U din tee Yenjiant-tɔɔe; ki ŋɔɔ nan u ŋaateeb kura jiantir Yennu. U din sommit Juu teeb talasdamm bonchiann, ki bia mei Yennu yoo kur.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Li din tan tee yenlekire, ki u la Yennu malaka nan u ninbinn, yirintu ni, ki u kɔɔ ŋɔɔ Kɔnelius diiuk ni ki tan yiin a, “Kɔnelius.”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Kɔnelius nba la malaka maŋ na, ki jaŋmaanii soorɔ, ki u yet a, “N yomdaanɔ, bee?” Ki malaka maŋ jiin a, “Yennu gaar a miaru, ki bia sak a ninkpabauŋ toona nba ki a tuun ki teen niib nawa, ki tian a po.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Mɔtana, tumin siab Jɔpa, ki bin saa yiin jɔɔ nba ki bi yiu Simonn, ki u sanleer tee Piita na.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 U tee saamɔe ki be gbanfabirtɔɔ nba ki bi yiu Simonn na ŋaak, ki u ŋaak maŋ kpia nan mɔkgbeŋir na.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Malaka nba pak nanɔ maŋ ji din yaate, ki Kɔnelius yiin u ŋaatoontunna banlee nan lanjima nna, wunba din tee Yenjiant-tɔɔ, ki tee u kpaakyenɔ.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Waa betib linba kur teen na poorpoe ki u tumm Jɔpa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Laa yent sanyiɔk, ki bi saa, ki saa per Jɔpa; li yoo na ki Piita mun doo ditɔɔtuk paak yonsuuk ni, a wun miar Yennu.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Ki kon tan gbatɔ, ki u ji loon jeet wun di. Baa tee jeet maŋ na, ki u la yirintu,
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 ki sanpaapo loot ki bonsiar nna naan chinchenn ki nyii sanpaapo, ki bi dia li mɔgbana ŋanna ki sikint tiŋ ni,
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 ki u la ŋamm Juu teeb kɔɔt booru kur ki li be chinchenn maŋ ni, bonkobit nan bonfurinkaa nan bon-yuyukit linba kur kɔɔ;
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 ki u gbat kunkɔr yiin a, “Piita, fiit ki kpi ŋman.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ŋaan ki Piita jiin a, “O! O! O! N Yomdaanɔ, nna kaa. N ki mi dii ti kɔɔti.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ki kunkɔr na bia ŋamm yetɔ a, “Linba ki Yennu ŋammir ki li yeen, daa yaa li kɔɔ.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Li din teen nna ki jaŋ taar muntaa, ki bi jiin bont maŋ sanpaapo.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Piita din daa biris waa la yirintu nba na paake. Li yoo na ki Kɔnelius toomii na boi, ki bi wannib Simonn ŋaak, ki bi baar ŋaak maŋ tammɔb ni ki set,
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 ŋaan yiin ki boi a, “Sɔɔ be nna ki u sann tee Simonn Piita-a?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Ki Piita daa koor a wun bann yirintu maŋ paak, ki Yennu Seyeeŋ yetɔ a, “Gotir, jab bantaa be nanyer ki loona.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Li paak, fiit ki sik, ki daa biris nan a tɔk nammi, kimaan mine tumm.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Ŋanne ki Piita sik, ki bet jab na a, “Mine ki i loon na. Bee teen ki i baari?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ki bi jiin a, “Chanbaa Kɔnelius-e tunt. U tee Rom teeb lanjimanba yudaanɔe, ki bia tee niburchimɔ, ki jiantir Yennu, ki Juu teeb kur teenɔ baakir. Tɔn, Yennu malaka won baar betɔ a wun yiina ki a baar u ŋaak ni, ki wun tan gbat linba ki a saa pakɔ.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Ki Piita yiin jab na a bin kɔɔ kii be ki sanyiɔk n yenta. Laa tan yent, ki u teen siir, ki bi saa; ki Yiisaweira nba be Jɔpa na siab chianɔ.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Li din tan bɔnn ki yentewa ki bi baar Siisarea, ki sɔɔ Kɔnelius poŋ yiin u ninjamm nan u yɔɔsnba, ki bi kur ji kar guu Piita baarue.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Piita nba tan baar ki yaa wun kɔɔ, ki Kɔnelius chetɔ tammɔb ni, ki gbaan pukiiɔ.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ki Piita yetɔ a, “Fiit, n mɔŋ tee nirɔe,” ŋaan fiinɔ.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Waa din piak nan Kɔnelius ŋaan kɔɔ ŋaak maŋ ni na, ki u la niib bonchiann tikir ki guu-u.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Ki u betib a, “I mɔŋ mun mi nan timm Juu teeb sennu ki chabit nan tin saan binba ki tee Juu teeb boori, koo ki taan nammi; ŋaan Yennu wannin a n daa yêen sɔɔ, waa ki tee Juu nirɔ na paaki.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Li paak, yaa yiinin na, n baar, ki ki yêti. Ŋanne ki n boi-i maa n laan bee teen ki i tun yiinimi.”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ki Kɔnelius yetɔ a, “Li daan tee nna yooe dinna daar kut muntaa yenlekir, ki n mei Yennu n ŋaak ni. Li yoo na ki n la ki sɔɔ nna see ki lia tannyinyira n tɔɔnn,
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 ki yet a ‘Kɔnelius, Yennu gbat a miaruwa, ki bia tian a ninkpabauŋ toona po.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Li paak, tumin sɔɔ Jɔpa, ki wun saan yiin wunba ki bi yiu Simonn, ki u sanleer tee Piita na. U tee saamɔe, ki be gbanfabirtɔɔ Simonn ŋaak nba kpia nan mɔkgbeŋir na.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Li paake ki n daan tun a po yiama, ki a mun tun bonŋann ki baar na. Tɔn, ti kura be Yennu tɔɔnn, ki ji guu a tin gbat linba ki ti Yomdaanɔ Yennu tura mɔb a fan pak turit.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Ŋanne ki Piita piin paku ki yaa, “N ji bann nan li tee mɔniie nan Yennu set ki lukitir sɔɔ,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 ŋaan nibooru kur ni, daansɔɔ nba jiantirɔ ki bia teenɔ baakir, ki bia tee popeendaanɔ, ŋɔɔe ŋan nan Yennu.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 I mi nan Yennu din tur Israel teeb u maan nba want barŋanii na po, a Yiisa Masia nie ki timm nan Yennu maŋ nan leeb; ŋɔɔ Yiisa Masia-e tee ti kur Yomdaanɔ.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 I poŋ mi nan Jɔɔnn nba din mɔɔnt u nyunwuru po ki gbenn na, li poorpoe ki Nasaref nirɔ Yiisa din piin ki tuun u toonn Galilii yent ni, ki tan saan tuun Judea yent kur po.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 I bia poŋ mi biaŋinba ki Yennu nyinn Yiisa maŋ, ki turɔ u Seyeeŋ nan u paŋ, ki u lin tuun toonŋana, ki bia te binba kur ki Sintaanii teemm baatib na la laafia, kimaan Yennu be nanɔ.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ki ti la toona kur nba ki u tun Juu teeb tingbouŋ ni nan Jerusalem doo ni, ki ti tee u siara damm. Ki bi kpaau dapunpunn paak ki u kpo.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ki daa ŋantaa daar, Yennu fiinɔ kuun ni, ki ti din laatɔ.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ŋaan niib kur kaawa din lau. Timm nba ki Yennu gannit a tii tee u siara damm nae din lau, ki bia dii ki nyuu nanɔ, u kuunfiiru maŋ poorpo.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ki u chabit mɔb a tii mɔɔntir Yennu barŋanii kii teen niib, kii beerib nan ninmɔnn a Yiisa-e tee daanɔ nba ki Yennu nyinn a wuu tee footib nan kpeemm barbuurɔ.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yiisa nba nae ki Yennu sɔkiniinba kur din piak u po, ki yeen a sɔɔ kur nba teenɔ yada, Yennu saa nyik chab u toonbiit, Yiisa maŋ sann ni na.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Piita nba din daa piak na, ki Yennu Seyeeŋ sik kɔɔ binba kur gbiin maan maŋ ni.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Ki Yiisaweira nba tee Juu teeb ki nyii Jɔpa ki chian Piita na, ki li teemm bakitnauŋ nan Yennu nba jii u piinii nba tee u Seyeeŋ, ki tur binba ki tee Juu teeb na mun,
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 kimaan bi gbia ki bi piak maboorganii ki dont Yennu sann. Ŋanne ki Piita yet a
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Niib na gaar Yennu Seyeeŋ nan taa mun din gaar nae, ki sɔɔ be nna ki saa tiat a ti daa wuurib Yennu nyunwuru-u?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 ŋaan chab a bin wurib; ki bi wurib Yennu nyunwuru Yiisa Masia sann ni. Ŋanne ki bi gɔɔr Piita a wun biar namm nan daa ŋanlee na.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.