2 Samuel 3
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Sɔɔl jab nan Defid jab kɔnn din wei bonchiann. Defid naan yent din laat paŋe ki puki, ŋaan ki Sɔɔl naan yent baŋit.
1 Prolongou-se por muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a de Davi. Mas, à medida que o poder de Davi ia-se fortificando, a casa de Saul ia-se enfraquecendo cada vez mais.
2 Bonjai banloob nba na be saakatuk saakatuko, ki Defid din marib Hebronn. Bikperik tee Amnonn, ki u naa sann tee Ahinoam, ki u nyii Jesreel;
2 Nasceram filhos a Davi em Hebron. Seu primogênito foi Amnon, de Aquinoã de Jezrael;
3 ki Chileab waa paa, ki u naa tee Abigail, ki tee Nabal pakɔɔk, ŋaan nyii Kamel; ki paan Absalom, ki u naa tee Maaka, ki tee bat Talmai bipoo, ki kɔɔ Gesur;
3 Queleab, o segundo, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; Absalão, o terceiro, filho de Maaca, filha de Tolmai, rei de Gessur;
4 ki Adonija waa paa, ki u naa tee Hagif; ki paan Sefatia, ki u naa tee Abital;
4 o quarto, Adonias, filho de Hagit; Safatia, o quinto, filho de Abital,
5 nan Itream, ki u naa tee Egla. Bonjai na kur, Defid din marib Hebronn-e.
5 e o sexto Jetraão, filho de Egla, mulher de Davi. Estes foram os filhos que nasceram a Davi em Hebron.
6 Sɔɔl jab nan Defid jab kunkɔna yoo na, Abner din be Sɔɔl jab poe ki laat paŋ ki gaar Sɔɔl kunkɔnkɔnna na kur.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a de Davi, Abner teve autoridade na casa de Saul.
7 Ki dasiar Isbosef, wunba tee Sɔɔl bija na tan kpir Abner, a u dɔɔ nan Sɔɔl pakɔɔk nba tee poobik ki bi yiu Rispa, ki u tee Aya bipoo na.
7 Ora, Saul tinha uma concubina chamada Resfa, filha de Aia. Isboset disse a Abner: Por que te aproximaste da concubina de meu pai?
8 Ki Abner wutoor doo nan Isbosef nba yet maan nba na. Ki Abner yet a, “A dukii nan n saa fit nyi Sɔɔl poora-a? A set dukii nan n tuun ki teen Juda kpanbare-e? Pinpiik niwa, n bo tuun fanu ki teen a baa Sɔɔl nan u ninjamm nan u yɔɔsnba, ki bo gɔi, ki ki te Defid jab fit nyanti, ki dinna ki a tan laat n biit poo paakii.
8 Abner indignou-se com estas palavras de Isboset e disse: Sou porventura uma cabeça de cão a serviço de Judá? Enquanto neste momento trabalho pela casa de Saul, teu pai, pelos seus irmãos e seus amigos, não os deixando cair nas mãos de Davi, vens tu acusar-me de pecado com esta mulher?
9 — ausente —
9 Deus me trate com o maior rigor, se eu não procurar para Davi tudo o que o Senhor lhe prometeu,
10 — ausente —
10 a saber, tirar a realeza da casa de Saul e firmar o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Bersabéia!
11 Jaŋmaanii din soor Isbosef bonchiann, ki u ki fit jiin Abner mɔbonni.
11 Isboset não soube o que responder a Abner, porque o temia.
12 Tɔn, ki Abner tun toomii ki bi saan Defid boor, li yoo ki u daa din be Hebronn, ki bi saa boiɔ a, “Ŋmee yen tiŋ na? Lorin nanin ki min somma, ki a dia Israel niib kur ki pukin a yab po.”
12 Abner enviou então mensageiros a Davi, para dizer-lhe: De quem é a terra? Faze aliança comigo e eu te darei mão forte para reunir em torno de ti todo o Israel.
13 Ki Defid yet a, “Li ŋan, n saa lor nanawa, ŋaan n sii loon bonyennkɔɔe a boor. A daa kan la n numm po, see ki a baar nan Mikal wunba tee Sɔɔl bipoo na.”
13 Davi respondeu: Está bem; farei aliança contigo, mas com uma condição: não te apresentarás diante de mim sem trazer contigo Micol, a filha de Saul, quando vieres ver-me.
14 Ki Defid tun toomii ki bi saan Isbosef boor, ki saa yetɔ a, “Jiin n poo Mikal ki turin, wunba ki n din kpii Filistia jab kobik ki paa u paak a man kɔɔnɔ na.”
14 Davi enviou mensageiros a Isboset, filho de Saul, para dizer-lhe: Devolve a minha mulher Micol, que desposei ao preço de cem prepúcios de filisteus.
15 Tɔn, ki Isbosef tur mɔb, ki bi saan ki nyinnɔ u sɔrɔ Paltiel, wunba tee Lais bija na boor.
15 Isboset ordenou que a tirassem de seu marido, Faltiel, filho de Lais,
16 Bi din saa nanɔ, ki u sɔrɔ Paltiel waae ki mɔ, ki saa baar Bahurim. Ki Abner yetɔ a, “Ii ŋmat kii kun ŋaak ni.” Ki u ji ŋmat.
16 que a acompanhou chorando até Bahurim. Ali, Abner disse-lhe: Volta para a tua casa. E ele voltou.
17 Ki Abner saan Israel saakab boor ki saa betib a, “Li wei bonchiann ki i tuu loon Defid-ii tee i kpanbar,
17 Abner pôs-se em contato com os anciãos de Israel e disse-lhes: Já faz tempo que desejais ter Davi por rei.
18 Mɔtana i yooe na, teent nna man, kimaan Yennu-e sat mɔb ki lor nan Defid a, ‘N saa jii n toontunnɔ Defid ki fat n niib Israel teeb, ki bin nyi Filistia teeb nan bi datai kur nuu ni.’ ”
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor disse de Davi: por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo de Israel da mão dos filisteus e de todos os seus inimigos.
19 Abner bia din tor ki pak nan Benjaminn booru kur, ki fiir saan Hebronn, a wun saa bet Defid linba kur ki Israel teeb nan Benjaminn teeb lor a bin tun.
19 Abner, que havia dito a mesma coisa aos benjaminitas, foi a Hebron para informar Davi de tudo o que fora aceito por Israel e por toda a casa de Benjamim.
20 Abner din tɔk nan jab piinlee, ki bi saan Hebronn, Defid boor, ki Defid teemm jaamm.
20 E apresentou-se a Davi, em Hebron, acompanhado de vinte homens. Davi deu um banquete a Abner e seus companheiros.
21 Ki Abner yet Defid a, “Chanbaa, ŋaant ki min ŋmat yian ki saa tikir Israel teeb ki tura, ki bi saa sak ki a sii tee bi kpanbar, ki a saa dia bi kur nan faa tuu loon biaŋinba na.” Defid din chab Abner, ki u ŋmat nan parmaasir.
21 Disse então Abner a Davi: Irei para reunir ao redor de meu senhor, o rei, todos os israelitas; farão aliança contigo e reinarás sobre toda a terra que quiseres. Davi despediu Abner, que partiu tranqüilamente.
22 Li poor poe ki Joab nan Defid saakaleeb nyii siar po, ki jen nan mɔkint bonchiann nba ki bi saan fat na, ŋaan sɔɔ Abner ji ki be Defid boor, Hebronn doo ni, kimaan Defid dɔŋ chab Abner, ki u yaat nan parmaasira.
22 Entretanto, os homens de Davi voltavam com Joab de uma expedição, trazendo uma grande presa. {Abner não estava mais com Davi em Hebron, porque Davi o tinha despedido e ele partira em paz.}
23 Joab nan kunkɔnkɔnna na kur nba jen yoo nba, ki bi betɔ nan Abner, wunba tee Ner bija na baar kpanbar Defid boor, ki Defid chabɔ, ki u ŋmat nan parmaasira.
23 E, voltando Joab com toda a sua tropa, disseram-lhe que Abner, filho de Ner, viera ter com o rei, e este o deixara ir em paz.
24 Ki Joab saan kpanbar na boor ki saa boiɔ a, “A tun bee na? Abner baar a boor, ki bee ki a te ki u ŋmat nna?
24 Joab foi ter com o rei e disse-lhe: Que fizeste? Abner, filho de Ner, veio a ti; por que o deixaste partir?
25 U baar nna na a wun tan kpannae, ki diit ki bann faa tuun linba, ki bia tɔkii bann a sɔnii. A ki mi nna-a?”
25 Tu o conheces; {bem sabes que} é para enganar-te, para espiar tuas idas e vindas e sondar tudo o que fazes.
26 Joab nba nyii kpanbar Defid boor yoo nba, ki u tun toomii a bin wei yiin Abner. Ki bi wei, ki saa baarɔ Sira bunbunn boor ki jen nanɔ. Ki Defid ji ki mi labaari.
26 Deixando Davi, Joab mandou emissários atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Abner nba jen Hebronn yoo nba, ki Joab jiiu ki saan nanɔ doo tammɔb po, ki teen nan u loon wun bɔr pak nanɔe na, ŋaan ŋmuu u poor paak, ki u kpo. Tɔn, Joab din kpii Abner, kimaan u mun din kpii Joab naa bik Asahel.
27 Quando Abner chegou a Hebron, Joab, tomou-o à parte, para dentro da porta, como para falar-lhe em particular, e feriu-o ali mortalmente no ventre, vingando o sangue de seu irmão Asael.
28 Defid nba din tan gbat labaar na yoo nba, ki u yet a, “Yennu mi nan min nan n saakab ki mi Abner kpinu po.
28 Quando Davi soube do acontecido, exclamou: Sou inocente, eu e o meu reino, diante do Senhor, do sangue de Abner, filho de Ner!
29 U kpinu tubdatu n ŋmat baa Joab nan u ŋaateeb kur paak, ki u maaru kur ni jasɔɔ tuu sii be bi ni, ki mɔk fiɔk nba luun chɔuŋ, koo sɔɔ sii mɔk gbanant paak yiarbiiuk, koo sɔɔ sii be ki tuun poob toona kuukɔɔ, koo bin kpi sɔɔ tɔb ni, koo sɔɔ sii be ki kii laat di ki li jaŋitɔ.”
29 Que ele caia sobre a cabeça de Joab e de toda a sua família! Não faltem jamais em sua casa homens atacados de sarna ou lepra, que trabalhem no fuso, caiam pela espada, definhem de fome!
30 Tɔn, linba na paak ki Joab nan u ninja Abisai kpii Abner, kimaan waa kpii bi ninja Asahel, tɔb nba din be Gibeonn doo ni na.
30 Joab e seu irmão Abisaí tinham assassinado Abner por ter este matado seu irmão Asael depois da batalha de Gabaon.
31 Ki Defid yet Joab nan niib nba kur be u boor na, a bin pat bi liant ŋaan lia bɔtoliant, ki bui fabin Abner kuun po. U piinu yoo, ki kpanbar Defid somm ki waa u kuun lakir na poor.
31 Davi disse a Joab e a toda a sua tropa: Rasgai vossas vestes, cobri-vos de sacos e pranteai Abner! E o rei seguiu atrás do féretro.
32 Bi din pii Abner, Hebronn doo ni, ki kpanbar Defid bui kpemɔnii, u kaauk boor. Niib na kur mun bia din bui nnae.
32 Sepultaram Abner em Hebron. O rei pôs-se a chorar em alta voz sobre seu túmulo, e todo o povo chorou.
33 Defid din yin Abner kuun ninbayaŋ na a:
33 E Davi cantou a seguinte lamentação, chorando Abner: Devia Abner morrer como morrem os insensatos?!
34 Ki bi ki lor u nii ŋmiiti, ki bia ki lor u taa,
34 Tuas mãos não estavam algemadas, nem acorrentados os teus pés. Caíste como se cai diante de celerados.
35 Li daar, ki niib baar ki tan korin Defid a wun di jeet, ki u por kat ki yet a, “Yennu n faa kpin, li-i tee ki n dii jeet ŋaan ki yonnu daa ki baa.”
35 E o povo chorou sobre ele. Depois, como todo mundo viesse a Davi insistindo em que ele tomasse algum alimento antes de acabar o dia, ele fez este juramento: Que o Senhor me trate com todo o seu rigor, se eu comer pão ou qualquer outra coisa, antes do pôr-do-sol.
36 Niib na kur din la linba na, ki mɔk parpeenn, ki linba kur ki kpanbar tun na maŋib.
36 Todo o povo o soube e o aprovou, como aliás lhe parecia sempre bom tudo o que o rei fazia.
37 Tɔn, laa nyii li daar, Defid niib kur nan Israel teeb kur din bann nan ŋɔɔ Defid nuu kaa Abner kuun ni.
37 Todo o exército e todo o Israel reconheceu naquele dia que o rei não tivera parte alguma no assassínio de Abner, filho de Ner.
38 Kpanbar Defid din yet u saakab a, “I ki mi nan Israel tɔɔndaanjaanne kpo daar nba na ni-i?
38 O rei disse aos seus servos: Não sabeis que um chefe, um grande chefe caiu hoje em Israel?
39 Yennu lek gann mine ki n tee kpanbar, ŋaan n gbanant chɔke, kimaan Seruya bonjai na jatuk paakima. Yennu n dat toonbiit damm na tuba nan laa jaŋib biaŋinba.”
39 Quanto a mim, sou ainda fraco, embora tenha recebido a unção real. Esses homens, filhos de Sarvia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua àqueles que fizeram o mal segundo os seus próprios atos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.