2 Samuel 3

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sɔɔl jab nan Defid jab kɔnn din wei bonchiann. Defid naan yent din laat paŋe ki puki, ŋaan ki Sɔɔl naan yent baŋit.
1 E houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; porém Davi se ia fortalecendo, mas os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Bonjai banloob nba na be saakatuk saakatuko, ki Defid din marib Hebronn. Bikperik tee Amnonn, ki u naa sann tee Ahinoam, ki u nyii Jesreel;
2 E a Davi nasceram filhos em Hebrom; foi o seu primogênito Amom, de Ainoã, a jezreelita;
3 ki Chileab waa paa, ki u naa tee Abigail, ki tee Nabal pakɔɔk, ŋaan nyii Kamel; ki paan Absalom, ki u naa tee Maaka, ki tee bat Talmai bipoo, ki kɔɔ Gesur;
3 e seu segundo, Quileabe, de Abigail, mulher de Nabal, o carmelita; e o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 ki Adonija waa paa, ki u naa tee Hagif; ki paan Sefatia, ki u naa tee Abital;
4 e o quarto, Adonias, filho de Hagite; e o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 nan Itream, ki u naa tee Egla. Bonjai na kur, Defid din marib Hebronn-e.
5 e o sexto, Itreão, de Eglá, também mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Sɔɔl jab nan Defid jab kunkɔna yoo na, Abner din be Sɔɔl jab poe ki laat paŋ ki gaar Sɔɔl kunkɔnkɔnna na kur.
6 E, havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, sucedeu que Abner se esforçava na casa de Saul.
7 Ki dasiar Isbosef, wunba tee Sɔɔl bija na tan kpir Abner, a u dɔɔ nan Sɔɔl pakɔɔk nba tee poobik ki bi yiu Rispa, ki u tee Aya bipoo na.
7 E tinha tido Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá; e disse Isbosete a Abner: Por que entraste à concubina de meu pai?
8 Ki Abner wutoor doo nan Isbosef nba yet maan nba na. Ki Abner yet a, “A dukii nan n saa fit nyi Sɔɔl poora-a? A set dukii nan n tuun ki teen Juda kpanbare-e? Pinpiik niwa, n bo tuun fanu ki teen a baa Sɔɔl nan u ninjamm nan u yɔɔsnba, ki bo gɔi, ki ki te Defid jab fit nyanti, ki dinna ki a tan laat n biit poo paakii.
8 Então, se irou muito Abner pelas palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão, que pertença a Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi; e tu hoje buscas motivo para me arguires por causa da maldade de uma mulher.
9 — ausente —
9 Assim faça Deus a Abner e outro tanto, que, como o Senhor jurou a Davi, assim lhe hei de fazer,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul e levantando o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Jaŋmaanii din soor Isbosef bonchiann, ki u ki fit jiin Abner mɔbonni.
11 E nem ainda uma palavra podia responder a Abner, porque o temia.
12 Tɔn, ki Abner tun toomii ki bi saan Defid boor, li yoo ki u daa din be Hebronn, ki bi saa boiɔ a, “Ŋmee yen tiŋ na? Lorin nanin ki min somma, ki a dia Israel niib kur ki pukin a yab po.”
12 Então, ordenou Abner da sua parte mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? E disse: Comigo faze a tua aliança, e eis que a minha mão será contigo, para tornar a ti todo o Israel.
13 Ki Defid yet a, “Li ŋan, n saa lor nanawa, ŋaan n sii loon bonyennkɔɔe a boor. A daa kan la n numm po, see ki a baar nan Mikal wunba tee Sɔɔl bipoo na.”
13 E disse Davi: Bem, eu farei contigo aliança, porém uma coisa te peço, que é: não verás a minha face se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Ki Defid tun toomii ki bi saan Isbosef boor, ki saa yetɔ a, “Jiin n poo Mikal ki turin, wunba ki n din kpii Filistia jab kobik ki paa u paak a man kɔɔnɔ na.”
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá- me minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Tɔn, ki Isbosef tur mɔb, ki bi saan ki nyinnɔ u sɔrɔ Paltiel, wunba tee Lais bija na boor.
15 E enviou Isbosete e a tirou a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Bi din saa nanɔ, ki u sɔrɔ Paltiel waae ki mɔ, ki saa baar Bahurim. Ki Abner yetɔ a, “Ii ŋmat kii kun ŋaak ni.” Ki u ji ŋmat.
16 E ia com ela seu marido, caminhando, e chorando detrás dela, até Baurim. Então, lhe disse Abner: Vai-te, agora, volta. E ele voltou.
17 Ki Abner saan Israel saakab boor ki saa betib a, “Li wei bonchiann ki i tuu loon Defid-ii tee i kpanbar,
17 E praticava Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Muito tempo há que procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 Mɔtana i yooe na, teent nna man, kimaan Yennu-e sat mɔb ki lor nan Defid a, ‘N saa jii n toontunnɔ Defid ki fat n niib Israel teeb, ki bin nyi Filistia teeb nan bi datai kur nuu ni.’ ”
18 Fazei- o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Pela mão de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 Abner bia din tor ki pak nan Benjaminn booru kur, ki fiir saan Hebronn, a wun saa bet Defid linba kur ki Israel teeb nan Benjaminn teeb lor a bin tun.
19 E falou também Abner o mesmo aos ouvidos de Benjamim; e foi também Abner dizer aos ouvidos de Davi, em Hebrom, tudo o que era bom aos olhos de Israel e aos olhos de toda a casa de Benjamim.
20 Abner din tɔk nan jab piinlee, ki bi saan Hebronn, Defid boor, ki Defid teemm jaamm.
20 E veio Abner a Davi, a Hebrom, e vinte homens com ele; e Davi fez um banquete a Abner e aos homens que com ele vinham.
21 Ki Abner yet Defid a, “Chanbaa, ŋaant ki min ŋmat yian ki saa tikir Israel teeb ki tura, ki bi saa sak ki a sii tee bi kpanbar, ki a saa dia bi kur nan faa tuu loon biaŋinba na.” Defid din chab Abner, ki u ŋmat nan parmaasir.
21 Então, disse Abner a Davi: Eu me levantarei, e irei, e ajuntarei ao rei, meu senhor, todo o Israel, para fazerem aliança contigo; e tu reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e foi-se ele em paz.
22 Li poor poe ki Joab nan Defid saakaleeb nyii siar po, ki jen nan mɔkint bonchiann nba ki bi saan fat na, ŋaan sɔɔ Abner ji ki be Defid boor, Hebronn doo ni, kimaan Defid dɔŋ chab Abner, ki u yaat nan parmaasira.
22 E eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma sortida e traziam consigo grande despojo; e já Abner não estava com Davi em Hebrom, porque este o tinha despedido, e se tinha ido em paz.
23 Joab nan kunkɔnkɔnna na kur nba jen yoo nba, ki bi betɔ nan Abner, wunba tee Ner bija na baar kpanbar Defid boor, ki Defid chabɔ, ki u ŋmat nan parmaasira.
23 Chegando, pois, Joabe e todo o exército que vinha com ele, deram aviso a Joabe, dizendo: Abner, filho de Ner, veio ao rei; e o despediu, e foi-se em paz.
24 Ki Joab saan kpanbar na boor ki saa boiɔ a, “A tun bee na? Abner baar a boor, ki bee ki a te ki u ŋmat nna?
24 Então, Joabe entrou ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; por que, pois, o despediste de maneira que se fosse assim livremente?
25 U baar nna na a wun tan kpannae, ki diit ki bann faa tuun linba, ki bia tɔkii bann a sɔnii. A ki mi nna-a?”
25 Bem conheces a Abner, filho de Ner, que te veio enganar, e saber a tua saída e a tua entrada, e entender tudo quanto fazes.
26 Joab nba nyii kpanbar Defid boor yoo nba, ki u tun toomii a bin wei yiin Abner. Ki bi wei, ki saa baarɔ Sira bunbunn boor ki jen nanɔ. Ki Defid ji ki mi labaari.
26 E Joabe, retirando-se de Davi, enviou mensageiros atrás de Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Abner nba jen Hebronn yoo nba, ki Joab jiiu ki saan nanɔ doo tammɔb po, ki teen nan u loon wun bɔr pak nanɔe na, ŋaan ŋmuu u poor paak, ki u kpo. Tɔn, Joab din kpii Abner, kimaan u mun din kpii Joab naa bik Asahel.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, à entrada da porta, para lhe falar em segredo, e feriu-o ali pela quinta costela, e morreu por causa do sangue de Asael, seu irmão.
28 Defid nba din tan gbat labaar na yoo nba, ki u yet a, “Yennu mi nan min nan n saakab ki mi Abner kpinu po.
28 O que Davi, depois, ouvindo, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 U kpinu tubdatu n ŋmat baa Joab nan u ŋaateeb kur paak, ki u maaru kur ni jasɔɔ tuu sii be bi ni, ki mɔk fiɔk nba luun chɔuŋ, koo sɔɔ sii mɔk gbanant paak yiarbiiuk, koo sɔɔ sii be ki tuun poob toona kuukɔɔ, koo bin kpi sɔɔ tɔb ni, koo sɔɔ sii be ki kii laat di ki li jaŋitɔ.”
29 Fique-se sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai, e nunca da casa de Joabe falte quem tenha fluxo, nem quem seja leproso, nem quem se atenha a bordão, nem quem caia à espada, nem quem necessite de pão.
30 Tɔn, linba na paak ki Joab nan u ninja Abisai kpii Abner, kimaan waa kpii bi ninja Asahel, tɔb nba din be Gibeonn doo ni na.
30 Joabe, pois, e Abisai, seu irmão, mataram a Abner, por ter morto a Asael, seu irmão, na peleja em Gibeão.
31 Ki Defid yet Joab nan niib nba kur be u boor na, a bin pat bi liant ŋaan lia bɔtoliant, ki bui fabin Abner kuun po. U piinu yoo, ki kpanbar Defid somm ki waa u kuun lakir na poor.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes; e cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Bi din pii Abner, Hebronn doo ni, ki kpanbar Defid bui kpemɔnii, u kaauk boor. Niib na kur mun bia din bui nnae.
32 E, sepultando a Abner em Hebrom, o rei levantou a sua voz e chorou junto da sepultura de Abner; e chorou todo o povo.
33 Defid din yin Abner kuun ninbayaŋ na a:
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Não morreu Abner como morre o vilão?
34 Ki bi ki lor u nii ŋmiiti, ki bia ki lor u taa,
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés carregados de grilhões de bronze, mas caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! Então, todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Li daar, ki niib baar ki tan korin Defid a wun di jeet, ki u por kat ki yet a, “Yennu n faa kpin, li-i tee ki n dii jeet ŋaan ki yonnu daa ki baa.”
35 Então, todo o povo veio fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia, porém Davi jurou, dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se, antes que o sol se ponha, eu provar pão ou alguma coisa.
36 Niib na kur din la linba na, ki mɔk parpeenn, ki linba kur ki kpanbar tun na maŋib.
36 O que todo o povo entendendo, pareceu bem aos seus olhos, assim como tudo quanto o rei fez pareceu bem aos olhos de todo o povo.
37 Tɔn, laa nyii li daar, Defid niib kur nan Israel teeb kur din bann nan ŋɔɔ Defid nuu kaa Abner kuun ni.
37 E todo o povo e todo o Israel entenderam, naquele mesmo dia, que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Kpanbar Defid din yet u saakab a, “I ki mi nan Israel tɔɔndaanjaanne kpo daar nba na ni-i?
38 Então, disse o rei aos seus servos: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande?
39 Yennu lek gann mine ki n tee kpanbar, ŋaan n gbanant chɔke, kimaan Seruya bonjai na jatuk paakima. Yennu n dat toonbiit damm na tuba nan laa jaŋib biaŋinba.”
39 Eu, hoje, estou fraco, ainda que seja ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais duros do que eu; o Senhor pagará ao malfeitor, conforme a sua maldade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.