2 Samuel 1
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Sɔɔl kuun poor poe, ki Defid nyii Amalek tɔb nba ki u nyann na ni, ki kun kar Siklag daaŋanlee.
1 Depois da morte de Saul, Davi retornou de sua vitória sobre os amalequitas e passou dois dias em Ziclague.
2 Daaŋantaa daar, ki naasinsɔɔ nyii Sɔɔl kaaŋ ni, ki u pat u liant, ki puk tanpent u yur paak, a wun wann u parbiir nba tee, ki baar Defid boor, ki baa fabin tiŋ ni ki pukiiɔ.
2 No terceiro dia, apareceu um homem do exército de Saul. Ele havia rasgado as roupas e colocado terra sobre a cabeça. Ao chegar, curvou-se diante de Davi com o rosto no chão.
3 Ki Defid boiɔ a, “A nyii lee?”
3 “De onde você vem?”, perguntou Davi. O homem respondeu: “Escapei do acampamento israelita”.
4 Ki Defid boiɔ a, “Bee baari? Betirin.”
4 “O que aconteceu?”, disse Davi. “Conte-me como foi a batalha.” “Todo o nosso exército fugiu do conflito”, disse o homem. “Muitos morreram, e Saul e seu filho Jônatas também estão mortos.”
5 Tɔn, ki Defid boi naasimɔ maŋ a, “A teen nlee ki bann nan Sɔɔl nan u bija Jonatann kpowa?”
5 “Como você sabe que Saul e Jônatas estão mortos?”, perguntou Davi.
6 Ki naasimɔ yet a, “N bo be Gilboa kunkonn paake, ki la Sɔɔl wook u kpann paak, ki taantoruk nan taanjakira nakinɔwa.
6 O homem respondeu: “Aconteceu de eu chegar ao monte Gilboa e ver Saul apoiado em sua lança, enquanto carros de guerra e cavaleiros inimigos se aproximavam dele.
7 Ki u jiant ki lan, ki yiinin, ki n toon a, ‘Chanbaa, mine na.’
7 Quando ele se virou e me viu, gritou para que eu me aproximasse dele. ‘Aqui estou, senhor’, eu lhe disse.
8 Ki u boi a n tee ŋmee, ki n betɔ maa n tee Amalek nirɔe.
8 Ele perguntou: ‘Quem é você?’. E eu respondi: ‘Sou amalequita’.
9 Ki u yetin a, ‘Baat ki tan kpin. Bi turin daŋ bonchiann, ki n yaa man kpoe.’
9 Então ele me suplicou: ‘Venha cá e mate-me, pois a dor é terrível e quero morrer’.
10 Li paak ki n saan u boor ki saa kpiiu, kimaan n bann nan waa baa na, u ji kan tinni. Ki n yit naan fokirik nba yir u yur paak na, nan baŋ nba pir u nuu ni na, ki baar nann maa n tan tura, chanbaa.”
10 Então o matei, pois sabia que ele não sobreviveria. Em seguida, tomei sua coroa e seu bracelete e os trouxe para cá, para o meu senhor”.
11 Ki Defid nan niib nba be u boor na para biir;
11 Quando ouviram a notícia, Davi e seus homens rasgaram as vestes.
12 ki bi pat bi liant, ki bui fabin, ki lor mɔi ki yonnu tan baa, ki jiin Sɔɔl nan u bija Jonatann nan Israel kunkɔnkɔnna nba tee Yennu niib na kuun po, kimaan niib bonchiann din kpo tɔb na ni.
12 Lamentaram, choraram e jejuaram o dia todo por Saul e seu filho Jônatas, pelo exército do S enhor e pela nação de Israel, pois naquele dia muitos haviam morrido pela espada.
13 Ki Defid boi naasimɔ nba baar nan labaar na a, “A nyii lee?”
13 Depois, Davi disse ao jovem que havia trazido a notícia: “De onde você é?”. Ele respondeu: “Sou filho de um estrangeiro, um amalequita que vive em sua terra”.
14 Ki Defid boiɔ a, “Bee teen ki a ki tin jaŋmaanii ŋaan jii a nuu ki kpii Yennu niganntɔɔ na?”
14 Davi perguntou: “Como você não teve medo de matar o ungido do S enhor ?”.
15 Tɔn, ki Defid yiin u kunkɔnkɔnna na yenɔ, ki betɔ a, “Baat ki kpi naasimɔ na.” Ki kunkɔnkɔnnɔ na baar ki kpiiu nan u jukbanjiak.
15 Então Davi chamou um de seus soldados e lhe ordenou: “Mate-o!”. O soldado feriu o amalequita com sua espada e o matou.
16 Ki Defid yet Amalek nirɔ na a, “Fine te linba na baara, kimaan a pak ki biir a mɔŋ, yoo nba ki a bo yet nan fine kpii daanɔ nba ki Yennu gannɔ ki teenɔ kpanbar na.”
16 Davi disse: “Você condenou a si mesmo ao confessar que matou o ungido do S enhor ”.
17 Ki Defid yin fabinii yaŋ na ki jiin Sɔɔl nan u bija Jonatann kuun po,
17 Davi entoou uma canção fúnebre para Saul e Jônatas
18 ki senn nan bin tumii Juda teeb, (ki yaŋ maŋ sɔb Jasar gbouŋ ni) a:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. Ela é conhecida como Cântico do Arco e está registrada no Livro de Jasar .
19 “Israel kunkona paake ki ti yudamm kpo.
19 Seu esplendor, ó Israel, está morto sobre os montes! Como caíram os valentes!
20 I daa mɔɔntir li maan Gaaf doo ni koo Askelonn sɔnjot ni.
20 Não contem essa notícia em Gate, não a proclamem nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que as filhas dos incircuncisos não festejem em triunfo.
21 “Saak koo marin daa baa Gilboa kunkonn paaki,
21 Ó montes de Gilboa, que não haja orvalho nem chuva sobre vocês, nem campos férteis que produzam ofertas de cereais. Pois ali foram profanados os escudos de valentes; o escudo de Saul não será mais ungido com óleo.
22 Jonatann tɔrbann din tuu paar bonchiann,
22 O arco de Jônatas não recuava, e a espada de Saul era invencível. Derramaram o sangue de seus inimigos e atravessaram o corpo de guerreiros.
23 “Sɔɔl nan Jonatann din ŋan, ki niib loomm.
23 Quão amados e estimados eram Saul e Jônatas! Estiveram juntos na vida e na morte. Eram mais velozes que as águias, mais fortes que os leões.
24 “Israel poob, ii bui ki fabin Sɔɔl kuun po.
24 Ó filhas de Israel, chorem por Saul, pois ele as vestia com finos trajes vermelhos, com roupas adornadas de ouro.
25 “Kunkɔnkɔnna nba tee pardamm na kpowa.
25 Como caíram os valentes na batalha! Jônatas está morto sobre os montes.
26 “N ninja Jonatann, n par biir a kuun paaka;
26 Como choro por você, meu irmão Jônatas, quanto eu o estimava! Seu amor por mim era precioso, mais que o amor das mulheres.
27 “Kunkɔnkɔnna nba tee pardamm na kpowa.
27 Como caíram os valentes! Estão mortos, despojados de suas armas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.