2 Samuel 1

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sɔɔl kuun poor poe, ki Defid nyii Amalek tɔb nba ki u nyann na ni, ki kun kar Siklag daaŋanlee.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Daaŋantaa daar, ki naasinsɔɔ nyii Sɔɔl kaaŋ ni, ki u pat u liant, ki puk tanpent u yur paak, a wun wann u parbiir nba tee, ki baar Defid boor, ki baa fabin tiŋ ni ki pukiiɔ.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Ki Defid boiɔ a, “A nyii lee?”
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Ki Defid boiɔ a, “Bee baari? Betirin.”
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Tɔn, ki Defid boi naasimɔ maŋ a, “A teen nlee ki bann nan Sɔɔl nan u bija Jonatann kpowa?”
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Ki naasimɔ yet a, “N bo be Gilboa kunkonn paake, ki la Sɔɔl wook u kpann paak, ki taantoruk nan taanjakira nakinɔwa.
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Ki u jiant ki lan, ki yiinin, ki n toon a, ‘Chanbaa, mine na.’
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Ki u boi a n tee ŋmee, ki n betɔ maa n tee Amalek nirɔe.
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 Ki u yetin a, ‘Baat ki tan kpin. Bi turin daŋ bonchiann, ki n yaa man kpoe.’
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 Li paak ki n saan u boor ki saa kpiiu, kimaan n bann nan waa baa na, u ji kan tinni. Ki n yit naan fokirik nba yir u yur paak na, nan baŋ nba pir u nuu ni na, ki baar nann maa n tan tura, chanbaa.”
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Ki Defid nan niib nba be u boor na para biir;
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 ki bi pat bi liant, ki bui fabin, ki lor mɔi ki yonnu tan baa, ki jiin Sɔɔl nan u bija Jonatann nan Israel kunkɔnkɔnna nba tee Yennu niib na kuun po, kimaan niib bonchiann din kpo tɔb na ni.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Ki Defid boi naasimɔ nba baar nan labaar na a, “A nyii lee?”
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Ki Defid boiɔ a, “Bee teen ki a ki tin jaŋmaanii ŋaan jii a nuu ki kpii Yennu niganntɔɔ na?”
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Tɔn, ki Defid yiin u kunkɔnkɔnna na yenɔ, ki betɔ a, “Baat ki kpi naasimɔ na.” Ki kunkɔnkɔnnɔ na baar ki kpiiu nan u jukbanjiak.
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Ki Defid yet Amalek nirɔ na a, “Fine te linba na baara, kimaan a pak ki biir a mɔŋ, yoo nba ki a bo yet nan fine kpii daanɔ nba ki Yennu gannɔ ki teenɔ kpanbar na.”
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Ki Defid yin fabinii yaŋ na ki jiin Sɔɔl nan u bija Jonatann kuun po,
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 ki senn nan bin tumii Juda teeb, (ki yaŋ maŋ sɔb Jasar gbouŋ ni) a:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 “Israel kunkona paake ki ti yudamm kpo.
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 I daa mɔɔntir li maan Gaaf doo ni koo Askelonn sɔnjot ni.
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 “Saak koo marin daa baa Gilboa kunkonn paaki,
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Jonatann tɔrbann din tuu paar bonchiann,
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 “Sɔɔl nan Jonatann din ŋan, ki niib loomm.
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 “Israel poob, ii bui ki fabin Sɔɔl kuun po.
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 “Kunkɔnkɔnna nba tee pardamm na kpowa.
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 “N ninja Jonatann, n par biir a kuun paaka;
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 “Kunkɔnkɔnna nba tee pardamm na kpowa.
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.