2 Samuel 15

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Linba na poor poe ki Absalom din lon u mɔŋ taantorit nan taanii, nan jab piinŋmu ki bi somm nanɔ.
1 Depois disso Absalão adquiriu para si um carro, cavalos e cinqüenta homens para escoltaram-no.
2 U din tuu fiir sanyapob nie, ki saan set doo na tammɔb ni, ki li-i tee sɔɔ baar leŋ ki mɔk maan ki loon kpanbar n ŋamm maan maŋi, Absalom tuu yiin daanɔ maŋe ki boiɔ waa nyii sian. Li-i tee ki li daanɔ wannɔ booru nba ki u nyii ni,
2 Colocava-se desde cedo à beira do caminho, junto à grande porta, e interpelava todos os que vinham procurar o rei para um julgamento, dizendo: De que cidade és tu? O outro respondia: Teu servo é de tal tribo de Israel.
3 Absalom tuu yete a, “Gotirii, fine mɔk mɔnii, ŋaan sɔɔ kaa kpanbar ŋaak ki saa bu a maan na,”
3 Vê, dizia-lhe Absalão; a tua causa é boa e justa; mas não há ninguém para te ouvir da parte do rei.
4 ki bia ŋamm pukin a, “N sunman ki n bo tee barbutɔɔe, ki wunba kur mɔk maan ki baar nann n boor, man turɔ mɔnii.”
4 E Absalão ajuntava: Oh, quem me dera ser juiz desta terra! Todo o que tivesse um litígio ou uma questão e viesse ter comigo, eu lhe faria justiça.
5 Nirɔ-i baar Absalom boor yoo nba kur, ki gbaan u tɔɔnn, Absalom tuu puur wɔbɔe, ki mɔɔt u tankpin.
5 E se alguém se aproximava para se prostrar diante dele, estendia a mão, detinha-o e beijava-o.
6 Absalom din tuun nnae ki teen Israel teeb kur nba mɔk maan ki baar nann kpanbar boor a wun turib mɔnii, ki lebitir bi dudukit, ki bi loon u maan.
6 Assim fazia Absalão com todos os israelitas que vinham procurar o rei para qualquer julgamento. E desse modo conquistou os corações dos israelitas.
7 Bina ŋanna poor poe ki Absalom yet kpanbar Defid a, “Chanbaa, ŋaant man ŋmat Hebronn, ki saa gbeen n mɔsonn nba ki n sat tur Yennu na.
7 Quatro anos se passaram. Absalão disse ao rei: Deixa-me ir a Hebron para cumprir ali uma promessa que fiz ao Senhor.
8 Yoo nba ki n din be Gesur, Siria yent ni na, n din senn mɔsonn nan li-i tee ki Yennu jen nanin Jerusalem-i, n saa jiantɔ, Hebronn doo ni.”
8 Quando o teu servo estava em Gessur, fez este voto: se Senhor me reconduzir a Jerusalém, irei prestar-lhe culto em Hebron.
9 Ki kpanbar na yetɔ a, “Ii saa nan parmaasir.” Ki Absalom ji saan Hebronn,
9 Vai em paz, disse-lhe o rei. E ele foi para Hebron.
10 ŋaan bɔr tun toomiie Israel booru kur ni ki yet a, “Li-i tee ki i gbat naatuna mɔnii, yin hoot ki yet a, ‘Absalom dii naan ki be Hebronn.’ ”
10 Absalão enviou emissários secretos a todas as tribos de Israel, com esta mensagem: Quando ouvirdes o som da trombeta, dizei: Absalão é rei em Hebron!
11 Jab kobii ŋanlee-e ki bi din poib, ki bi nyii Jerusalem ki wei Absalom poor. Bi din ki mi Absalom lor na po, ŋaan din saan nan yada.
11 Ora, tinham partido de Jerusalém com Absalão duzentos homens, convidados por ele, que o seguiam com simplicidade de coração, sem nada suspeitar.
12 Absalom nba din yaa wun mann maruŋ yoo nba, u din tun boi Ahitofel poe, wunba tee Defid kpaantɔɔ, ki nyii Gilo doo ni na. Absalom jɔɔmu din yabitir ki pukiie, ki u lor nba saa kpir kpanbar na laat paŋ.
12 Enquanto oferecia os sacrifícios, Absalão mandou chamar também Aquitofel, gilonita, conselheiro de Davi, à sua cidade de Gilo. E assim a conjuração se fortificava e se tornava cada vez mais numerosa em torno de Absalão.
13 Toomii din baar yet Defid nan Israel teeb kur baakit Absalom-e, ki taa u po.
13 Vieram então anunciar a Davi: Os israelitas aderem a Absalão!
14 Tɔn, ki Defid yet saakab kur nba be u boor Jerusalem na a, “Baat man, ki tin nyi yian chiar. Nna-i kaa, ti sɔɔ kan nyi Absalom nuu ni; u saa kɔɔ doo na ni mɔtana ki soorit, ki kpi ti kur.”
14 Davi disse então a todos os que estavam com ele em Jerusalém: Vamos, fujamos, porque não podemos de outro modo escapar a Absalão! Apressai-vos e parti, não suceda que ele nos surpreenda de repente, e nos inflija a ruína, passando a cidade ao fio da espada.
15 Ki kpanbar ŋaasaakab na yet a, “Chanbaa, nn, ti teen siir nan tin tun linba ki a wannita.”
15 Os servos do rei disseram-lhe: Faça-se como ordenar o rei, meu senhor; somos teus servos.
16 Ŋanne ki kpanbar na nyii chiar yaat, ŋɔɔ nan u ŋaateeb kur nan u ŋaasaakab kur, ŋaan te ki u poobis piik biar, a bii guu u ŋaak.
16 O rei partiu a pé com toda a sua família, mas deixou dez concubinas para guardar o palácio.
17 Ŋaan kpanbar nan u niib na kur nba yaa bin nyi doo na ni yoo nba, ki bi taan set ŋaak nba joont ki be kpiŋ na boor.
17 O rei saiu, pois, a pé com todos os seus servos, e se detiveram na última casa.
18 Kpanbar ŋaasaakab na kur din sete ki bɔkinɔ, ki kunkɔnkɔnna nba tun guu-u, ki tee Keref teeb nan Pelef teeb ki pukin Gaaf teeb nba tee kobii ŋanloob, ki nyii Gaaf ki wei u poor na, somm gar kpanbar na tɔɔnn po.
18 Todo o seu exército desfilava ao seu lado; os cereteus, os feleteus e todos os geteus, em número de seiscentos homens que o tinham seguido desde Get, todos marchavam diante do rei.
19 Ki kpanbar na yet Itai, wunba tee Gaaf jab saakɔɔ na a, “Bee teen ki a tɔk nanti? Ŋmatir kii be nan kpanbar Absalom. A tee saamɔe, ki nyik a tiŋ ki baar nna,
19 O rei disse a Etai, o geteu: Por que vens também tu conosco? Volta e fica com o {novo} rei, pois és um estrangeiro, e mesmo um exilado de tua terra.
20 ki tee wunba baar daaŋanlee-lee nna. Nlee ki n saa te ki a lin yirib nanimi, ŋaan ki n daa ki mi maa saa sian na? Ŋmatir kii be nan a doo ni niib. Yennu n ŋaan ki u burchint nan ŋant-ii be nana.”
20 Chegaste ontem, e hoje vou fazer que andes errante conosco, não sabendo eu mesmo aonde vou? Volta. Toma os teus contigo, e que o Senhor seja misericordioso e fiel para contigo.
21 Ŋaan ki Itai jiin kpanbar na a, “Chanbaa, n por Yennu sann ni ki teena nan n sii tun be nana, siaminba kur ki a be. Li-i lekii tee kuumi, ŋaan n sii be leŋ.”
21 Mas Etai respondeu ao rei: Pela vida do Senhor, e pela vida do rei, meu senhor! Onde estiver o meu senhor e rei, ali estará também o teu servo, tanto para a morte como para a vida.
22 Ki Defid yet a, “Li ŋan, ii somm.” Ki Itai ji somm nan u jab kur nan bi maaru.
22 Está bem, disse Davi, passa. E Etai, o geteu, desfilou com todos os seus homens e com toda a sua comitiva.
23 Defid jɔɔmu nba din yaat ki saa yoo nba, ki niib na mɔ sanpaapowa. Kpanbar na din poot Kidronn kpenue, ki u niib na kur waa u poor, ki bi kur somm saan kunkoouk po.
23 E estando o rei junto do Cedron, enquanto desfilava o povo diante dele, tomando o caminho da oliveira do deserto, toda a terra chorava em alta voz.
24 Sadok, wunba tee manntɔɔ na, din be leŋ. Ki Liifai teeb nba din jii Yennu mɔlor lakir na mun be leŋ. Bi din senn mɔlor lakir nae, ki Abiatar mann maruŋ nan niib na kur nba tan nyii doo na ni ki gbenn.
24 Veio também Sadoc com todos os seus levitas, trazendo a arca da aliança de Deus. Depuseram-na, enquanto Abiatar subia, e até que tivesse passado todo o povo que tinha saído da cidade.
25 Ki kpanbar na ji bet Sadok a, “Jiin Yennu mɔlor lakir na ki ŋmat nann doo ni, ki li-i tee Yennu numm gboon, u tan saa te ki min jen dasiar ki lar, ki bia la laa be siaminba.
25 Disse então o rei a Sadoc: Reconduz a arca de Deus à cidade. Se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me reconduzirá e me fará revê-la, bem como o lugar de sua habitação.
26 Ŋaan li-i tee ki u numm ki gboomi, ŋann wun jiin ki teenin waa loon biaŋinba.”
26 Mas se disser que não quer mais saber de mim, eis-me aqui; faça de mim o que lhe aprouver.
27 Kpanbar na din ŋamm yet Sadok, wunba tee manntɔɔ na a, “A ki tee Yennu sɔkinii kaa-a? Jiin a bija Ahimaas, nan Abiatar bija Jonatann kii ŋmat doo na ni nan parmaasir.
27 O rei disse ainda a Sadoc: Vede: tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade com Aquimaas, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Ŋaan n daa sii guua mɔkir na punpootboor, muuk na ni, ki gbiin nan fan turin labaar.”
28 Eu vou arrastar-me pelas campinas do deserto, esperando que me mandeis notícias.
29 Ŋanne ki Sadok nan Abiatar jii Yennu mɔlor lakir na ki ŋmat Jerusalem, ki saa be nann leŋ.
29 Sadoc e Abiatar reconduziram, pois, a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Defid din tukin ki saa Olif Tiinii kunkonn paake, ki mɔ ŋaan saa. U din somm taa yanae, ki dɔkin u yur kur, ki li want nan u be parbiir ni. Niib nba kur din waa u poor mun din dɔkin bi yurae ŋaan mɔ.
30 Davi subiu chorando o monte das Oliveiras, cabeça coberta e descalço. Todo o povo que o acompanhava subia também chorando, com a cabeça coberta.
31 Defid nba din gbat nan Ahitofel pukin Absalom kpikpiruk lor po yoo nba, ki u miar Yennu ki yet a, “Chanbaa Yennu, ŋaant Ahitofel kpaanii n teen yann.”
31 Foi anunciado a Davi que Aquitofel estava também entre os conjurados de Absalão. Davi disse: Fazei que se frustrem, ó Senhor, meu Deus, os desígnios de Aquitofel!
32 Yoo nba ki Defid tan doo kunkonn na paak, ki baar siaminba ki paanu be, ki bi jiant Yennu, ki u yɔnanmɔŋ Husai, wunba tee Ark booru ni nirɔ na chetɔ leŋ, ki u liant pat pata, ki tanbiinii yir u yur paak.
32 Ora, chegando Davi ao cume do monte, no lugar onde se adorava Deus, veio-lhe ao encontro Cusai, o araquita, com a túnica em farrapos e a cabeça coberta de pó.
33 Ki Defid yetɔ a, “Li-i tee ki a waan n poor, a kii mɔk nyɔsiati,
33 Davi disse-lhe: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado;
34 ŋaan a saa fit sommin, li-i tee ki a ŋmat doo na ni, ki saa bet Absalom nan a sii waau kii jiantirɔ fanu, nan faa din jiantir u baa biaŋinba na. Ŋaan yabir a mɔŋ paak, ki tuu yêt kpaanii nba kur ki Ahitofel saa tur Absalom.
34 mas se voltares à cidade e disseres a Absalão: eu quero ser, ó rei, teu servo, como fui outrora servo de teu pai; doravante servir-te-ei a ti - então desconcertarás a meu favor o desígnio de Aquitofel.
35 Mannteeb nba tee Sadok nan Abiatar sii be leŋ, ki a tuu wannib linba kur ki a gbat kpanbar ŋaak.
35 Terás lá contigo os sacerdotes Sadoc e Abiatar, a quem comunicarás tudo o que souberes no palácio real.
36 Bi be nan bi bonjai Ahimaas nan Jonatann leŋ, ki i tuu saa fit tumm nan labaar nba kur ki i gbat, ki bin tan wannin.”
36 Com eles estão os seus dois filhos, Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me transmitireis tudo o que ouvirdes.
37 Ŋanne ki Husai, wunba tee Defid yɔɔk na ŋmat Jerusalem, ki sɔɔ Absalom daa baat doo na ni.
37 E Cusai, amigo de Davi, voltou para a cidade, no momento em que Absalão fazia a sua entrada em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.