2 Samuel 15

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Linba na poor poe ki Absalom din lon u mɔŋ taantorit nan taanii, nan jab piinŋmu ki bi somm nanɔ.
1 E sucedeu, depois disso, que Absalão preparou para si carruagens e cavalos, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 U din tuu fiir sanyapob nie, ki saan set doo na tammɔb ni, ki li-i tee sɔɔ baar leŋ ki mɔk maan ki loon kpanbar n ŋamm maan maŋi, Absalom tuu yiin daanɔ maŋe ki boiɔ waa nyii sian. Li-i tee ki li daanɔ wannɔ booru nba ki u nyii ni,
2 E Absalão se levantou cedo, e se pôs ao lado do caminho do portão; e assim foi que, quando qualquer homem que tinha uma controvérsia vinha até o rei para juízo, então Absalão o chamava, e dizia: De que cidade és tu? E ele dizia: O teu servo é de uma das tribos de Israel.
3 Absalom tuu yete a, “Gotirii, fine mɔk mɔnii, ŋaan sɔɔ kaa kpanbar ŋaak ki saa bu a maan na,”
3 E Absalão lhe dizia: Vê, as tuas questões são boas e retas; porém não há homem algum designado pelo rei para te ouvir.
4 ki bia ŋamm pukin a, “N sunman ki n bo tee barbutɔɔe, ki wunba kur mɔk maan ki baar nann n boor, man turɔ mɔnii.”
4 Absalão disse ainda: Ah se eu fosse feito juiz na terra, para que cada homem que tivesse qualquer processo ou causa pudesse vir até mim, e eu lhe faria justiça!
5 Nirɔ-i baar Absalom boor yoo nba kur, ki gbaan u tɔɔnn, Absalom tuu puur wɔbɔe, ki mɔɔt u tankpin.
5 E assim foi que, quando qualquer homem dele se aproximava para lhe prestar reverência, ele estendia a sua mão, pegava-o e o beijava.
6 Absalom din tuun nnae ki teen Israel teeb kur nba mɔk maan ki baar nann kpanbar boor a wun turib mɔnii, ki lebitir bi dudukit, ki bi loon u maan.
6 E deste modo fazia Absalão a todo o Israel que vinha até o rei para juízo; assim Absalão roubou os corações dos homens de Israel.
7 Bina ŋanna poor poe ki Absalom yet kpanbar Defid a, “Chanbaa, ŋaant man ŋmat Hebronn, ki saa gbeen n mɔsonn nba ki n sat tur Yennu na.
7 E sucedeu que, depois de quarenta anos, Absalão disse ao rei: Rogo-te, deixa-me ir pagar o meu voto, o qual votei ao SENHOR, em Hebrom.
8 Yoo nba ki n din be Gesur, Siria yent ni na, n din senn mɔsonn nan li-i tee ki Yennu jen nanin Jerusalem-i, n saa jiantɔ, Hebronn doo ni.”
8 Porque o teu servo votou um voto enquanto eu permaneci em Gesur, na Síria, dizendo: Se o SENHOR me trouxer de volta a Jerusalém, então servirei o SENHOR.
9 Ki kpanbar na yetɔ a, “Ii saa nan parmaasir.” Ki Absalom ji saan Hebronn,
9 E o rei disse a ele: Vai em paz. Então ele se levantou e seguiu para Hebrom.
10 ŋaan bɔr tun toomiie Israel booru kur ni ki yet a, “Li-i tee ki i gbat naatuna mɔnii, yin hoot ki yet a, ‘Absalom dii naan ki be Hebronn.’ ”
10 Absalão, no entanto, enviou espiões a todas as tribos de Israel, dizendo: Tão logo ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Jab kobii ŋanlee-e ki bi din poib, ki bi nyii Jerusalem ki wei Absalom poor. Bi din ki mi Absalom lor na po, ŋaan din saan nan yada.
11 E com Absalão foram duzentos homens de Jerusalém, que foram chamados; e eles foram na sua simplicidade, e não sabiam de nada.
12 Absalom nba din yaa wun mann maruŋ yoo nba, u din tun boi Ahitofel poe, wunba tee Defid kpaantɔɔ, ki nyii Gilo doo ni na. Absalom jɔɔmu din yabitir ki pukiie, ki u lor nba saa kpir kpanbar na laat paŋ.
12 E Absalão enviou a Aitofel, o gilonita, o conselheiro de Davi, da sua cidade de Giló, enquanto ele oferecia sacrifícios. E a conspiração foi forte; porque o povo aumentava continuamente com Absalão.
13 Toomii din baar yet Defid nan Israel teeb kur baakit Absalom-e, ki taa u po.
13 E ali chegou um mensageiro a Davi, dizendo: Os corações dos homens de Israel estão com Absalão.
14 Tɔn, ki Defid yet saakab kur nba be u boor Jerusalem na a, “Baat man, ki tin nyi yian chiar. Nna-i kaa, ti sɔɔ kan nyi Absalom nuu ni; u saa kɔɔ doo na ni mɔtana ki soorit, ki kpi ti kur.”
14 E Davi disse a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos e fujamos; pois, de outra sorte, não escaparemos de Absalão; apressai-vos para partir, para que ele não nos alcance subitamente, e traga o mal sobre nós, e fira a cidade com o fio da espada.
15 Ki kpanbar ŋaasaakab na yet a, “Chanbaa, nn, ti teen siir nan tin tun linba ki a wannita.”
15 E os servos do rei disseram ao rei: Eis que os teus servos estão prontos para fazer qualquer coisa que o meu senhor, o rei, indicar.
16 Ŋanne ki kpanbar na nyii chiar yaat, ŋɔɔ nan u ŋaateeb kur nan u ŋaasaakab kur, ŋaan te ki u poobis piik biar, a bii guu u ŋaak.
16 E o rei seguiu, e após ele toda a sua casa. E o rei deixou dez mulheres, as quais eram concubinas, para cuidar da casa.
17 Ŋaan kpanbar nan u niib na kur nba yaa bin nyi doo na ni yoo nba, ki bi taan set ŋaak nba joont ki be kpiŋ na boor.
17 E o rei se foi, e após ele todo o povo, e esperou em um local afastado.
18 Kpanbar ŋaasaakab na kur din sete ki bɔkinɔ, ki kunkɔnkɔnna nba tun guu-u, ki tee Keref teeb nan Pelef teeb ki pukin Gaaf teeb nba tee kobii ŋanloob, ki nyii Gaaf ki wei u poor na, somm gar kpanbar na tɔɔnn po.
18 E todos os seus servos passaram adiante dele; e todos os quereteus, e todos os peleteus e todos os geteus, seiscentos homens, os quais vieram atrás dele desde Gate, passaram adiante do rei.
19 Ki kpanbar na yet Itai, wunba tee Gaaf jab saakɔɔ na a, “Bee teen ki a tɔk nanti? Ŋmatir kii be nan kpanbar Absalom. A tee saamɔe, ki nyik a tiŋ ki baar nna,
19 Então disse o rei a Itai, o geteu: Por que tu vais também conosco? Retorna ao teu lugar, e permanece com o rei; porque tu és um estrangeiro, e também um exilado.
20 ki tee wunba baar daaŋanlee-lee nna. Nlee ki n saa te ki a lin yirib nanimi, ŋaan ki n daa ki mi maa saa sian na? Ŋmatir kii be nan a doo ni niib. Yennu n ŋaan ki u burchint nan ŋant-ii be nana.”
20 Posto que vieste somente ontem, deveria eu, hoje, fazer-te subir e descer conosco? Vendo que vou para onde posso, retorna, e traz de volta os teus irmãos; misericórdia e verdade sejam contigo.
21 Ŋaan ki Itai jiin kpanbar na a, “Chanbaa, n por Yennu sann ni ki teena nan n sii tun be nana, siaminba kur ki a be. Li-i lekii tee kuumi, ŋaan n sii be leŋ.”
21 E Itai respondeu ao rei, e disse: Como o SENHOR vive, e como o meu senhor, o rei, vive, certamente no lugar em que o senhor, o rei, estiver, seja na morte ou vida, ali também estará o teu servo.
22 Ki Defid yet a, “Li ŋan, ii somm.” Ki Itai ji somm nan u jab kur nan bi maaru.
22 E Davi disse a Itai: Vai e atravessa. E Itai, o geteu, atravessou, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que estavam com ele.
23 Defid jɔɔmu nba din yaat ki saa yoo nba, ki niib na mɔ sanpaapowa. Kpanbar na din poot Kidronn kpenue, ki u niib na kur waa u poor, ki bi kur somm saan kunkoouk po.
23 E toda a terra chorou com voz alta, e todo o povo atravessou; o rei também atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo atravessou, em direção ao caminho do deserto.
24 Sadok, wunba tee manntɔɔ na, din be leŋ. Ki Liifai teeb nba din jii Yennu mɔlor lakir na mun be leŋ. Bi din senn mɔlor lakir nae, ki Abiatar mann maruŋ nan niib na kur nba tan nyii doo na ni ki gbenn.
24 E eis que também Zadoque, e todos os levitas estavam com ele, carregando a arca do pacto de Deus; e eles assentaram a arca de Deus; e Abiatar subiu, até que todo o povo terminou de sair da cidade.
25 Ki kpanbar na ji bet Sadok a, “Jiin Yennu mɔlor lakir na ki ŋmat nann doo ni, ki li-i tee Yennu numm gboon, u tan saa te ki min jen dasiar ki lar, ki bia la laa be siaminba.
25 E o rei disse a Zadoque: Carrega de novo a arca de Deus para dentro da cidade; se eu achar favor aos olhos do SENHOR, ele me trará de novo, e me mostrará tanto ela, quanto a sua habitação;
26 Ŋaan li-i tee ki u numm ki gboomi, ŋann wun jiin ki teenin waa loon biaŋinba.”
26 mas se ele assim disser: Não tenho em ti deleite algum; eis que aqui estou, que ele faça comigo como bem lhe parecer.
27 Kpanbar na din ŋamm yet Sadok, wunba tee manntɔɔ na a, “A ki tee Yennu sɔkinii kaa-a? Jiin a bija Ahimaas, nan Abiatar bija Jonatann kii ŋmat doo na ni nan parmaasir.
27 O rei disse também a Zadoque, o sacerdote: Não és tu um vidente? Retorna à cidade em paz, e convosco os vossos dois filhos, Aimaás, o teu filho e Jônatas, o filho de Abiatar.
28 Ŋaan n daa sii guua mɔkir na punpootboor, muuk na ni, ki gbiin nan fan turin labaar.”
28 Vê que esperarei na planície do deserto, até que ali chegue palavra vinda de ti para me certificar.
29 Ŋanne ki Sadok nan Abiatar jii Yennu mɔlor lakir na ki ŋmat Jerusalem, ki saa be nann leŋ.
29 Portanto, Zadoque e Abiatar carregaram a arca de Deus de volta a Jerusalém; e eles esperaram ali.
30 Defid din tukin ki saa Olif Tiinii kunkonn paake, ki mɔ ŋaan saa. U din somm taa yanae, ki dɔkin u yur kur, ki li want nan u be parbiir ni. Niib nba kur din waa u poor mun din dɔkin bi yurae ŋaan mɔ.
30 E Davi subiu pela subida do Monte das Oliveiras, e chorava enquanto subia, e tinha a cabeça coberta, e seguia de pés descalços; e todo o povo que estava com ele cobria, cada qual, a sua cabeça, e subiam, chorando enquanto subiam.
31 Defid nba din gbat nan Ahitofel pukin Absalom kpikpiruk lor po yoo nba, ki u miar Yennu ki yet a, “Chanbaa Yennu, ŋaant Ahitofel kpaanii n teen yann.”
31 E contaram a Davi, dizendo: Aitofel está entre os conspiradores de Absalão. E Davi disse: Ó SENHOR, rogo-te, torna em loucura o conselho de Aitofel.
32 Yoo nba ki Defid tan doo kunkonn na paak, ki baar siaminba ki paanu be, ki bi jiant Yennu, ki u yɔnanmɔŋ Husai, wunba tee Ark booru ni nirɔ na chetɔ leŋ, ki u liant pat pata, ki tanbiinii yir u yur paak.
32 E sucedeu que, quando Davi chegou ao topo do monte, onde ele adorava a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrá-lo com as suas vestes rasgadas, e terra sobre a sua cabeça;
33 Ki Defid yetɔ a, “Li-i tee ki a waan n poor, a kii mɔk nyɔsiati,
33 a quem Davi disse: Se passares adiante comigo, então tu serás um fardo para mim;
34 ŋaan a saa fit sommin, li-i tee ki a ŋmat doo na ni, ki saa bet Absalom nan a sii waau kii jiantirɔ fanu, nan faa din jiantir u baa biaŋinba na. Ŋaan yabir a mɔŋ paak, ki tuu yêt kpaanii nba kur ki Ahitofel saa tur Absalom.
34 mas, se retornares à cidade, e disseres a Absalão, serei teu servo, ó rei; como eu fui servo do teu pai até aqui, assim serei, agora, também teu servo; então poderás derrotar o conselho de Aitofel para mim.
35 Mannteeb nba tee Sadok nan Abiatar sii be leŋ, ki a tuu wannib linba kur ki a gbat kpanbar ŋaak.
35 E não tens tu aí contigo Zadoque e Abiatar, os sacerdotes? Portanto será que qualquer coisa que ouvires da casa do rei, tu a contarás a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes.
36 Bi be nan bi bonjai Ahimaas nan Jonatann leŋ, ki i tuu saa fit tumm nan labaar nba kur ki i gbat, ki bin tan wannin.”
36 Eis que eles têm ali com eles os seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; e por eles vós enviareis a mim tudo o que puderes ouvir.
37 Ŋanne ki Husai, wunba tee Defid yɔɔk na ŋmat Jerusalem, ki sɔɔ Absalom daa baat doo na ni.
37 Assim, Husai, o amigo de Davi, entrou na cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.