2 Samuel 14

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ki Joab, wunba tee Seruya bija na nba bann nan kpanbar Defid lomm tunn Absalom po na,
1 Joabe, filho de Zeruia, vendo que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 ŋanne ki u tun ki bi saan yiin poo nba sub ki be Tekoa na, ki u baar. Ki Joab betɔ a, “Teent nan a be nan kuume na, ki lia kuun tiat, ki daa saatir a yut, ki te ki a marima-ii tee nan poo nba be kuun ni ki li wei na,
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: — Finja que está muito triste, vista as suas roupas de luto, não se unja com óleo e faça de conta que é uma mulher que há muito tempo está de luto por algum morto.
3 ki ji saan kpanbar boor, ki saa pakɔ maan nba ki n yaa man tura na.” Ki Joab jii wukin poo na mɔbona na.
3 Apresente-se ao rei e diga-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Poo nba nyii Tekoa na nba saan kpanbar Defid boor yoo nba, ki u baa fabin tiŋ ni u tɔɔnn, ki li tee baakir ki teenɔ, ki yet a, “Chanbaa, sommitin.”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — Ajude-me, ó rei!
5 Ki kpanbar na boiɔ a, “Bee daamiiani?”
5 Então o rei perguntou: — Em que posso ajudá-la? Ela respondeu: — Ai de mim! Sou viúva; o meu marido morreu.
6 Chanbaa, n din mɔk bonjai banlee-e, ki dasiar ki bi tan kɔn muuk ni, siaminba sɔɔ kaa ki saa patibi, ki yenɔ tan kpii u lɔɔ.
6 Esta sua serva tinha dois filhos, que brigaram entre si no campo. Como não houve quem os apartasse, um deles matou o outro.
7 Ki mɔtana n ŋaak niib kur fiir n paak, a man jii bileek na ki turib ki bin kpiu, kimaan u ninja nba ki u kpiiu na paak. Ki bi-i tun nna, n ji kii mɔk biki. Ki bi saa boont n dindann nba joonte, ki bia nyik n sɔrɔ ki u kii mɔk tennimi.”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra esta sua serva, e estão dizendo: “Entregue-nos aquele que matou o seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida que ele tirou e para que destruamos também o herdeiro.” Assim, querem apagar a última brasa que me restou, não deixando a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Ki kpanbar na jiin a, “Ii ŋmat kii kun ki man got a maan maŋ ni.”
8 O rei disse à mulher: — Vá para a sua casa, e eu darei ordens a seu respeito.
9 Ki poo na yet a, “Chanbaa, bi-i nyiira faa bu biaŋinba, ŋaant li nyiiruk-ii be min nan n ŋaak niib paak, ŋaan daa te ki nyiiruk na be fin kpanbar nan a ŋaak niib paaki.”
9 Mas a mulher tecoíta disse ao rei: — Ó rei, meu senhor, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai. O rei e o seu trono sejam inocentes.
10 Ki kpanbar na jiin a, “Li-i tee ki sɔɔ daamiia, fan jiiu baar nanɔ, ki u ji kan ban daamiia.”
10 Então o rei disse: — Se alguém falar contra você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Ki poo na yet a, “Chanbaa, miat a Yomdaanɔ Yennu, ki u daa te ki n nikpiimm nba ki li kpaab nan bin kpi n bik ki jiin pann na tuun bonbilankant na.”
11 A mulher acrescentou: — Que o rei se lembre do Davi respondeu: — Tão certo como vive o
12 Ki poo na ŋamm yet a, “Chanbaa, ŋaant ki min pak siar ki pukin.”
12 Então a mulher disse: — Permita que esta sua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. Ele disse: — Fale.
13 Ki poo na yetɔ a, “Bee teen ki a tun bonbiir maŋ booru ki tur Yennu niibi? A ki te ki a tiɔŋ bik nba chiar na jen a ŋaak ni, li paak, faa pak maan nba na, li ŋmat soor fine.
13 E a mulher prosseguiu: — Por que o senhor, meu rei, imaginou tal coisa contra o povo de Deus? Pois, ao pronunciar tal juízo, o rei condena a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Ti kur saa kpowa. Ti tee nan nyun nba tuu yat tiŋ ni, ki ji kan fit wot nae. Yennu ki nyint niib nba ki u loon manfoori, ŋaan u tuu lon sɔniie, ki nirɔ nba ki bi berɔ na n jen.
14 Porque todos temos de morrer; somos como água derramada na terra que já não se pode juntar. Porque Deus não tira a vida, mas encontra meios para que o banido não permaneça afastado de sua presença.
15 Tɔn, chanbaa, n niib na daamiime. Li paak teen ki n dukin nan n saa baar ki wannae, ki daan nan a saa tun maa wanna biaŋinba nawa.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou. Porque esta sua serva dizia: “Vou falar com o rei, porque talvez ele fará segundo a palavra desta sua serva.
16 N dukin nan a saa gbiint ki turin, ki fat nyinnin daanɔ nba yaa wun kpi min nan n bik ki boontit tiŋ nba ki Yennu tur u niib na nuu niwa.
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que quer destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.”
17 N yet n mɔŋ nan a mɔsonn na saa tinnima, kimaan fin kpanbar tee nan Yennu malaka nae, ki fit bant bonŋann nan bonbiir. Yabint daanɔ Yennu-ii be nana.”
17 Dizia mais esta sua serva: “Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade, porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal.” Que o Senhor , seu Deus, esteja com o rei, meu senhor.
18 Ki kpanbar Defid yet poo na a, “N yaa man boia buboite, ki a pakin barmɔnii ki daa bɔrin siari.”
18 Então o rei disse à mulher: — Não me encubra nada do que vou lhe perguntar. A mulher respondeu: — Pois fale o rei, meu senhor.
19 Ki kpanbar na boi a, “Joab-e tumani-i?”
19 O rei perguntou: — Não é verdade que a mão de Joabe está com você em tudo isto? Ela respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, meu senhor, que ninguém poderá se desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo o que o rei, meu senhor, tem dito. Sim, foi o seu servo Joabe quem me deu ordem e foi ele quem ditou a esta sua serva todas estas palavras.
20 Joab-e tun linba na, a lin ŋamm maan maŋ. Chanbaa, a mɔk yanfoon nan Yennu malaka nae, ki bia mi linba kur tuun tiŋ na paak.”
20 Foi para mudar o aspecto deste caso que o seu servo Joabe fez isto. Porém o meu senhor é tão sábio como um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Li poor po, ki kpanbar na yet Joab a, “Li ŋan, n saa tun faa loon biaŋinbawa, ii saa ki jii Absalom ki baar nanɔ.”
21 Então o rei disse a Joabe: — Atendi ao seu pedido. Vá e traga o jovem Absalão.
22 Ki Joab baa fabin tiŋ ni, kpanbar na tɔɔnn, ki li tee baakir, ŋaan yet a, “Chanbaa, Yennu n teen piisin a paak. Mɔtana, n ji mi nan a par mei nanin, kimaan faa tun linba ki n loon ki turin na.”
22 Joabe se inclinou, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: — Hoje reconheço que obtive favor aos seus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Tɔn, ki Joab ji fiir saan Gesur, ki saa jii Absalom ki baar nanɔ Jerusalem.
23 Então Joabe se levantou, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ki kpanbar na tur mɔb nan Absalom daa kɔɔ ŋɔɔ kpanbar ŋaak na ni, ki yet a, “N ki loon min lau.” Li paak ki Absalom din be u tiɔŋ ŋaak ni, ki ki nakii kpanbar na boor.
24 Mas o rei disse: — Que ele volte para a sua casa e não veja a minha face. Assim Absalão voltou para a sua casa e não viu a face do rei.
25 Sɔɔ din kaa Israel tingbouŋ ni ki fan nan Absalom na. Laa nyii u yur ki sik u taabira, li din kaa kpetiri.
25 Em todo o Israel não havia homem tão celebrado por sua beleza como Absalão. Desde a planta do pé até o alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 U din tee yumunte, ki tuu potir binn kur, kimaan li din tuu kpaate ki kpai. U din tuu bikinire, ki li kpiasu tee nan dii bɔrik-gbinn na.
26 Quando cortava o cabelo — e isto se fazia no fim de cada ano, porque o cabelo lhe ficava pesado demais —, seu peso era de mais de dois quilos, segundo o peso real.
27 Absalom din mar bonjai bantaae nan bonpook. Bonpook na sann din tee Tamar, ki u din tee sapaanfaŋ.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha. A filha se chamava Tamar e era uma mulher muito bonita.
28 Absalom din kɔɔ Jerusalem bina ŋanlee, ŋaan ki la kpanbar na nan u ninbinn.
28 Absalão ficou dois anos em Jerusalém sem ver a face do rei.
29 Ki u din tun yiin Joab a wun tumɔ kpanbar boor, ŋaan Joab din yêt u boor baaruwa. Ki u bia ŋamm tun tontii, ki Joab bia yêt baaru.
29 Então mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas Joabe ainda não quis vir.
30 Absalom din yet u ŋaatoontunna a, “Gotirii, Joab kpaab kpia n yare, u mɔk jeet ki li be leŋ. Ii saa man ki saa fiar muu.” Ki bi saan joor muu.
30 Então Absalão disse aos seus servos: — Vejam, Joabe tem um pedaço de campo pegado ao meu, e tem cevada nele. Vão lá e ponham fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Tɔn, ki Joab ji saan Absalom ŋaak ni ki saa boiɔ a, “Bee teen ki a toontunna fia n kpaab muu?”
31 Então Joabe se levantou, foi à casa de Absalão e lhe disse: — Por que os seus servos meteram fogo no pedaço de campo que é meu?
32 Ki Absalom yet Joab a, “Gotir, n tun toomii a boor ki yet a fan baar n boor, ki man tuma kpanbar boor, ki a boiɔ a, ‘Bee paake ki n nyii Gesur ki baar nna na? Mi-i bonni be leŋ, li bo sɔ ki turin.’ N loon ki a tɔkin sɔniie ki min la kpanbar, ki li-i tee ki n biir siarie, wun kpin.”
32 Absalão respondeu: — Mandei chamá-lo, dizendo: “Venha cá”, para que o envie ao rei, para dizer-lhe o seguinte: “Para que vim de Gesur? Melhor seria ter ficado lá.” Agora quero ver o rei. Se há em mim alguma culpa, que ele me mate.
33 Li paak ki Joab saan kpanbar Defid boor ki saa wannɔ linba ki Absalom yet. Ki kpanbar na tun ki yiin Absalom. Ki u baar ki tan baa fabin tiŋ ni, ŋɔɔ kpanbar tɔɔnn, ki kpanbar na gaarɔ ki mɔɔt u tankpinn.
33 Então Joabe foi ao rei e lhe entregou a mensagem de Absalão. O rei chamou Absalão, e este se apresentou diante dele e inclinou-se sobre o rosto em terra. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.