2 Samuel 12
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Yennu din tun u sɔkinii Natann, a wun saan Defid boor. Ki u saan ki saa yetɔ a, “Jab banlee nnae din lakin kɔɔ digbanyennkɔɔ ni, ki yenɔ tee mɔkitɔɔ, ki lɔɔ na tee nandaanɔ.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Mɔkitɔɔ na din mɔk bonkobit bonchiann,
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 ŋaan ki nandaanɔ na mɔk pebiyemmir nba ki u daau ki diau fanu u ŋaak ni, ki ŋɔɔ nan u waas lakin be, ki u dintɔ jebura, ki bia nyuntɔɔ nyun u mɔŋ nyubitik ni, ki tuu yɔɔrɔ u taa paak, ki pebik na tee nan u bipoo na.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 Dasiar ki saamɔ tan baar mɔkitɔɔ na ŋaak, ki mɔkitɔɔ na yaa wun teen jeet, ŋaan ki loon wun kpi u mɔŋ bonkobit na yenɔ, ki ji soor nandaanɔ pebik na, ki kpiiu ki teen jeet ki tur saamɔ na.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Ki Defid wutoor doo mɔkitɔɔ na paak. Ki u bet Natann a, “N por Yennu nba fo na sann ni, jɔɔ nba tun nna maŋ, li tee wun kpoe.
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Li ŋan ki wun pa pebik na paak taar munnae, kimaan waa tun bonbilankant nba, ki ki mɔk ninbatinu na paak.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Tɔn, ki Natann yet Defid a, “Fine tee daanɔ maŋ. Linba ki timm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu yete na a, ‘Mine dinna naan, a fii tee Israel teeb kpanbar, ki bia fat nyinna Sɔɔl nuu ni,
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 ki jii u naangbouŋ nan u poob ki tura, ki teena Israel nan Juda teeb kpanbar. Linba na-i bonni kan jaŋi, n poŋ bo saa pukina bonchiann.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Bee ki a yêt min Yennu maami? Bee ki a tun yanbɔmm na, ki te ki Amonn teeb kpii Yuria, tɔb ni; ki a kɔɔn u ŋaapoo?
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Mɔtana, a maaru nba saa fiir kur ni, bi siab sii kpenn jat kuume, kimaan faa yêt n mɔb, ŋaan kɔɔn Yuria poo na paak.
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 Linba nae ki min Yennu yet, n saa te ki sɔɔ n nyi a ŋaak niib niŋ ki tura daamii. A saa la nan a numm ki man jii a poob ki tur a nikpiimɔ, ki u saa dɔɔ nan poob maŋ yonsupeeŋ ni.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Fin bɔre ki tun yanbɔmm na, ŋaan min saa te ki lin tun yonsupeeŋ nie, ki Israel teeb kur n la.’ ”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Ki Defid bet Natann a, “N tun biir Yennu-wa.”
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 ŋaan faa tun linba na, li te ki Yennu datai sarikɔɔwa. Poo na nba mar bik nba ki tura na saa kpowa.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Natann nba ŋmat kun na poor poe, ki Yennu te yiaru soor bik nba ki Yuria ŋaapoo mar ki tur Defid na.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Defid din miar Yennu a wun te bik na n la laafia. U din lor mɔbe, ki nyiɔk kur wun kɔɔ diiuk ni ki dɔɔ tiŋ ni.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 U ŋaatoontunna saakab din tuu baare ki barimɔ a wun fiir, ki wun yêt, ki bia kan di jeet.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Li daaŋanlore nie ki bik na kpo. Jaŋmaanii din soor Defid toontunna na, ki bi gbar bin turɔ labaar nan bik na kpowa, ki yet leeb a, “Bik na nba bo mɔk manfoor ki ti pak nan Defid ŋaan ki u ki gbiint ki turit na, ti ji saa teen nlee ki betɔ nan bik na kpowa? Li pasiar wun tur u mɔŋ daŋ.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Ki Defid la u toontunna na burin nan leeb, ki u bann nan bik na kpoe, ki u boib a, “Bik na kpoe-e?”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Tɔn, ki Defid fiir tiŋ ni ki wur, ki saat u yut, ki lebit u liant, ki saan Yennu ŋaak ki saa jiantɔ. Waa jen u ŋaak ni yoo nba ki u boi jeet po, ki bi turɔ ki u dii.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Ki toontunna na yetɔ a, “Ti ki bann a marima na paaki, bik na nba bo fo yoo nba, a bo mɔe ki lor mɔb, ŋaan waa kpo yoo nba, ki a fiir ki dii jeet.”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Ki Defid jiin a, “Nn, bik na nba bo mɔk manfoor, n bo lor mɔbe ki bia mɔ u paak, ki dukin nan Yennu saa tinin ninbaauk, ki kan te bik na n kpo.
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Ŋaan mɔtana nba ki u kpo na, bee paake ki n ji saa lor mɔbi? N saa fit te bik na n jen u manfoor niŋa-a? Dasiare ki n tan saa wei baarɔ, ŋaan ŋɔɔ ji kan fit jen n boori.”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Tɔn, Defid din maan u ŋaapoo Baf-seba par, ki dɔɔr nanɔ, ki u mar bonjak, ki Defid purɔ Solomonn, ki Yennu nian bik na,
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 ki wann u sɔkinii Natann a wun pur bik na sann Jedidia. Li paak tee “Yennu nianɔ.”
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Joab bia din tukin ki kɔn nan Raba, ki li tee Amonn teeb digbansaakar. Li din kaa waan nan wun nyann.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 Joab din tun toomii Defid boor ki yet a, “N lek Raba-wa, ki fat bi nyunnyuboawa.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Mɔtana, taant kunkɔnkɔnna nba tenn na kur, ki baar dɔɔr lint doo na ki nyannir a tiɔŋ. Nna-i kaa, mi-i nyann doo maŋ, li sii tee n baakire.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Li paak ki Defid taan kunkɔnkɔnna na kur ki saan namm Raba, ki saa lek ki nyannir.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Defid din jii fokirik nba yir Amonn teeb tingbann nba ki bi yir Molek na yur paak, ki bi jii salima ki ŋammir, ki li kpaiu tee nan salinkuna piintaa nan ŋanŋmu nawa. Ki tann nba daauk paar na be li ni, ki u jii tann maŋ ki kɔɔn u mɔŋ fokirik ni. U bia din fat tiat bonchiann doo na ni,
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 ki soor niib nba be leŋ na ki miamm ki bi chɔɔn naajikoona, ki ko kpaant, ki bia chibin birikii. Defid bia din tun nnae ki tur Amonn dolia na kur niib, ki ŋɔɔ nan u jab kur ji ŋmat Jerusalem.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.