2 Samuel 11
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Li din tee bi dijaan-yooe, ki tee yoo nba ki batnba nyi ki faa tɔbii, ki Defid tun Joab nan u saakab nan Israel kunkɔnkɔnna, ki bi saan kɔn ki nyann Amonn teeb, ki bia dɔɔr lint Raba doo, ŋaan Defid tiɔŋ din biar Jerusalem-e.
1 No começo do ano, época em que os reis costumavam ir à guerra, Davi enviou Joabe e as tropas israelitas para lutarem contra os amonitas. Eles destruíram o exército inimigo e cercaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Dasiar daajoouk, ki Defid nyii u diiuk ni, ki somm u ŋaak yur paak, ki la poo wuur. Poo na din fan bonchiann.
2 Certa tarde, Davi se levantou da cama depois de seu descanso e foi caminhar pelo terraço do palácio. Enquanto olhava do terraço, reparou numa mulher muito bonita que tomava banho.
3 Ki Defid tun toomii a bin la waa tee wunba. Bi din betɔ nan u tee Eliam bipoo Baf-seba-e, ki tee Yuria nba tee Hef booru ni nirɔ na ŋaapoo.
3 Davi mandou alguém para descobrir quem era a mulher. Disseram-lhe: “É Bate-Seba, filha de Eliã e esposa de Urias, o hitita”.
4 Ki Defid tun ki bi saan yiinɔ. Baa baar nanɔ ki tur Defid yoo nba, ki u dɔɔr nanɔ. (Ŋaan sɔɔ ki u kpan daa sik pookpenu ki li gbenne na.) Ki poo na ŋmat kun.
4 Então Davi enviou mensageiros para que a trouxessem, e teve relações com ela. Bate-Seba havia acabado de completar o ritual de purificação depois da menstruação. E ela voltou para casa.
5 Li poor poe ki u bann nan u seta, ki nakin ki bi yet Defid.
5 Passado algum tempo, quando Bate-Seba descobriu que estava grávida, enviou um mensageiro a Davi para lhe dizer: “Estou grávida”.
6 Ki Defid tun toomii Joab boor a, “Ŋaant ki Yuria, wunba tee Hef nirɔ na n jen n boor.” Tɔn, ki Joab te Yuria ŋmat Defid boor.
6 Então Davi mandou uma mensagem para Joabe: “Envie-me Urias, o hitita”, e Joabe o enviou a Davi.
7 Yuria nba baar Defid boor yoo nba, ki Defid boiɔ a, “Li man Joab-ii? Ki kunkɔnkɔnna na be nlee, ki tɔb na mun tee nlee?”
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estavam Joabe e o exército e como ia a guerra.
8 Defid bia din yet a, “Sikin kii kun a ŋaak ni ki saa foi.” Tɔn, ki Yuria seet, ki Defid te ki bi wei nan piinii a bin turɔ.
8 Então disse a Urias: “Vá para casa e descanse”. Depois que Urias deixou o palácio, Davi lhe enviou um presente.
9 Ŋaan Yuria din ki kun u ŋaak ni. U din dɔɔr kpanbar ŋaatammɔb nie, ŋɔɔ nan kpanbar ŋaguura.
9 Urias, porém, não foi para casa. Passou a noite na entrada do palácio com os guardas do rei.
10 Defid nba gbat nan Yuria ki kun u ŋaak niŋ yoo nba, ki u boiɔ a, “A nyii sɔnu nba fɔke, ki bee teen ki a ki kun ŋaak ni?”
10 Quando Davi soube que Urias não tinha ido para casa, mandou chamá-lo e perguntou: “O que aconteceu? Depois de ter ficado tanto tempo fora, por que você não foi para casa ontem à noite?”.
11 Ki Yuria jiin a, “Israel jab nan Juda jab yaat be tɔb ni, ki mɔlor lakir na bia be namm, ki n saakɔɔ Joab nan u saakab be muuk ni. Nlee ki min saa kun ki di ki nyun, ki bia dɔɔr nan n ŋaapoo? N por nan n kan ban tun linba na booru.”
11 Urias respondeu: “A arca e os exércitos de Israel e de Judá estão em tendas, e Joabe, meu comandante, e seus soldados estão acampados ao ar livre. Como eu poderia ir para casa para beber, comer e dormir com minha mulher? Juro diante do rei que jamais faria uma coisa dessas”.
12 Tɔn, ki Defid betɔ a, “Ŋann dɔɔt nyiɔk yennkɔɔ pukin, ki wonn n saa te ki a ŋmat.” Ki Yuria biar Jerusalem li daar.
12 Então Davi lhe disse: “Pois bem. Fique aqui hoje, e amanhã poderá retornar”. Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o dia seguinte.
13 Ki daajoouk ki Defid tan yiinɔ, ki u dii nanɔ, ki bia turɔ daan ki u nyuu yib. Li nyiɔk, Yuria bia ki kun ŋaak ni, ŋaan dɔɔr kuntir paak, kpanbar ŋaguura nba dɔɔ diiuk nba na ni.
13 Davi o convidou para jantar e o embriagou. Outra vez, porém, ele dormiu numa esteira, com os guardas do rei, e não foi para sua casa.
14 Laa yent sanyiɔk ki Defid sɔb gbouŋ, ki tun Yuria nann, a wun saa tur Joab.
14 Na manhã seguinte, Davi escreveu uma carta para Joabe e mandou Urias entregá-la.
15 Gbouŋ maŋ ni ki u yet a, “Gaant Yuria kɔnn nba paar sian, ki nyikɔ leŋ, ki bi saa yekɔ ki kpiu.”
15 A carta continha a seguinte instrução: “Coloque Urias na linha de frente, onde o combate estiver mais intenso. Depois, recue para que ele seja morto”.
16 Tɔn, Joab nan u jab nba dɔɔr lint doo na yoo nba, ki u gaan Yuria siaminba ki u mi nan kɔnn na paar bonchiann.
16 Então Joabe colocou Urias numa posição próxima do muro da cidade, onde sabia que estavam os principais guerreiros do inimigo.
17 Yoo nba ki doo na ni jab nyii ki kɔn nan Joab kunkɔnkɔnna na, ki Joab kunkɔnkɔnna na siab kpo, ki Yuria, wunba tee Hef nirɔ na pukin leŋ.
17 Quando os soldados inimigos saíram da cidade para lutar, Urias, o hitita, foi morto junto com muitos outros soldados israelitas.
18 Ki Joab tun toomii a bin saan wann Defid linba tun tɔb na ni,
18 Joabe enviou a Davi um relatório da batalha.
19 ŋaan wann toomii na a, “Li-i tee ki a kumii kpanbar tɔb na nba saa biaŋinba,
19 Disse a seu mensageiro: “Conte ao rei tudo que aconteceu na batalha.
20 li ki gar wun donn wutoor, ki boi a, ‘Bee ki i nakin doo nawa ki kɔn nammi? I ki mi nan bi sii be joona paak ki yekiti peenii ki kpiini-i?
20 Pode ser que ele fique irado e pergunte: ‘Por que as tropas se aproximaram tanto da cidade? Não sabiam que atirariam contra eles dos muros?
21 I ki tian baa din kpii Gideonn bija Abimelek biaŋinba na-a? Li din tee Tebes doo kpiŋe ki poo din be joonn paak ki lu naar, ki li kpiiu. Ki bee teen ki i mantik nakin joonn na?’ Ki li-i tee kpanbar na boia linba na, fan bia betɔ nan bi bia kpii u kunkɔnkɔnna saakɔɔ Yuria-wa.”
21 Acaso Abimeleque, filho de Gideão, não foi morto em Tebes por uma mulher que atirou uma pedra de moinho do alto da muralha? Por que chegaram tão perto dos muros?’. Então diga-lhe: ‘Seu soldado Urias, o hitita, também foi morto’”.
22 Tɔn, ki toomii na saan Defid boor ki saa wannɔ biaŋinba ki Joab yet na.
22 O mensageiro foi a Jerusalém e deu um relatório completo a Davi.
23 Toomii na din yet Defid a, “Ti datai na paakita. Bi nyii doo na niŋe ki tookit nanyer po, ki ti weib ki bi kɔɔ doo na tammɔi ni,
23 “O inimigo saiu contra nós em campo aberto”, disse o mensageiro. “Quando os perseguíamos de volta até o portão da cidade,
24 ŋaan ji be doo na joona paak ki tɔ peenii, ki kpii a kunkɔnkɔnna saakasiab. Bi bia kpii a kunkɔnkɔnna saakɔɔ Yuria-wa.”
24 os arqueiros no alto do muro atiraram flechas contra nós. Alguns dos homens do rei foram mortos; entre eles estava Urias, o hitita.”
25 Ki Defid yet toomii na a, “Maant Joab par, ki u daa te ki u par biiri, kimaan i bo kan fit bann wunba saa kpo tɔb ni. Betirɔ a wun ŋamm baan ki lek doo na fanu ki nyannir.”
25 Davi respondeu: “Diga a Joabe que não desanime. A espada devora este hoje e aquele amanhã. Lutem bravamente e conquistem a cidade!”.
26 Baf-seba nba gbat nan bi kpii u sɔrɔwa na, ki u bui fabin u po.
26 Quando a esposa de Urias soube que seu marido havia morrido, chorou por ele.
27 Kuun fabinii nba gbenn yoo nba, ki Defid te ki bi baar nanɔ u ŋaak ni, ki u jiiu teenɔ u ŋaapoo, ki Baf-seba mar bonjak. Ŋaan Yennu par din ki penn Defid nba tun linba na paaki.
27 Terminado o período de luto, Davi mandou trazê-la para o palácio. Ela se tornou uma de suas esposas e deu à luz um filho. Mas o que Davi fez desagradou o S enhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.