2 Samuel 11
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA
1 Li din tee bi dijaan-yooe, ki tee yoo nba ki batnba nyi ki faa tɔbii, ki Defid tun Joab nan u saakab nan Israel kunkɔnkɔnna, ki bi saan kɔn ki nyann Amonn teeb, ki bia dɔɔr lint Raba doo, ŋaan Defid tiɔŋ din biar Jerusalem-e.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, Davi enviou Joabe, seus oficiais e todo o Israel. Eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Dasiar daajoouk, ki Defid nyii u diiuk ni, ki somm u ŋaak yur paak, ki la poo wuur. Poo na din fan bonchiann.
2 Uma tarde, Davi se levantou do seu leito e andava passeando no terraço do palácio real. Dali viu uma mulher que estava tomando banho; ela era muito bonita.
3 Ki Defid tun toomii a bin la waa tee wunba. Bi din betɔ nan u tee Eliam bipoo Baf-seba-e, ki tee Yuria nba tee Hef booru ni nirɔ na ŋaapoo.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: — É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Ki Defid tun ki bi saan yiinɔ. Baa baar nanɔ ki tur Defid yoo nba, ki u dɔɔr nanɔ. (Ŋaan sɔɔ ki u kpan daa sik pookpenu ki li gbenne na.) Ki poo na ŋmat kun.
4 Então Davi mandou mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Ora, Bate-Seba tinha acabado de se purificar da impureza da menstruação. Depois, ela voltou para casa.
5 Li poor poe ki u bann nan u seta, ki nakin ki bi yet Defid.
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: — Estou grávida.
6 Ki Defid tun toomii Joab boor a, “Ŋaant ki Yuria, wunba tee Hef nirɔ na n jen n boor.” Tɔn, ki Joab te Yuria ŋmat Defid boor.
6 Então Davi enviou mensageiros a Joabe, dizendo: — Mande-me Urias, o heteu. E Joabe mandou Urias a Davi.
7 Yuria nba baar Defid boor yoo nba, ki Defid boiɔ a, “Li man Joab-ii? Ki kunkɔnkɔnna na be nlee, ki tɔb na mun tee nlee?”
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Defid bia din yet a, “Sikin kii kun a ŋaak ni ki saa foi.” Tɔn, ki Yuria seet, ki Defid te ki bi wei nan piinii a bin turɔ.
8 Depois, Davi disse a Urias: — Vá para casa e descanse. Urias saiu do palácio real, e logo saiu atrás dele um presente do rei.
9 Ŋaan Yuria din ki kun u ŋaak ni. U din dɔɔr kpanbar ŋaatammɔb nie, ŋɔɔ nan kpanbar ŋaguura.
9 Porém Urias dormiu junto ao portão do palácio, com todos os servos do seu senhor, e não foi para casa.
10 Defid nba gbat nan Yuria ki kun u ŋaak niŋ yoo nba, ki u boiɔ a, “A nyii sɔnu nba fɔke, ki bee teen ki a ki kun ŋaak ni?”
10 Relataram isso a Davi, dizendo: — Urias não foi para casa. Então Davi disse a Urias: — Você não vem de uma viagem? Por que não foi para casa?
11 Ki Yuria jiin a, “Israel jab nan Juda jab yaat be tɔb ni, ki mɔlor lakir na bia be namm, ki n saakɔɔ Joab nan u saakab be muuk ni. Nlee ki min saa kun ki di ki nyun, ki bia dɔɔr nan n ŋaapoo? N por nan n kan ban tun linba na booru.”
11 Urias respondeu: — A arca, Israel e Judá ficam em tendas. Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa, comer e beber e me deitar com a minha mulher? Juro pela vida do rei que não faria tal coisa.
12 Tɔn, ki Defid betɔ a, “Ŋann dɔɔt nyiɔk yennkɔɔ pukin, ki wonn n saa te ki a ŋmat.” Ki Yuria biar Jerusalem li daar.
12 Então Davi disse a Urias: — Fique aqui ainda hoje. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Ki daajoouk ki Defid tan yiinɔ, ki u dii nanɔ, ki bia turɔ daan ki u nyuu yib. Li nyiɔk, Yuria bia ki kun ŋaak ni, ŋaan dɔɔr kuntir paak, kpanbar ŋaguura nba dɔɔ diiuk nba na ni.
13 Davi o convidou para comer e beber com ele, e o embebedou. À tarde, Urias saiu e foi deitar-se no seu leito, na companhia dos servos de seu senhor. Ele não foi para casa.
14 Laa yent sanyiɔk ki Defid sɔb gbouŋ, ki tun Yuria nann, a wun saa tur Joab.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 Gbouŋ maŋ ni ki u yet a, “Gaant Yuria kɔnn nba paar sian, ki nyikɔ leŋ, ki bi saa yekɔ ki kpiu.”
15 Na carta escreveu o seguinte: “Ponham Urias na linha de frente, onde o combate for mais intenso. Depois deixem-no sozinho, para que seja ferido e morra.”
16 Tɔn, Joab nan u jab nba dɔɔr lint doo na yoo nba, ki u gaan Yuria siaminba ki u mi nan kɔnn na paar bonchiann.
16 Tendo sitiado a cidade, Joabe pôs Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Yoo nba ki doo na ni jab nyii ki kɔn nan Joab kunkɔnkɔnna na, ki Joab kunkɔnkɔnna na siab kpo, ki Yuria, wunba tee Hef nirɔ na pukin leŋ.
17 Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns dos oficiais de Davi foram mortos; e morreu também Urias, o heteu.
18 Ki Joab tun toomii a bin saan wann Defid linba tun tɔb na ni,
18 Então Joabe enviou notícias a Davi, informando tudo o que havia acontecido na batalha.
19 ŋaan wann toomii na a, “Li-i tee ki a kumii kpanbar tɔb na nba saa biaŋinba,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: — Quando você terminar de contar ao rei os acontecimentos desta batalha,
20 li ki gar wun donn wutoor, ki boi a, ‘Bee ki i nakin doo nawa ki kɔn nammi? I ki mi nan bi sii be joona paak ki yekiti peenii ki kpiini-i?
20 é possível que ele fique indignado e pergunte: “Por que vocês chegaram assim perto da cidade para lutar? Não sabiam que eles iriam atirar da muralha?
21 I ki tian baa din kpii Gideonn bija Abimelek biaŋinba na-a? Li din tee Tebes doo kpiŋe ki poo din be joonn paak ki lu naar, ki li kpiiu. Ki bee teen ki i mantik nakin joonn na?’ Ki li-i tee kpanbar na boia linba na, fan bia betɔ nan bi bia kpii u kunkɔnkɔnna saakɔɔ Yuria-wa.”
21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, lançou sobre ele uma pedra de moinho e o matou, em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Então você dirá: — Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
22 Tɔn, ki toomii na saan Defid boor ki saa wannɔ biaŋinba ki Joab yet na.
22 O mensageiro partiu e, chegando, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 Toomii na din yet Defid a, “Ti datai na paakita. Bi nyii doo na niŋe ki tookit nanyer po, ki ti weib ki bi kɔɔ doo na tammɔi ni,
23 O mensageiro disse a Davi: — Na verdade, aqueles homens eram mais fortes do que nós e saíram para lutar contra nós em campo aberto. Mas nós fomos contra eles, até a entrada do portão.
24 ŋaan ji be doo na joona paak ki tɔ peenii, ki kpii a kunkɔnkɔnna saakasiab. Bi bia kpii a kunkɔnkɔnna saakɔɔ Yuria-wa.”
24 Então os flecheiros, do alto da muralha, atiraram contra os servos do rei, e alguns deles foram mortos. Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
25 Ki Defid yet toomii na a, “Maant Joab par, ki u daa te ki u par biiri, kimaan i bo kan fit bann wunba saa kpo tɔb ni. Betirɔ a wun ŋamm baan ki lek doo na fanu ki nyannir.”
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Diga a Joabe que não encare isso como um mal, porque a espada devora tanto este como aquele. Que ele intensifique o seu ataque à cidade até conquistá-la. Quanto a você, encoraje Joabe.
26 Baf-seba nba gbat nan bi kpii u sɔrɔwa na, ki u bui fabin u po.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido era morto, ela chorou por ele.
27 Kuun fabinii nba gbenn yoo nba, ki Defid te ki bi baar nanɔ u ŋaak ni, ki u jiiu teenɔ u ŋaapoo, ki Baf-seba mar bonjak. Ŋaan Yennu par din ki penn Defid nba tun linba na paaki.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Porém isto que Davi tinha feito pareceu mau aos olhos do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.