2 Coríntios 7
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 N naa walonkai, Yennu nba senn mɔsona ki turit na paak, yi ŋaan ki ti nyik linba kur tee toonbiit, nan linba kur tee dudukbiit, ŋaan kii tiin Yennu, kii tee popeendamm nan barmɔnii.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ii loonit man. Ti ki mi tun sɔɔ bonbiiri, koo ki tun siar ki biir sɔɔ, koo ki ŋmab sɔɔ.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 N ki sɔb nna a n biiri kaa. Ti lek looni, nan maa poŋ beti biaŋinba na. Mi-i lekii kpo koo mii be n manfoor ni, ŋaan ti lek sii looni.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 N ki mɔk birsuk i paaki; n mɔk yuugontir nani, ki n par mei i paak bonchiann. Ti biak dinu kur ni, ŋaan n mɔk parpeenn nani.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Taa din baar Masedonia ti din ki fit foi. Ti din la mukisuk lokir kur po; niib din kɔn nant Yennu mɔmaan na paak; ki jaŋmaanii din be ti para ni,
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 ŋaan Yennu nba maant binba mɔk parbiir para na daan te ki Taitus baar ti boor, ki tan maan ti parawa. U baaru ti boore daan te ki ti para maak.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ŋann kuukɔɔ kaa daan maak ti para, ŋaan u bia daan betit i binbeŋ nba tee biaŋinba; ŋanne bia daan te ki ti para maak. U daan betit a i ninbinn mɔn nan ki i bia lan, a i mɔk parbiir i toonbiit paak, ki i ninbinn mɔn nan ki i sak n mɔb. Linba nae te ki n mantik mɔk parpeenn.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Maa din sɔb gbouŋ nba ki turi na, li gbouŋ din turi parbiir waama, ki n mɔ kɔɔbia i parbiir maŋ paaka, mɔtana n ji ki mɔ kɔɔbia li paaki,
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 ŋaan n ji mɔk parpeenne. I parbiir maŋ paak kaa te ki n mɔk parpeenni. I parbiir nba te ki i nyik i toonbiit na paake ki n mɔk parpeenn. Yennu-e din te ki i para biir i toonbiit paak, li paake ki li gbouŋ mɔk nyɔɔt turi.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Kimaan Yennu-i te ki nisɔɔ la parbiir u biit paak, ŋanne saa te ki wun nyik u biit tumu ki la tinnu, ki li kan mi biir u par jikii; ŋaan tingbouŋ na parbiir ŋarin baat nan kuume.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Yennu nba te ki i la parbiir na, i mɔŋ la biaŋinba ki li turi nyɔɔta: i baka be Yennu labaar ni, ki i bia loon yin wann nan i ki mɔk biiti; i bia tiin Yennu; i loon ki i bia lan; i bia loon yin tun Yennu loomm; i poŋ dat biitdaanɔ na tubira. Yaa tun nna maŋ, li set want nan i ki mɔk bisiat maan maŋ ni.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Maa din sɔb gbouŋ maŋ ki turi na, li ki tee nirɔ nba tun toonbiit na paak kaa ki n din sɔbiri, li bia din ki tee nirɔ nba ki u biirɔ na paak kaa ki n sɔbiri. N din loon yin bann i baka nba be ti po biaŋinba Yennu boore, ŋanne din te ki n sɔbir.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Mɔtana ti para maak i paaka.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 N poŋ din paki u boor niwa, ki i ki te ki n dii fei. Taa tun beeri labaar nba kur na, li tee barmɔniie. Nnae mun, taa din piaki Taitus boor ni na, ti din piak mɔniie.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 U tiar yaa daan gaarɔ saauŋ biaŋinba ki baakɔ, ki bia baak waa beti linba ki saakir na. Ŋanne te ki u mantik looni.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 N mi nan i lek bia sii ŋammit tuun linba kur ŋane. Li paake ki n mɔk parpeenn bonchiann.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.