1 Samuel 20

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tɔn, ki Defid nyii Nayof nba be Rama na, ki saan Jonatann boor ki saa boiɔ a, “N tun bee? N tun bonbilanne? N tun ki biir a baa bee, ki u loon wun kpimi?”
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 Ki Jonatann yet a, “Yennu n bɔr, a kan kpo. N baa ki tuun siar ki bɔriimi, laa tee toongbeŋir koo toonbiki, ki nlee ki u saa bɔrin linba na? Li ki tee nna kaa.”
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Ki Defid yet a, “A baa mi fanu nan a loon n maan, ki u ji lor nan u kan wanna waa dukii wun tun linba, kimaan li saa daamiiwa. N por nan Yennu nba fo na nan n ji ki fɔk nan kuumi.”
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Ki Jonatann yet Defid a, “Linba kur ki a loon ki min tun, n saa tun ki turawa.”
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Ki Defid yetɔ a, “Gotirii, wonne tee ŋmaapaaŋ jaamm, ki li tee min won di nan kpanbar na, ŋaan li-i tee ki a sak nna, n won saa gare ki saan bɔr ki saa tuu daarpo daajoouk.
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Li-i tee ki a baa ki lan jeet dindiboori, fan betɔ nan n miar sɔnu ki saan Betlehem, n dandoo niwa, kimaan yoo jaŋ nan n ŋaateeb n di binn maruŋ jaamma.
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Li-i tee ki u yet a, ‘Li ŋan,’ ŋann n saa tinna. U wutoor-i muni doo, a ji saa bann nan u lor a wun kpime.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 Fin n tun a lomm ki wann min a yɔɔk, kii dia mɔlor nba ki a sat nanin na, ŋaan li-i tee ki n mɔk biit, fan kpin a tiɔŋ. Bee ki a saa jiin ki tur a baa ki wun kpimin?”
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Ki Jonatann jiin a, “A daa ban dukii nna. Li-i bonni tee ki n mi fanu nan n baa loon wun kpiiani, n bo kan betani-i?”
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 Ki Defid boi a, “Ŋmee saa kumiimi, li-i tee ki a baa jiin nan wutoori?”
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Ki Jonatann yet a, “Baat ki tin saan muuk ni.” Ki bi kur lakin saan.
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 Ki Jonatann bet Defid a, “Yabint daanɔ nba tee Israel teeb Yennu na-ii tee ti siara nan daar po nna yoo, n saa boi n baa. Ki li-i tee ki u binbeŋ ŋani, n saa tura mɔb.
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Li-i muni tee ki n baa lor a wun kpiia, ŋaan ki n ki wanna ki te ki a chiari, Yennu n faa kpin. Yennu-ii be nana, nan waa din be nan n baa biaŋinba na.
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 Li-i tee ki n mɔk manfoori, fii dia mɔlor nba ki a lor nanin na, kii man nanin; ŋaan li-i tee ki n kpo,
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 fan dia mɔlor maŋ nan n ŋaateeb ki saa tuu yoo nba kaa gbennu. Yoo nba ki Yennu tan boont a datai kuri,
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 ŋaan mɔlor nba ki ti sat nan leeb na daa biir. Li-i tee ki a biirir, Yennu saa dat a tubir.”
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Ki Jonatann bia ŋamm te Defid sat mɔb nan u sii loon u maan yoo kur, kimaan Jonatann loon Defid nan u mɔŋ nae.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Tɔn, ki Jonatann yetɔ a, “Wonn nba tee ŋmaapaaŋ jaamm na, bi won saa la nan a kaa, kimaan a kaanu won sii dɔɔ yanne.
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 Ki daar po bi bia saa ŋamm la nan a kaa. Li-i baat yenlekir po, fan saan siaminba ki a daan bɔr na, ki bɔr tana nba poo na poor po.
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 Ki n saa yekir tɔrbann peenii ŋantaa, ki li-i tee nan poot na,
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 ki n saa yet n ŋaatoontunnɔ ki wun saan ki kpaanir, ki li-i tee ki n yetɔ a, ‘Gotirii, peenii na be a poor po, jiin ki baar nann nna na,’ ki li saa wann nan a tinna, ki a ji nyi. N por Yennu nba fo na nan a kan kɔɔ daŋ ni.
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Ŋaan li-i tee ki n betɔ a, ‘Peenii na be a tɔɔnn po,’ fan nyi yaat, kimaan Yennu loon fan yaate.
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 Ŋaan mɔlor nba ki ti sat nan leeb na, Yennu-e saa te ki tin diar nan yoo nba kaa gbennu.”
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Ki Defid bɔr muuk na ni. Ki yoo nba tan jaŋ nan ŋmaapaaŋ jaamm na dinu, ki kpanbar Sɔɔl baar a wun di jeet,
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 ki saan kar waa tuu kaar siaminba, ki li kpia dikpinn. Ki Abner kar ki kpianɔ, ki Jonatann kar ki took u baa. Ki Defid yiar dɔɔ yann.
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Ki Sɔɔl ki yet siar li daar, kimaan u dukin nan siare sii teenɔ ki u ki be fanu.
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 Ki li yent sanyiɔk ŋmaapaaŋ daaŋanlee ni, ki Defid yiar bia dɔɔ yann, ki Sɔɔl boi Jonatann a, “Bee teen Defid ki baar jeet na dinu li wonn, koo dinna?”
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Jonatann jiin a, “Defid miar sɔnue a wun saan Betlehem,
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 ki yet a, ‘Chanbaa, ŋaant ki min saan, kimaan ti ŋaateeb yaa bin mann maruŋo doo na ni, ki n yɔɔrɔ yiinin a mii be leŋ. Li paak, li-i tee ki a tee n yɔɔki, ŋaant ki min saan ki saa gɔn n nikpiimm.’ Ŋanne teen ki u ki be u kaanu ni.”
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Ki Sɔɔl wutoor doo Jonatann paak, ki u yetɔ a, “Fin nba tee nan poo mɔyêtuk daanɔ nba kan pak mɔnii na, mɔtana n ji bann nan a mɔk lor nan Defid. A ki mi nan a dint a mɔŋ nan poo nba mara na feie-e?
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 A ki mi nan Defid-i be u manfoor ni, a kan ban di doo na naami-i? Ii saa mɔtana ki saa lommɔ ki baar nanɔ nna, kimaan li tee wun kpoe.”
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Ki Jonatann boi u baa a, “Bee paake ki u saa kpo? U biir bee?”
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Li yoo na ki Sɔɔl yek Jonatann kpann a wun kpiu, ki Jonatann ji bann nan u baa set lor a wun kpi Defid-e.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Ki Jonatann wutoor doo, ki u fiir yiama u kaanu ni, ki ki dii siar li daar. Ki li daar tee ŋmaapaaŋ daaŋanlee daar. Ki u par biir nan linba saa baar Defid na paak, kimaan u baa dinn Defid feiwa.
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 Laa yent sanyiɔk, ki Jonatann saan muuk ni a wun took Defid, nan baa won lor biaŋinba na, ki jii naasinbik ki saan nanɔ,
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 ki yet naasinbik na a, “Chiat ki saan kpaan peenii nba ki n yaa man yek na.” Bik na chiar, ki Jonatann yek peenu, ki li gar liit bik na.
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Yoo nba ki bik na saa baat siaminba ki peenu na baa na, ki Jonatann tant u paak a, “Peenu na yakir faa be sian nawa.
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 A daa kpan see leŋi. Ii kakii.” Ki bik na tɔkir peenu na, ki jen nann u chanbaa boor,
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 ŋaan ki mi li paak nba tee linba, see Jonatann nan Defid kɔɔe mi.
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 Ki Jonatann jii u jatiat ki tur naasinbik na, ki yetɔ a, “Jiin kii ŋmat nann doo ni.”
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Naasinbik na nba yaat saan yoo nbae, ki Defid fiir tankɔruk na niigaŋ po, ki gbaan taar muntaa, Jonatann tɔɔnn, ki u numm tiib tiŋ ni. Ki Defid nan Jonatann kur mɔ ŋaan mɔɔtir leeb tankpina. Defid par din biir ki gar Jonatann yara.
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Ki Jonatann yet Defid a, “Ii be nan parmaasir, kimaan ti por kat nan leeb, Yennu sann niwa. Yennu sii be min nan fin sinsuuk ni, ki bia sii be n yaaboona nan a yaaboona sinsuuk ni, ki te ki bin dia mɔlor nba ki ti sat nan leeb Yennu sann ni na.” Ki Defid yaat, ki Jonatann mun ŋmat saan doo ni.
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.