1 Samuel 17

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Filistia jab din teen siir nan tɔb, ki tikir leeb, ki be Juda doo nba tee Soko na ni, ki chaan bi kaaŋ siaminba ki bi yi Efes Damim, ki li be Soko nan Aseka sinsuuk ni na.
1 Os filisteus se reuniram para lutar em Socó, uma cidade de Judá. Acamparam num lugar chamado “Fronteira Sangrenta”, entre Socó e Azeca.
2 Ki Sɔɔl nan Israel jab tikir leeb ki chaan bi kaaŋ Ela baauk ni. Leŋe ki bi teen siir nan bin kɔn nan Filistia jab.
2 Saul e os israelitas se juntaram, acamparam no vale do Carvalho e se prepararam para lutar contra os filisteus.
3 Ki Filistia jab set kunkon-yenn paak, ki Israel jab mun set kunkonleer paak, ki baauk ji foo bi sinsuuk ni.
3 Os filisteus pararam no monte que ficava de um lado do vale, e os israelitas ficaram no monte do outro lado.
4 Ki jasɔɔ nyii doo nba ki bi yir Gaaf na, ki u sann tee Goliaf, ki u nyii Filistia jab kaaŋ na ni, ki lekit set a wun fɔ kɔnfɔɔt nan Israel jab. U fɔkint din gar taakaabii ŋantaawa.
4 Um homem chamado Golias, da cidade de Gate, saiu do acampamento filisteu para desafiar os israelitas. Ele tinha quase três metros de altura
5 Ki u din yir kut fokirik, ki bia lia kutmɔnt liatir, ki li kpiasu tee nan naasingann kpaiu na,
5 e usava um capacete de bronze e uma armadura também de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 ki u taafintii tee kutmɔnt, ki u buk kut kpanporuŋ.
6 As pernas estavam protegidas por caneleiras de bronze, e ele carregava nos ombros um dardo , também de bronze.
7 U kpandaauk na gbeŋ nan daauk nba tuu pɔɔn ki bi dia luu tana na, ki li kpann yur kpaiu tee nan jaar nba gbeŋ kpiasu na, ki kunkɔnkɔnnɔ lii u tɔɔnn po ki dia naagbankɔŋir.
7 A lança dele era enorme, muito grossa e pesada; a ponta era de ferro e pesava mais ou menos sete quilos. Na frente dele ia um soldado carregando o seu escudo .
8 Ki Goliaf set ŋaan tant Israel jab paak ki yet a, “Yimm Sɔɔl yommii na, bee ki i nyii ki teen siir nan tɔbi? N tee Filistia nirɔe. Ii gann jɔɔ yenɔkɔɔ ki wun tookin ki kɔn nanin.
8 Golias veio, parou e gritou para os israelitas: — Por que é que vocês estão aí, em posição de combate? Eu sou filisteu, e vocês são escravos de Saul! Escolham um dos seus homens para lutar comigo.
9 Ki li-i tee ki u fit kɔn nanin ki kpiimi, timm Filistia teeb saa kpant i yommii, ki mi-i muni fit kpiiu, ŋann yimm Israel teeb saa kpant timm Filistia teeb yommii.
9 Se ele vencer e me matar, nós seremos escravos de vocês; mas, se eu vencer e matá-lo, vocês serão nossos escravos.
10 Dinna nba na, n pakir nan yimm Israel jab na. Ii gann jɔɔ yenɔkɔɔ, ki min nan ŋɔɔ n kɔn.”
10 Eu desafio agora o exército israelita. Mandem alguém para lutar comigo!
11 Ki Sɔɔl nan Israel jab nba gbat Filistia nirɔ na mɔbona maŋ, ki jaŋmaanii soorib.
11 Quando Saul e os seus soldados ouviram isso, ficaram apavorados.
12 Defid din tee Jese bijae, ki tee Efrat naakuuk ni nirɔ, ki nyii Betlehem, ki li be Juda yent ni. Jese din mɔk bonjai banniime, ki poŋ ji din tee jakpere yoo nba ki Sɔɔl tee kpanbar na.
12 Davi era filho de Jessé, do povoado de Efrata, que ficava perto de Belém de Judá. Jessé tinha oito filhos. No tempo em que Saul era rei, Jessé já estava bem idoso.
13 Jese bonjasaakai bantaa din wei Sɔɔl ki saan tɔba. Bikperik din tee Eliab, ki wunba waa u paak tee Abinadab, ki wunba wei paan bantaa ni, ki bi yiu Sama.
13 Os seus três filhos mais velhos tinham ido com Saul para a guerra. O primeiro se chamava Eliabe, o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Simeia.
14 Defid-e din joont ki tee sanbian. Wakperii bantaa nba din wei Sɔɔl ki saan tɔb na,
14 Davi era o filho mais novo. Enquanto os seus três irmãos mais velhos ficavam com Saul,
15 ŋaan Defid din tuu ŋmat kun Betlehem-e, ki saa gɔn u baa pei.
15 Davi ia ao acampamento de Saul e voltava a Belém para tomar conta das ovelhas do seu pai.
16 Ki Filistia jab na fɔ kɔnfɔɔt Israel jab paak dapiinna, li nyiɔk nan yonnu ni kur.
16 Durante quarenta dias Golias desafiou os israelitas todas as manhãs e todas as tardes.
17 Dasiar ki Jese yet u bija Defid a, “Jiin disiŋa nba sii tee tatilabik, nan boroboro piik na, ki saan nann ki saa tur a yɔɔrib, tɔb kaaŋ ni,
17 Um dia Jessé disse a Davi: — Pegue dez quilos de trigo torrado e estes dez pães e vá depressa levar para os seus irmãos no acampamento.
18 ki bia jii naabijerikin kuna piik, ki saa tur kunkɔnkɔnna saakɔɔ. A saa got, ki la a yɔɔrib nba be biaŋinba, ki jen nan bi siara ki betin.
18 Leve também estes dez queijos ao comandante. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que você os viu e de que eles estão bem.
19 Kpanbar Sɔɔl nan a yɔɔrib nan Israel jaleeb kur be Ela baauk ni, ki kɔn nan Filistia jab.”
19 Os seus irmãos, o rei Saul e todos os outros soldados israelitas estão no vale do Carvalho, lutando contra os filisteus.
20 Ki Defid guun sɔɔ ki u kpaar pei na, ŋaan fiir sanyapob ni ki jii jeet na, ki yaat saan nan u baa Jese nba wannɔ biaŋinba na. U saa baat kaaŋ na niŋe, ki sɔɔ Israel jab nyi, a bin saan kɔn, ki yeentir tɔb yeentii.
20 Na manhã seguinte Davi se levantou cedo, deixou alguém encarregado das ovelhas, pegou os mantimentos e foi, como Jessé havia mandado. Ele chegou ao acampamento justamente na hora em que os israelitas, soltando o seu grito de guerra, estavam saindo a fim de se alinhar para a batalha.
21 Ki Filistia nan Israel kunkɔnkɔnna kur set, ki teen siir nan tɔb, ki took leeb.
21 O exército dos filisteus e o exército dos israelitas tomaram posição de combate, um de frente para o outro.
22 Ki Defid jii jeet na ki tur saakɔɔ nba gorii Israel jab jeet na, ŋaan chiar saan baa kɔn siaminba na, ki baar u yɔɔrib boor, ki foontib.
22 Davi deixou as coisas com o oficial encarregado da bagagem e correu para a frente de batalha. Chegou perto dos seus irmãos e perguntou se estavam bem.
23 Waa baar ki piak namm yoo nba, ki Goliaf nyii set ki pak butin Israel jab nan waa poŋ tuu piak biaŋinba na. Ki Defid gbat u pinpakit na.
23 Enquanto Davi estava falando com eles, Golias avançou e desafiou os israelitas, como já havia feito antes. E Davi escutou.
24 Yoo nba ki Israel jab la Goliaf, ki jaŋmaanii soorib, ki bi chiar,
24 Quando os israelitas viram Golias, fugiram apavorados.
25 ki ji yeen bi leeb a, “Gotirɔ, gbiintir u garuk maan nba ki u piak na. Ki kpanbar Sɔɔl senn mɔsonn nan jɔɔ nba fit kpii Goliaf, u saa tur li daanɔ piinii nba yab, ki bia turɔ ŋɔɔ kpanbar bipoo ki wun kɔɔn, ki bia nyinn u baa ŋaateeb ki bi kan pa lampo.”
25 Eles diziam: — Olhem para ele! Escutem o seu desafio! Quem matar esse filisteu receberá uma grande recompensa: o rei lhe dará muitas riquezas, lhe dará sua filha em casamento, e a família do seu pai nunca mais vai ter de pagar nenhum imposto.
26 Ki Defid boi jab nba see ki kpiau na a, “Li-i tee ki wunba fit kpii Filistia jɔɔ na, ki nyinn Israel teeb fei na ni, bi saa turɔ bee? Ŋaan Filistia nirɔ nba ki waa Yennu na mun tee ŋmee ki saa fit pak biir Yennu nba fo na kunkɔnkɔnna?”
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam perto dele: — O que ganhará o homem que matar esse filisteu e livrar Israel desta vergonha? Afinal de contas, quem é esse filisteu pagão para desafiar o exército do Deus vivo?
27 Ki bi ŋamm wannɔ baa saa teen linba ki tur jɔɔ nba fit kpii Goliaf.
27 Aí eles lhe contaram o que ganharia quem matasse Golias.
28 Yoo nba ki Defid yɔɔrkper Eliab gbat ki Defid piak nan jab na, ki u wutoor doo Defid paak, ki u yet a, “A tuun bee nna na? Ŋmee gorii a pei nba be kunkoouk paak na? A tee dont-n-mɔŋ daanɔe, ki bia mɔk buksin. Li paak ki a baar a tan barii tɔb na.”
28 Eliabe, o irmão mais velho de Davi, ouviu-o conversando com os soldados. Então ficou zangado e disse: — O que é que você está fazendo aqui? Quem é que está tomando conta das suas ovelhas no deserto? Seu convencido! Você veio aqui só para ver a batalha!
29 Ki Defid boiɔ a, “N biir bee? N ki mɔk yaak ki saa paki-i?”
29 — O que foi que eu fiz agora? — perguntou Davi. — Será que não posso nem fazer uma pergunta?
30 Ki Defid ŋmat jiant jalɔɔ nna paak, ki bia boi li buboit. Ki wuu boi wunba kur, bi tuu turɔ jiinu ki li tee yomme.
30 Então Davi fez a mesma pergunta a outro soldado. E ouviu a mesma resposta.
31 Ki jasiab gbat Defid nba piak maan nba na, ki bi saan wann Sɔɔl, ki Sɔɔl yiinɔ.
31 Alguns soldados ouviram o que Davi tinha dito e contaram a Saul. Então ele mandou chamar Davi.
32 Ki Defid bet Sɔɔl a, “Chanbaa, sɔɔ daa tiin Filistia nirɔ na. N saa saan ki kɔn nanɔwa.”
32 Davi chegou e disse a Saul: — Meu senhor, ninguém deve ficar com medo desse filisteu! Eu vou lutar contra ele.
33 Ki Sɔɔl yetɔ a, “Aaii, a saa teen nlee ki kɔn nan jɔɔ na? A daa tee bike, ŋaan jɔɔ na ŋarin tee kunkɔnkɔnnɔe u bisin niŋa.”
33 Mas Saul respondeu: — Você não pode lutar contra esse filisteu. Você não passa de um rapazinho, e ele tem sido soldado a vida inteira!
34 Ki Defid bia lek yet Sɔɔl a, “Min a toontunnɔ tuu kpaar n baa pei-e, ki li-i tee yanbɔr koo naamuuk tan baar ki soor pei na,
34 — Meu senhor, — disse Davi — eu tomo conta das ovelhas do meu pai. Quando um leão ou um urso carrega uma ovelha,
35 n tuu wei berɔ ki saa faau, ki fat peeuk na u mɔb ni, ki li-i tee ki u ŋmant n paaki, n tuu soor u turue ki faa kpiu.
35 eu vou atrás dele, ataco e tomo a ovelha. Se o leão ou o urso me ataca, eu o agarro pelo pescoço e o golpeio até matá-lo.
36 Min a daabir ban kpii yanbɔra nan naamuuta, ki Filistia nirɔ nba ki waa Yennu na sii tee nan bi yenɔ nae, kimaan u butin Yennu nba fo na kunkɔnkɔnnawa.
36 Tenho matado leões e ursos e vou fazer o mesmo com esse filisteu pagão, que desafiou o exército do Deus vivo.
37 Yennu nba nyinnin yanbɔra nan naamuut mɔi ni na, ŋɔɔe bia saa te ki man nyi Filistia nirɔ na nuu ni.”
37 O Senhor Deus me salvou dos leões e dos ursos e me salvará também desse filisteu. — Pois bem! — respondeu Saul. — Vá, e que o
38 Tɔn, ki Sɔɔl jii u tiɔŋ jatiat ki lann Defid: U lannɔ kut liatir, ki bia yirimɔ u kut fokirik.
38 Então deu a sua própria armadura para Davi usar. Pôs um capacete de bronze na cabeça dele e lhe deu uma couraça para vestir.
39 Ki Defid nɔɔn Sɔɔl jukbanjiak, kut liatir na paak; ki koor a wun somm, ŋaan gbar sommir, kimaan u ki liar ki li maani. Ki u yet Sɔɔl a, “N kan fit jii linba na nba ki kɔn kɔnni. N ki lia tiat nba na ki li maani.” Li paak ki u liat li kur,
39 Davi prendeu a espada de Saul num cinto sobre a armadura e tentou andar. Mas não conseguiu porque não estava acostumado a usar essas coisas. Aí disse a Saul: — Não consigo andar com tudo isto, pois não estou acostumado. Então Davi tirou tudo.
40 ŋaan jii u pekpaargbiak, ki gann tanŋiŋara ŋanŋmu, kpenu ni, ki wuun u pakir ni, ki kub naaluubuk u nuu ni, ki ji saan a wun took Goliaf.
40 Pegou o seu bastão, escolheu cinco pedras lisas no ribeirão e pôs na sua sacola. Pegou também a sua funda e saiu para enfrentar Golias.
41 Ki Filistia nirɔ Goliaf chari ki nakii Defid, ki jɔɔ nba dia u naagbankɔŋir na somm u nuntɔɔr ni, ki chari nakii.
41 Golias, o filisteu, começou a caminhar na direção de Davi. O ajudante que carregava as suas armas ia na frente. Quando chegou perto de Davi,
42 Yoo nba ki Goliaf tan nakin Defid ki lau fanu na, ki u yisimɔ kimaan u la nan Defid tee bike ki bia tee naasinŋaŋ.
42 Golias olhou bem para ele e começou a caçoar porque Davi não passava de um rapaz bonito e de boa aparência.
43 Ki u boi Defid a, “N tee bɔke, ki a dia lanbann ki baat n boori-i?” Ki u ji yi u tingbana sana, ki sat mɔtont Defid paak,
43 Aí disse a Davi: — Para que é esse bastão? Você pensa que eu sou algum cachorro? Em seguida rogou a maldição dos seus deuses sobre Davi
44 ki yet a, “Baat nna, ki min jii a gbanant ki tur nɔɔnii nan muuk ni bonkobit, ki bin ŋmama.”
44 e o desafiou, dizendo: — Venha, que eu darei o seu corpo para as aves e os animais comerem.
45 Ki Defid jiin a, “A tookitin nan takoobuko nan kpann nan kpanporuŋ, ŋaan min ŋarin tookita nan Yabint daanɔ sann nie, wunba tee Israel kunkɔnkɔnna Yennu nba ki a sarikitɔ na.
45 Davi respondeu: — Você vem contra mim com espada, lança e
46 Dinna nba na, Yennu saa jiia, ki kubin n nuu ni, ki n saa nyanna ki pot a yur, ŋaan jii Filistia kunkɔnkɔnna nba biar na gbanant ki tur nɔɔnii nan muuk ni bonkobit ki bin ŋman, ki durinya na kur saa bann nan Israel teeb mɔk Yennu,
46 Hoje mesmo o Senhor Deus entregará você nas minhas mãos; eu o vencerei e cortarei a sua cabeça. E darei os corpos dos soldados filisteus para as aves e os animais comerem. Então o mundo inteiro saberá que o povo de Israel tem um Deus,
47 ki sɔɔ kur nba be nna saa la nan Yennu ki kpaan kpana nan takoobii kaawa, ki fit tint u niibi. Tɔb na tee Yennu yare, ki u saa nyann, ki jii i kur ki kubin ti nuu ni.”
47 e todos aqui verão que ele não precisa de espadas ou de lanças para salvar o seu povo. Ele é vitorioso na batalha e entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 Goliaf nba chari ki nakii Defid na, ki Defid chiar yian ki chetɔ,
48 Então Golias começou novamente a caminhar na direção de Davi, e Davi correu rápido na direção da linha de batalha dos filisteus, para lutar contra ele.
49 ki tun pakir na ni ki jii tann, ki wuun naaluubuk na ni, ki fuun jaar Goliaf, ki tann na soor u yugbiar ki put u yukpabir, ki u baa ki fabin tiŋ ni.
49 Enfiou a mão na sua sacola, pegou uma pedra e com a funda a atirou em Golias. A pedra entrou na testa de Golias, e ele caiu de cara no chão. Então Davi correu, ficou de pé sobre Golias, tirou a espada dele da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. E assim Davi venceu Golias e o matou apenas com uma pedra. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
50 Tɔn, ki Defid ki mɔk jukbanjiaki, ŋaan nyann Goliaf, ki kpiiu nan naaluubuk tann.
50 — ausente —
51 Ki Defid chiar saan u boor, ki saa ŋmaau, ŋaan saat ŋɔɔ Goliaf jukbanjiak, ki pot u yur, ki u kpo.
51 — ausente —
52 Ki Israel jab nan Juda jab ji yikin ki waab, ki weib halii ki saa diamm Gaaf, ki bia saa baar Ekronn doo tammɔi boor, ki kpiib, ki bi gbanankpeena dɔɔ sɔnii ni, laa nyii sɔnu nba saa Saaraim, ki saan tuu Gaaf nan Ekronn na.
52 Aí os soldados de Israel e de Judá correram atrás deles, gritando, e os perseguiram até a cidade de Gate e até os portões de Ecrom. Os filisteus caíram feridos pela estrada de Saaraim, até Gate e Ecrom.
53 Israel jab nba wei Filistia jab ki jen yoo nba, ki bi saat Filistia jab kaaŋ na.
53 Os israelitas voltaram da perseguição aos filisteus e levaram as coisas do acampamento deles.
54 Ki Defid jii Goliaf yur ki saan nann Jerusalem, ŋaan bir Goliaf jatiat na ŋɔɔ Defid lanbouŋ ni.
54 Davi pegou a cabeça de Golias e a levou para Jerusalém. Porém as armas de Golias ele guardou na sua própria barraca.
55 Yoo nba ki Sɔɔl bo la Defid ki u saa a wun kɔn nan Goliaf na, ki Sɔɔl boi Abner, wunba tee kunkɔnkɔnna saakɔɔ na a, “Ŋmee bike na?”
55 Quando Saul viu Davi saindo para lutar com Golias, perguntou a Abner, o comandante do seu exército: — Abner, quem é aquele rapaz? — Meu senhor, juro pela sua vida que não sei! — respondeu Abner.
56 Ki Sɔɔl yet a, “Boin ki laan ŋmee bike.”
56 — Então vá e procure saber! — disse Saul.
57 Tɔn, Defid nba kpii Filistia nirɔ na ki jen yoo nba, ki Abner jiiu ki baar nanɔ Sɔɔl boor, ki Defid bia daa dia Goliaf yur, u nuu ni.
57 Assim, quando Davi voltou para o acampamento, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Davi ainda estava carregando a cabeça de Golias.
58 Ki Sɔɔl boi Defid a, “Naasimɔ, a tee ŋmee bike?”
58 Saul perguntou: — Rapaz, quem é você? — Sou filho do seu criado Jessé, da cidade de Belém! — respondeu Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.