1 Samuel 17
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Filistia jab din teen siir nan tɔb, ki tikir leeb, ki be Juda doo nba tee Soko na ni, ki chaan bi kaaŋ siaminba ki bi yi Efes Damim, ki li be Soko nan Aseka sinsuuk ni na.
1 Ora, os filisteus ajuntaram as suas forças para a guerra e congregaram-se em Socó, que pertence a Judá, e acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 Ki Sɔɔl nan Israel jab tikir leeb ki chaan bi kaaŋ Ela baauk ni. Leŋe ki bi teen siir nan bin kɔn nan Filistia jab.
2 Saul, porém, e os homens de Israel se ajuntaram e acamparam no vale de Elá, e ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Ki Filistia jab set kunkon-yenn paak, ki Israel jab mun set kunkonleer paak, ki baauk ji foo bi sinsuuk ni.
3 Os filisteus estavam num monte de um lado, e os israelitas estavam num monte do outro lado; e entre eles o vale.
4 Ki jasɔɔ nyii doo nba ki bi yir Gaaf na, ki u sann tee Goliaf, ki u nyii Filistia jab kaaŋ na ni, ki lekit set a wun fɔ kɔnfɔɔt nan Israel jab. U fɔkint din gar taakaabii ŋantaawa.
4 Então saiu do arraial dos filisteus um campeão, cujo nome era Golias, de Gate, que tinha de altura seis côvados e um palmo.
5 Ki u din yir kut fokirik, ki bia lia kutmɔnt liatir, ki li kpiasu tee nan naasingann kpaiu na,
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze, e vestia uma couraça escameada, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 ki u taafintii tee kutmɔnt, ki u buk kut kpanporuŋ.
6 Também trazia grevas de bronze nas pernas, e um dardo de bronze entre os ombros.
7 U kpandaauk na gbeŋ nan daauk nba tuu pɔɔn ki bi dia luu tana na, ki li kpann yur kpaiu tee nan jaar nba gbeŋ kpiasu na, ki kunkɔnkɔnnɔ lii u tɔɔnn po ki dia naagbankɔŋir.
7 A haste da sua lança era como o órgão de um tear, e a ponta da sua lança pesava seiscentos siclos de ferro; adiante dele ia o seu escudeiro.
8 Ki Goliaf set ŋaan tant Israel jab paak ki yet a, “Yimm Sɔɔl yommii na, bee ki i nyii ki teen siir nan tɔbi? N tee Filistia nirɔe. Ii gann jɔɔ yenɔkɔɔ ki wun tookin ki kɔn nanin.
8 Ele, pois, de pé, clamava às fileiras de Israel e dizia-lhes: Por que saístes a ordenar a batalha? Não sou eu filisteu, e vós servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça a mim.
9 Ki li-i tee ki u fit kɔn nanin ki kpiimi, timm Filistia teeb saa kpant i yommii, ki mi-i muni fit kpiiu, ŋann yimm Israel teeb saa kpant timm Filistia teeb yommii.
9 Se ele puder pelejar comigo e matar-me, seremos vossos servos; porem, se eu prevalecer contra ele e o matar, então sereis nossos servos, e nos servireis.
10 Dinna nba na, n pakir nan yimm Israel jab na. Ii gann jɔɔ yenɔkɔɔ, ki min nan ŋɔɔ n kɔn.”
10 Disse mais o filisteu: Desafio hoje as fileiras de Israel; dai-me um homem, para que nós dois pelejemos.
11 Ki Sɔɔl nan Israel jab nba gbat Filistia nirɔ na mɔbona maŋ, ki jaŋmaanii soorib.
11 Ouvindo, então, Saul e todo o Israel estas palavras do filisteu, desalentaram-se, e temeram muito.
12 Defid din tee Jese bijae, ki tee Efrat naakuuk ni nirɔ, ki nyii Betlehem, ki li be Juda yent ni. Jese din mɔk bonjai banniime, ki poŋ ji din tee jakpere yoo nba ki Sɔɔl tee kpanbar na.
12 Ora, Davi era filho de um homem efrateu, de Belém de Judá, cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; e nos dias de Saul este homem era já velho e avançado em idade entre os homens.
13 Jese bonjasaakai bantaa din wei Sɔɔl ki saan tɔba. Bikperik din tee Eliab, ki wunba waa u paak tee Abinadab, ki wunba wei paan bantaa ni, ki bi yiu Sama.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé tinham seguido a Saul à guerra; eram os nomes de seus três filhos que foram à guerra: Eliabe, o primogênito, o segundo Abinadabe, e o terceiro Samá:
14 Defid-e din joont ki tee sanbian. Wakperii bantaa nba din wei Sɔɔl ki saan tɔb na,
14 Davi era o mais moço; os três maiores seguiram a Saul,
15 ŋaan Defid din tuu ŋmat kun Betlehem-e, ki saa gɔn u baa pei.
15 mas Davi ia e voltava de Saul, para apascentar as ovelhas de seu pai em Belém.
16 Ki Filistia jab na fɔ kɔnfɔɔt Israel jab paak dapiinna, li nyiɔk nan yonnu ni kur.
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Dasiar ki Jese yet u bija Defid a, “Jiin disiŋa nba sii tee tatilabik, nan boroboro piik na, ki saan nann ki saa tur a yɔɔrib, tɔb kaaŋ ni,
17 Disse então Jessé a Davi, seu filho: Toma agora para teus irmãos uma refa deste grão tostado e estes dez pães, e corre a levá-los ao arraial, a teus irmãos.
18 ki bia jii naabijerikin kuna piik, ki saa tur kunkɔnkɔnna saakɔɔ. A saa got, ki la a yɔɔrib nba be biaŋinba, ki jen nan bi siara ki betin.
18 Leva, também, estes dez queijos ao seu comandante de mil; e verás como passam teus irmãos, e trarás notícias deles.
19 Kpanbar Sɔɔl nan a yɔɔrib nan Israel jaleeb kur be Ela baauk ni, ki kɔn nan Filistia jab.”
19 Ora, estavam Saul, e eles, e todos os homens de Israel no vale de Elá, pelejando contra os filisteus.
20 Ki Defid guun sɔɔ ki u kpaar pei na, ŋaan fiir sanyapob ni ki jii jeet na, ki yaat saan nan u baa Jese nba wannɔ biaŋinba na. U saa baat kaaŋ na niŋe, ki sɔɔ Israel jab nyi, a bin saan kɔn, ki yeentir tɔb yeentii.
20 Davi então se levantou de madrugada e, deixando as ovelhas com um guarda, carregou-se e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao arraial quando o exército estava saindo em ordem de batalha e dava gritos de guerra.
21 Ki Filistia nan Israel kunkɔnkɔnna kur set, ki teen siir nan tɔb, ki took leeb.
21 Os israelitas e os filisteus se punham em ordem de batalha, fileira contra fileira.
22 Ki Defid jii jeet na ki tur saakɔɔ nba gorii Israel jab jeet na, ŋaan chiar saan baa kɔn siaminba na, ki baar u yɔɔrib boor, ki foontib.
22 E Davi, deixando na mão do guarda da bagagem a carga que trouxera, correu às fileiras; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Waa baar ki piak namm yoo nba, ki Goliaf nyii set ki pak butin Israel jab nan waa poŋ tuu piak biaŋinba na. Ki Defid gbat u pinpakit na.
23 Enquanto ainda falava com eles, eis que veio subindo do exército dos filisteus o campeão, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate, e falou conforme aquelas palavras; e Davi as ouviu.
24 Yoo nba ki Israel jab la Goliaf, ki jaŋmaanii soorib, ki bi chiar,
24 E todos os homens de Israel, vendo aquele homem, fugiam, de diante dele, tomados de pavor.
25 ki ji yeen bi leeb a, “Gotirɔ, gbiintir u garuk maan nba ki u piak na. Ki kpanbar Sɔɔl senn mɔsonn nan jɔɔ nba fit kpii Goliaf, u saa tur li daanɔ piinii nba yab, ki bia turɔ ŋɔɔ kpanbar bipoo ki wun kɔɔn, ki bia nyinn u baa ŋaateeb ki bi kan pa lampo.”
25 Diziam os homens de Israel: Vistes aquele homem que subiu? pois subiu para desafiar a Israel. Ao homem, pois, que o matar, o rei cumulará de grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará livre a casa de seu pai em Israel.
26 Ki Defid boi jab nba see ki kpiau na a, “Li-i tee ki wunba fit kpii Filistia jɔɔ na, ki nyinn Israel teeb fei na ni, bi saa turɔ bee? Ŋaan Filistia nirɔ nba ki waa Yennu na mun tee ŋmee ki saa fit pak biir Yennu nba fo na kunkɔnkɔnna?”
26 Então falou Davi aos homens que se achavam perto dele, dizendo: Que se fará ao homem que matar a esse filisteu, e tirar a afronta de sobre Israel? pois quem é esse incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Ki bi ŋamm wannɔ baa saa teen linba ki tur jɔɔ nba fit kpii Goliaf.
27 E o povo lhe repetiu aquela palavra, dizendo: Assim se fará ao homem que o matar.
28 Yoo nba ki Defid yɔɔrkper Eliab gbat ki Defid piak nan jab na, ki u wutoor doo Defid paak, ki u yet a, “A tuun bee nna na? Ŋmee gorii a pei nba be kunkoouk paak na? A tee dont-n-mɔŋ daanɔe, ki bia mɔk buksin. Li paak ki a baar a tan barii tɔb na.”
28 Eliabe, seu irmão mais velho, ouviu-o quando falava àqueles homens; pelo que se acendeu a sua ira contra Davi, e disse: Por que desceste aqui, e a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Eu conheço a tua presunção, e a maldade do teu coração; pois desceste para ver a peleja.
29 Ki Defid boiɔ a, “N biir bee? N ki mɔk yaak ki saa paki-i?”
29 Respondeu Davi: Que fiz eu agora? porventura não há razão para isso?
30 Ki Defid ŋmat jiant jalɔɔ nna paak, ki bia boi li buboit. Ki wuu boi wunba kur, bi tuu turɔ jiinu ki li tee yomme.
30 E virou-se dele para outro, e repetiu as suas perguntas; e o povo lhe respondeu como da primeira vez.
31 Ki jasiab gbat Defid nba piak maan nba na, ki bi saan wann Sɔɔl, ki Sɔɔl yiinɔ.
31 Então, ouvidas as palavras que Davi falara, foram elas referidas a Saul, que mandou chamá-lo.
32 Ki Defid bet Sɔɔl a, “Chanbaa, sɔɔ daa tiin Filistia nirɔ na. N saa saan ki kɔn nanɔwa.”
32 E Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá, e pelejará contra este filisteu.
33 Ki Sɔɔl yetɔ a, “Aaii, a saa teen nlee ki kɔn nan jɔɔ na? A daa tee bike, ŋaan jɔɔ na ŋarin tee kunkɔnkɔnnɔe u bisin niŋa.”
33 Saul, porém, disse a Davi: Não poderás ir contra esse filisteu para pelejar com ele, pois tu ainda és moço, e ele homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Ki Defid bia lek yet Sɔɔl a, “Min a toontunnɔ tuu kpaar n baa pei-e, ki li-i tee yanbɔr koo naamuuk tan baar ki soor pei na,
34 Então disse Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai, e sempre que vinha um leão, ou um urso, e tomava um cordeiro do rebanho,
35 n tuu wei berɔ ki saa faau, ki fat peeuk na u mɔb ni, ki li-i tee ki u ŋmant n paaki, n tuu soor u turue ki faa kpiu.
35 eu saía após ele, e o matava, e lho arrancava da boca; levantando-se ele contra mim, segurava-o pela queixada, e o feria e matava.
36 Min a daabir ban kpii yanbɔra nan naamuuta, ki Filistia nirɔ nba ki waa Yennu na sii tee nan bi yenɔ nae, kimaan u butin Yennu nba fo na kunkɔnkɔnnawa.
36 O teu servo matava tanto ao leão como ao urso; e este incircunciso filisteu será como um deles, porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 Yennu nba nyinnin yanbɔra nan naamuut mɔi ni na, ŋɔɔe bia saa te ki man nyi Filistia nirɔ na nuu ni.”
37 Disse mais Davi: O Senhor, que me livrou das garras do leão, e das garras do urso, me livrará da mão deste filisteu. Então disse Saul a Davi: Vai, e o Senhor seja contigo.
38 Tɔn, ki Sɔɔl jii u tiɔŋ jatiat ki lann Defid: U lannɔ kut liatir, ki bia yirimɔ u kut fokirik.
38 E vestiu a Davi da sua própria armadura, pôs-lhe sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 Ki Defid nɔɔn Sɔɔl jukbanjiak, kut liatir na paak; ki koor a wun somm, ŋaan gbar sommir, kimaan u ki liar ki li maani. Ki u yet Sɔɔl a, “N kan fit jii linba na nba ki kɔn kɔnni. N ki lia tiat nba na ki li maani.” Li paak ki u liat li kur,
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e procurou em vão andar, pois não estava acostumado àquilo. Então disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois não estou acostumado. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 ŋaan jii u pekpaargbiak, ki gann tanŋiŋara ŋanŋmu, kpenu ni, ki wuun u pakir ni, ki kub naaluubuk u nuu ni, ki ji saan a wun took Goliaf.
40 Então tomou na mão o seu cajado, escolheu do ribeiro cinco seixos lisos e pô-los no alforje de pastor que trazia, a saber, no surrão, e, tomando na mão a sua funda, foi-se chegando ao filisteu.
41 Ki Filistia nirɔ Goliaf chari ki nakii Defid, ki jɔɔ nba dia u naagbankɔŋir na somm u nuntɔɔr ni, ki chari nakii.
41 O filisteu também vinha se aproximando de Davi, tendo a: sua frente o seu escudeiro.
42 Yoo nba ki Goliaf tan nakin Defid ki lau fanu na, ki u yisimɔ kimaan u la nan Defid tee bike ki bia tee naasinŋaŋ.
42 Quando o filisteu olhou e viu a Davi, desprezou-o, porquanto era mancebo, ruivo, e de gentil aspecto.
43 Ki u boi Defid a, “N tee bɔke, ki a dia lanbann ki baat n boori-i?” Ki u ji yi u tingbana sana, ki sat mɔtont Defid paak,
43 Disse o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para tu vires a mim com paus? E o filisteu, pelos seus deuses, amaldiçoou a Davi.
44 ki yet a, “Baat nna, ki min jii a gbanant ki tur nɔɔnii nan muuk ni bonkobit, ki bin ŋmama.”
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e eu darei a tua carne às aves do céu e às bestas do campo.
45 Ki Defid jiin a, “A tookitin nan takoobuko nan kpann nan kpanporuŋ, ŋaan min ŋarin tookita nan Yabint daanɔ sann nie, wunba tee Israel kunkɔnkɔnna Yennu nba ki a sarikitɔ na.
45 Davi, porém, lhe respondeu: Tu vens a mim com espada, com lança e com escudo; mas eu venho a ti em nome do Senhor dos exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Dinna nba na, Yennu saa jiia, ki kubin n nuu ni, ki n saa nyanna ki pot a yur, ŋaan jii Filistia kunkɔnkɔnna nba biar na gbanant ki tur nɔɔnii nan muuk ni bonkobit ki bin ŋman, ki durinya na kur saa bann nan Israel teeb mɔk Yennu,
46 Hoje mesmo o Senhor te entregará na minha mão; ferir-te-ei, e tirar-te-ei a cabeça; os cadáveres do arraial dos filisteus darei hoje mesmo às aves do céu e às feras da terra; para que toda a terra saiba que há Deus em Israel;
47 ki sɔɔ kur nba be nna saa la nan Yennu ki kpaan kpana nan takoobii kaawa, ki fit tint u niibi. Tɔb na tee Yennu yare, ki u saa nyann, ki jii i kur ki kubin ti nuu ni.”
47 e para que toda esta assembléia saiba que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; pois do Senhor é a batalha, e ele vos entregará em nossas mãos.
48 Goliaf nba chari ki nakii Defid na, ki Defid chiar yian ki chetɔ,
48 Quando o filisteu se levantou e veio chegando para se defrontar com Davi, este se apressou e correu ao combate, a encontrar-se com o filisteu.
49 ki tun pakir na ni ki jii tann, ki wuun naaluubuk na ni, ki fuun jaar Goliaf, ki tann na soor u yugbiar ki put u yukpabir, ki u baa ki fabin tiŋ ni.
49 E Davi, metendo a mão no alforje, tirou dali uma pedra e com a funda lha atirou, ferindo o filisteu na testa; a pedra se lhe cravou na testa, e ele caiu com o rosto em terra.
50 Tɔn, ki Defid ki mɔk jukbanjiaki, ŋaan nyann Goliaf, ki kpiiu nan naaluubuk tann.
50 Assim Davi prevaleceu contra o filisteu com uma funda e com uma pedra; feriu-o e o matou; e não havia espada na mão de Davi.
51 Ki Defid chiar saan u boor, ki saa ŋmaau, ŋaan saat ŋɔɔ Goliaf jukbanjiak, ki pot u yur, ki u kpo.
51 Correu, pois, Davi, pôs-se em pé sobre o filisteu e, tomando a espada dele e tirando-a da bainha, o matou, decepando-lhe com ela a cabeça. Vendo então os filisteus que o seu campeão estava morto, fugiram.
52 Ki Israel jab nan Juda jab ji yikin ki waab, ki weib halii ki saa diamm Gaaf, ki bia saa baar Ekronn doo tammɔi boor, ki kpiib, ki bi gbanankpeena dɔɔ sɔnii ni, laa nyii sɔnu nba saa Saaraim, ki saan tuu Gaaf nan Ekronn na.
52 Então os homens de Israel e de Judá se levantaram gritando, e perseguiram os filisteus até a entrada de Gai e até as portas de Ecrom; e caíram os feridos dos filisteus pelo caminho de Saraim até Gate e até Ecrom.
53 Israel jab nba wei Filistia jab ki jen yoo nba, ki bi saat Filistia jab kaaŋ na.
53 Depois voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus, e despojaram os seus arraiais.
54 Ki Defid jii Goliaf yur ki saan nann Jerusalem, ŋaan bir Goliaf jatiat na ŋɔɔ Defid lanbouŋ ni.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém pôs as armas dele na sua tenda.
55 Yoo nba ki Sɔɔl bo la Defid ki u saa a wun kɔn nan Goliaf na, ki Sɔɔl boi Abner, wunba tee kunkɔnkɔnna saakɔɔ na a, “Ŋmee bike na?”
55 Quando Saul viu Davi sair e encontrar-se com o filisteu, perguntou a Abner, o chefe do exército: De quem é filho esse jovem, Abner? Respondeu Abner: Vive a tua alma, ó rei, que não sei.
56 Ki Sɔɔl yet a, “Boin ki laan ŋmee bike.”
56 Disse então o rei: Pergunta, pois, de quem ele é filho.
57 Tɔn, Defid nba kpii Filistia nirɔ na ki jen yoo nba, ki Abner jiiu ki baar nanɔ Sɔɔl boor, ki Defid bia daa dia Goliaf yur, u nuu ni.
57 Voltando, pois, Davi de ferir o filisteu, Abner o tomou consigo, e o trouxe à presença de Saul, trazendo Davi na mão a cabeça do filisteu.
58 Ki Sɔɔl boi Defid a, “Naasimɔ, a tee ŋmee bike?”
58 E perguntou-lhe Saul: De quem és filho, jovem? Respondeu Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.