1 Samuel 14
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Dasiar ki Sɔɔl bija Jonatann tan yet naasimɔ nba jikit u jatiat na a, “Ŋaant ki tin lɔɔr kɔɔ Filistia jab kaaŋ na ni.” Ŋaan Jonatann din ki yet u baa.
1 Um dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos até ao acampamento dos filisteus que está do outro lado. Mas nada disse ao seu pai.
2 Sɔɔl din kar tilontik nna nyakire, ki li be Migronn, ki ki fɔk nan Gibea doo. U din be nan jab kobii ŋanloobe.
2 Saul estava acampado na extremidade de Gabaa, debaixo da romãzeira de Magron, com uma tropa de seiscentos homens aproximadamente.
3 Ŋaan Ahija-e din lia manntɔɔ liatjak na. Ŋɔɔ Ahija din tee Ahitub bike, ki Ahitub tee Ikabod ninja, ki bia tee Finehas bija, ki u mun tee Eli bija, wunba din tee Yennu manntɔɔ ki be Siilo na. Sɔɔl jab maŋ, bi sɔɔ din ki mi nan Jonatann yaati.
3 Aquias, filho de Aquitob, irmão de lcabod, filho de Finéias, filho de Heli, o sacerdote do Senhor em Silo, levava o efod. O povo ignorava a saída de Jônatas.
4 Sɔnu nba ki Jonatann din koor a wun tɔkin ki kɔɔ Filistia jab kaaŋ ni na, jɔkunkona ŋanlee din be li sɔnu ni. Yenn sann din tee Boses, ki leer sann tee Sene.
4 Ora, no desfiladeiro que Jônatas tentava atravessar para atingir a guarnição dos filisteus, havia rochedos altos, em forma de dentes, de um e outro lado, um dos quais se chamava Boses e o outro Sene.
5 Yenn din be niidiitu poe, ki took Mikmas, ki leer na mun be niigaŋ po ki took Geba.
5 Um desses se elevava ao norte, defronte de Macmas, e o outro ao sul, do lado de Gabaa.
6 Ki Jonatann yet naasimɔ nba jikit u jatiat na a, “Ŋaant ki tin lɔɔr kɔɔ Filistia jab nba ki waa Yennu na kaaŋ ni. Li pasiar Yennu saa sommita. Li-i tee ki u sommiti, siar kaa ki saa dɔkin ki ti kan nyanni. Taa lek ki yab na, ŋaan li kan biir siar.”
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, ataquemos a guarnição desses incircuncisos; talvez o Senhor combaterá por nós. Nada impede que ele dê a vitória a poucos tão bem como a muitos.
7 Ki naasimɔ na jiin a, “Teent linba kur ki a loon, n sii be nana.”
7 Seu escudeiro respondeu-lhe: Faze como te aprouver; vai aonde quiseres, que eu te seguirei aonde deliberares.
8 Ki Jonatann yet a, “Li ŋan, ti saa lɔɔre ki ŋaan Filistia jab na n lat.
8 Pois bem, replicou Jônatas; marchemos contra esses homens e mostremos-nos a eles.
9 Li-i tee ki bi betit a, ‘Biat leŋ ki tin baar i boor,’ ŋann ti saa biar kii see-e ki ji kan saan bi boori,
9 Se nos disserem: Esperai até que vamos ter convosco, ficaremos em nosso posto, e não subiremos a eles.
10 ŋaan li-i tee ki bi yet a, ‘Ii do na man,’ ŋann ti saa doe, kimaan ŋanne sii tee nyinn ki turit nan Yennu jiib ki kubin ti nii niwa.”
10 Se, porém, nos disserem: Subi a nós - iremos, porque o Senhor no-los terá entregue nas mãos. Isso nos servirá de sinal.
11 Ki bi kur lekit, ki Filistia jab na lab, ki yet a, “Gotirii, Hiibru teebe nyii tanfiat nba ki bi tuu bɔr li ni ki ji baat na.”
11 Então, mostraram-se ambos à guarnição dos filisteus. Estes disseram: Eis os hebreus que saem das cavernas onde se tinham escondido.
12 Ki bi yiin Jonatann nan naasimɔ nba jikit u jatiat na ki yet a, “Ii do na man ki tin beti siar.”
12 E os homens da guarda gritaram a Jônatas e ao escudeiro: Subi a nós; queremos dizer-vos uma coisa. Jônatas disse ao escudeiro: Segue-me, porque o Senhor os entregou nas mãos de Israel.
13 Ki Jonatann bɔk ki doo jɔkunkonn na, ki naasimɔ na waa u poor po. Ki Jonatann lek Filistia jab na ki faa faab bir, ki naasimɔ na kpiib.
13 Subiu, pois, Jônatas, trepando com as mãos e com os pés, seguido do escudeiro. Os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro matava-os atrás dele.
14 Sinsinn leku maŋ ni, Jonatann nan naasimɔ na din kpii nan jab piinlee nawa, taabana piintaa nan ŋanŋmu sinsuuk ni.
14 Esse foi o primeiro massacre que fizeram Jônatas e o seu escudeiro, metade de uma jeira de terra.
15 Ki jaŋmaanii soor Filistia jab nba be yent na ni na, li jab nba lin fiar nan jab nba be kaaŋ ni ji jekir, ki tiŋ damm, ki ŋmatir be bonchiann, kimaan Yennu-e teen nna.
15 Espalhou-se o terror no acampamento dos filisteus, assim como na região e entre todo o povo. A guarnição e os saqueadores ficaram tomados de espanto, e a terra ficou em pânico: pois aquilo era como um terror de Deus.
16 Ki Sɔɔl jab nba be Gibea doo ni, ki li be Benjaminn yent ni na, la nan ŋmatir baar Filistia jab, ki bi tiin.
16 As sentinelas de Saul que estavam em Gabaa de Benjamim, viram a multidão de fugitivos que se dispersava por todos os lados.
17 Tɔn, ki Sɔɔl yet u jab na a, “Kanin kunkɔnkɔnna na ki laan lamme kaa.” Ki bi kan jab na ki saa ki la Jonatann nan naasimɔ nba jikit u jatiat na.
17 Saul disse ao povo: Fazei uma chamada e vede quem saiu dentre nós. Fez-se a chamada e verificou-se a falta de Jônatas e de seu escudeiro.
18 Ki Sɔɔl yet manntɔɔ Ahija a, “Baat nan Yennu mɔlor lakir na.” Li yoo maŋ, li din tuu be Israel teeb boore.
18 Saul disse a Aquias: Faze aproximar a arca de Deus. {Porque a arca de Deus se encontrava naquele dia com os israelitas.}
19 Sɔɔl nba daa piak nan manntɔɔ na, ki ŋmatir na ŋammit pukii Filistia kaaŋ na ni. Ki Sɔɔl bet manntɔɔ na a yoo ji kaa nan bin boi Yennu.
19 Enquanto Saul falava ao sacerdote, o tumulto no acampamento dos filisteus crescia cada vez mais. Saul disse ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Ki Sɔɔl nan u jab saan lek Filistia jab nba kɔn bi taŋmiɔŋ ni na.
20 O rei e todo o povo que estavam com ele foram até o lugar do combate: os filisteus, numa extrema confusão, voltavam a espada uns contra os outros.
21 Ki Hiibru jasiab nba poŋ tuu be nan Filistia jab ki kɔɔ bi kaaŋ ni na, lebit bi sinsetboa, ki saan taan Sɔɔl nan Jonatann.
21 Os hebreus que tinham estado desde há muito tempo com os filisteus, e que os tinham seguido ao acampamento, voltaram e puseram-se do lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Ki leeb nba tuu bɔr Efraim kunkona ni na gbat nan Filistia jab na tiine, ŋanne ki bi mun kɔɔn bi mɔŋ tɔb na ni ki wei Filistia jab na.
22 Igualmente todos os israelitas que se tinham escondido no monte de Efraim, sabendo que os filisteus tinham fugido, saíram a persegui-los para os ferir.
23 Tɔn, ki Yennu somm Israel teeb li daar, ki bi kɔn halii ki saa gar Betafenn.
23 Naquele dia, o Senhor deu a vitória a Israel. O combate prosseguiu até além de Bet-Aven.
24 Kon din soor Israel jabe daar maŋ, ki bi baŋ, kimaan Sɔɔl din senn sennue ki por kat a, “Mi-i kii boont n datai dinna nba na daann, ŋaan ki wunba dii jeet, mɔtont sii be u paak.” Li paak, sɔɔ din ki lemm jeet li daari.
24 Os israelitas estavam extenuados naquele dia, porque Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito seja o homem que tomar alimento antes do anoitecer, antes que eu me tenha vingado de meus inimigos. Por isso ninguém tinha comido.
25 Ki kunkɔnkɔnna na kur kɔɔ tiiuk ni, ki la siat, ki li be tiŋ na kur po.
25 Todos tinham entrado numa floresta, onde havia mel na superfície do solo.
26 Tiiuk na din gbee nan siate, ŋaan bi sɔɔ din ki lemmi, kimaan bi kur din tiin jaŋmaaniie Sɔɔl mɔpor na po.
26 o povo entrou, pois, na floresta e viu o mel que corria, mas ninguém levou a mão à boca, por respeito ao juramento.
27 Jonatann ŋarin din ki gbat mɔpor nba ki u baa por ki tur jab na, li paak ki u din jii u patu ki tuu sagbouŋ, ki ji dii, ki u kon sɔɔb li taakpaak ni.
27 Mas Jônatas, ignorando o juramento que o seu pai obrigara o povo a fazer, estendeu a ponta da vara que tinha na mão, mergulhou-a num favo de mel e o levou à boca. Então seus olhos {fatigados} brilharam.
28 Ki kunkɔnkɔnna na yenɔ betɔ a, “A baa por kat nan mɔtont sii be daanɔ nba dii jeet dinna paak. Li paak teen ki kon baŋ jab na.”
28 Um homem do grupo disse-lhe: Teu pai fez jurar o povo, dizendo: Maldito o homem que hoje tomar alimento. E o povo estava esgotado.
29 Ki Jonatann jiin a, “Danboor-bee ki n baa tur niib na? Gotir maa dii siat na ki li sɔɔbin biaŋinba.
29 Jônatas disse: Meu pai fez mal à terra. Vede como se me iluminaram os olhos, porque comi um pouco de mel.
30 Li bo sii tee nlee dinna, li-i bonni tee ki bi dii jeet nba ki bi fat bi datai boor na? Dukint ki laan bi bo saa kpi Filistia jab biaŋinba ki pukin?”
30 Ah! se o povo tivesse hoje comido da presa tomada ao inimigo, não teria sido muito maior a derrota dos filisteus?
31 Li daar maŋ ki Israel jab kɔn nyann Filistia jab, ki kpiib, laa nyii Mikmas, ki saa tuu Aijalonn. Yoo nba na ki kon soor Israel jab, ki bi baŋ.
31 Eles bateram, naquele dia, os filisteus desde Macmas até Ajalon.
32 Tɔn, ki bi ji chiar saan bonkobit nba ki bi fat datai boor na peŋ, ki saa jii li pei nan nei ki kpiib tin-yann ni, ki ŋman li nant nan sɔn.
32 O povo, esgotado de fadiga, lançou-se sobre a presa e tomou as ovelhas, os bois e os bezerros, que degolou sobre a terra, comendo a carne juntamente com o sangue.
33 Sɔɔ din saan ki bet Sɔɔl a, “Gotirii, niib na tun ki biir Yennu-wa, bi ŋman nante nan li sɔn.”
33 Eis que o povo está pecando contra o Senhor, vieram dizer a Saul, comendo carne com sangue. Isso é uma impiedade, exclamou o rei; revolvei-me já para aqui uma grande pedra.
34 Ki u ji yetib a, “Nyimin man ki yet sɔɔ kur ki bin baar nan bi nei nan pei ki tan kpib tann na paak ki ŋman. I daa tuun ki biir Yennu ki ŋman nant nan li sɔmi.” Tɔn, ki sɔɔ kur din baar nan bonkobuk nyiɔk maŋ, ki kpiiu tann na paak.
34 Ide por todo o povo, ajuntou, e dizei-lhes que cada um me traga as suas ovelhas e os seus bois, para que sejam degolados aqui. Comê-los-eis então, sem pecar contra o Senhor, comendo carne com sangue. Cada um deles levou naquela noite o gado que tinha em mãos e o degolou ali.
35 Sɔɔl din maa maruŋ binbintir leŋ ki tur Yennu, ŋanne din tee sinsinn binbintir nba ki u maa.
35 Saul edificou um altar ao Senhor. Este foi o primeiro altar que ele levantou.
36 Sɔɔl din yet u jab na a, “Ŋaant ki tin saan Filistia jab boor nyiɔk, ki saa lekib ki lin tan yent sanyiɔk, ki kpi bi kur.”
36 Depois Saul disse: Desçamos durante a noite contra os filisteus e despojemo-los até os primeiros albores do dia e não deixemos vivo um só homem deles. O povo disse: Faze tudo o que melhor te parecer. Então o sacerdote disse: Aproximemo-nos aqui de Deus.
37 Tɔn, ki Sɔɔl boi Yennu a, “N saan lek Filistia jab na-a? A saa turit nyannuwa-a?” Ŋaan Yennu ki turɔ gatu li daari.
37 Saul consultou a Deus: Perseguirei os filisteus? Entregá-los-eis nas mãos de Israel? Mas Deus não lhe respondeu dessa vez.
38 Ki Sɔɔl ŋamm yet kunkɔnkɔnna saakab na a, “Baat man ki tin fiit ki laan yanbɔmm nba ki ti tun dinna.
38 Saul disse: Fazei vir aqui todos os chefes do povo; investigar e dizei-me qual é o pecado que hoje se cometeu.
39 N por nan Yennu nba fo ki teen Israel teeb nyannu na, nan wunbaie tun yanbɔmm na, bin kpiu, li-i lekii tee n bija Jonatann gbaa,” ŋaan ki bi sɔɔ ki yet siari.
39 Pela vida do Senhor, libertador de Israel! Mesmo que fosse o meu filho Jônatas, ele morrerá! Mas ninguém na multidão lhe respondeu.
40 Ki Sɔɔl bia yet Israel teeb na kur a, “Yimm-ii see nna po, ŋaan ki min nan Jonatann-ii see nna na.”
40 Ponde-vos de um lado, disse ele a todo o Israel; eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. A multidão respondeu-lhe: Faze o que te parecer melhor.
41 Ki Sɔɔl miar Yennu nba tee Israel teeb Yomdaanɔ na a, “Bee ki a ki turin gatu dinna? Yennu nba tee Israel teeb Yomdaanɔ, turimin gatu, a tana nba tee Yurim nan Tumim na ni. Li-i tee n bija Jonatann koo n biitie, fan gat tann nba tee Yurim na ni, ŋaan li-i muni tee a niib Israel teebiie, fan gat tann nba tee Tumim na ni.” Ki li soor Sɔɔl nan Jonatann, ŋaan nyik niib na.
41 Saul disse ao Senhor: Deus de Israel, dai-nos a conhecer a verdade! Jônatas e Saul foram designados pela sorte, e o povo ficou livre.
42 Ki Sɔɔl yet a, “Want min nan n bija Jonatann sinsuuk ni.” Ki tann na soor Jonatann.
42 Então Saul disse: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E caiu a sorte em Jônatas.
43 Ki Sɔɔl boi Jonatann a, “A tun bee na?”
43 Confessa-me o que fizeste, disse Saul ao seu filho. Jônatas contou-lhe: Provei um pouco de mel com a ponta da vara que eu. tinha na mão. Eis que vou morrer!
44 Ki Sɔɔl yetɔ a, “Yennu n kpin, li-i tee ki n ki te ki bi kpiiani.”
44 Saul disse: Trate-me Deus com todo o rigor, se não morreres, Jônatas!
45 Ŋaan ki jab na yet Sɔɔl a, “Jonatann nba te ki Israel teeb la nyannjaann na saa kpowa-a? Aaii, ti por senn nan Yennu nba fo na, nan u yur paak kobuk gbaa kan ŋabiri. Waa tun linba daar na ni, li tee Yennu sommir nie ki u tun.” Ki jab na fat Jonatann manfoor, ki bi ji din ki kpiiu.
45 Mas o povo interveio: Como haveria de perecer Jônatas, ele que deu essa vitória tão grande a Israel? Isso não pode ser! Viva Deus! Nem um só cabelo de sua cabeça cairá por terra, porque foi por Deus que ele operou hoje dessa forma. Assim o povo salvou Jônatas, e ele não morreu.
46 Ŋanne ki Sɔɔl ji nyik Filistia jab weiu, ki Filistia jab na ŋmat saan bi yent ni.
46 Saul voltou e não perseguiu os filisteus, que foram para as suas terras.
47 Sɔɔl nba dii Israel naan, li poor poe ki u kɔn nan bi datai lokir kur po: Li Moab teeb nan Amonn teeb, nan Edom teeb, nan Soba batnba, nan Filistia teeb. Ki wuu kɔn nan siaminba kur, u tuu nyanne.
47 Saul, depois de ter tomado posse do reino de Israel, combateu contra todos os inimigos da vizinhança: Moab, os amonitas, Edom, os reis de Soba, os filisteus; para onde quer que se voltava, ele vencia.
48 Ki u kɔn nan parcheenn ki nyann Amalek teeb na gbaa, ki fiar Israel teeb na, bi datai-i lekib yoo nba.
48 Portou-se valorosamente, feriu Amalec e livrou Israel das mãos dos que o devastavam.
49 Sɔɔl bonjai din tee Jonatann nan Isifi nan Malkisua. U bipoo nba tee saakɔɔ din tee Merab, ki wunba joont tee Mikal.
49 Os filhos de Saul foram Jônatas, Jessui e Melquisua; a primogênita de suas duas filhas chamava-se Merob, a mais nova Micol.
50 U ŋaapoo din tee Ahinoam, ki tee Ahimaas bipoo, ki ŋɔɔ Sɔɔl kunkɔnkɔnna saakɔɔ din tee Abner, wunba tee Sɔɔl baa naa bik Ner bija na.
50 Sua mulher chamava-se Aquinoã, filha de Aquimaas. O general de seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Sɔɔl baa Kis nan Abner baa Ner din tee Abiel waase.
51 Cís, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Sɔɔl nba din be u manfoor ni ki wei biaŋinba na, u din kɔn nan Filistia jab bonbiir, u-u diŋ-i la jɔɔ nba Israel teeb ni, ki u mɔk paŋ ki bia mɔk par, u din tuu pukinɔe ki u ji tee u kunkɔnkɔnna na yenɔ.
52 Durante todo o tempo da vida de Saul a guerra foi encarniçada contra os filisteus. O rei, logo que descobria um homem forte e valente, tomava-o a seu serviço.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.