1 Samuel 14

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Dasiar ki Sɔɔl bija Jonatann tan yet naasimɔ nba jikit u jatiat na a, “Ŋaant ki tin lɔɔr kɔɔ Filistia jab kaaŋ na ni.” Ŋaan Jonatann din ki yet u baa.
1 Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu jovem escudeiro: "Vamos ao destacamento filisteu, do outro lado". Ele, porém, não contou isto a seu pai.
2 Sɔɔl din kar tilontik nna nyakire, ki li be Migronn, ki ki fɔk nan Gibea doo. U din be nan jab kobii ŋanloobe.
2 Saul estava sentado debaixo de uma romãzeira na fronteira de Gibeá, em Migrom. Com ele estavam uns seiscentos soldados,
3 Ŋaan Ahija-e din lia manntɔɔ liatjak na. Ŋɔɔ Ahija din tee Ahitub bike, ki Ahitub tee Ikabod ninja, ki bia tee Finehas bija, ki u mun tee Eli bija, wunba din tee Yennu manntɔɔ ki be Siilo na. Sɔɔl jab maŋ, bi sɔɔ din ki mi nan Jonatann yaati.
3 entre os quais Aías, que levava o colete sacerdotal. Ele era filho de Aitube, irmão de Icabode, filho de Finéias e neto de Eli, o sacerdote do Senhor em Siló. Ninguém sabia que Jônatas havia saído.
4 Sɔnu nba ki Jonatann din koor a wun tɔkin ki kɔɔ Filistia jab kaaŋ ni na, jɔkunkona ŋanlee din be li sɔnu ni. Yenn sann din tee Boses, ki leer sann tee Sene.
4 Em cada lado do desfiladeiro que Jônatas pretendia atravessar para chegar ao destacamento filisteu, havia um penhasco íngreme; um se chamava Bozez; o outro, Sené.
5 Yenn din be niidiitu poe, ki took Mikmas, ki leer na mun be niigaŋ po ki took Geba.
5 Havia um penhasco ao norte, na direção de Micmás, e outro ao sul, na direção de Geba.
6 Ki Jonatann yet naasimɔ nba jikit u jatiat na a, “Ŋaant ki tin lɔɔr kɔɔ Filistia jab nba ki waa Yennu na kaaŋ ni. Li pasiar Yennu saa sommita. Li-i tee ki u sommiti, siar kaa ki saa dɔkin ki ti kan nyanni. Taa lek ki yab na, ŋaan li kan biir siar.”
6 E Jônatas disse a seu escudeiro: "Vamos ao destacamento daqueles incircuncisos. Talvez o Senhor aja em nosso favor, pois nada pode impedir o Senhor de salvar, seja com muitos ou com poucos".
7 Ki naasimɔ na jiin a, “Teent linba kur ki a loon, n sii be nana.”
7 Disse seu escudeiro: "Faze tudo o que tiveres em mente; eu irei contigo".
8 Ki Jonatann yet a, “Li ŋan, ti saa lɔɔre ki ŋaan Filistia jab na n lat.
8 Jônatas disse: "Venha, vamos atravessar na direção dos soldados e deixaremos que nos avistem.
9 Li-i tee ki bi betit a, ‘Biat leŋ ki tin baar i boor,’ ŋann ti saa biar kii see-e ki ji kan saan bi boori,
9 Se nos disserem: ‘Esperem aí até que cheguemos perto’, ficaremos onde estivermos e não avançaremos.
10 ŋaan li-i tee ki bi yet a, ‘Ii do na man,’ ŋann ti saa doe, kimaan ŋanne sii tee nyinn ki turit nan Yennu jiib ki kubin ti nii niwa.”
10 Mas, se disserem: ‘Subam até aqui’, subiremos, pois este será um sinal para nós de que o Senhor os entregou em nossas mãos".
11 Ki bi kur lekit, ki Filistia jab na lab, ki yet a, “Gotirii, Hiibru teebe nyii tanfiat nba ki bi tuu bɔr li ni ki ji baat na.”
11 Então os dois se deixaram ver pelo destacamento dos filisteus, que disseram: "Vejam, os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos".
12 Ki bi yiin Jonatann nan naasimɔ nba jikit u jatiat na ki yet a, “Ii do na man ki tin beti siar.”
12 E gritaram para Jônatas e seu escudeiro: "Subam até aqui e lhes daremos uma lição". Diante disso, Jônatas disse a seu escudeiro: "Siga-me; o Senhor os entregou nas mãos de Israel".
13 Ki Jonatann bɔk ki doo jɔkunkonn na, ki naasimɔ na waa u poor po. Ki Jonatann lek Filistia jab na ki faa faab bir, ki naasimɔ na kpiib.
13 Jônatas escalou, usando as mãos e os pés, e o escudeiro foi logo atrás. Jônatas começou a derrubá-los, e seu escudeiro, logo atrás dele, os matava.
14 Sinsinn leku maŋ ni, Jonatann nan naasimɔ na din kpii nan jab piinlee nawa, taabana piintaa nan ŋanŋmu sinsuuk ni.
14 Naquele primeiro ataque, Jônatas e seu escudeiro mataram cerca de vinte homens numa pequena área de terra.
15 Ki jaŋmaanii soor Filistia jab nba be yent na ni na, li jab nba lin fiar nan jab nba be kaaŋ ni ji jekir, ki tiŋ damm, ki ŋmatir be bonchiann, kimaan Yennu-e teen nna.
15 Então caiu terror sobre todo o exército, tanto sobre os que estavam no acampamento e no campo, como sobre os que estavam nos destacamentos e até mesmo nas tropas de ataque. O chão tremeu e houve um pânico terrível.
16 Ki Sɔɔl jab nba be Gibea doo ni, ki li be Benjaminn yent ni na, la nan ŋmatir baar Filistia jab, ki bi tiin.
16 As sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim viram o exército filisteu se dispersando, correndo em todas as direções.
17 Tɔn, ki Sɔɔl yet u jab na a, “Kanin kunkɔnkɔnna na ki laan lamme kaa.” Ki bi kan jab na ki saa ki la Jonatann nan naasimɔ nba jikit u jatiat na.
17 Então Saul disse aos seus soldados: "Contem os soldados e vejam quem está faltando". Quando o fizeram, viram que Jônatas e seu escudeiro não estavam presentes.
18 Ki Sɔɔl yet manntɔɔ Ahija a, “Baat nan Yennu mɔlor lakir na.” Li yoo maŋ, li din tuu be Israel teeb boore.
18 Saul ordenou a Aías: "Traga a arca de Deus". Naquele tempo ela estava com os israelitas.
19 Sɔɔl nba daa piak nan manntɔɔ na, ki ŋmatir na ŋammit pukii Filistia kaaŋ na ni. Ki Sɔɔl bet manntɔɔ na a yoo ji kaa nan bin boi Yennu.
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, o tumulto no acampamento filisteu ia crescendo cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: "Não precisa trazer a arca".
20 Ki Sɔɔl nan u jab saan lek Filistia jab nba kɔn bi taŋmiɔŋ ni na.
20 Então Saul e todos os soldados se reuniram e foram para a batalha. Encontraram os filisteus em total confusão, ferindo uns aos outros com suas espadas.
21 Ki Hiibru jasiab nba poŋ tuu be nan Filistia jab ki kɔɔ bi kaaŋ ni na, lebit bi sinsetboa, ki saan taan Sɔɔl nan Jonatann.
21 Alguns hebreus que antes estavam do lado dos filisteus e que com eles tinham ido ao acampamento filisteu, passaram para o lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Ki leeb nba tuu bɔr Efraim kunkona ni na gbat nan Filistia jab na tiine, ŋanne ki bi mun kɔɔn bi mɔŋ tɔb na ni ki wei Filistia jab na.
22 Quando todos os israelitas que haviam se escondido nos montes de Efraim ouviram que os filisteus batiam em retirada, também entraram na batalha, perseguindo-os.
23 Tɔn, ki Yennu somm Israel teeb li daar, ki bi kɔn halii ki saa gar Betafenn.
23 Assim o Senhor concedeu vitória a Israel naquele dia, e a batalha se espalhou para além de Bete-Áven.
24 Kon din soor Israel jabe daar maŋ, ki bi baŋ, kimaan Sɔɔl din senn sennue ki por kat a, “Mi-i kii boont n datai dinna nba na daann, ŋaan ki wunba dii jeet, mɔtont sii be u paak.” Li paak, sɔɔ din ki lemm jeet li daari.
24 Os homens de Israel estavam exaustos naquele dia, pois Saul havia lhes imposto um juramento, dizendo: "Maldito seja todo o que comer antes do anoitecer, antes que eu tenha me vingado de meus inimigos! " Por isso ninguém tinha comido nada.
25 Ki kunkɔnkɔnna na kur kɔɔ tiiuk ni, ki la siat, ki li be tiŋ na kur po.
25 O exército inteiro entrou num bosque, onde havia mel no chão.
26 Tiiuk na din gbee nan siate, ŋaan bi sɔɔ din ki lemmi, kimaan bi kur din tiin jaŋmaaniie Sɔɔl mɔpor na po.
26 Eles viram o mel escorrendo, contudo ninguém comeu pois temiam o juramento.
27 Jonatann ŋarin din ki gbat mɔpor nba ki u baa por ki tur jab na, li paak ki u din jii u patu ki tuu sagbouŋ, ki ji dii, ki u kon sɔɔb li taakpaak ni.
27 Jônatas, porém, não sabia do juramento que seu pai havia imposto ao exército de modo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão e a molhou no favo de mel. Quando comeu seus olhos brilharam.
28 Ki kunkɔnkɔnna na yenɔ betɔ a, “A baa por kat nan mɔtont sii be daanɔ nba dii jeet dinna paak. Li paak teen ki kon baŋ jab na.”
28 Então um dos soldados lhe disse: "Seu pai impôs ao exército um juramento severo, dizendo: ‘Maldito seja todo o que comer hoje! ’ Por isso os homens estão exaustos".
29 Ki Jonatann jiin a, “Danboor-bee ki n baa tur niib na? Gotir maa dii siat na ki li sɔɔbin biaŋinba.
29 Jônatas disse: "Meu pai trouxe desgraça para nós. Veja como meus olhos brilham desde que provei um pouco deste mel.
30 Li bo sii tee nlee dinna, li-i bonni tee ki bi dii jeet nba ki bi fat bi datai boor na? Dukint ki laan bi bo saa kpi Filistia jab biaŋinba ki pukin?”
30 Como teria sido bem melhor se os homens tivessem comido hoje um pouco do que tomaram dos seus inimigos. A matança de filisteus não teria sido ainda maior? "
31 Li daar maŋ ki Israel jab kɔn nyann Filistia jab, ki kpiib, laa nyii Mikmas, ki saa tuu Aijalonn. Yoo nba na ki kon soor Israel jab, ki bi baŋ.
31 Naquele dia, depois de derrotarem os filisteus, desde Micmás até Aijalom, os israelitas estavam completamente exaustos.
32 Tɔn, ki bi ji chiar saan bonkobit nba ki bi fat datai boor na peŋ, ki saa jii li pei nan nei ki kpiib tin-yann ni, ki ŋman li nant nan sɔn.
32 Eles então se lançaram sobre os despojos e pegaram ovelhas, bois e bezerros, e mataram-nos ali mesmo e comeram a carne com o sangue.
33 Sɔɔ din saan ki bet Sɔɔl a, “Gotirii, niib na tun ki biir Yennu-wa, bi ŋman nante nan li sɔn.”
33 E alguém disse a Saul: "Veja, os soldados estão pecando contra o Senhor, comendo carne com sangue". Ele disse: "Vocês foram infiéis. Rolem uma grande pedra até aqui.
34 Ki u ji yetib a, “Nyimin man ki yet sɔɔ kur ki bin baar nan bi nei nan pei ki tan kpib tann na paak ki ŋman. I daa tuun ki biir Yennu ki ŋman nant nan li sɔmi.” Tɔn, ki sɔɔ kur din baar nan bonkobuk nyiɔk maŋ, ki kpiiu tann na paak.
34 Saiam entre os soldados e digam-lhes: ‘Cada um traga a mim seu boi ou sua ovelha, abatam-nos e comam a carne aqui. Não pequem contra o Senhor comendo carne com sangue’ ". Assim, cada um levou seu boi naquela noite e ali os abateram.
35 Sɔɔl din maa maruŋ binbintir leŋ ki tur Yennu, ŋanne din tee sinsinn binbintir nba ki u maa.
35 Então, Saul edificou um altar para o Senhor; foi a primeira vez que fez isso.
36 Sɔɔl din yet u jab na a, “Ŋaant ki tin saan Filistia jab boor nyiɔk, ki saa lekib ki lin tan yent sanyiɔk, ki kpi bi kur.”
36 Saul disse ainda: "Desçamos atrás dos filisteus, à noite, e os saqueemos até o amanhecer, e não deixemos vivo nem um só deles". Eles responderam: "Faze o que achares melhor". O sacerdote, porém, disse: "Consultemos aqui a Deus".
37 Tɔn, ki Sɔɔl boi Yennu a, “N saan lek Filistia jab na-a? A saa turit nyannuwa-a?” Ŋaan Yennu ki turɔ gatu li daari.
37 Então Saul perguntou a Deus: "Devo perseguir os filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel? " Mas naquele dia Deus não lhe respondeu.
38 Ki Sɔɔl ŋamm yet kunkɔnkɔnna saakab na a, “Baat man ki tin fiit ki laan yanbɔmm nba ki ti tun dinna.
38 Disse então Saul: "Venham cá, todos vocês que são líderes do exército, e descubramos que pecado foi cometido hoje.
39 N por nan Yennu nba fo ki teen Israel teeb nyannu na, nan wunbaie tun yanbɔmm na, bin kpiu, li-i lekii tee n bija Jonatann gbaa,” ŋaan ki bi sɔɔ ki yet siari.
39 Juro pelo nome do Senhor, o libertador de Israel, mesmo que seja meu filho Jônatas, ele morrerá". Mas ninguém disse uma só palavra.
40 Ki Sɔɔl bia yet Israel teeb na kur a, “Yimm-ii see nna po, ŋaan ki min nan Jonatann-ii see nna na.”
40 Então disse Saul a todos os israelitas: "Fiquem vocês de um lado; eu e meu filho Jônatas ficaremos do outro". E eles responderam: "Faze o que achares melhor".
41 Ki Sɔɔl miar Yennu nba tee Israel teeb Yomdaanɔ na a, “Bee ki a ki turin gatu dinna? Yennu nba tee Israel teeb Yomdaanɔ, turimin gatu, a tana nba tee Yurim nan Tumim na ni. Li-i tee n bija Jonatann koo n biitie, fan gat tann nba tee Yurim na ni, ŋaan li-i muni tee a niib Israel teebiie, fan gat tann nba tee Tumim na ni.” Ki li soor Sɔɔl nan Jonatann, ŋaan nyik niib na.
41 E Saul orou ao Senhor, ao Deus de Israel: "Dá-me a resposta certa". A sorte caiu em Jônatas e Saul, e os soldados saíram livres.
42 Ki Sɔɔl yet a, “Want min nan n bija Jonatann sinsuuk ni.” Ki tann na soor Jonatann.
42 Saul disse: "Tirem sortes entre mim e meu filho Jônatas". E Jônatas foi indicado.
43 Ki Sɔɔl boi Jonatann a, “A tun bee na?”
43 Então Saul disse a Jônatas: "Diga-me o que você fez". E Jônatas lhe contou: "Eu provei um pouco de mel com a ponta de minha vara. Estou pronto para morrer".
44 Ki Sɔɔl yetɔ a, “Yennu n kpin, li-i tee ki n ki te ki bi kpiiani.”
44 Saul disse: "Que Deus me castigue com todo rigor, caso você não morra, Jônatas! "
45 Ŋaan ki jab na yet Sɔɔl a, “Jonatann nba te ki Israel teeb la nyannjaann na saa kpowa-a? Aaii, ti por senn nan Yennu nba fo na, nan u yur paak kobuk gbaa kan ŋabiri. Waa tun linba daar na ni, li tee Yennu sommir nie ki u tun.” Ki jab na fat Jonatann manfoor, ki bi ji din ki kpiiu.
45 Os soldados, porém, disseram a Saul: "Será que Jônatas, que trouxe esta grande libertação para Israel deve morrer? Nunca! Juramos pelo nome do Senhor, nem um só cabelo de sua cabeça cairá ao chão, pois ele fez isso hoje com o auxílio de Deus". Então os homens resgataram Jônatas, e ele não foi morto.
46 Ŋanne ki Sɔɔl ji nyik Filistia jab weiu, ki Filistia jab na ŋmat saan bi yent ni.
46 E Saul parou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para sua própria terra.
47 Sɔɔl nba dii Israel naan, li poor poe ki u kɔn nan bi datai lokir kur po: Li Moab teeb nan Amonn teeb, nan Edom teeb, nan Soba batnba, nan Filistia teeb. Ki wuu kɔn nan siaminba kur, u tuu nyanne.
47 Quando Saul assumiu o reinado sobre Israel, lutou contra os seus inimigos em redor: moabitas, amonitas, edomitas, os reis de Zobá e os filisteus. Para qualquer lado que fosse, infligia-lhes castigo.
48 Ki u kɔn nan parcheenn ki nyann Amalek teeb na gbaa, ki fiar Israel teeb na, bi datai-i lekib yoo nba.
48 Lutou corajosamente e derrotou os amalequitas, libertando Israel das mãos daqueles que os saqueavam.
49 Sɔɔl bonjai din tee Jonatann nan Isifi nan Malkisua. U bipoo nba tee saakɔɔ din tee Merab, ki wunba joont tee Mikal.
49 Os filhos de Saul foram Jônatas, Isvi e Malquisua. O nome de sua filha mais velha era Merabe, e o da mais nova era Mical.
50 U ŋaapoo din tee Ahinoam, ki tee Ahimaas bipoo, ki ŋɔɔ Sɔɔl kunkɔnkɔnna saakɔɔ din tee Abner, wunba tee Sɔɔl baa naa bik Ner bija na.
50 Sua mulher chamava-se Ainoã e era filha de Aimaás. O nome do comandante do exército de Saul era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Sɔɔl baa Kis nan Abner baa Ner din tee Abiel waase.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Sɔɔl nba din be u manfoor ni ki wei biaŋinba na, u din kɔn nan Filistia jab bonbiir, u-u diŋ-i la jɔɔ nba Israel teeb ni, ki u mɔk paŋ ki bia mɔk par, u din tuu pukinɔe ki u ji tee u kunkɔnkɔnna na yenɔ.
52 Houve guerra acirrada contra os filisteus durante todo o reinado de Saul. Por isso sempre que Saul conhecia um homem forte e corajoso, alistava-o no seu exército.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.