1 Reis 22
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Manu din be Siria teeb nan Israel teeb sinsuuk ni, bina ŋanlee nba wei na,
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 ŋaan binn nba wei ŋantaa na ni, ki Juda kpanbar Jehosafat saan ki foont Israel kpanbar Ahab.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Ki Israel kpanbar Ahab boi u saakab a, “Bee ki ti ki tun siar ki gaar Ramof nba be Gilead yent ni na Siria kpanbar boori? Li tee ti yente.”
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Ŋanne Ahab boi Jehosafat a, “A saa chianin ki man saan wor Ramof-aa?”
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Ŋaan ŋaant ki tin boi Yennu sinsinna.”
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Li yoo na ki Ahab tun yiin yenbis sɔkiniinba, ki bi tee nan kobii ŋanna nawa, ki tan boib a, “N saan wor Ramof amii n daa saa?”
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Ŋaan ki Jehosafat boi a, “Sɔkinii sɔɔ ji kaa ki ti saa fit te wun boi Yennu ki turiti-i.”
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Ki Ahab jiin a, “Yenɔkɔɔ biar, ŋɔɔe tee Mikaya, ki tee Imla bija, ŋaan n namɔe, kimaan u ki mi sɔkin barŋanii ki jiin n po; u yɔɔ sɔkint bonbiire ki jiin n po.”
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Ŋanne ki Ahab yiin u ŋaatoontunna saakɔɔ, ki tumɔ a wun saan yiin Mikaya ki baar nanɔ yian.
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Ki kpanbara banlee maŋ lia bi naan liant ki kar bi gbant paak, jarik ni, doo na nanyer po, ki kpia Samaria doo maŋ tammɔb, ki yenbis sɔkiniinba na be leŋ, ki sɔkint maan bi tɔɔnn.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Ki sɔkiniinba maŋ yenɔ, wunba sann tee Sedekaya, ki u baa tee Kenaana na, din jii kut ki nan yina ki yet Ahab a, “Yennu nba pak linbae na: A saa jii nae ki kɔn nan Siria teeb na ki biirib chain chain.”
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Ki sɔkiniinba na kur mun bia yet nna, a wuu somm kii took Ramof po, ki u saa nyannira, a Yennu saa turɔ nyannuwa.
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Ŋaan sɔɔ toontunna saakɔɔ nba saan a wun saa yiin Mikaya na poŋ saa yetɔ a, “Sɔkiniinba kur pak linba ŋane ki jiin kpanbar na po, li ŋan ki fan mun tun nna.”
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Ŋaan ki Mikaya jiin a, “N por Yennu nba fo na sann ni nan linba ki u wannin kɔɔe ki n saa pak.”
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Waa dɔkit kpanbar Ahab paak yoo nba, ki kpanbar na boiɔ a, “Mikaya, min nan kpanbar Jehosafat n saan wor Ramof amii ti daa saa?”
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Ki Ahab yet a, “Li-i tee ki a piak nanin Yennu sann ni, fan pak barmɔnii. Taar munŋaae ki n saa paka linba na?”
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Ki Mikaya jiin a, “N la Israel kunkɔnkɔnna lin kunkona paak, ki tee nan pei nba ki mɔk pekpaarik na, ki Yennu yet a, ‘Jab na ki mɔk tɔɔndaanɔ. Ŋaant ki bin kun nan parmaasir.’ ”
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Ki Ahab yet Jehosafat a, “N ki paka nan u ki ban pak siar ki li tee bonŋann ki jiin n po-o? U yɔɔ piak bonbiire ki jiint n po.”
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Ki Mikaya ŋamii yeen a, “Tɔn, gbiintir linba ki Yennu piak. N la ki Yennu kar u binbintir paak Yendɔuŋ ni, ki u malakanba see u boor ni.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 Ki Yennu boi a, ‘Ŋmee saa saan ki kpann Ahab ki wun saan Ramof, ki bin saa kpiu?’ Ki malakanba na yemm tuu bikin yenn, ki leeb n mun bikin leer,
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 nan seek nba tan baar ki yet Yennu a, ‘Min saa kpannɔwa.’
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 Ki Yennu boiɔ a, ‘A saa kpannɔ nlee?’ Ki seek na jiin a, ‘N saa saane ki te Ahab yenbis sɔkiniinba na kur n faar faak.’ Ki Yennu yet a, ‘Ii saa ki saa kpannɔ. A saa nyanna.’ ”
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 Li yoo na ki Mikaya ŋamm pak a, “Linba tume na. Yennu te ki a yenbis sɔkiniinba na faare ki tura. Ŋaan u mɔŋ ŋarin senn nan biirue saa baar.”
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Li yoo na ki sɔkinii Sedekaya saan Mikaya boor ki saa pebɔ, ŋaan boiɔ a, “Nlee yooe ki Yennu Seek nyii n boor ki baar tan pak nanani?”
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Ki Mikaya yetɔ a, “A tan saa bannir, yoo nba ki a gar lanpoor po diiuk na ni a fan bɔr nae.”
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Ki kpanbar Ahab tur u saakayenɔ mɔb a, “Soot Mikaya ki saan nanɔ Amonn boor, wunba tee doo yudaanɔ na, nan n bija Joas boor.
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 A betib ki bin kɔɔnɔ dansarik kii teenɔ jarpeenn nan nyun kuukɔɔ nan yoo nba ki n tan saa jen nan laafia.”
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Ki Mikaya jiin a, “Li-i tee ki a jen nan laafia, ŋann ŋarin li wann nan Yennu ki pak nanime na,” ki bia yet a, “Sɔɔ kur n gbiint linba ki n piak na.”
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Tɔn, ki Israel kpanbar Ahab nan Juda kpanbar Jehosafat saan a bin lek Ramof nba be Gilead yent ni na.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Ŋaan sɔɔ Israel kpanbar Ahab poŋ yet Jehosafat a, “Taa saa tɔb na, n saa lia tayanae, ŋaan fin n lia naan liant.” Ki Israel kpanbar maŋ lia tayana ki saan tɔb.
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Ŋaan sɔɔ Siria kpanbar na dɔŋ tur u taantorit ŋmakit-teeb saakab nba tee piintaa nan banlee na mɔb nan bi daa loon sɔɔ bin kpi, see Israel kpanbar na kuukɔɔ.
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Baa la kpanbar Jehosafat yoo nba, ki bi kur mi a ŋɔɔe tee Israel kpanbar na, ki bi ŋmant a bin lekɔ, ŋaan waa yikin yoo nba,
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 ki bi bann nan ŋɔɔ kaa tee Israel kpanbar na, ki ji nyikɔ,
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 ki taan sɔɔ Siria kunkɔnkɔnna maŋ yenɔ yek peenu, ki li soor kpanbar Ahab maŋ tɔbliatir nba tee kut na tintaanboor, ki gar soor u par paak, ki u mɔ nan wunba ŋmakitir u taantoruk na a, “N la daŋa. Ŋmantir ki nyi tɔb na ni.”
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 Yoo nba ki tɔb nunii mɔn na, ki Ahab ji kar deen taantoruk na ni, ki took Siria teeb na. Waa la daŋ na, ki sɔn nyii ki wakin ki lint toruk na tiŋ po, ki daajoouk tan baar ki u kpo.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Yonnu nba tan siik naanunmɔnn yoo nba, ki mɔmaan lint Israel kunkɔnkɔnna kur boor a, “Jɔɔ kur n ŋmat kun u yent ni nan u doo ni.”
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Nna bannue ki kpanbar Ahab din kpo, ki bi jii u gbanant ki saan nann Samaria, ki saa pii.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Bi din saan nan u taantoruk na ki saa wuur Samaria nyundɔɔkar nie, siaminba ki bonchonchona wuur na, ki bɔi lenn u sɔn, nan Yennu nba daan yet biaŋinba na.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Linba kur pukin ki kpanbar Ahab tun, nan waa din jii loobnyana ki faŋ u naan ŋaak na, nan doi nba ki u maa kur, li sɔb ki be Israel kpanbara barkperii gbant ni.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 U kuun poor po ki u bija Ahasia gaar u naan na.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 Kpanbar Ahab naan bina ŋanna nie ki Asa bija Jehosafat dii Juda naan,
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 ki sɔɔ ki u daa tee bina piintaa nan ŋanŋmu, ki kar Jerusalem bina piinlee nan ŋanŋmu. U naa sann din tee Asuba ki tee Sili bipoo.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 U din tee nan u baa Asa nba din tee biaŋinba nae, ki tun linba ŋan Yennu tɔɔnn; ŋaan ki yeer patmannboa, ki niib na ŋamii mann maruŋ ki jokin bonnunubit leŋ.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Jehosafat din soor Israel kpanbar yɔɔs.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Linba kur pukin ki Jehosafat din tun, laa tee u partoonn nan tɔb faanu, li sɔb ki be Juda kpanbara barkperii gbant ni.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 U din ber jab nan poob nba tee bonchonchona ki tuun pata binbinta paak ki poŋ din be u baa Asa naan yoowa na.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 Edom tiŋ din ki mɔk kpanbari; Juda kpanbare din nyinn u taatar ki u dia Edom tiŋ.
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Kpanbar Jehosafat din kpeer ŋarinte, a bii saa Ofir tiŋ ni, kii jikit salima, ŋaan bi ŋarint maŋ din biire mɔkgbeŋir ni, Esion-geber boor, ki gbar saanu.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 Ki Israel kpanbar Ahasia loon ki u jab nan Jehosafat jab-ii lakin kii tuun nan ŋarint na, ŋaan ki Jehosafat ki saki.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Jehosafat din tan kpo, ki bi piiu kpanbara kaat ni, Defid doo ni. Ki u bija Jehoram gaar u naan na.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 Juda kpanbar Jehosafat naan bina piik nan ŋanlore nie, ki Ahab bija Ahasia dii Israel naan, ki kar Samaria bina ŋanlee.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 U din tun ki biir Yennu, ki wei u baa Ahab taaboot, nan u naa Jesebel taaboot, nan kpanbar Jeroboam nba din kɔɔn Israel teeb toonbiit ni na taaboot,
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 ki din waa tingbann nba ki bi yiu Baal na ki jiantirɔ, ki donn Israel teeb Yomdaanɔ Yennu wutoor, nan u baa nba din teen biaŋinba na.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.