1 Reis 22
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Manu din be Siria teeb nan Israel teeb sinsuuk ni, bina ŋanlee nba wei na,
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre a Síria e Israel.
2 ŋaan binn nba wei ŋantaa na ni, ki Juda kpanbar Jehosafat saan ki foont Israel kpanbar Ahab.
2 Porém, no terceiro ano, desceu Josafá, rei de Judá, para avistar-se com o rei de Israel.
3 Ki Israel kpanbar Ahab boi u saakab a, “Bee ki ti ki tun siar ki gaar Ramof nba be Gilead yent ni na Siria kpanbar boori? Li tee ti yente.”
3 Disse o rei de Israel aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós hesitamos em tomá-la das mãos do rei da Síria?
4 Ŋanne Ahab boi Jehosafat a, “A saa chianin ki man saan wor Ramof-aa?”
4 Então, perguntou a Josafá: Irás tu comigo à peleja, a Ramote-Gileade? Respondeu Josafá ao rei de Israel: Serei como tu és, o meu povo, como o teu povo, os meus cavalos, como os teus cavalos.
5 Ŋaan ŋaant ki tin boi Yennu sinsinna.”
5 Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta primeiro a palavra do Senhor .
6 Li yoo na ki Ahab tun yiin yenbis sɔkiniinba, ki bi tee nan kobii ŋanna nawa, ki tan boib a, “N saan wor Ramof amii n daa saa?”
6 Então, o rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes disse: Irei à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? Eles disseram: Sobe, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Ŋaan ki Jehosafat boi a, “Sɔkinii sɔɔ ji kaa ki ti saa fit te wun boi Yennu ki turiti-i.”
7 Disse, porém, Josafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor para o consultarmos?
8 Ki Ahab jiin a, “Yenɔkɔɔ biar, ŋɔɔe tee Mikaya, ki tee Imla bija, ŋaan n namɔe, kimaan u ki mi sɔkin barŋanii ki jiin n po; u yɔɔ sɔkint bonbiire ki jiin n po.”
8 Respondeu o rei de Israel a Josafá: Há um ainda, pelo qual se pode consultar o Senhor , porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim o que é bom, mas somente o que é mau. Este é Micaías, filho de Inlá. Disse Josafá: Não fale o rei assim.
9 Ŋanne ki Ahab yiin u ŋaatoontunna saakɔɔ, ki tumɔ a wun saan yiin Mikaya ki baar nanɔ yian.
9 Então, o rei de Israel chamou um oficial e disse: Traze-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Ki kpanbara banlee maŋ lia bi naan liant ki kar bi gbant paak, jarik ni, doo na nanyer po, ki kpia Samaria doo maŋ tammɔb, ki yenbis sɔkiniinba na be leŋ, ki sɔkint maan bi tɔɔnn.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Ki sɔkiniinba maŋ yenɔ, wunba sann tee Sedekaya, ki u baa tee Kenaana na, din jii kut ki nan yina ki yet Ahab a, “Yennu nba pak linbae na: A saa jii nae ki kɔn nan Siria teeb na ki biirib chain chain.”
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: Assim diz o Senhor : Com este escornearás os siros até de todo os consumir.
12 Ki sɔkiniinba na kur mun bia yet nna, a wuu somm kii took Ramof po, ki u saa nyannira, a Yennu saa turɔ nyannuwa.
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
13 Ŋaan sɔɔ toontunna saakɔɔ nba saan a wun saa yiin Mikaya na poŋ saa yetɔ a, “Sɔkiniinba kur pak linba ŋane ki jiin kpanbar na po, li ŋan ki fan mun tun nna.”
13 O mensageiro que fora chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles e fala o que é bom.
14 Ŋaan ki Mikaya jiin a, “N por Yennu nba fo na sann ni nan linba ki u wannin kɔɔe ki n saa pak.”
14 Respondeu Micaías: Tão certo como vive o Senhor , o que o Senhor me disser, isso falarei.
15 Waa dɔkit kpanbar Ahab paak yoo nba, ki kpanbar na boiɔ a, “Mikaya, min nan kpanbar Jehosafat n saan wor Ramof amii ti daa saa?”
15 E, vindo ele ao rei, este lhe perguntou: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja ou deixaremos de ir? Ele lhe respondeu: Sobe e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Ki Ahab yet a, “Li-i tee ki a piak nanin Yennu sann ni, fan pak barmɔnii. Taar munŋaae ki n saa paka linba na?”
16 O rei lhe disse: Quantas vezes te conjurarei, que não me fales senão a verdade em nome do Senhor ?
17 Ki Mikaya jiin a, “N la Israel kunkɔnkɔnna lin kunkona paak, ki tee nan pei nba ki mɔk pekpaarik na, ki Yennu yet a, ‘Jab na ki mɔk tɔɔndaanɔ. Ŋaant ki bin kun nan parmaasir.’ ”
17 Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor : Estes não têm dono; torne cada um em paz para a sua casa.
18 Ki Ahab yet Jehosafat a, “N ki paka nan u ki ban pak siar ki li tee bonŋann ki jiin n po-o? U yɔɔ piak bonbiire ki jiint n po.”
18 Então, o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele não profetiza a meu respeito o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Ki Mikaya ŋamii yeen a, “Tɔn, gbiintir linba ki Yennu piak. N la ki Yennu kar u binbintir paak Yendɔuŋ ni, ki u malakanba see u boor ni.
19 Micaías prosseguiu: Ouve, pois, a palavra do Senhor : Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército do céu estava junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.
20 Ki Yennu boi a, ‘Ŋmee saa saan ki kpann Ahab ki wun saan Ramof, ki bin saa kpiu?’ Ki malakanba na yemm tuu bikin yenn, ki leeb n mun bikin leer,
20 Perguntou o Senhor : Quem enganará a Acabe, para que suba e caia em Ramote-Gileade? Um dizia desta maneira, e outro, de outra.
21 nan seek nba tan baar ki yet Yennu a, ‘Min saa kpannɔwa.’
21 Então, saiu um espírito, e se apresentou diante do Senhor , e disse: Eu o enganarei. Perguntou-lhe o Senhor : Com quê?
22 Ki Yennu boiɔ a, ‘A saa kpannɔ nlee?’ Ki seek na jiin a, ‘N saa saane ki te Ahab yenbis sɔkiniinba na kur n faar faak.’ Ki Yennu yet a, ‘Ii saa ki saa kpannɔ. A saa nyanna.’ ”
22 Respondeu ele: Sairei e serei espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Disse o Senhor : Tu o enganarás e ainda prevalecerás; sai e faze-o assim.
23 Li yoo na ki Mikaya ŋamm pak a, “Linba tume na. Yennu te ki a yenbis sɔkiniinba na faare ki tura. Ŋaan u mɔŋ ŋarin senn nan biirue saa baar.”
23 Eis que o Senhor pôs o espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas e o Senhor falou o que é mau contra ti.
24 Li yoo na ki sɔkinii Sedekaya saan Mikaya boor ki saa pebɔ, ŋaan boiɔ a, “Nlee yooe ki Yennu Seek nyii n boor ki baar tan pak nanani?”
24 Então, Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e disse: Por onde saiu de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
25 Ki Mikaya yetɔ a, “A tan saa bannir, yoo nba ki a gar lanpoor po diiuk na ni a fan bɔr nae.”
25 Disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara, para te esconderes.
26 Ki kpanbar Ahab tur u saakayenɔ mɔb a, “Soot Mikaya ki saan nanɔ Amonn boor, wunba tee doo yudaanɔ na, nan n bija Joas boor.
26 Então, disse o rei de Israel: Tomai Micaías e devolvei-o a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei;
27 A betib ki bin kɔɔnɔ dansarik kii teenɔ jarpeenn nan nyun kuukɔɔ nan yoo nba ki n tan saa jen nan laafia.”
27 e direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere e angustiai-o, com escassez de pão e de água, até que eu volte em paz.
28 Ki Mikaya jiin a, “Li-i tee ki a jen nan laafia, ŋann ŋarin li wann nan Yennu ki pak nanime na,” ki bia yet a, “Sɔɔ kur n gbiint linba ki n piak na.”
28 Disse Micaías: Se voltares em paz, não falou o Senhor , na verdade, por mim. Disse mais: Ouvi isto, vós, todos os povos!
29 Tɔn, ki Israel kpanbar Ahab nan Juda kpanbar Jehosafat saan a bin lek Ramof nba be Gilead yent ni na.
29 Subiram o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
30 Ŋaan sɔɔ Israel kpanbar Ahab poŋ yet Jehosafat a, “Taa saa tɔb na, n saa lia tayanae, ŋaan fin n lia naan liant.” Ki Israel kpanbar maŋ lia tayana ki saan tɔb.
30 Disse o rei de Israel a Josafá: Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; tu, porém, traja as tuas vestes. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel e entrou na peleja.
31 Ŋaan sɔɔ Siria kpanbar na dɔŋ tur u taantorit ŋmakit-teeb saakab nba tee piintaa nan banlee na mɔb nan bi daa loon sɔɔ bin kpi, see Israel kpanbar na kuukɔɔ.
31 Ora, o rei da Síria dera ordem aos trinta e dois capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Baa la kpanbar Jehosafat yoo nba, ki bi kur mi a ŋɔɔe tee Israel kpanbar na, ki bi ŋmant a bin lekɔ, ŋaan waa yikin yoo nba,
32 Vendo os capitães dos carros Josafá, disseram: Certamente, este é o rei de Israel. E a ele se dirigiram para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 ki bi bann nan ŋɔɔ kaa tee Israel kpanbar na, ki ji nyikɔ,
33 Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de o perseguir.
34 ki taan sɔɔ Siria kunkɔnkɔnna maŋ yenɔ yek peenu, ki li soor kpanbar Ahab maŋ tɔbliatir nba tee kut na tintaanboor, ki gar soor u par paak, ki u mɔ nan wunba ŋmakitir u taantoruk na a, “N la daŋa. Ŋmantir ki nyi tɔb na ni.”
34 Então, um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, feriu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura; então, disse este ao seu cocheiro: Vira e leva-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Yoo nba ki tɔb nunii mɔn na, ki Ahab ji kar deen taantoruk na ni, ki took Siria teeb na. Waa la daŋ na, ki sɔn nyii ki wakin ki lint toruk na tiŋ po, ki daajoouk tan baar ki u kpo.
35 A peleja tornou-se renhida naquele dia; quanto ao rei, seguraram-no de pé no carro defronte dos siros, mas à tarde morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Yonnu nba tan siik naanunmɔnn yoo nba, ki mɔmaan lint Israel kunkɔnkɔnna kur boor a, “Jɔɔ kur n ŋmat kun u yent ni nan u doo ni.”
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um pregão pelo exército, que dizia: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Nna bannue ki kpanbar Ahab din kpo, ki bi jii u gbanant ki saan nann Samaria, ki saa pii.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Bi din saan nan u taantoruk na ki saa wuur Samaria nyundɔɔkar nie, siaminba ki bonchonchona wuur na, ki bɔi lenn u sɔn, nan Yennu nba daan yet biaŋinba na.
38 Quando lavaram o carro junto ao açude de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se nestas águas.
39 Linba kur pukin ki kpanbar Ahab tun, nan waa din jii loobnyana ki faŋ u naan ŋaak na, nan doi nba ki u maa kur, li sɔb ki be Israel kpanbara barkperii gbant ni.
39 Quanto aos mais atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que construiu, e a todas as cidades que edificou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Israel?
40 U kuun poor po ki u bija Ahasia gaar u naan na.
40 Assim, descansou Acabe com seus pais; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Kpanbar Ahab naan bina ŋanna nie ki Asa bija Jehosafat dii Juda naan,
41 E Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 ki sɔɔ ki u daa tee bina piintaa nan ŋanŋmu, ki kar Jerusalem bina piinlee nan ŋanŋmu. U naa sann din tee Asuba ki tee Sili bipoo.
42 Era Josafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar; e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém. Sua mãe se chamava Azuba, filha de Sili.
43 U din tee nan u baa Asa nba din tee biaŋinba nae, ki tun linba ŋan Yennu tɔɔnn; ŋaan ki yeer patmannboa, ki niib na ŋamii mann maruŋ ki jokin bonnunubit leŋ.
43 Ele andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto perante o Senhor .
44 Jehosafat din soor Israel kpanbar yɔɔs.
44 Todavia, os altos não se tiraram; neles, o povo ainda sacrificava e queimava incenso.
45 Linba kur pukin ki Jehosafat din tun, laa tee u partoonn nan tɔb faanu, li sɔb ki be Juda kpanbara barkperii gbant ni.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 U din ber jab nan poob nba tee bonchonchona ki tuun pata binbinta paak ki poŋ din be u baa Asa naan yoowa na.
46 Quanto aos mais atos de Josafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Judá?
47 Edom tiŋ din ki mɔk kpanbari; Juda kpanbare din nyinn u taatar ki u dia Edom tiŋ.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Kpanbar Jehosafat din kpeer ŋarinte, a bii saa Ofir tiŋ ni, kii jikit salima, ŋaan bi ŋarint maŋ din biire mɔkgbeŋir ni, Esion-geber boor, ki gbar saanu.
48 Então, não havia rei em Edom, porém reinava um governador.
49 Ki Israel kpanbar Ahasia loon ki u jab nan Jehosafat jab-ii lakin kii tuun nan ŋarint na, ŋaan ki Jehosafat ki saki.
49 Fez Josafá navios de Társis, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Jehosafat din tan kpo, ki bi piiu kpanbara kaat ni, Defid doo ni. Ki u bija Jehoram gaar u naan na.
50 Então, Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: Vão os meus servos embarcados com os teus. Porém Josafá não quis.
51 Juda kpanbar Jehosafat naan bina piik nan ŋanlore nie, ki Ahab bija Ahasia dii Israel naan, ki kar Samaria bina ŋanlee.
51 Josafá descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 U din tun ki biir Yennu, ki wei u baa Ahab taaboot, nan u naa Jesebel taaboot, nan kpanbar Jeroboam nba din kɔɔn Israel teeb toonbiit ni na taaboot,
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 ki din waa tingbann nba ki bi yiu Baal na ki jiantirɔ, ki donn Israel teeb Yomdaanɔ Yennu wutoor, nan u baa nba din teen biaŋinba na.
53 Fez o que era mau perante o Senhor ; porque andou nos caminhos de seu pai, como também nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, e provocou à ira ao Senhor , Deus de Israel, segundo tudo quanto fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.