1 Reis 19
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Ŋanne ki kpanbar Ahab wann u ŋaapoo Jesebel linba kur ki Elaija tun, nan waa kpii tingbann Baal sɔkiniinba na.
1 Quando Acab contou a Jezabel tudo o que fizera Elias, e como ele passara ao fio da espada todos os profetas de Baal,
2 Ki poo na tur mɔb ki yet Elaija a, “Li-i tee ki li won tan baar nna yoo ki n ki teena nan faa teen sɔkiniinba biaŋinba na, ŋann ŋarin yenbis na n faa kpin.”
2 a rainha mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: Que os deuses me tratem com o último rigor, se amanhã, a esta mesma hora, eu não fizer de tua vida o que fizeste da deles.
3 Ki jaŋmaanii soor Elaija, ki u chiar a wun tinn u manfoor, ki jii u toontunnɔ ki saan nanɔ Beerseba doo ni, Juda tiŋ ni.
3 Elias teve medo, e partiu para salvar a sua vida. Chegando a Bersabéia, em Judá, deixou ali o seu servo,
4 ŋaan somm datunmunn ki kɔɔ muuk. U din saa kar tiik maasue ki sun wun kpo. U din miar Yennu ki yet a, “Yennu, li gar n paŋ terika. Nyint n manfoor, kimaan n tee nisaarike nan n yeejamm nba din tee na.”
4 e andou pelo deserto um dia de caminho. Sentou-se debaixo de um junípero e desejou a morte: Basta, Senhor, disse ele; tirai-me a vida, porque não sou melhor do que meus pais.
5 U din dɔɔr tiik na boore ki gɔɔn. Li yoo na ki malaka siiu ŋaan yet a, “Fiit ki di jeet.”
5 Deitou-se por terra, e adormeceu debaixo do junípero. Mas eis que um anjo tocou-o, e disse: Levanta-te e come.
6 Ki u got ki la boroboro kunn nan nyun, ki li see nan sɔɔr, ki kpia u yur; ki u dii ki nyuu ki ŋamm dɔɔr.
6 Elias olhou e viu junto à sua cabeça um pão cozido debaixo da cinza, e um vaso de água. Comeu, bebeu e tornou a dormir.
7 Ki Yennu malaka na jen ki tan fiinɔ munlee ni, ki yetɔ a, “Fiit ki di, nna-i kaa, sɔnu na saa paakawa.”
7 Veio o anjo do Senhor uma segunda. vez, tocou-o e disse: Levanta-te e come, porque tens um longo caminho a percorrer.
8 Ki Elaija fiir, ki dii ki nyuu; ki jeet na turɔ paŋ nba ki u saa somm dapiinna, ki saan Sainai jɔɔr nba tee Yennu jɔɔr na boor.
8 Elias levantou-se, comeu e bebeu e, com o vigor daquela comida, andou quarenta dias e quarenta noites, até Horeb, a montanha de Deus.
9 Leŋe ki u din saa kɔɔ tanfiiɔk ni ki dɔɔr li daar nyiɔk.
9 Chegando ali, passou a noite numa caverna. Então a palavra do Senhor foi-lhe dirigida: Que fazes aqui, Elias?
10 Ki u jiin a, “Yomdaanɔ, Yabint Yennu, yoo kur n jiantir fine, fin kuukɔɔe ki n jiantir, ŋaan Israel teeb na biir mɔlor nba ki a lor namm nawa, ki bit a maruŋ binbinta, ki bia kpii a sɔkiniinba. Min kɔɔe tenn, ki bi bia loon bin kpin.”
10 Ele respondeu: Estou devorado de zelo pelo Senhor, o Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e querem tirar-me a vida.
11 Ki Yennu yetɔ a, “Nyimin ki do jɔɔr na paak ki saa set n tɔɔnn po.” Ki Yennu gar ki baar nan wonpaaruk nba bɔkit jɔɔr ki yeer tana, ŋaan Yennu din kaa wouŋ na ni. Li poor po ki wouŋ na maak, ŋaan ki tinjekiruk baar. Yennu bia lek din kaa tinjekiruk na ni.
11 O Senhor desse-lhe: Sai e conserva-te em cima do monte na presença do Senhor: ele vai passar. Nesse momento passou diante do Senhor um vento impetuoso e violento, que fendia as montanhas e quebrava os rochedos; mas o Senhor não estava naquele vento. Depois do vento, a terra tremeu; mas o Senhor não estava no tremor de terra.
12 Tinjekiruk na poor poe ki muu baar, ŋaan Yennu din kaa muu na ni. Ki muu na poor po ki kunkɔr lɔkin soon nna.
12 Passado o tremor de terra, acendeu-se um fogo; mas o Senhor não estava no fogo. Depois do fogo ouviu-se o murmúrio de uma brisa ligeira.
13 Elaija nba gbat nna maŋ ki u jii u liatir ki dɔkin u numpo, ŋaan nyii ki saa set tanfiiɔk na tammɔb ni. Ki kunkɔr na yetɔ a, “Elaija, a tuun bee nna?”
13 Tendo Elias ouvido isso, cobriu o rosto com o manto, saiu e pôs-se à entrada da caverna. Uma voz disse-lhe: Que fazes aqui, Elias?
14 Ki u jiin a, “Yomdaanɔ, Yabint Yennu, yoo kur n jiantir fine, fin kuukɔɔe ki n jiantir, ŋaan Israel teeb na biir mɔlor nba ki a lor namm nawa, ki bit a maruŋ binbinta, ki bia kpii a sɔkiniinba. Min kɔɔe tenn, ki bi bia loon bin kpin.”
14 Ele respondeu: Consumo-me de zelo pelo Senhor, Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e agora querem tirar-me a vida.
15 Ki Yennu yetɔ a, “Ŋmatir saan Damaskus muuk ni, ki kɔɔ doo na ni, ki mɔɔn kpan Hasael yur paak, ki u sii tee Siria teeb kpanbar,
15 O Senhor disse-lhe: Retoma o caminho do deserto, na direção de Damasco. Ali chegando, ungirás Hazael como rei da Síria,
16 ki mɔɔn kpan Nimsi bija Jehu yur paak, ki u sii tee Israel teeb kpanbar, ki mɔɔn kpan Safat bija Elaisa yur paak, wunba nyii Abel Mehola na, ki u sii tee n sɔkinii ki gaara.
16 Jeú, filho de Namsi, como rei de Israel, e Eliseu, filho de Safat, de Abel-Meula, como profeta em teu lugar.
17 Nirɔ nba ŋmiat ki Hasael ki fit kpiiu, ŋaan Jehu-e saa kpiu, ki wunba ŋmiat ki Jehu ki fit kpiiu, ŋann Elaisa-e saa kpiu.
17 Todo o que escapar à espada de Hazael, será morto por Jeú, e o que escapar à de Jeú, será morto por Eliseu.
18 Ŋaan n nyik niib tusaa ŋanlore Israel tiŋ ni, ki bi sii mɔk manfoor. Bi tee binba waan fanu ki ki ban jiant tingbann Baal.”
18 Mas reservarei em Israel sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal, e cujos lábios não o beijaram.
19 Ki Elaija yaat ki saa la Elaisa ki u dia naajai banlee ki ko tammɔnn. Naajai banlee-lee nan naasɔkit piik nan yenne din gar u tɔɔnn, ki u joont poor ki ko. Ki Elaija liat u liatir ki lann Elaisa.
19 Elias, partindo dali, encontrou Eliseu, filho de Safat, lavrando com doze juntas de bois diante dele; ele mesmo conduzia a duodécima junta. Elias aproximou-se e jogou o seu manto sobre ele.
20 Ŋanne ki Elaisa nyik tammɔnn na ŋaan chiar wei Elaija, ki yetɔ a, “Ŋaant man chab n naa nan n baa, ŋaan ji weia ki saan.”
20 Eliseu, deixando imediatamente os seus bois, correu atrás de Elias, e disse: Deixa-me ir beijar meu pai e minha mãe, depois te seguirei. Vai, disse-lhe Elias, mas volta, porque sabes o que te fiz.
21 Ki Elaisa saan saa kpii u naajai banlee na, ki jii naayɔkit na, ki joo muu, ki yakin naajai na nant. U din jii nant na ki tur niib nae, ki bi ŋman. Li poor po ki u wei Elaija ki tee u sommtɔɔ.
21 Eliseu, deixando Elias, tomou uma junta de bois e imolou-os. Com a lenha do arado cozeu as carnes e deu-as a comer à sua gente. Em seguida partiu e seguiu Elias, para servi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.