1 Reis 19
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Ŋanne ki kpanbar Ahab wann u ŋaapoo Jesebel linba kur ki Elaija tun, nan waa kpii tingbann Baal sɔkiniinba na.
1 E Acabe fez saber a Jezabel tudo quanto Elias havia feito e como totalmente matara todos os profetas à espada.
2 Ki poo na tur mɔb ki yet Elaija a, “Li-i tee ki li won tan baar nna yoo ki n ki teena nan faa teen sɔkiniinba biaŋinba na, ŋann ŋarin yenbis na n faa kpin.”
2 Então, Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a dizer-lhe: Assim me façam os deuses e outro tanto, se decerto amanhã a estas horas não puser a tua vida como a de um deles.
3 Ki jaŋmaanii soor Elaija, ki u chiar a wun tinn u manfoor, ki jii u toontunnɔ ki saan nanɔ Beerseba doo ni, Juda tiŋ ni.
3 O que vendo ele, se levantou, e, para escapar com vida, se foi, e veio a Berseba, que é de Judá, e deixou ali o seu moço.
4 ŋaan somm datunmunn ki kɔɔ muuk. U din saa kar tiik maasue ki sun wun kpo. U din miar Yennu ki yet a, “Yennu, li gar n paŋ terika. Nyint n manfoor, kimaan n tee nisaarike nan n yeejamm nba din tee na.”
4 E ele se foi ao deserto, caminho de um dia, e veio, e se assentou debaixo de um zimbro; e pediu em seu ânimo a morte e disse: Já basta, ó Senhor ; toma agora a minha vida, pois não sou melhor do que meus pais.
5 U din dɔɔr tiik na boore ki gɔɔn. Li yoo na ki malaka siiu ŋaan yet a, “Fiit ki di jeet.”
5 E deitou-se e dormiu debaixo de um zimbro; e eis que, então, um anjo o tocou e lhe disse: Levanta-te e come.
6 Ki u got ki la boroboro kunn nan nyun, ki li see nan sɔɔr, ki kpia u yur; ki u dii ki nyuu ki ŋamm dɔɔr.
6 E olhou, e eis que à sua cabeceira estava um pão cozido sobre as brasas e uma botija de água; e comeu, e bebeu, e tornou a deitar-se.
7 Ki Yennu malaka na jen ki tan fiinɔ munlee ni, ki yetɔ a, “Fiit ki di, nna-i kaa, sɔnu na saa paakawa.”
7 E o anjo do Senhor tornou segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta-te e come, porque mui comprido te será o caminho.
8 Ki Elaija fiir, ki dii ki nyuu; ki jeet na turɔ paŋ nba ki u saa somm dapiinna, ki saan Sainai jɔɔr nba tee Yennu jɔɔr na boor.
8 Levantou-se, pois, e comeu, e bebeu, e, com a força daquela comida, caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Leŋe ki u din saa kɔɔ tanfiiɔk ni ki dɔɔr li daar nyiɔk.
9 E ali entrou numa caverna e passou ali a noite; e eis que a palavra do Senhor veio a ele e lhe disse: Que fazes aqui, Elias?
10 Ki u jiin a, “Yomdaanɔ, Yabint Yennu, yoo kur n jiantir fine, fin kuukɔɔe ki n jiantir, ŋaan Israel teeb na biir mɔlor nba ki a lor namm nawa, ki bit a maruŋ binbinta, ki bia kpii a sɔkiniinba. Min kɔɔe tenn, ki bi bia loon bin kpin.”
10 E ele disse: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor , Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram o teu concerto, derribaram os teus altares e mataram os teus profetas à espada; e eu fiquei só, e buscam a minha vida para ma tirarem.
11 Ki Yennu yetɔ a, “Nyimin ki do jɔɔr na paak ki saa set n tɔɔnn po.” Ki Yennu gar ki baar nan wonpaaruk nba bɔkit jɔɔr ki yeer tana, ŋaan Yennu din kaa wouŋ na ni. Li poor po ki wouŋ na maak, ŋaan ki tinjekiruk baar. Yennu bia lek din kaa tinjekiruk na ni.
11 E ele lhe disse: Sai para fora e põe-te neste monte perante a face do Senhor . E eis que passava o Senhor , como também um grande e forte vento, que fendia os montes e quebrava as penhas diante da face do Senhor ; porém o Senhor não estava no vento; e, depois do vento, um terremoto; também o Senhor não estava no terremoto;
12 Tinjekiruk na poor poe ki muu baar, ŋaan Yennu din kaa muu na ni. Ki muu na poor po ki kunkɔr lɔkin soon nna.
12 e, depois do terremoto, um fogo; porém também o Senhor não estava no fogo; e, depois do fogo, uma voz mansa e delicada.
13 Elaija nba gbat nna maŋ ki u jii u liatir ki dɔkin u numpo, ŋaan nyii ki saa set tanfiiɔk na tammɔb ni. Ki kunkɔr na yetɔ a, “Elaija, a tuun bee nna?”
13 E sucedeu que, ouvindo-a Elias, envolveu o seu rosto na sua capa, e saiu para fora, e pôs-se à entrada da caverna; e eis que veio a ele uma voz, que dizia: Que fazes aqui, Elias?
14 Ki u jiin a, “Yomdaanɔ, Yabint Yennu, yoo kur n jiantir fine, fin kuukɔɔe ki n jiantir, ŋaan Israel teeb na biir mɔlor nba ki a lor namm nawa, ki bit a maruŋ binbinta, ki bia kpii a sɔkiniinba. Min kɔɔe tenn, ki bi bia loon bin kpin.”
14 E ele disse: Eu tenho sido em extremo zeloso pelo Senhor , Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram o teu concerto, derribaram os teus altares e mataram os teus profetas à espada; e eu fiquei só, e buscam a minha vida para ma tirarem.
15 Ki Yennu yetɔ a, “Ŋmatir saan Damaskus muuk ni, ki kɔɔ doo na ni, ki mɔɔn kpan Hasael yur paak, ki u sii tee Siria teeb kpanbar,
15 E o Senhor lhe disse: Vai, volta pelo teu caminho para o deserto de Damasco, vem e unge a Hazael rei sobre a Síria.
16 ki mɔɔn kpan Nimsi bija Jehu yur paak, ki u sii tee Israel teeb kpanbar, ki mɔɔn kpan Safat bija Elaisa yur paak, wunba nyii Abel Mehola na, ki u sii tee n sɔkinii ki gaara.
16 Também a Jeú, filho de Ninsi, ungirás rei de Israel e também Eliseu, filho de Safate, de Abel-Meolá, ungirás profeta em teu lugar.
17 Nirɔ nba ŋmiat ki Hasael ki fit kpiiu, ŋaan Jehu-e saa kpiu, ki wunba ŋmiat ki Jehu ki fit kpiiu, ŋann Elaisa-e saa kpiu.
17 E há de ser que o que escapar da espada de Hazael, matá-lo-á Jeú; e o que escapar da espada de Jeú, matá-lo-á Eliseu.
18 Ŋaan n nyik niib tusaa ŋanlore Israel tiŋ ni, ki bi sii mɔk manfoor. Bi tee binba waan fanu ki ki ban jiant tingbann Baal.”
18 Também eu fiz ficar em Israel sete mil: todos os joelhos que se não dobraram a Baal, e toda boca que o não beijou.
19 Ki Elaija yaat ki saa la Elaisa ki u dia naajai banlee ki ko tammɔnn. Naajai banlee-lee nan naasɔkit piik nan yenne din gar u tɔɔnn, ki u joont poor ki ko. Ki Elaija liat u liatir ki lann Elaisa.
19 Partiu, pois, Elias dali e achou a Eliseu, filho de Safate, que andava lavrando com doze juntas de bois adiante dele; e ele estava com a duodécima. Elias passou por ele e lançou a sua capa sobre ele.
20 Ŋanne ki Elaisa nyik tammɔnn na ŋaan chiar wei Elaija, ki yetɔ a, “Ŋaant man chab n naa nan n baa, ŋaan ji weia ki saan.”
20 Então, deixou ele os bois, e correu após Elias, e disse: Deixa-me beijar a meu pai e a minha mãe e, então, te seguirei. E ele lhe disse: Vai e volta; porque que te tenho eu feito?
21 Ki Elaisa saan saa kpii u naajai banlee na, ki jii naayɔkit na, ki joo muu, ki yakin naajai na nant. U din jii nant na ki tur niib nae, ki bi ŋman. Li poor po ki u wei Elaija ki tee u sommtɔɔ.
21 Voltou, pois, de atrás dele, e tomou uma junta de bois, e os matou, e, com os aparelhos dos bois, cozeu as carnes, e as deu ao povo, e comeram. Então, se levantou, e seguiu a Elias, e o servia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.