1 Reis 18
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Yonkoonin na bina ŋantaa ni, ki Yennu yet Elaija a, “Saant ki wann a mɔŋ kpanbar Ahab, ki n saa tun saak.”
1 Algum tempo depois, no terceiro ano da seca, o S enhor disse a Elias: “Vá apresentar-se ao rei Acabe. Diga-lhe que enviarei chuva”.
2 Ki Elaija fiir ki saan.
2 Elias foi apresentar-se a Acabe. A fome era severa em Samaria.
3 Ki kpanbar Ahab yiin Obadia, wunba tee u naan ŋaak yudaanɔ na. (Obadia din tee wunba waa Yennu fanue.
3 Acabe mandou chamar Obadias, o administrador do palácio. (Obadias temia profundamente o S enhor .
4 Ki Jesebel nba din kpi Yennu sɔkiniinba na, ki Obadia jii sɔkiniinba kobik ki saan namm ki bɔkitib paabu munlee, ki bɔrib tanfiat ni piinŋmu-ŋmu, ki teemm jeet nan nyun.)
4 Certa vez, quando Jezabel havia tentado matar todos os profetas do S enhor , Obadias escondeu cem deles em duas cavernas. Colocou cinquenta em cada caverna e forneceu alimento e água para eles.)
5 Ahab din pak Obadia a, “Ŋaant ki tin saan ki saa got nyuntona kur boa, nan kpenbis ni, ki laan ti saa la mɔɔt ki tur ti bonkobiti-i. Li pasiar li ji kii kpaa talas ki tin kpi ti bonkobuku.”
5 Acabe disse a Obadias: “Precisamos ir a todas as fontes e vales na terra. Quem sabe encontraremos pasto suficiente para salvar pelo menos alguns de meus cavalos e mulas!”.
6 Ki bi kur sak, sɔɔ kur nba saa tɔkin chianu nba, ki bi yaat ki tɔkin jiak jiak.
6 Então dividiram o território entre si. Acabe foi para um lado, e Obadias, para o outro.
7 Ki Obadia nba saa na, ki u chet Elaija. U din bannɔ ki baa fabin ŋaan boiɔ a, “Chanbaa, fine setiki-i?”
7 Enquanto Obadias caminhava, viu de repente Elias vindo em sua direção. Ao reconhecê-lo, Obadias curvou-se diante dele com o rosto no chão. “É o senhor mesmo, meu senhor Elias?”, perguntou.
8 Ki u jiin a, “Nn, min Elaija-e. Ii saa ki saa pak a chanbaa kpanbar nan n be nna.”
8 “Sim, sou eu”, respondeu Elias. “Agora vá e diga ao rei: ‘Elias está aqui’.”
9 Ki Obadia jiin a, “N tun bee ki a loon fan kɔɔnin daŋ ni, ki kpanbar Ahab n kpimi?
9 Obadias, porém, protestou: “Que mal lhe fiz para que me envie para morrer nas mãos de Acabe?
10 A Yomdaanɔ Yennu nba fo na sann ni, n por nan kpanbar na loma digbann kur ni tingbouŋ na kur powa. Tɔɔndaanɔ nba kur yet nan a kaa u doo ni, kpanbar Ahab tuu te ki tɔɔndaanɔ maŋ n pore nan u ki ban la-a u doo ni.
10 Pois, tão certo como vive o S enhor , seu Deus, o rei o procurou em todas as nações e reinos da terra, de uma extremidade à outra. E cada vez que lhe diziam: ‘Elias não está aqui’, o rei Acabe fazia o rei daquela nação jurar que tinha falado a verdade.
11 Mɔtana ki a loon man saan yet kpanbar na nan a be nna-a?
11 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’.
12 Li-i tee ki n yaat ŋaan ki Yennu Seek jiia ki saan nana siaminba ki sɔɔ ki mi, n saa teen nlee? Li-i teen nna, ki n pak Ahab nan a be, ŋaan ki bi loma ki tan ki la-a, u saa kpime. Tiat nan n tee wunba jiantir Yennu fanue, n bisin niwa.
12 Mas, assim que eu o deixar, o Espírito do S enhor o levará embora, sabe-se lá para onde, e quando Acabe chegar e não o encontrar, ele me matará. E, no entanto, tenho servido fielmente ao S enhor toda a minha vida.
13 A ki gbat nan Jesebel nba din kpi Yennu sɔkiniinba na, n din bɔr sɔkiniinba kobik, ki bɔkitib koonn munlee, ki kɔɔmm tanfiat ni piinŋmu-ŋmu, ki teemm jeet nan nyumi-i?
13 Ninguém lhe falou da ocasião em que Jezabel tentou matar os profetas do S enhor ? Escondi cem deles em duas cavernas e lhes forneci alimento e água.
14 Ki nlee ki a saa pakin a man saan ki yet kpanbar nan a be nnae? U saa kpima.”
14 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’. Se eu fizer isso, certamente Acabe me matará!”.
15 Ki Elaija jiin a, “N por Yabint Yennu nba fo, ki n waau na, nan n saa jii n mɔŋ ki wann kpanbar na dinna.”
15 Mas Elias disse: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, em cuja presença estou, hoje mesmo me apresentarei ao rei Acabe”.
16 Ki Obadia saan kpanbar Ahab boor, ki saa wannɔ, ki u fiir ki tookit Elaija.
16 Então Obadias foi dizer a Acabe que Elias tinha vindo, e Acabe saiu para encontrar-se com Elias.
17 Ahab nba saa chetɔ yoo nba, ki u yetɔ a, “Fine na, fin nba baat nan daamii nba kaa gbennu, Israel teeb paak.”
17 Quando Acabe o viu, disse: “É você mesmo, perturbador de Israel?”.
18 Ki Elaija jiin a, “Min kaa tee wunba baat nan daamii. Fine baat nan daamii, fin nan a baa. A yêen Yennu mɔbe ŋaan jiantir Baal tingbana.
18 “Não causei problema algum a Israel”, respondeu Elias. “O senhor e sua família é que são os perturbadores, pois se recusaram a obedecer aos mandamentos do S enhor e, em vez disso, adoraram imagens de Baal.
19 Pakin Israel teeb kur ki bin chetin Kamel kunkonn boor. A bia baar nan Baal sɔkiniinba kobii ŋanna nan piinŋmu na, nan chicherpook Asera sɔkiniinba kobii ŋanna nba ki bat ŋaapoo Jesebel see bi siak po na.”
19 Agora, convoque todo o Israel para encontrar-se comigo no monte Carmelo, além dos 450 profetas de Baal e os 400 profetas de Aserá que comem à mesa de Jezabel.”
20 Ŋanne ki Ahab yiin Israel teeb kur nan Baal sɔkiniinba na, ki bi baar Kamel kunkonn boor.
20 Acabe convocou todo o povo de Israel e os profetas para se reunirem no monte Carmelo.
21 Ki Elaija baar niib na boor ki yet a, “Li saa jii-i yoo nlee ki yin dukin ki gann wunba ki i saa jiantɔ? Li-i tee ki Yennu tee Yomdaanɔ, yin jiantɔ, ŋaan Baal-ie mun bia tee Yomdaanɔ, yin jiantɔ.” Ŋaan niib na din ki jiin siari.
21 Elias se colocou diante do povo e disse: “Até quando ficarão oscilando de um lado para o outro? Se o S enhor é Deus, sigam-no! Mas, se Baal é Deus, então sigam Baal!”. O povo, contudo, ficou em silêncio.
22 Ŋanne ki Elaija yet a, “Min kɔɔe tee Yennu sɔkinii nba tenn. Ŋaan Baal sɔkiniinba tee kobii ŋanna nan piinŋmu.
22 Então Elias lhes disse: “Sou o único que resta dos profetas do S enhor , mas Baal tem 450 profetas.
23 Baat nan naajai banlee, ki ŋaan Baal sɔkiniinba na n jii yenɔ ki kpi ki pot potɔ ki paan daat paak, ŋaan daa tee muu leŋi. N mun saa jii naajaleek na ki teen nna.
23 Agora, tragam para cá dois novilhos. Que os profetas de Baal escolham um deles, cortem o animal em pedaços e o coloquem sobre a lenha do altar, mas não ponham fogo na lenha. Eu prepararei o outro novilho e o colocarei sobre a lenha no altar, mas não porei fogo na lenha.
24 Ŋaant Baal sɔkiniinba na n miar bi yenbik Baal, ki man mun miar Yennu. Ki wunba gat ki tun muu, ŋɔɔe tee Yenmɔnu.”
24 Então invoquem o nome de seu deus, e eu invocarei o nome do S enhor . O deus que responder com fogo, esse é o Deus verdadeiro!”. E todo o povo concordou.
25 Ŋanne ki Elaija pak Baal sɔkiniinba na a, “Yimm nba yab na, ii sint jii naajak ki kpi, ki miar i yenbik Baal, ŋaan i daa jokit daat na muu.”
25 Então Elias disse aos profetas de Baal: “Comecem vocês, pois são muitos. Escolham um dos novilhos, preparem-no e invoquem o nome de seu deus. Mas não ponham fogo na lenha”.
26 Ki bi jii naajak nba ki bi turib na, ki kpii ki ŋammɔ, ki miar Baal tee-e ki tan tuu yonsuuk ni. Bi din hoote ki yeen a, “Baal, turint gatu.” Bi din waae ki lintir maruŋ binbintir nba ki bi maa na, ŋaan bi din ki la gatu.
26 Eles prepararam um dos novilhos e o colocaram sobre o altar. Invocaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia e gritavam: “Ó Baal, responde-nos!”, mas não houve resposta alguma. E dançavam em volta do altar que haviam feito.
27 Yonnu nba set yonsuuk yoo nba, ki Elaija piin ki laab ki yeen a, “Ii mei sanpaapowa man. U tee yenbike. Li ki gar u dukii dudukite, koo u tuun toonne, koo u saan sɔnue, koo u gɔɔnte ki yin fiinɔ.”
27 Por volta do meio-dia, Elias começou a zombar deles: “Vocês precisam gritar mais alto”, dizia ele. “Sem dúvida ele é um deus! Talvez esteja meditando ou ocupado em outro lugar. Ou talvez esteja viajando, ou dormindo, e precise ser acordado!”
28 Ki sɔkiniinba na miar nan kunkɔpaara, ki ji saa ŋma bi mɔŋ jukii, nan bi maruŋ nba wantib biaŋinba na, ki sɔn tan nyi.
28 Então gritaram mais alto e, como era seu costume, cortaram-se com facas e espadas, até sangrarem.
29 Bi din yikin sanpaapo nnae nan yenlekir, ŋaan bi din ki la gatu, siar din ki teen nan waama.
29 Agitaram-se em transe desde o meio-dia até a hora do sacrifício da tarde, mas não houve sequer um som, nem resposta ou reação alguma.
30 Ŋanne Elaija yet niib na a, “Baat ki nakinin man.” Ki bi nakinɔ, ki u piin ki ŋamii Yennu maruŋ binbintir nba bet bet na.
30 Então Elias disse ao povo: “Venham aqui!”. Todos se reuniram em volta dele enquanto ele consertava o altar do S enhor que havia sido derrubado.
31 U din jii tana piik nan ŋanlee-e, ki tann kur see booru piik nan ŋanlee nba tee Jakɔb yaaboona na seenu ni. Ŋɔɔ Jakɔb-e ki Yennu din pak nanɔ a, “A sann sii tee Israel-e.”
31 Pegou doze pedras, uma para cada tribo dos filhos de Jacó, a quem o S enhor disse: “Teu nome será Israel”,
32 Elaija din jii tana maŋe ki ŋamm maa maruŋ binbintir ki tur Yennu, ki teen gbeeuk ki lint binbintir na, ki li yarin ki saa kɔɔ nyun nan galonn munna nawa,
32 e com elas reconstruiu o altar em nome do S enhor . Depois, cavou ao redor do altar uma valeta com capacidade suficiente para doze litros de água.
33 ki ji paan daat na binbintir na paak, ki pot naajak na nant buri buri ki paan daat na paak, ŋaan yet a, “Gbeent nyun kunkoa ŋanna, ki kpaar maruŋ nan daat na paak.” Ki bi tun nna.
33 Empilhou lenha sobre o altar, cortou o novilho em pedaços e colocou os pedaços sobre a lenha.
34 Ki u yet a, “Ŋammit teen nna man.” Ki bi ŋamm pukin. Ki u bia yet a, “Teent ki pukin man.” Ki bi teen pukin,
34 Depois que fizeram isso, disse: “Façam a mesma coisa novamente”. Quando terminaram, ele disse: “Agora façam o mesmo pela terceira vez”. Eles seguiram sua instrução,
35 ki nyun na gbee ki lint binbintir na.
35 e a água corria ao redor do altar e encheu a valeta.
36 Ki yenlekir maruŋ yoo baar, ki Elaija saan binbintir na boor ki miar a, “Yennu, fin nba tee Abraham nan Aisak nan Jakɔb Yennu, want a mɔŋ mɔtana nan a set tee Israel teeb Yennu-e, ki n tee a toontunnɔ, ki fine yetin a man tun linba na kur.
36 Na hora costumeira de oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou do altar e orou: “Ó S enhor , Deus de Abraão, Isaque e Jacó, prova hoje que és Deus em Israel e que sou teu servo. Prova que fiz tudo isso por ordem tua.
37 Turimin gatu. Yennu, turimin gatu, ki niib na n bann nan fin Yennu-e set tee Yennu, ki bia bann nan a jent namm a tiɔŋ boore.”
37 Ó S enhor , responde-me! Que este povo saiba que tu, ó S enhor , és o verdadeiro Deus e estás buscando o povo de volta para ti!”.
38 Ki Yennu tun muu, ki li nyii sanpaapo ki sik, ki tan dii maruŋ nant na, nan daat na, nan tana na, ki tiŋ na kab, ki nyun na fɔɔr gbeeuk na ni.
38 No mesmo instante, fogo do S enhor desceu do céu e queimou o novilho, a madeira, as pedras e o chão, e secou até a água da valeta.
39 Niib na nba la linba na yoo nba, ki bi baa fabin tiŋ ni ŋaan yikin a, “Yennu-e set tee Yennu, Yennu kɔɔe tee Yennu.”
39 Quando o povo viu isso, todos se prostraram com o rosto no chão e gritaram: “O S enhor é Deus! Sim, o S enhor é Deus!”.
40 Ki Elaija tur mɔb a, “Soot Baal sɔkiniinba na man. I daa te nan bi yenɔkɔɔwa tiin paakiti.” Ki niib na soor bi kur; ki Elaija jiib ki saan namm Kisonn mɔkir ni, ki saa kpii bi kur.
40 Então Elias ordenou: “Prendam todos os profetas de Baal. Não deixem nenhum escapar!”. O povo os prendeu, e Elias os levou para o riacho de Quisom e ali os matou.
41 Li poor po ki Elaija pak kpanbar Ahab a, “Ii saa di jeet. N gbat saak fu ki baat.”
41 Em seguida, Elias disse a Acabe: “Vá comer e beber, pois ouço uma forte tempestade chegando”.
42 Yoo nba ki Ahab saan a wun di na, ki Elaija doo Kamel kunkonn paak ki saa boon, ki u yur be u duna ni,
42 Acabe foi comer e beber. Elias, porém, subiu ao topo do monte Carmelo, prostrou-se até o chão com o rosto entre os joelhos e orou.
43 ki yet u toontunnɔ na a, “Saant ki saa got mɔkgbeŋir po.”
43 Depois, disse a seu servo: “Vá e olhe na direção do mar”. O servo foi e olhou, depois voltou e disse: “Não vi nada”. Sete vezes Elias mandou que ele fosse e olhasse.
44 Taar munlore ni ki u jen ki yet a, “N la sanpagbouŋo ki li tee bonbik nna, li gbeŋu tee nan nisaarik nuu nae, ki do mɔkgbeŋir na paak.”
44 Por fim, na sétima vez, o servo lhe disse: “Vi subir do mar uma pequena nuvem, do tamanho da mão de um homem”. Então Elias lhe disse: “Vá depressa dizer a Acabe: ‘Apronte seu carro e volte para casa. Se não se apressar, a chuva o impedirá!’”.
45 Laa yann waan, ki sanpagbanbɔnt piin sanpaak, ki wonpaaruk fukit, ki saak baar. Ki Ahab kɔɔ u taantoruk ni ki kun Jesreel.
45 Em pouco tempo, o céu ficou escuro com nuvens. Um vento forte trouxe uma grande tempestade, e Acabe partiu em sua carruagem a toda velocidade para Jezreel.
46 Ŋanne ki Yennu yiikoo baar Elaija paak, ki u soor u tiat ki lor siak ni, ŋaan chiar ki liit Ahab, ki saa baar Jesreel.
46 Então o S enhor concedeu força extraordinária a Elias. Ele prendeu a capa no cinto e correu à frente do carro de Acabe até a entrada de Jezreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.