1 Reis 18
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Yonkoonin na bina ŋantaa ni, ki Yennu yet Elaija a, “Saant ki wann a mɔŋ kpanbar Ahab, ki n saa tun saak.”
1 Algum tempo depois, no terceiro ano da seca, o Senhor Deus disse a Elias: — Vá apresentar-se ao rei Acabe, pois eu vou mandar chover.
2 Ki Elaija fiir ki saan.
2 Então Elias saiu para se apresentar a Acabe. A falta de alimentos era muito grande em Samaria,
3 Ki kpanbar Ahab yiin Obadia, wunba tee u naan ŋaak yudaanɔ na. (Obadia din tee wunba waa Yennu fanue.
3 e por isso Acabe mandou chamar Obadias, o administrador do palácio. (Obadias era um fiel adorador do Senhor Deus
4 Ki Jesebel nba din kpi Yennu sɔkiniinba na, ki Obadia jii sɔkiniinba kobik ki saan namm ki bɔkitib paabu munlee, ki bɔrib tanfiat ni piinŋmu-ŋmu, ki teemm jeet nan nyun.)
4 e, quando Jezabel estava matando os profetas do Senhor , Obadias escondeu cem profetas em dois grupos de cinquenta em cavernas e providenciou comida e água para eles.)
5 Ahab din pak Obadia a, “Ŋaant ki tin saan ki saa got nyuntona kur boa, nan kpenbis ni, ki laan ti saa la mɔɔt ki tur ti bonkobiti-i. Li pasiar li ji kii kpaa talas ki tin kpi ti bonkobuku.”
5 Acabe disse a Obadias: — Vamos dar uma olhada em todas as fontes e em todos os leitos dos riachos da nossa terra a fim de ver se achamos capim suficiente para conservar vivos os cavalos e as mulas. Pois pode ser que a gente não tenha de matar os nossos animais.
6 Ki bi kur sak, sɔɔ kur nba saa tɔkin chianu nba, ki bi yaat ki tɔkin jiak jiak.
6 Eles combinaram que parte da região cada um devia examinar e saíram, cada um para o seu lado.
7 Ki Obadia nba saa na, ki u chet Elaija. U din bannɔ ki baa fabin ŋaan boiɔ a, “Chanbaa, fine setiki-i?”
7 Obadias estava no caminho quando, de repente, se encontrou com Elias. Ele reconheceu Elias e se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e perguntou: — É o senhor mesmo? É o meu senhor Elias?
8 Ki u jiin a, “Nn, min Elaija-e. Ii saa ki saa pak a chanbaa kpanbar nan n be nna.”
8 — Sim, eu sou Elias! — respondeu o profeta. — Vá dizer ao seu patrão, o rei, que eu estou aqui.
9 Ki Obadia jiin a, “N tun bee ki a loon fan kɔɔnin daŋ ni, ki kpanbar Ahab n kpimi?
9 Mas Obadias disse: — O que foi que eu fiz para o senhor querer me pôr em perigo de ser morto pelo rei Acabe?
10 A Yomdaanɔ Yennu nba fo na sann ni, n por nan kpanbar na loma digbann kur ni tingbouŋ na kur powa. Tɔɔndaanɔ nba kur yet nan a kaa u doo ni, kpanbar Ahab tuu te ki tɔɔndaanɔ maŋ n pore nan u ki ban la-a u doo ni.
10 Juro pelo seu Deus vivo, o Senhor , que o rei mandou procurá-lo em todos os países da terra. Sempre que um rei mandava dizer que o senhor não estava no país dele, Acabe pedia a esse rei que jurasse que não havia sido possível encontrá-lo.
11 Mɔtana ki a loon man saan yet kpanbar na nan a be nna-a?
11 E agora o senhor quer que eu vá lhe dizer que está aqui?
12 Li-i tee ki n yaat ŋaan ki Yennu Seek jiia ki saan nana siaminba ki sɔɔ ki mi, n saa teen nlee? Li-i teen nna, ki n pak Ahab nan a be, ŋaan ki bi loma ki tan ki la-a, u saa kpime. Tiat nan n tee wunba jiantir Yennu fanue, n bisin niwa.
12 Pode ser que logo que eu sair daqui o Espírito do Senhor o leve para algum lugar desconhecido. Aí, quando eu contar a Acabe que o senhor está aqui, e ele não puder encontrá-lo, ele me matará. Lembre que desde menino eu tenho sido um fiel adorador de Deus, o Senhor .
13 A ki gbat nan Jesebel nba din kpi Yennu sɔkiniinba na, n din bɔr sɔkiniinba kobik, ki bɔkitib koonn munlee, ki kɔɔmm tanfiat ni piinŋmu-ŋmu, ki teemm jeet nan nyumi-i?
13 Por acaso, não lhe contaram que, quando Jezabel estava matando os profetas de Deus, eu escondi cem deles em cavernas, em dois grupos de cinquenta, e providenciei comida e água para eles?
14 Ki nlee ki a saa pakin a man saan ki yet kpanbar nan a be nnae? U saa kpima.”
14 Como é então que agora o senhor está me mandando ir dizer ao rei que o senhor está aqui? Ele vai me matar!
15 Ki Elaija jiin a, “N por Yabint Yennu nba fo, ki n waau na, nan n saa jii n mɔŋ ki wann kpanbar na dinna.”
15 Elias respondeu: — Pelo
16 Ki Obadia saan kpanbar Ahab boor, ki saa wannɔ, ki u fiir ki tookit Elaija.
16 Então Obadias foi encontrar-se com Acabe e lhe contou o que havia acontecido. Aí Acabe saiu para se encontrar com Elias.
17 Ahab nba saa chetɔ yoo nba, ki u yetɔ a, “Fine na, fin nba baat nan daamii nba kaa gbennu, Israel teeb paak.”
17 Quando viu o profeta, Acabe disse: — Então é você que está aí, você, o maior criador de problemas de Israel!
18 Ki Elaija jiin a, “Min kaa tee wunba baat nan daamii. Fine baat nan daamii, fin nan a baa. A yêen Yennu mɔbe ŋaan jiantir Baal tingbana.
18 — Eu não sou criador de problemas para o povo de Israel! — respondeu Elias. — Você e o seu pai é que são criadores de problemas, pois abandonaram os mandamentos do Senhor Deus e adoraram as imagens de Baal .
19 Pakin Israel teeb kur ki bin chetin Kamel kunkonn boor. A bia baar nan Baal sɔkiniinba kobii ŋanna nan piinŋmu na, nan chicherpook Asera sɔkiniinba kobii ŋanna nba ki bat ŋaapoo Jesebel see bi siak po na.”
19 Portanto, ordene agora a todo o povo de Israel que vá encontrar-se comigo no monte Carmelo. Mande também os quatrocentos e cinquenta profetas do deus Baal e os quatrocentos profetas da deusa Aserá que são sustentados pela rainha Jezabel.
20 Ŋanne ki Ahab yiin Israel teeb kur nan Baal sɔkiniinba na, ki bi baar Kamel kunkonn boor.
20 Então Acabe chamou todos os israelitas e os profetas de Baal para se reunirem no monte Carmelo.
21 Ki Elaija baar niib na boor ki yet a, “Li saa jii-i yoo nlee ki yin dukin ki gann wunba ki i saa jiantɔ? Li-i tee ki Yennu tee Yomdaanɔ, yin jiantɔ, ŋaan Baal-ie mun bia tee Yomdaanɔ, yin jiantɔ.” Ŋaan niib na din ki jiin siari.
21 Elias chegou perto do povo e disse: — Até quando vocês vão ficar em dúvida sobre o que vão fazer? Se o Porém o povo não respondeu nada.
22 Ŋanne ki Elaija yet a, “Min kɔɔe tee Yennu sɔkinii nba tenn. Ŋaan Baal sɔkiniinba tee kobii ŋanna nan piinŋmu.
22 Então Elias disse: — De todos os profetas de Deus, o
23 Baat nan naajai banlee, ki ŋaan Baal sɔkiniinba na n jii yenɔ ki kpi ki pot potɔ ki paan daat paak, ŋaan daa tee muu leŋi. N mun saa jii naajaleek na ki teen nna.
23 Agora tragam dois touros. Que os profetas de Baal matem um deles, cortem em pedaços e ponham em cima da lenha, mas não ponham fogo! Eu farei a mesma coisa com o outro touro.
24 Ŋaant Baal sɔkiniinba na n miar bi yenbik Baal, ki man mun miar Yennu. Ki wunba gat ki tun muu, ŋɔɔe tee Yenmɔnu.”
24 E aí os profetas de Baal vão orar ao seu deus, e eu orarei ao Senhor . O deus que responder mandando fogo, este é que é Deus. E todo o povo respondeu: — Está bem assim!
25 Ŋanne ki Elaija pak Baal sɔkiniinba na a, “Yimm nba yab na, ii sint jii naajak ki kpi, ki miar i yenbik Baal, ŋaan i daa jokit daat na muu.”
25 Então Elias disse aos profetas de Baal: — Já que vocês são tantos, peguem o touro e o preparem primeiro. Orem ao seu deus, porém não ponham fogo na lenha.
26 Ki bi jii naajak nba ki bi turib na, ki kpii ki ŋammɔ, ki miar Baal tee-e ki tan tuu yonsuuk ni. Bi din hoote ki yeen a, “Baal, turint gatu.” Bi din waae ki lintir maruŋ binbintir nba ki bi maa na, ŋaan bi din ki la gatu.
26 Os profetas de Baal pegaram o touro que havia sido trazido para eles, e o prepararam, e oraram a Baal desde a manhã até o meio-dia. Eles gritavam assim: — Ó Baal, responde às nossas orações! E ficaram dançando em volta do altar que haviam feito, porém não houve resposta.
27 Yonnu nba set yonsuuk yoo nba, ki Elaija piin ki laab ki yeen a, “Ii mei sanpaapowa man. U tee yenbike. Li ki gar u dukii dudukite, koo u tuun toonne, koo u saan sɔnue, koo u gɔɔnte ki yin fiinɔ.”
27 Ao meio-dia, Elias começou a caçoar deles. Ele dizia: — Orem mais alto, pois ele é deus! Pode ser que esteja meditando ou que tenha ido ao banheiro. Talvez ele tenha viajado ou talvez esteja dormindo, e vocês terão de acordá-lo!
28 Ki sɔkiniinba na miar nan kunkɔpaara, ki ji saa ŋma bi mɔŋ jukii, nan bi maruŋ nba wantib biaŋinba na, ki sɔn tan nyi.
28 Aí os profetas oraram mais alto e começaram a se cortar com facas e punhais, conforme o costume deles, até que o sangue começou a correr.
29 Bi din yikin sanpaapo nnae nan yenlekir, ŋaan bi din ki la gatu, siar din ki teen nan waama.
29 Passou o meio-dia, e eles continuaram a orar e a gritar até a hora do sacrifício da tarde; porém não se ouviu nenhum som.
30 Ŋanne Elaija yet niib na a, “Baat ki nakinin man.” Ki bi nakinɔ, ki u piin ki ŋamii Yennu maruŋ binbintir nba bet bet na.
30 Então Elias disse ao povo: — Cheguem para mais perto de mim. Todos chegaram mais perto de Elias, e ele começou a consertar o altar do
31 U din jii tana piik nan ŋanlee-e, ki tann kur see booru piik nan ŋanlee nba tee Jakɔb yaaboona na seenu ni. Ŋɔɔ Jakɔb-e ki Yennu din pak nanɔ a, “A sann sii tee Israel-e.”
31 Ele pegou doze pedras, uma para cada uma das doze tribos que tinham os nomes dos filhos de Jacó, o homem a quem o Senhor tinha dado o nome de Israel.
32 Elaija din jii tana maŋe ki ŋamm maa maruŋ binbintir ki tur Yennu, ki teen gbeeuk ki lint binbintir na, ki li yarin ki saa kɔɔ nyun nan galonn munna nawa,
32 Com essas pedras Elias reconstruiu o altar para a adoração do Senhor . Depois cavou em volta uma valeta em que cabiam mais ou menos doze litros de água.
33 ki ji paan daat na binbintir na paak, ki pot naajak na nant buri buri ki paan daat na paak, ŋaan yet a, “Gbeent nyun kunkoa ŋanna, ki kpaar maruŋ nan daat na paak.” Ki bi tun nna.
33 Em seguida colocou lenha no altar, cortou o touro em pedaços e os pôs em cima da lenha.
34 Ki u yet a, “Ŋammit teen nna man.” Ki bi ŋamm pukin. Ki u bia yet a, “Teent ki pukin man.” Ki bi teen pukin,
34 Então disse: — Encham quatro jarras com água e derramem sobre o animal sacrificado e sobre a lenha. Eles fizeram o que Elias estava mandando, e ele disse: — Façam de novo. E eles fizeram. — Façam pela terceira vez! — disse Elias. E eles fizeram.
35 ki nyun na gbee ki lint binbintir na.
35 A água correu em volta do altar e encheu a valeta.
36 Ki yenlekir maruŋ yoo baar, ki Elaija saan binbintir na boor ki miar a, “Yennu, fin nba tee Abraham nan Aisak nan Jakɔb Yennu, want a mɔŋ mɔtana nan a set tee Israel teeb Yennu-e, ki n tee a toontunnɔ, ki fine yetin a man tun linba na kur.
36 Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, o profeta Elias chegou perto do altar e orou assim: — Ó
37 Turimin gatu. Yennu, turimin gatu, ki niib na n bann nan fin Yennu-e set tee Yennu, ki bia bann nan a jent namm a tiɔŋ boore.”
37 Responde-me, ó Senhor , responde-me, para que este povo saiba que tu, o Senhor , és Deus e estás trazendo este povo de volta para ti!
38 Ki Yennu tun muu, ki li nyii sanpaapo ki sik, ki tan dii maruŋ nant na, nan daat na, nan tana na, ki tiŋ na kab, ki nyun na fɔɔr gbeeuk na ni.
38 Então o Senhor mandou fogo. E o fogo queimou o sacrifício, a lenha, as pedras, a terra e ainda secou a água que estava na valeta.
39 Niib na nba la linba na yoo nba, ki bi baa fabin tiŋ ni ŋaan yikin a, “Yennu-e set tee Yennu, Yennu kɔɔe tee Yennu.”
39 Quando viram isso, os israelitas se ajoelharam, encostaram o rosto no chão e gritaram: — O
40 Ki Elaija tur mɔb a, “Soot Baal sɔkiniinba na man. I daa te nan bi yenɔkɔɔwa tiin paakiti.” Ki niib na soor bi kur; ki Elaija jiib ki saan namm Kisonn mɔkir ni, ki saa kpii bi kur.
40 Elias ordenou: — Prendam os profetas de Baal! Não deixem escapar nenhum! Todos foram presos, e Elias fez com que descessem até o riacho de Quisom e ali os matou.
41 Li poor po ki Elaija pak kpanbar Ahab a, “Ii saa di jeet. N gbat saak fu ki baat.”
41 Então Elias disse ao rei Acabe: — Agora vá comer, pois eu já estou ouvindo o barulho de muita chuva.
42 Yoo nba ki Ahab saan a wun di na, ki Elaija doo Kamel kunkonn paak ki saa boon, ki u yur be u duna ni,
42 Enquanto Acabe foi comer, Elias subiu até o alto do monte Carmelo. Ali ele se inclinou até o chão, pôs a cabeça entre os joelhos
43 ki yet u toontunnɔ na a, “Saant ki saa got mɔkgbeŋir po.”
43 e disse ao seu ajudante: — Vá e olhe para o lado do mar. O ajudante foi e voltou dizendo: — Não vi nada. Sete vezes Elias mandou que ele fosse olhar.
44 Taar munlore ni ki u jen ki yet a, “N la sanpagbouŋo ki li tee bonbik nna, li gbeŋu tee nan nisaarik nuu nae, ki do mɔkgbeŋir na paak.”
44 Na sétima vez, ele voltou e disse: — Eu vi subindo do mar uma nuvem pequena, do tamanho da mão de um homem. Então Elias mandou: — Vá aonde está o rei Acabe e lhe diga que apronte o carro e volte para casa; se não, a chuva não vai deixar.
45 Laa yann waan, ki sanpagbanbɔnt piin sanpaak, ki wonpaaruk fukit, ki saak baar. Ki Ahab kɔɔ u taantoruk ni ki kun Jesreel.
45 Em pouco tempo o céu se cobriu de nuvens escuras, o vento começou a soprar, e uma chuva pesada começou a cair. Acabe entrou no seu carro e partiu de volta para Jezreel.
46 Ŋanne ki Yennu yiikoo baar Elaija paak, ki u soor u tiat ki lor siak ni, ŋaan chiar ki liit Ahab, ki saa baar Jesreel.
46 O poder do Senhor Deus veio sobre Elias; ele apertou o seu cinto e correu na frente de Acabe todo o caminho até Jezreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.