1 Reis 13
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Ki Yennu te ki u sɔkinii nyii Juda ki saan Betel ki saa baar sɔɔ Jeroboam see binbintir na boor, a wun mann maruŋ.
1 Ora, estando ele de pé diante do altar para queimar o incenso, eis que sobreveio um homem de Deus, vindo de Judá por ordem do Senhor;
2 Sɔkinii na din sak Yennu mɔb ki pak biir maruŋ binbintir na a, “Binbintir, binbintir, Yennu nba yet linbae na: Bi saa mar bik Defid ŋaak ni, ki u sann sii tee Josaya. Mannteeb nba tuun tingbandiit na ni, ki mann maruŋ a paak na, u tan saa kpib a paake, ki joo nisaarii kpaba a paak.”
2 este se pôs a clamar contra o altar da parte do Senhor, nestes termos: Altar! Altar! Eis o que diz o Senhor: Na casa de Davi nascerá um filho que se chamará Josias; ele imolará sobre ti os sacerdotes dos lugares altos, que agora queimam ofertas sobre ti, e queimar-se-ão sobre ti ossos humanos.
3 Sɔkinii na bia din yet a, “Binbintir na saa bet ki baa, ki tanpent nba be li paak na saa yat. Nnae ki i saa bann nan Yennu-e pak.”
3 Ao mesmo tempo anunciou o homem de Deus um prodígio, dizendo: Eis a prova de que é o Senhor quem fala: o altar vai-se fender e a cinza que está por cima se derramará por terra.
4 Kpanbar Jeroboam nba gbat nna yoo nba, ki u wannɔ nuu ŋaan yet a, “Soot jɔɔ na man.” Li taakpaak ni ki kpanbar na nuu kpo, ki u gbar pɔru.
4 Ao ouvir a ameaça que o homem de Deus proferia contra o altar de Betel, o rei Jeroboão levantou a mão do altar, e disse: Prendei-o. Secou-se-lhe, porém, a mão que estendera contra o homem, de modo que não a pôde trazer a si.
5 Li yoo na ki binbintir na pat, ki baa baa, ki tanpent na yat, nan Yennu sɔkinii na nba bunt biaŋinba, Yennu sann ni na.
5 O altar fendeu-se e espalhou-se a cinza que estava sobre ele, assim como o dissera o homem de Deus da parte do Senhor.
6 Ŋanne ki kpanbar Jeroboam yet Yennu sɔkinii na a, “Dimin sukuru ki miar a Yomdaanɔ Yennu na ki turin, ki pakɔ ki wun teb n nuu na.”
6 Então disse o rei ao homem de Deus: Aplaca o Senhor, teu Deus, e roga por mim para que me seja restituída a mão. O homem de Deus aplacou o Senhor, e o rei pôde trazer de novo a si a mão, que se tornou tal como era antes.
7 Ŋanne kpanbar na yet Yennu sɔkinii na a, “Baat n ŋaak ni ki la jeet ki di. N saa pa-a linba ki a tun na paaka.”
7 O rei disse ao homem de Deus: Vem comigo a minha casa para restaurar as tuas forças, e dar-te-ei um presente.
8 Ki Yennu sɔkinii na jiin a, “Li-i lekii tee ki a yaa fan turin a mɔkint na bɔkir gbaa, ŋaan n kan weia, koo ki di, koo ki nyu siar nana.
8 Mas o homem de Deus respondeu ao rei: Ainda que me desses a metade de tua casa, eu não iria contigo. Não comerei pão, nem beberei água nesse lugar,
9 Yennu sennin nan n daa di koo ki nyu siar, a n bia daa tɔkii sɔnu nba ki n bo tɔkin na ki jenti.”
9 porque o Senhor me ordenou que não comesse pão, nem bebesse água, e tampouco voltasse pelo mesmo caminho por onde vim.
10 Li paak, u din ki tɔkin sɔnu nba ki u bo tɔkin na kaa ki ŋmati, ŋaan u din tɔkin sɔnganue.
10 Partiu, pois, de Betel por outro caminho e não tomou aquele por onde viera.
11 Li yoo na ki Yennu sɔkinii jakper sɔɔ be Betel. Ŋanne ki u bonjai baar, ki tan yetɔ linba ki Yennu sɔkinii nba nyii Juda na tun Betel doo ni li daar, nan waa pak linba ki tur kpanbar Jeroboam.
11 Ora, habitava em Betel um profeta já idoso, a quem seus filhos contaram tudo o que o homem de Deus fizera naquele dia em Betel, e o que ele dissera ao rei. O pai disse-lhes: Por onde se foi ele?
12 Ki u boi waas na a, “U bo yaat tɔkin lia poe?”
12 Seus filhos mostraram-lhe o caminho que tomara o homem de Deus vindo de Judá, ao partir.
13 Ki u yetib a bin baan u boŋ ki turɔ. Ki bi baanɔ, ki u jak
13 Ele disse aos seus filhos: Selai o meu jumento. Tendo-o eles selado, montou nele o profeta,
14 ki tɔkin sɔnu na, ki waa Yennu sɔkinii nba nyii Juda na, ki saa lau ki u kar naantiik nyakir. Ki u boiɔ a, “Fine tee Yennu sɔkinii nba nyii Juda na-a?”
14 e partiu em busca do homem de Deus. Encontrou-o sentado ao pé de um terebinto, e disse-lhe: És tu o homem de Deus que veio de Judá?
15 Ki u yetɔ a, “Baat n ŋaak ni, ki min nan fin n di jeet.”
15 Sim, respondeu ele. O velho profeta continuou: Vem comigo para comeres em minha casa.
16 Ki Yennu sɔkinii nba nyii Juda na jiin a, “N kan weia ki saan a ŋaak ni, koo ki gaar a saauŋ. N bia kan di koo ki nyu siar nana nna,
16 Não posso voltar, respondeu ele, nem ir contigo à tua casa. Não comerei pão, nem beberei água contigo nesse lugar,
17 kimaan Yennu betin nan n daa di koo ki nyu siari, ki bia daa tɔkii sɔnu nba ki n bo tɔkin na ki ŋmati.”
17 porque recebi do Senhor a ordem de não comer pão, nem beber água, nem tampouco voltar pelo mesmo caminho por onde vim.
18 Ki Yennu sɔkinii jakper nba nyii Betel na yetɔ a, “N mɔŋ mun tee Yennu sɔkiniie nan faa tee biaŋinba na. Yennu-e te ki malaka pak nanin a n jiia ki saan nana n ŋaak ni, ki saa teena saauŋ.” Ŋaan Yennu sɔkinii jakper maŋ din faare.
18 Mas eu sou também profeta como tu, insistiu o outro. Ora, um anjo me falou da parte do Senhor: Leva-o contigo à tua casa e dá-lhe de comer. Era mentira.
19 Ŋanne ki Yennu sɔkinii nba nyii Juda na wei Yennu sɔkinii jakper na, ki saan u ŋaak ni, ki saa dii jeet nanɔ.
19 O homem de Deus voltou com ele e comeu em sua casa.
20 Baa kar jeet paak yoo nba, ki Yennu mɔmaan baar sɔkinii jakper na,
20 Enquanto estavam à mesa, o Senhor falou ao profeta que o tinha feito voltar,
21 ki u yikin ki yet sɔkinii nba nyii Juda na a, “Yennu yet nan a ki sak u mɔbi, ki bia ki tun linba ki u senna na.
21 e este interpelou o homem de Deus, vindo de Judá, nestes termos: Eis o que diz o Senhor: Desobedeceste à palavra do Senhor e não cumpriste a ordem que o Senhor, teu Deus, te havia dado:
22 A ŋmate ki saa dii jeet siaminba ki u wanna nan a daa di na. Linba na paak, a saa kpo, ki a gbanant kan pii a niib kaat ni.”
22 voltaste e comeste num lugar do qual Deus te dissera: Não comerás pão ali, nem beberás água. Por isso teu cadáver não será levado ao sepulcro de teus pais.
23 Baa dii ki fiir yoo nba, ki Yennu sɔkinii jakper na baan boŋ ki tur sɔkinii nba nyii Juda na,
23 Depois de ter comido, o velho profeta mandou selar um jumento para o seu hóspede, e este partiu.
24 ki u jak ki soor sɔnu. Ki yanbɔr chetɔ sɔnu ni ki kpiiu. Ki u gbanant dɔɔ sɔnu ni, ki boŋ na nan yanbɔr na see ki kpiau.
24 Enquanto caminhava, o homem de Deus encontrou no caminho um leão, que o matou. Seu cadáver ficou estendido no caminho, tendo ao seu lado o jumento e o leão.
25 Ki siab gaar ki la u gbanant na dɔɔ, ki yanbɔr na see ki kpiau. Ki bi saan Betel ki saa wann baa la linba.
25 Alguns que passavam por ali, vendo o cadáver estendido por terra e junto dele o leão, foram e divulgaram a notícia na cidade onde morava aquele velho profeta.
26 Yennu sɔkinii jakper na nba gbat nna yoo nba, ki u yet a, “Sɔkinii nba yêt Yennu mɔb nae na. Ki Yennu tun yanbɔr ki u soorɔ ki kpiiu, nan ŋɔɔ Yennu nba yet a u saa tun na.”
26 Ouvindo isto, o velho profeta, que tinha levado à sua casa o homem de Deus, exclamou: É o homem de Deus que foi desobediente à ordem do Senhor; e o Senhor o entregou a um leão que o despedaçou e matou, como o Senhor lho predissera.
27 Ŋanne ki u yet u waas a, “Baant n boŋ ki turin.” Ki bi baan boŋ na ki turɔ, ki u jak saan ki saa la Yennu sɔkinii na gbanant dɔɔ, ki boŋ nan yanbɔr na see ki kpiau.
27 E disse em seguida aos seus filhos: Selai o meu jumento. Eles selaram-no,
28 Yanbɔr na din ki ŋman Yennu sɔkinii na gbanant, koo ki soor boŋ na.
28 o profeta partiu, e encontrou o cadáver estendido no caminho, tendo ao seu lado o jumento e o leão. O leão não tinha devorado o cadáver, nem dilacerado o jumento.
29 Ki Yennu sɔkinii jakper na jii gbanant na ki paan boŋ na paak, ki baar nann Betel, a bin tan mɔ u kpemɔnii ŋaan piiu.
29 Tomou então o profeta o cadáver do homem de Deus, pô-lo em cima do seu jumento, e levou-o para a cidade a fim de pranteá-lo e dar-lhe sepultura.
30 U din piiu u ŋaakaauk nie, ŋaan ki ŋɔɔ nan u bonjai na mɔ u kpemɔnii ki yeen a, “N ninja, n ninja.”
30 Depositou-o em seu próprio túmulo, e pranteou-o, dizendo: Ai, meu irmão!
31 Baa piiu gbenn yoo nba, ki Yennu sɔkinii jakper na yet u bonjai na a, “Mi-i kpo yoo nba, yin piin kaauk maŋ ni, ki bir n gbanant ki kpian u yar.
31 Depois do enterro disse o ancião aos seus filhos: Quando eu morrer, sepultar-me-eis no túmulo onde repousa o homem de Deus; depositareis os meus ossos junto do seus.
32 Yennu nba wannɔ maan nba ki u pak ki biir maruŋ binbintir nba be Betel na, nan tingbandiit nba be Samaria doi ni na saa teen barmɔniiwa.”
32 Porque se cumprirá a ameaça que ele fez da parte do Senhor contra o altar de Betel e contra todos os templos dos lugares altos das cidades da Samaria.
33 Israel kpanbar Jeroboam lek din ki nyik u biit tumu, ŋaan ŋamm tukin ki gani mannteeb ki nyi namm binba ki tee mannteeb ŋei ni, ki te ki bi mann maruŋ, binbinta nba ki u maa na boor. Wunba kur loon wun teen manntɔɔ, u din tuu gannɔe ki teenɔ manntɔɔ.
33 Depois dessas coisas, Jeroboão não se converteu de sua péssima vida, mas continuou a tomar homens do meio do povo e constituí-los sacerdotes dos lugares altos: a todo o que desejasse, investia no cargo sacerdotal e o estabelecia nos lugares altos.
34 U tiɔŋ biit nae din baar nan u naan yiikoo biiru chain chain.
34 Isto tornou-se para a casa de Jeroboão um ocasião de pecado, que causou a sua perda e o seu extermínio da face da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.