1 Reis 13
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Ki Yennu te ki u sɔkinii nyii Juda ki saan Betel ki saa baar sɔɔ Jeroboam see binbintir na boor, a wun mann maruŋ.
1 E eis que, por ordem do Senhor , um homem de Deus veio de Judá a Betel; e Jeroboão estava junto ao altar, para queimar incenso.
2 Sɔkinii na din sak Yennu mɔb ki pak biir maruŋ binbintir na a, “Binbintir, binbintir, Yennu nba yet linbae na: Bi saa mar bik Defid ŋaak ni, ki u sann sii tee Josaya. Mannteeb nba tuun tingbandiit na ni, ki mann maruŋ a paak na, u tan saa kpib a paake, ki joo nisaarii kpaba a paak.”
2 E clamou contra o altar com a palavra do Senhor e disse: Altar, altar! Assim diz o Senhor : Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias, o qual sacrificará sobre ti os sacerdotes dos altos que queimam sobre ti incenso, e ossos de homens se queimarão sobre ti.
3 Sɔkinii na bia din yet a, “Binbintir na saa bet ki baa, ki tanpent nba be li paak na saa yat. Nnae ki i saa bann nan Yennu-e pak.”
3 E deu, naquele mesmo dia, um sinal, dizendo: Este é o sinal de que o Senhor falou: Eis que o altar se fenderá, e a cinza que nele está se derramará.
4 Kpanbar Jeroboam nba gbat nna yoo nba, ki u wannɔ nuu ŋaan yet a, “Soot jɔɔ na man.” Li taakpaak ni ki kpanbar na nuu kpo, ki u gbar pɔru.
4 Sucedeu, pois, que, ouvindo o rei a palavra do homem de Deus que clamara contra o altar de Betel, Jeroboão estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: Pegai nele. Mas a mão que estendera contra ele se secou, e não a podia tornar a trazer a si.
5 Li yoo na ki binbintir na pat, ki baa baa, ki tanpent na yat, nan Yennu sɔkinii na nba bunt biaŋinba, Yennu sann ni na.
5 E o altar se fendeu, e a cinza se derramou do altar, segundo o sinal que o homem de Deus apontara pela palavra do Senhor .
6 Ŋanne ki kpanbar Jeroboam yet Yennu sɔkinii na a, “Dimin sukuru ki miar a Yomdaanɔ Yennu na ki turin, ki pakɔ ki wun teb n nuu na.”
6 Então, respondeu o rei e disse ao homem de Deus: Ora à face do Senhor , teu Deus, e roga por mim, para que a minha mão se me restitua. Então, o homem de Deus orou à face do Senhor , e a mão do rei se restituiu e ficou como dantes.
7 Ŋanne kpanbar na yet Yennu sɔkinii na a, “Baat n ŋaak ni ki la jeet ki di. N saa pa-a linba ki a tun na paaka.”
7 E o rei disse ao homem de Deus: Vem comigo à minha casa e conforta- te; e dar-te-ei um presente.
8 Ki Yennu sɔkinii na jiin a, “Li-i lekii tee ki a yaa fan turin a mɔkint na bɔkir gbaa, ŋaan n kan weia, koo ki di, koo ki nyu siar nana.
8 Porém o homem de Deus disse ao rei: Ainda que me desses metade da tua casa, não iria contigo, nem comeria pão, nem beberia água neste lugar.
9 Yennu sennin nan n daa di koo ki nyu siar, a n bia daa tɔkii sɔnu nba ki n bo tɔkin na ki jenti.”
9 Porque assim me ordenou o Senhor pela sua palavra, dizendo: Não comerás pão, nem beberás água e não voltarás pelo caminho por onde foste.
10 Li paak, u din ki tɔkin sɔnu nba ki u bo tɔkin na kaa ki ŋmati, ŋaan u din tɔkin sɔnganue.
10 E foi-se por outro caminho e não voltou pelo caminho por onde viera a Betel.
11 Li yoo na ki Yennu sɔkinii jakper sɔɔ be Betel. Ŋanne ki u bonjai baar, ki tan yetɔ linba ki Yennu sɔkinii nba nyii Juda na tun Betel doo ni li daar, nan waa pak linba ki tur kpanbar Jeroboam.
11 E morava em Betel um profeta velho; e vieram seus filhos e contaram-lhe tudo o que o homem de Deus fizera aquele dia em Betel e as palavras que dissera ao rei.
12 Ki u boi waas na a, “U bo yaat tɔkin lia poe?”
12 E disse-lhes seu pai: Por que caminho se foi? E viram seus filhos o caminho por onde fora o homem de Deus que viera de Judá.
13 Ki u yetib a bin baan u boŋ ki turɔ. Ki bi baanɔ, ki u jak
13 Então, disse a seus filhos: Albardai-me um jumento. E albardaram-lhe o jumento, e o montou.
14 ki tɔkin sɔnu na, ki waa Yennu sɔkinii nba nyii Juda na, ki saa lau ki u kar naantiik nyakir. Ki u boiɔ a, “Fine tee Yennu sɔkinii nba nyii Juda na-a?”
14 E foi-se após o homem de Deus, e o achou assentado debaixo de um carvalho, e disse-lhe: És tu o homem de Deus que veio de Judá? E ele disse: Eu sou.
15 Ki u yetɔ a, “Baat n ŋaak ni, ki min nan fin n di jeet.”
15 Então, lhe disse: Vem comigo à minha casa e come pão.
16 Ki Yennu sɔkinii nba nyii Juda na jiin a, “N kan weia ki saan a ŋaak ni, koo ki gaar a saauŋ. N bia kan di koo ki nyu siar nana nna,
16 Porém ele disse: Não posso voltar contigo, nem entrarei contigo; nem tampouco comerei pão, nem beberei contigo água neste lugar.
17 kimaan Yennu betin nan n daa di koo ki nyu siari, ki bia daa tɔkii sɔnu nba ki n bo tɔkin na ki ŋmati.”
17 Porque me foi mandado pela palavra do Senhor : Ali, nem comerás pão, nem beberás água, nem tornarás a ir pelo caminho por que foste.
18 Ki Yennu sɔkinii jakper nba nyii Betel na yetɔ a, “N mɔŋ mun tee Yennu sɔkiniie nan faa tee biaŋinba na. Yennu-e te ki malaka pak nanin a n jiia ki saan nana n ŋaak ni, ki saa teena saauŋ.” Ŋaan Yennu sɔkinii jakper maŋ din faare.
18 E ele lhe disse: Também eu sou profeta como tu, e um anjo me falou pela palavra do Senhor , dizendo: Faze-o voltar contigo à tua casa, para que coma pão e beba água ( porém mentiu-lhe).
19 Ŋanne ki Yennu sɔkinii nba nyii Juda na wei Yennu sɔkinii jakper na, ki saan u ŋaak ni, ki saa dii jeet nanɔ.
19 E voltou ele, e comeu pão em sua casa, e bebeu água.
20 Baa kar jeet paak yoo nba, ki Yennu mɔmaan baar sɔkinii jakper na,
20 E sucedeu que, estando eles à mesa, a palavra do Senhor veio ao profeta que o tinha feito voltar.
21 ki u yikin ki yet sɔkinii nba nyii Juda na a, “Yennu yet nan a ki sak u mɔbi, ki bia ki tun linba ki u senna na.
21 E clamou ao homem de Deus que viera de Judá, dizendo: Assim diz o Senhor : Visto que foste rebelde à boca do Senhor e não guardaste o mandamento que o Senhor , teu Deus, te mandara;
22 A ŋmate ki saa dii jeet siaminba ki u wanna nan a daa di na. Linba na paak, a saa kpo, ki a gbanant kan pii a niib kaat ni.”
22 antes, voltaste, e comeste pão, e bebeste água no lugar de que te dissera: Não comerás pão, nem beberás água, o teu cadáver não entrará no sepulcro de teus pais.
23 Baa dii ki fiir yoo nba, ki Yennu sɔkinii jakper na baan boŋ ki tur sɔkinii nba nyii Juda na,
23 E sucedeu que, depois que comeu pão e depois que bebeu água, albardou ele o jumento para o profeta que fizera voltar.
24 ki u jak ki soor sɔnu. Ki yanbɔr chetɔ sɔnu ni ki kpiiu. Ki u gbanant dɔɔ sɔnu ni, ki boŋ na nan yanbɔr na see ki kpiau.
24 Foi-se, pois, e um leão o encontrou no caminho e o matou; e o seu cadáver estava lançado no caminho, e o jumento estava parado junto a ele, e o leão estava junto ao cadáver.
25 Ki siab gaar ki la u gbanant na dɔɔ, ki yanbɔr na see ki kpiau. Ki bi saan Betel ki saa wann baa la linba.
25 E eis que os homens passaram, e viram o corpo lançado no caminho, como também o leão que estava junto ao corpo, e vieram, e o disseram na cidade onde o profeta velho habitava.
26 Yennu sɔkinii jakper na nba gbat nna yoo nba, ki u yet a, “Sɔkinii nba yêt Yennu mɔb nae na. Ki Yennu tun yanbɔr ki u soorɔ ki kpiiu, nan ŋɔɔ Yennu nba yet a u saa tun na.”
26 E, ouvindo-o o profeta que o fizera voltar do caminho, disse: É o homem de Deus que foi rebelde à boca do Senhor ; por isso, o Senhor o entregou ao leão, que o despedaçou e matou, segundo a palavra que o Senhor lhe tinha dito.
27 Ŋanne ki u yet u waas a, “Baant n boŋ ki turin.” Ki bi baan boŋ na ki turɔ, ki u jak saan ki saa la Yennu sɔkinii na gbanant dɔɔ, ki boŋ nan yanbɔr na see ki kpiau.
27 Então, disse a seus filhos: Albardai-me o jumento. Eles o albardaram.
28 Yanbɔr na din ki ŋman Yennu sɔkinii na gbanant, koo ki soor boŋ na.
28 Então, foi e achou o seu cadáver lançado no caminho, e o jumento, e o leão, que estavam parados junto ao cadáver; o leão não tinha devorado o corpo, nem tinha despedaçado o jumento.
29 Ki Yennu sɔkinii jakper na jii gbanant na ki paan boŋ na paak, ki baar nann Betel, a bin tan mɔ u kpemɔnii ŋaan piiu.
29 Então, o profeta levantou o cadáver do homem de Deus, e pô-lo em cima do jumento, e o tornou a levar; assim veio o profeta velho à cidade, para o chorar e enterrar.
30 U din piiu u ŋaakaauk nie, ŋaan ki ŋɔɔ nan u bonjai na mɔ u kpemɔnii ki yeen a, “N ninja, n ninja.”
30 E colocou o seu cadáver no seu próprio sepulcro; e prantearam-no, dizendo: Ah! Irmão meu!
31 Baa piiu gbenn yoo nba, ki Yennu sɔkinii jakper na yet u bonjai na a, “Mi-i kpo yoo nba, yin piin kaauk maŋ ni, ki bir n gbanant ki kpian u yar.
31 E sucedeu que, depois de o haver sepultado, falou a seus filhos, dizendo: Morrendo eu, sepultai-me no sepulcro em que o homem de Deus está sepultado; ponde os meus ossos junto aos ossos dele,
32 Yennu nba wannɔ maan nba ki u pak ki biir maruŋ binbintir nba be Betel na, nan tingbandiit nba be Samaria doi ni na saa teen barmɔniiwa.”
32 porque, certamente, se cumprirá o que pela palavra do Senhor clamou contra o altar que está em Betel, como também contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samaria.
33 Israel kpanbar Jeroboam lek din ki nyik u biit tumu, ŋaan ŋamm tukin ki gani mannteeb ki nyi namm binba ki tee mannteeb ŋei ni, ki te ki bi mann maruŋ, binbinta nba ki u maa na boor. Wunba kur loon wun teen manntɔɔ, u din tuu gannɔe ki teenɔ manntɔɔ.
33 Depois dessas coisas, Jeroboão não deixou o seu mau caminho; antes, dos mais baixos do povo tornou a fazer sacerdotes dos lugares altos; a quem queria, lhe enchia a mão, e assim era um dos sacerdotes dos lugares altos.
34 U tiɔŋ biit nae din baar nan u naan yiikoo biiru chain chain.
34 E isso foi causa de pecado à casa de Jeroboão, para destruí-la e extingui-la da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.